ik weet niet wat te zeggen maar wou toch iets zeggen, uit de grond van mijn hart, sterkte..

hey Nena, allereerst heel veel sterkte met dit verlies...ik heb zelf vorig jaar een miskraam gehad op 19 weken zwangerschap...ze kwamen er toen bij de controle achter dat het al 5 weken overleden was, maar nog gewoon vast zat...er waren wel een aantal dingen niet goed met ons zoontje...ik ben ook normaal bevallen en weet ook dat het geen pretje is om te bevallen van een levenloos kindje...ik ben nu zwanger van onze derde kindje en alles gaat nu gelukkig goed...als het 25 april is, is het een jaar geleden en dan wil ik witte balonnen oplaten met ons gezin...het heeft mij toen ook heel goed geholpen om hem een naam te geven, hij heet voor ons gezin dan ook Gabriel, onze aardsengel...misschien een idee voor jullie en vooral veel praten samen en flink goed uithuilen...vooral niets opkroppen...en idd, de kinderwens verdwijnt niet, er ontstaat alleen een leegte en gemis, maar ook dat wordt minder in de loop van de tijd...ik wens jullie veel sterkte toe met het verwerken van dit grote verlies...

liefs mamieJacie

Beste Nena,

Jouw verhaal zou het mijne kunnen zijn. Ik lees veel op deze site, maar antwoord eigenlijk bijna nooit. Maar op jouw bericht moet ik gewoon antwoorden. 7 weken geleden ging ik op routinecontrole bij mijn gynaecoloog. Ik was toen 23weken en 5dagen zwanger van onze derde dochter. En toen werd ook mijn bezoek het begin van een ware nachtmerrie. Mijn dochter bleek reeds drie weken daarvoor overleden te zijn. Ik ben dan de volgende morgen binnengegaan om te bevallen van onze dochter. Ze zag er beeldig uit. De navelstreng was volledig gedraaid en zou dus ook de oorzaak zijn van dit alles.
Het is moeilijk om te verwerken, maar ondanks alles denk ik ook met veel warmte terug aan de bevalling en de korte momenten dat ik haar heb mogen vasthouden...
Veel sterkte Nena.

Hoi Nena,
Ik wil je gewoon veel sterkte toewensen. Ik hoop dat je de kracht hebt om je verdriet een plekje te geven, en een nieuw lichtpunt vind om verder te gaan!
Groetjes Gitte xxx

Hoi,

Wij zijn vorig jaar op 25 maart ons zoontje verloren na een zangerschap van 23 weken en 5 dagen.
Ik had al een poosje last van bloedingen(vanaf week 14), maar er was geen ander teken dat er iets niet goed was.
Tot de bewuste zondagochtend, had al een week buikpijn(weeënachtige pijn, maar had blaasontsteking en daar kan je ook zo'n soort pijn van krijgen, dus de gyn en vk waren niet ongerust), die ochtend kwam het weer terug(was net weer wat minder geworden). Ik naar de wc, dacht dat de blaasontsteking weer terug was, maar na 5 minuten werdt geheel onverwacht ons zoontje geboren. Ik had al iets sneller door dat het niet goed was, maar je kan het niet tegenhouden. Ik kon nog net mijn vriend roepen, en hij heeft als een gek de vk gebeld(in die tijd dat hij de telefoon haalde, ben ik bevallen, zo snel ging alles). Ons zoontje is geboren in de vliezen, met vruchtwater er nog in en de placenta erbij, alles in 1 keer. Mijn vriend heeft hem(in de vliezen enz) uit de wc gehaald en in een bakje gelegd(klinkt misschien heel raar, maar we waren er helemaal af). De vk was binnen een paar min bij ons en heeft ons zoontje uit de vliezen gehaald. Het hartje bleek nog te kloppen(ademhalen deed hij niet, het was te vroeg) en mijn vriend heeft hem vast gehouden tot het hartje stopte(na een min of 10). We hebben hem Kyano genoemd.
Achteraf is onderzoek gedaan naar de reden, de placenta heeft losgelaten door het hevige bloedverlies tijdens de zwangerschap en daarbij een blaasontsteking. Daardoor is de baarmoeder waarschijnlijk zo geprikkeld, dat die alles losgelaten heeft.
Mijn eerste zwangerschap ging super goed, een gezonde dochter van 3.
Mijn 2e zwangerschap liep uit op een miskraam op 11,5 week.
Mijn 3e zwangerschap was die van Kyano.
En nu ben ik bijna 33 weken zwanger, het gaat hartstikke goed.
Ben extra onder controle. Ik moest in januari wel stoppen met werken ivm veel harde buiken, sindsdien gaat het heel goed.
Ik vind het allemaal erg spannend, en het geeft de nodige stress......maar tot nu toe gaat het erg goed met het kindje(en geen bloedverlies gehad).
De kans dat er weer hetzelfde gebeurd is 10%, normaal is dit 5%........maar aangzien mijn eerste zwangerschap goed gegaan is, gaan ze niet uit van een herhaling.
Het is nu bijna een jaar geleden..............we hebben het(mede door alle lieve mensen om ons heen) een plaatsje kunnen geven.
Het lijkt misschien nu onmogelijk, dat vond ik ook.
Meid, mocht je willen mailen............laat het me even weten.
Ik wens je heel veel sterkte!!!

Liefs petra.

hoi,

ik las je bericht en kreeg kippevel.wij hebben juist hetzelfde meegemaakt.ging voor gewone controle en kreeg te horen dat het hartje niet meer klopte.onze wereld stortte in,we zijn al 12 jaar aan het proberen en dan zijn we eindelijk zwanger.ben woensdag 12 maart binnen gegaan en donderdagavond om kwart voor acht 's avonds is ons zoontje jarne geboren.hij had alles maar hij had zijn navelstreng ook gedraaid.ben heel trots op ons ventje, het is een knap kereltje.het doet vreselijk veel pijn maar we zijn toch even heel gelukkig geweest met ons zoontje toen we hem mochten vast houden.ons gezinnetje bestaat nu uit 3, wij en jarne.we wensen jullie ook nog veel sterkte met jullie verlies.

petra