Emelie
Door Ann op 11/04/2008 - 11:17:
We waren eindelijk zwanger! Zo blij! En toch ook bang voor het onbekende…
Mijn zus had de week ervoor al laten weten dat ze zwanger was. Fijn, we waren in dezelfde maand uitgerekend. Zij was 10 dagen voor mij uitgeteld.
De hele zwangerschap is goed verlopen. Wel met af en toe de nodige stress en onzekerheid, maar we gingen ervoor.
Op 9 februari kwam dan het totaal onverwachte nieuws. Ik had die morgen bloedverlies gehad en was snel, met mijn vriend, naar het ziekenhuis gegaan… Aan de monitor en zoeken naar een hartslag. Na controle door 2 vroedvrouwen en 2 gynaecologen bleek dat het hartje niet meer klopte. Onze wereld stortte in! Ons Emelie was op 37.5 weken overleden. Hoe kon dit nu toch gebeuren?
De bevalling werd ingeleid en ‘s avonds ben ik bevallen van een heel mooi meisje. Ze woog 3 kilo 470 en was 51 cm groot: ons Emelie Wouters.
De hele tijd was ik door mijn familie omringd en iedereen heeft Emelie vastgehouden.
Op 15 februari werd “ons vlinderke” gecremeerd en ze hangt nu bij mama en papa in een hartje om de nek.
Poppeke,
we zullen je nooit vergeten!
Jij bent ons eerste kindje
en je hebt voor altijd een plaats in ons hart.
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: mieke op 11/04/2008 @ 13:46 
Hallo Ann,
Ook ik ben begin 2008 mijn dochtertje verloren, weliswaar na 24 weken zwangerschap.
Het verdriet die eerste maanden is onbeschrijfelijk, maar er komt beterschap hoor. Steeds met kleine sprongetjes vooruit en dan weer eens een grote stap achteruit, maar je komt er wel doorheen.
Vergeten kan en mag je haar nooit, maar probeer het verdriet een plaatsje te geven, hoe vreselijk moeilijk het soms is om te begrijpen.
In elk geval heel veel sterkte!
Knuffel,
Mieke
Door: assie op 11/04/2008 @ 16:07
heel veel sterkte ,dat kunnen jullie wel gebruiken in deze moeilijke tijd
ik hoop dat jullie hier en beetje steun aan hebben
liefs astrid
Verschrikkelijk!!
Wat zullen jullie je machteloos gevoelt hebben!!
Heel veel sterkte de komende tijd!!
Eén licht puntje,de hemel heeft een heel mooi licht puntje (sterretje) die de hemel nu siert!!
Nogmaals sterkte!!
hoi
heeel veeel sterkte en miss kan je kracht en rust vinden en het verlies een plekje geven via vlindersite.nl heel veel sterkte en hoop dat jullie drooom en wens als nog snel mag uitkomen maar dan met de goede afloop
groetjes carla
Door: veerle op 12/04/2008 @ 22:46
veel sterkte
zo spijtig dat zoiets gebeurt
Door: Alida53 (profiel) op 13/04/2008 @ 12:47
hey Ann,
Veel sterkte en proficiat met jullie dochter (dit deed bij ons ook goed toen ze dat zeiden) want jullie zijn mama en papa geworden van jullie prachtige dochter. De eerste tijd gaat het zeer moeilijk en
stillekes aan gaat het beetje bij beetje beter. Zorg er voor dat jullie genoeg hierover praten en uw gevoelens niet verstopt voor de ander ook al gaat het met hem dan een beetje beter.
Wij hebben onze dochter Ruhne moeten afgeven na een zwangerschap van
38 weken.
Veel sterkte
Door: Ine op 13/04/2008 @ 15:11
Hoi'kes
Ik wil je heel veel sterkte toewensen.
Ook wij zijn ons meisje verloren aan 37weken zwangerschap.
Ik kon altijd hier terecht en nog steeds, als je eens zin hebt om te praten www . metlegehanden . Be
Door: dolfijntje op 13/04/2008 @ 23:26
hallo met dolfijntje
proficiat met jullie mooie dochtertje
ook al is ze er niet meer maar diep in jullie hart is ze er wel
en je zal ze nooit kunne zien of voellen of lekker knuffelen maar ze hangt aan jullie nek toch en ver geet haar nooit want jullie hebben toch een dochtertje ook al is ze er niet maar boven in de hemel is ze
er wel en vergeet niet ze zal over haar ouders waken wat er ook gebuurt geloof daar maar in ik hoop voor jullie dat er toch nog wel
goede hoop mag komen geef de moet niet op het is moeilijk om je dochter te verliezen maar ik zeg je zij wil ook hebben dat haar ouders weer gelukig worden en niet verdrietig blijven ze zit diep in jullie hart en daar zou ze nooit uit kunne ik wens jullie nog veel sterkte
scheepen verwelken rozen vergaan
jullie dochter blijft altijd bestaan
Door: Ann op 14/04/2008 @ 10:05
graag wil ik iedereen bedanken voor de steun en meeleven, dit doet me goed het is zo erg als je ej kindje moet afgeven. dit wens je niemand toe zelfs niet je grootste vijand.
Lieve Emelie, bedankt dat ik je heb mogen kennen!!! Je bent en blijft het mooiste meisje op de hele wereld!!! En niet te vergeten, de beste schoondochter!!!
Hele dikke kussen,
'tante' Marijke xxx
Door: vanessa (profiel) op 14/04/2008 @ 12:01
Beste Ann,
Ik ben vorig jaar op 15/03 bevallen van ons zoontje, Andreas. Ik ging elke week op controle bij de gyné omdat de zwgs niet altijd gemakkelijk was, veel weeën.. toen ik bevallen ben was ik 36w zwanger. Ik voeldde ons zoontje niet meer, voeldde me niet zo best en dacht dat ik hem niet meer voeldde omdat hij groter was geworden, minder plaats had en dat ik ws een buikgriep had. Ik ben die dag naar de huisarts gegaan, die mij vertelde dat alles ok was en dat ik ws gewoon een buikgriep had.De morgen nadien, had ik een naar voorgevoel. Wij besloten om naar de materniteit te gaan om zeker te zijn dat alles ok was. Ze hebben mij aan de monitor gelegd en daar vonden ze geen hartslag, ik smeekte om te blijven proberen, en we hoorden een snelle hartslag, ik dacht die is te snel om de mijne te zijn, en hoopte dat het die van onze jongen was. een 30min later kwam de gyné binnen om een echo uit te voeren en toen stortte onze wereld in elkaar. Andreas hartje klopte niet meer. Hij was gestorven in mijn buik, wat er dan door je doorgaat is niet te beschrijven. Ik heb gesmeekt om een keizersnede omdat ik wist wat mij te wachten stond en dat kon ik niet aan... maar hij weigerde, 18uur later en 7uur lang 41°c koorts omdat mijn lichaam Andreas niet wou loslaten is hij geboren. De navelstreng zat rond zijn hals, voor de rest was hij perfect gezond!Het doet ontzettend pijn om een kind te verliezen, het pijnlijkste dat je kan meemaken. Ik weet wat jullie momenteel doormaken, en het gevoel van pijn en leegte die je voelt bovenaan tussen je borsten, die aanvoelt alsof je ermee gaat slapen en opstaat, vermindert na een tijd. Maar de gedachten aan jouw kindje blijft, en dat moet ook, wat jullie zijn mama en papa geworden van een lief klein meisje die zeker naar jullie kijkt van bovenuit... Ik wens jullie veel sterkte.
Door: miranda op 14/04/2008 @ 20:15
Beste,
heel erg, ben nu zelf zwanger en bang ook. Heb een paar miskramen en
een vroeggeboorte gehad. het leek mij ook het ergste wat me kon overkomen. Men zegt dat alles gebeurd met een reden... Ik ben nu zwanger en tergelijkertijd lig ik met onze dochter in het ziekenhuis. Zij is nog jong en heeft kanker met utzaaïngen aan het centraal zenuwstelsel. Het is zo erg wat je in het ziekenhuis aan leed ziet dat kun je niet geloven. Het is vreselijk om een kind te verliezen, maar ik ga mijn dochter waarschijnlijk verliezen aan die vreselijke ziekte... die pijn is onbeschrijfelijk en toch moeten wij erdoor. De enige manier om met zo'n verdriet te leren leven is door te kijken naar de postieve dingen in je leven. veel sterkte ook voor jullie in deze moeilijke tijd. Wees blij dat je je kind niet hebt moeten zien afzien.
mvg
Door: pat26 (profiel) op 15/04/2008 @ 09:42
Ik wens iedereen heel veel sterkte met het verlies van jullie kindje.Groetjes Patricia
Door: snoopyke op 16/04/2008 @ 13:41
Veel sterkte toegewenst.
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.