Mijn kleine ster, mijn kleine perfecte meid...
Door Alida53 op 05/05/2008 - 11:49:
Alles was perfect, een zoontje van bijna 4 en een dochter op komst. Ons zoontje keek zo hard uit naar de komst van zijn zus en hij was er zo mee bezig. Buiten een positieve Triple-test (stress verzekerd) en een vruchtwaterpunctie, was het een normale zwangerschap met de nodige vermoeidheid.
Ook had ik last van zwangerschapshypertensie, maar dit was onder controle door medicatie.
Tot op donderdag 28.02.08, toen ging mijn bloeddruk de hoogte in. Op 29.02.08 met de gynaecoloog gebeld, die zei me dat ik beter langs kon komen.
Samen met mijn zus ben ik op controle geweest. In de wachtkamer was er nog lekker veel gestamp en gewoel, ook mijn zus heeft dit gevoeld…
De gynaecoloog zei me dat ik even aan de monitor moest en dat de bevalling hoogstwaarschijnlijk in gang gezet zou worden. Het was nog exact 2 weken voor de uitgerekende datum en men wou niets riskeren in verband met mijn hoge bloeddruk.
Op het bed heb ik nog met de verpleegster gelachen toen zij het hartslagje maar niet kon vinden. “Geen paniek”, zeiden we: “We hebben ze daarnet nog goed gevoeld.”
Wisten wij toen veel…
Meer dan een half uur heeft ze geprobeerd en uiteindelijk werd de gynaecoloog erbij geroepen. Die vond ook geen hartslag, dus werd er even een echo genomen om de juiste ligging van onze dochter te bepalen. Toen viel het verdict: geen hartslagje meer...
Dan zakt de grond weg onder je voeten, en ongeloof en paniek slaan toe… Want we hadden haar toch nog gevoeld?!
Ik heb meteen mijn vriend opgebeld om samen met hem, mijn moeder en de gynaecoloog te bespreken wat er nu moest gebeuren.
Nog diezelfde dag werd er een tablet opgestoken om de weeën op te wekken. Uiteindelijk is onze kleine meid pas op 03.03.08 om 05u28 geboren. Ze was zo perfect, ze had alles en ze was zo mooi. Waarom, waarom, waarom… is het enige waar ik nu aan kan denken.
Overmorgen is de “engelenviering” en vandaag werd onze ster gecremeerd. Na de plaatsing van de urne zullen we beiden een hangertje kiezen waar een beetje as in bewaard zal worden. Zo is onze meid toch nog een beetje dichtbij…
Maar wat na de viering? Na de plaatsing, na de condolaties en de (goedbedoelde) knuffels en schouderklopjes? Wat als mijn vriend uiteindelijk terug gaat werken en ons zoontje naar school gaat? Dan heerst hier een stilte die me telkens weer koude rillingen bezorgt. Wat volgt er dan, wat doe je dan?
Uit heel deze ervaring toch een positief punt:
onze dochter sterft niet elk jaar (29.02.08),
maar ze verjaart wel elk jaar…
Groetjes,
Alida53
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: piekeraar (profiel) op 05/05/2008 @ 13:22 
We wensen jullie veel moed en sterkte. En hopen troost en liefde bij elkaar.
Door: ireentje1977 (profiel) op 05/05/2008 @ 13:58
heel veel sterkte gewenst.
ik weet wat het is om je baby te moeten verliezen
mijn zoontje is na 41 weken geboren met een spoed keizersnee want mijn baarmoeder was gescheurd tijdens de weeen waardoor hij bijna 20 min zonder zuurstof in mijn buik heeft gezeten.
laat het verdriet gewoon op je af komen.
ik zal een
voor je brandenliefs irene
Door: dieltje op 05/05/2008 @ 15:58
Verschrikkelijk,meer valt er gewoon niet over te zeggen!!
Heel veel sterkte voor de tijd dat je inderdaad alleen bent!!
Er is nu een mooi engeltje dat over je zoontje waakt dat is de enigste troost die je er misschien aan hebt!!
Liefs Dieltje,
Door: mama van 2 meisjes (profiel) op 05/05/2008 @ 17:17
hey...ik heb geen woorden voor, ik vind het verschrikkelijk voor jullie allen , daarom wens ik jullie veel sterkte en moed.
groetjes
fouzia
Door: Sofie op 05/05/2008 @ 20:03
Ik ween stilletjes met je mee!
Veel sterkte! In de lucht hangt een nieuw sterretje dat over jullie waakt!
Dikke knuffel, Sofie
Door: Timbake (profiel) op 05/05/2008 @ 23:54
Veel sterkte, er zijn geen woorden voor die je pijn kunnen verzachten. Jullie engeltje weet dat jullie eeuwig van haar blijven houden.
Veel liefs van Bianca, Samuel (mijn man) en onze prinses Melody en haar brusje.
Door: Wendy op 06/05/2008 @ 14:54
Ik wens je veel sterkte in deze verschrikkelijke moeilijke tijd, het leven kan toch ontzettend hard zijn!
Wendy
Door: Bloem op 06/05/2008 @ 21:54
Zoals iedereen, wens ik jullie heel veel sterkte toe. Woorden schieten dan tekort... Ieder woord is er één teveel, maar tegelijk duizend te weinig. Ik hoop dat je troost vindt bij mekaar, bij jullie familie en vrienden.
Door: daniëlle (profiel) op 07/05/2008 @ 23:39
Ergens heel ver weg,
Fonkelt een kleine ster.
een goedbedoelde knuffel
xx
Door: Claudia (profiel) op 08/05/2008 @ 12:28
Met tranen in mijn ogen je verhaal gelezen. Zelf ben ik nu 36 weken zwanger van onse 1e (ook een meisje) En alleen de gedachte maken me al gek. Heel veel sterkte toegewenst met het verlies van jullie lieve meid
Door: Gladys op 08/05/2008 @ 16:59
zij is nu een engel zij waakt op jullie zij zou altijd bij jullie
zijn. sterkte en een dikke knufff
Door: nathalie1710 (profiel) op 12/05/2008 @ 12:00
hallo, heel veel sterkte in deze moeilijke periode ik weet perfect hoe je voelt mijn zoonje is op 4september geboren en 2uurtjes achter zijn geboorte terug van ons afgenomen het zijn harde noten om te kraken
ik heb ook een keting met een paar haarlokjes in want mijn zoontje is niet cremeerd,,, ik kan je 1 ding zeggen blijf niet zitten met je verdriet praat erover het helpt het geeft je dochterje daarmee niet terug maar het help als je wilt babbelen je mag gerust komen,,,veel sterkte
xxx
Door: saida op 12/05/2008 @ 20:25
Staar omhoog en zoek naar jou,
in de sterren van de nacht.
Ik stel mij voor, dat jij daar bent
en gewoon tegen mij lacht.
Ik sluit mijn ogen en beleef,
een intensief moment.
Ik weet gewoon, ik voel gewoon
dat jij dicht bij ons bent.
Kleine ster kijk naar beneden
Nog één keertje voor je gaat
naar je papa en je mama
Naar waar je wiegje staat
En te zien hoe wij je missen
Omdat jij ons nu verlaat
Kleine ster blijf in ons hart
Zodat je warm en veilig bent
We willen je omarmen
Hadden je zo graag gekend
Plots komt nu het afscheid
Lieve meid
Jij zult daar aan de hemel
Het meest stralende sterretje zijn
Heel veel sterkte!!
Door: Mama van Nisanur op 13/05/2008 @ 19:27
Hai,
Ik wens je veel sterkte toe, en ik weet heel goed hoe je je voelt. Ik heb zelf mijn Dochter Nisanur in 2006 verloren met 37.5 weken, mijn verhaal staat hier ook. Nu 1.5 jr verder is het eindelijk gelukt om weer zwanger te raken. ik ben nu 7 weken. Maar die pijn en angst blijft. Ik kan er helaas niet van genieten. Maar heb moed. Je zoontje is een troost voor zoals mijn dochter van 6 voor mij is. Iedere nacht als je naar de hemel kijkt dan weet je dat jouw engeltje daar glinstert en over jullie waakt. Heel veel sterkte...
Door: nikita op 15/05/2008 @ 21:59
heel veel sterkte toegewenst!!!
het is heel erg wat je tegenkomt!
hopelijk wordt je verdriet toch een beetje gesust met alle troost van de mensen die je krijgt
groetjes
we zullen een kaarsje voor je branden
voor jou kleine engel,
Streep haar naam niet door
al is ze tot stof vergaan.
Streep haar naam niet door
alsof ze nooit heeft bestaan.
'Liefste dat je hebt bezeten
toekomstbeeld van jou bestaan.
Vraag je niet om dat te vergeten en gewoon weer door te gaan.
Want je wil wel verder leven
maar weet niet hoe dat moet.
Jij hoort bij hen die achterbleven overleven vergt veel moed.
Streep haar naam niet door
noem haar naam en laat je weten dat ook wij haar niet zullen vergeten.
Veel sterkte gewenst ik draag je pijn in mijn hart.
[Deze reaktie werd gewijzigd]
Door: Callie-Cinnie (profiel) op 18/05/2008 @ 09:17
Heel veel sterkte gewenst met dit verschrikkelijke verlies,
.En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.