En nu wat doe je dan? Vechten!
Hallo allemaal,
Eenentwintig was ik. In waas van verliefdheid werd ik zwanger van mijn vriend die ik nog niet eens twee maanden kende. Hoe moest dit verder gaan? Iedereen keek met argusogen toe. En het ging mis maar we vochten terug.
Na 4 maanden zwangerschap kwamen de eerste problemen. Eerst was ik 4 maanden misselijk en ziek en toen kwam ik achter een paar leugentjes van mijn al lang niet meer zo lieve vriend. Hij had bijvoorbeeld schulden, dronk graag een biertje en wilde eigenlijk ook het stappen niet op geven. Vervelende dingen waar hij mij ook 's nachts mee lastig viel. Gelukkig hielpen mijn ouders daar waar ze konden. En zo kregen we toch een huis.
Ik ben dus wel thuis bevallen, maar het was elke maand weer een heel rekenwerk om de hypotheek en schuldenlast af te betalen. Uiteindelijk had hij een aantal maanden de hypotheek niet betaald en zo zijn we ook ons huis kwijtgeraakt. Nu zit ik weer bij mijn ouders en vecht ik voor onze toekomst. Vreselijk vind ik die financiële problemen.
Of mijn vriend nog steeds bij mij is? Ja, hij is er nog steeds, maar hij is al lang niet meer die jongen die hij aan het begin van onze relatie was. Hij is veel liever, meer verantwoordelijk en hij doet er alles aan om ons uit de schulden te krijgen. Hij houdt van mij en ons kind met heel zijn hart. En hij kiest voor mij. Hij vecht nu met mij mee. En het heeft me ontzettend veel pijn, moed, verdriet en liefde gekost om op dit punt te belanden. Maar mijn kind krijgt twee ouders die gelukkig zijn en die gevochten hebben voor elkaar en een betere toekomst.
Liefs,
Anoniem
Reacties:
Hey Anoniem,
fijn dat jullie na een valse start toch de strijd samen gewonnen hebben. Ondanks alles wens ik jullie een fijn einde jaar, geniet van alle blije momenten die jullie kindje jullie geven.
Cindy & Stampertje xxxx
Door: Tanja op 21/12/2002 @ 09:23 
Hoi,
Een heel mooi verhaal zo rond de kerstdagen. twee mensen die zich helemaal inzetten om samen gelukkig te worden en goede ouders te zijn voor hun kindje. Kei tof.
Ik hoop voor je dat de financiele problemen zo spoedig mogelijk zullen verdwijnen zodat je die last niet meer hoeft te dragen als jonge ouders.
Gezegende kerstdagen en een heel voorspoedig 2003 toegewenst.
Tanja
Door: Leen op 21/12/2002 @ 16:08
Proficiat met jullie nieuwe start samen, én natuurlijk ook met jullie kindje.
Onthoud onder alle omstandigheden dat liefde en vriendschap het belangrijkste is wat je kunt/moet geven aan je kind(eren) en daar is echt niet veel geld voor nodig! Ook mijn ouders hadden het in het begin niet gemakkelijk, maar ik heb hier geen hinder van ondervonden en ben altijd een gelukkig kind geweest en nu ben ik een heel dankbare jongvolwassene, dankzij mijn liefdevolle ouders! Dat is het beste wat je aan je kind kunt meegeven.
Jullie hebben al bewezen dat je het samen kunt en verder zal het wel lukken...
Alvast een prettig en liefdevol Kerstfeest!
Groetje, Leen
Door: Anoniem op 22/12/2002 @ 14:01
Hier even een berichtje van de anoniem die dit verhaal heeft geplaatst.
Ten eerste heel erg bedankt voor jullie reacties en ook voor jullie allemaal de Beste wensen voor de komende Feestdagen.
Met ons gaat het allemaal wel zijn gangetjes, ik zit een beetje in een dip de laatste tijd omdat er wat dingen zijn voorgevallen tussen mij en mijn vriend die me nogal pijn hebben gedaan. Hij wordt bijvoorbeeld weer onverschilliger met afspraken en maakt alles maar half af als jullie begrijpen wat ik bedoel. Ik ben nu stiekum bezig wat zaken voor mezelf op orde te krijgen en wat de mogelijkheden zijn als ik alleen ga wonen met mijn zoontje. Het klinkt misschien heel stom maar ik wil gewoon eigenlijk wat achter de ahnd hebben.
XXX anoniem
Hei Anoniem,
jammer van je laatste berichtje, maar het is inderdaad beter dat je voor jezelf wat kan regelen... Het zou natuurlijk veel beter en leuker zijn als alles toch nog goedkomt, maar je kunt niet je eigen toekomst en die van je kindje op het spel zetten in de naam van de ’liefde’... Trouwens, liefde is meer dan alleen maar zeggen ’ik hou van je’, maar is tevens wederzijds respect, iets wat je blijkbaar niet echt krijgt...
Hij kan misschien het beste menen, maar dan zal hij dat toch duidelijk moeten bewijzen... Het gaat echt niet dat jij vecht en knokt om uit de put te geraken als hij alweer een nieuwe aan het graven is!!
Toch fijne eindejaarsfeesten gewenst, echt het allerbeste voor jou en je kleintje, en hopelijk lukt het alsnog maar indien dit niet gaat, jammer maar pech gehad... Je neemt vast wel de juiste beslissing na voldoende overweging, volg je hart en je verstand, en beslis goed overdacht!!
Het allerbeste!!
Vicky
Door: Anoniem op 19/02/2003 @ 21:38
Geweldig fijn voor jullie. Ik wens jullie en jullie kindje alle goeds toe. Jullie bewijzen dat jonge mensen ook verantwoordelijk kunnen zijn.
Door: manon op 08/04/2003 @ 13:09
ik vind het erg lief dat je vriend er ook voor vecht en dat hj fout is geweest!Vind ik het erg lief dat hij ook helpt
Door: lies op 21/11/2003 @ 19:00
ik ben heel blij voor jou, en als je al zoveel hebt doorstaan met je vriend, dan kan het bijna niet meer mislopen.
succes met jullie kindje!!
Door: blondie op 28/04/2006 @ 14:37
hoi, ik heb ook zoiets aan de hand nu...ik zit bij pleegouders men vriend is voor zes weken binnen in een afkickcentrum en ik weet ntotaal niet wat ik moet doen ik hoor van iedereen dat hij totaal niet de persoon is om vader te worden of een serieuze relatie met te beginne hoewel zijn familie het tegendeel bewijst! juist voor ik wist dat ik zwanger was heeft hij me blijkbaar ook nog bedrogen ik ben totaal in de war maar kan dit niet alleen! ik wens jou in ieder geval veel succes XXX
Door: demian op 10/07/2006 @ 11:21
hallo...ik heb ook zoiets,,,ik ben een meisje van 17 en heb net verkering met een jongen nog niet eens 2 maanden ik kende hem al wel anderhalf jaar ofzow maaarja.ik ben nu dus zwanger..en ik wil t houden..ik wil graag in contact komen met anders jongen meisjes die zwanger zijn of net moeder....gr
Door: jane op 05/04/2007 @ 17:38
hai,
ik vindt het fijn om jou verhaal te lezen. ik ben 21 en drie maanden zwanger. mijn vriend en ik hebben op dit moment een relatie die nog maar 7 maanden oud is. we zouden gaan samenwonen en het kind was welkom nu is hij omgeslagen en ben ik weer 100% terug bij mijn vader en wil hij het kind niet meer. ik ben nu aan het vechten voor mijn kind en mijn relatie. als het moet ga ik op mijn zelf en voedt ik het kind alleen op.. ik hoop nog elke dag dat hij bij zal draaien en dat het met de relatie weer goed komt.
groetjes jane
Door: kreefje op 29/05/2007 @ 07:38
wil ook ff zeggen dat dit me ook bekend voor komt.was op me 17 zwanger heb me studie als accountancy afgemaakt.Heb rond me 20 me 2e kind gekregen en ging het goed tot dat het uit ging met vriend. Heb nu me eigen huisje be nu 23 jaar zwanger van een jongen die ik pas 4 maanden ken. wil het kind liever niet houden
. Deze jongen is lief maar kan soms erg agressief zijn dus weet niet wat ik moet doen?En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.