Zwanger, wat nu?
Hallo,
Ik ben een 18-jarig meisje. Ik was altijd het meisje dat nooit uitging, tot augustus 2002… Toen vonden mijn vriendinnen dat het genoeg was, ze vonden dat het tijd was dat ik ook maar eens uitging. Zo gezegd, zo gedaan, ik ging mee uit.
Na een paar weken had ik de smaak te pakken. Mijn moeder vroeg toen: "Moet je niet eens aan de pil?"
Ik zei: "Welnee, ik weet wel wat ik doe, hoor. Ik ben niet dom."
Mijn moeder zei daarop: "Als je dronken bent, weet je niet wat je doet..."
Had ik toen maar geluisterd…
Ik leerde een jongen kennen, hij was 26. We hadden een gezellige avond en hij vroeg of ik met hem mee naar huis ging. Daar hadden we "het" dus gedaan. Ik had verwacht nooit nog wat van hem te horen, maar de volgende dag stond hij al voor de deur. Hij wilde me zien. Zo ging er een maand voorbij en we zagen elkaar dagelijks.
Toen werd ik maar niet ongesteld en je raad het al... Ik was zwanger. Ik ben meteen bij de huisarts langs gegaan om 100% zeker te zijn. Daarna had ik mijn vriend opgebeld en hij kwam gelijk naar mij toe. Hij heeft mij voor de keuze gezet: of het kindje houden en verder zonder hem, of kindje weg laten halen en met hem verder gaan.
Ik ben altijd fel tegen abortus geweest,maar nu moet ik dus een keuze gaan maken. Stel nou dat we later kinderen willen en dat dit dan niet lukt? Dan vergeef ik het mezelf nooit dat ik toen abortus heb gepleegd.
Twee weken later heb ik het ook aan mijn ouders verteld. Ik kon het niet langer voor me houden. Eerst waren ze kwaad maar ze zullen hoe dan ook achter mijn keuze staan.
Ik weet het niet… Het is onze fout geweest en niet die van het kindje dat in mijn buik groeit.
Groetjes,
Petra
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: Anoniem op 08/08/2006 @ 18:16 
mensen die je voor de keuze zetten zijn onzekere mensen, die ni weten wat ze willen. ik vind het heel moedig van je dat je je eigen keuze volgde. mijn zus was 16 en haar vakantie liefde 23 en hij stelde haar ook voor die keuze, maar ze heeft het niet gedaan, gianni is nu 7 jaar oud, en vraagt naar zijn vader, een jaar of 3 geleden liep ik zijn vader tegen het lijf in de ardennen op een camping, hyij herkende me nog, hij liep er met een baby in zen armen, en hij vroeg om het kind. ik vertelde dat gianni een gezond kindje was en dat hij volkomen gelukkig is zonder vader, 
anyway, wat je ook doet er zijn altijd mensen die je steunen, ook mensen die je niet kent, zoals mij, veel succes meid en laat je niet kisten door die persoon die je kind weg wilt laten halen, later zal hij het zich beklagen, en aan je deur staan voor zijn kind te zien, en dan moet je hem maar zeggen, je wou het kind niet, kom nu ook niet af dat je het wilt zien, zo heeft mijn zus gereageerd toen de pa van het kind haar opbelde, en het is gelukt, hij betaald alimentatie maar ziet het kind niet! xxx veel succes groetjes 
Door: Anoniem op 08/08/2006 @ 18:24
sorry meid
had het over het hoofd gezien dat je kindje door was, het spijt me zo,veel sterkte
Door: ruth op 30/09/2006 @ 21:09
noooiitt abortus..!!
ik loop met het probleem, dat ik nog inde periode zit ofik zwanger ben of niet, mag maandag pas een test doen vanwege ongesteldheid.. doodnerveus, maar weet nu al dat ik het hou..! het blijft je achterna gaan als je het weghaalt.
na drie jaar is het uit met je vriendje en zie je allemaal kleine kindjes rondhuppelen.. en dan denk je: ik kon er nu ook eentje hebben..
succes
Door: ariel op 06/10/2006 @ 16:52
Is er iemand geweest die heeft gezegd...gefeliciteerd! Je hebt een wondertje in, is dat niet prachtig? Wat jouw vriend doet is absoluut niet juist. Jij moet je hart volgen, het kind is ook van jou! Hopelijk maak je de juiste keuze. Ik ken genoeg mensen die zo met jou zouden willen ruilen, wees e trots op en heel veel sterkte!
Door: ariel op 06/10/2006 @ 16:54
lieve Petra,
Sorry, ik had je nieuwe reactie niet gelezen, wat ongelooflijk verschrikkelijk voor je. Hopelijk gata het goed met je. Heel veel sterkte!
Door: jet op 21/11/2006 @ 19:08
lieve petra,
ik vind het heel erg voor je dat je vriend zo tegen je doet. maar ik hoop echt dat je het kindje gehouden hebt want hij kan er niks aan doen en dan mag je niet zomaar zijn of haar leven afbreken. God heeft ook dit kindje gewild. en ik weet zeker dat Hij je ook zal helpen met dit kindje. ik wens je heel veel sterkte toe.
Door: Anoniem op 18/12/2006 @ 15:52
hallo allemaal
Ik ben 24 jaar en 18 weken zwanger zodra ik wist dat ik zwanger was had ik het tegen mijn vriend gezegd die zei meteen dat ik het kind weg moest halen.
Hij wou geen kind ik dacht dat ik geen kinderen kon krijgen dus ik wilde het erg graag nog steeds ik heb weken lang lopen twijfelen of dat ik het wou houden om alles in mijn eentje te doen zag ik niet zitten nog steeds niet en ik wou hem niet kwijt ik hou heel veel van hem hij was de eerste man waar ik me veilig bij voelde.Ik heb besloten dat ik het kindje hou ook al is het moeilijk ik kan nog steeds niet genieten van mij zwangerschap ik denk nog steeds elke dag aan mijn vriend ex eigenlijk.
wat moet ik doen om hem te vergeten en van mij zwangerschap genieten .
groetjes een hopeloos meisje
Door: simone op 16/01/2007 @ 18:05
hallo ik wil niet veel zeggen hoor maar wat denkt die vriend van jou wel niet hij snapt zeker nietw at dat bij een vrouw klan doen die keus heeft ook iemand bij mij gemaakt maar daar het hij zijn eigen goed in vergist jij moet die keus zelf maken en als je zonder hem verder ja jammer dan maar je krijgt er iest heel moois voor terug en dat meen ik echt iets mooiers in je leven is er niet is van je zelf en het is wat je zegt wat als je dat doet en wat gebeurt er over een paar jaar als jehet echt wilt meisje maak je eigen keus want voor de zelfde geld laat je het kindje weg halen en dan laat ie je nog in de steek groetjes
Door: luvmyluver op 15/04/2007 @ 22:46
hallo
ik zou als ik jou was doen wat je hart je ingeeft wat betreft je zwangerschap wat betreft je vriend zou ik hem aan de kant zetten iemand die je zo dwingt om een keuze te maken kan nooit goed voor je zijn zeker niet als je besluit met hem verder te gaan en de rest van je leven spijt hebben omdat je voor een abortus heb gekozen ik zeg niet dat dit zou is maar dat zou kunne maar wat iedereen ook zegt moet je altijd luisteren naar je eigen gevoel zeker omdat je nog jong ben ben je super beinvloedbaar geloof me maar ik was 17 toen ik zwanger was van mijn eerste kindje en iedereen weet het beter echt luister naar je eigen gevoel en met die gozer ik kan niet begrijpen dat ie je voor zoon keuze stelt veel sterkte in ieder geval met wat je ook besloten heb
Door: Anoniem op 01/06/2007 @ 13:51
hey ik ben 17jaar en ben nu 8maanden zwanger ik vind dat je je hart moet volgen mijn vriend van 26 zei ook dat ik het moest wegdoen maar dat wou ik niet en nu is hij dolblij met het kindje dat we verwachten dus alles komt altijd goed als je er maar in gelooft
groetjesDoor: Anoniem op 08/06/2007 @ 22:06
Hallo ik ben een meid van 25 en ben zwanger wat niet gepland was. Het begon met overtijd zijn en rare gevoel in me onderbuik ik gelijk een zwangerschaps test gehaald en ja hoor zwanger me vriend gebeld ( ook hij is 25) Hij was gezellig bij vrienden en zei dood leuk dat ik het weg moest halen. Ik weet niet wat er door me heen gaat als ik het weg laat halen.
Door: Anoniem op 13/08/2007 @ 19:00
ik kan nergens vinden dat haar wondertje is overleden??
Door: shaheen op 16/08/2007 @ 23:18
hoi allemaal ik ben een meisje van 20 jaar en ik ben 6weken zwanger.Ikheb mijn moeder gister verteld en ze vroeg wat ik wil ik zie ik weet het niet ,maar zij wil dat ik abortus pleeg. Wat moet ik doen ik weet me geen raad!!
Door: Anoniem op 28/08/2007 @ 09:29
Hoi allemaal, Ik ben een meisje van 18 bijna 19 en ben nu bijna 10 weken zwanger, ik heb het vorige week op de echp gezien en het was al aan het spartellen en het hartje heb ik ook horen kloppen de arts schrok zelf dat het nu al zo druk aan het doen was in mijn buik!! Ik ben heel blij met mijn kindje en mijn vriend ( de vader ) ook mijn moeder is er ook blij mee, maar mijn schoonouders totaal niet ze bedreigen me dat ik het weg moet laten halen omdat het anders geen lven zal krijgen als ik het laat komen!! ze zeggen er alles voor over te hebben om het kindje niet op de aarde te laten komen. maar het aller grootste probleem is dat ze achter ons wonen en mijn vriend en moeder werken en ik dus hele dagen alleen thuis zit!! Ik heb al een brieg geschreven naar een woningatichting om te vragen of ik een urgentie kan krijgen maar die willen ze me niet geven!! ik zit er heel erg mee en voel me bang en onzeker ik wil het kindje heel graag weten maar ik ben ook bang.. wie herkent zich een beetje in mijn verhaal en zou er met mijn over willen praten?
Door: doos op 16/10/2007 @ 14:21
Hoi,
Ik ben een meid van 16 en 6 weken zwanger, ik weet dus net dat het zo is.
Het is enerzijds een bewuste keus geweest van me vriend (21 jr) en mij, maar anderzijds hebben we er ook erg lang over zitten denken.
Ik vraag me ondertussen af, wat de gemiddelde leeftijd is dat meiden tegenwoordig kinderen krijgen. Ik zag een tijd terug, op Hart Van Nederland een meid van 14 die moeder werd. Toch weet ik dat ik het ga redden.. Ik hoeverre heeft men recht om mij de kleine van me af te nemen?
Kussss
Door: kimberley op 18/10/2007 @ 00:06
hey daar,
ben meisje van 19 en ben bevallen van een flinke dochter
op 27juni 2007.als je vriend je voor de keuze zet......
amai dan is hij in mijn ogen het niet waard dat je voor hem kiest het spijt me.(dan ziet hij je niet graag)
er zijn genoeg middelen om ervoor te zorgen dat je niet zwanger word he en als jij je kindje wil houden ga er dan voor!!
geef niet op meid
geloof mij......
in het begin bekeken de mensen mij ook raar aan
maar eens je bevallen bent gaat dat wel over.
geniet zoveel mogelijk van je zwangerschap.
heb ik ook gedaan.
vele grtjs van een jonge maar fiere moeder!
Door: knuffel op 02/11/2007 @ 07:22
hoi
ik ben 21 .. ben naar de dokter gegaan omdat ik me nie zo goed voelde al een poosje niet ..
snel moe en zo ..
ik nog even een test gedaan ja hoor positief ..
nouja wel eerder gehad .. en was er nix
ben 4 weken geleden nog ongesteld geweest dus dach ach het zal wel mee vallen
nou ik naar de dokter .. bloed test gehad .. en ja hoor overduidelijk zwanger ..
ik schrok me kapot . waarom ?? nou omdat ik weet dat me vriend nog geen kinderen wil
ik de dokter terug gebeld . wat nu ?
nou omdat mijn schildklier niet goed werk { en als je teweinig schildklier hormoon heb kan de groei van je kindje achter blijven }
dus ik werd gelijk naar het ziekenhuis gestuurd .. durfde niet alleen dus heb het me zus verteld
nou kwam bij de gynacoloog ik alle formulieren gegeven .. en gevraagd .. kan je aan de waarde zien hoelang ik zwanger ben ..
nou zeker 5 weken zegt ze
ik snapte er nix van ik was nog hevig ongesteld geweest
nou een echo gehad ..
en wat denk je
je kon al duidelijk een hartje zien kloppen .. en je kon het horen ..
was al 6 weken en 6 dagen zwanger
nou dat was de schrik van me leven maar zo gaaf om het hartje te horen .
nou die dag heb ik alles verwerkt en de volgende dag naar me moeder gegaan .
en verteld .. nou die was blij en staat achter me . .
toen savonds mijn vriend verteld . .
nou hij wou het echt niet zei hij . maar we hebben het er weinig over gehad ..
ik laat het hem flink bezinken .
en dan hebben we het er wel wel weer over ..
nou groetjes priscilla
Door: sisa op 05/02/2008 @ 00:02
dit verhaal is te zot voor worden maar het is gebeurd
ik ben een meid van 24 en heb in november vorig jaar een abortus gehad omdat mij vriend mij voor de keuze stelde hij of het kind
ik heb naar hem geluisterd en het weggehaald maar nog geen 2 maanden later was het weer raak
nu ben ik weer zwanger jiepie
ik ben super blij maar hij wederom weer niet maar ik laat me niet kisten en zet het weer door hij komt bij me terug en ik en me kind worden gelukkig hopelijk ik w8 nog op e uitslag want ik heb een abortus gehad en namelijk een baarmoederonsteking aan overgehouden
wens me succes doe ik ook voor jullie
groetjes en huggies sisa
Door: Anoniem op 15/03/2008 @ 11:42
Ik ben net achttien.., drie maanden over tijd en liep al een tijd bij de dokter.. de dokter zei eerst het is de stress, want op school ging het niet allemaal even goed.. ik geloofde hem natuurlijk..! je schuift het toch op allemaal andere dingen..!
Gisteren belde de dokter en vertelde dat hij de bloeduitslag binnen had en dat ik zwanger was.. dus ik ben al een aantal maanden heen.
Mijn vriend(19) en ik worden gek van de gedachte omdat we gewoon niet weten wat we moeten.. ik wil graag het kindje houden, maar ik zit nog op school enzo, ik ben gewoon ook bang dat als ik abortus doe dat het dan niet meer lukt! ik weet het niet meer.. wat moet ik nou.....!
verward meiske..Door: maartje op 30/04/2008 @ 22:42
hai,
ik ben geen jonge moeder, maar wel een abortus gehad afgelopen week en wil dit toch kwijt.
ben nooit een kindlievend persoon geweest, en wil(de) al helemaal niet bij de club moeders horen.. hou meer van actie en vrijheid.benn niet tegen abortus, maar houden of niet was voor mij persoonlijk.
wist ik toen maar meer.
woon nu voor 2 jr in het buitenland, 20.000 km bij huis vandaan. en heb thuis echt veel gemist afgelopen jaar. maar hou ook zielsveel van m'n vriend hier.
ik bleek ook zwanger te zijn. 3 maanden afgelopen week. maar de keuze
voor mij was te moeilijk. of kindje houden en vastzitten in dit land voor een lange tijd (vriend wou het kind wel blijven zien)en wat te denken van m'n schoonouders wiens vriendschap ik niet wil verliezen.
of naar huis, familie, vrienden; een van beiden moest ik gaan missen.
en ben nog niet klaar om de keuze te maken hier in buitenland te blijven wonen.
heb eergisteren een abortus gehad. en man, wat heb ik zit janken na afloop. van tevoren al, omdat iets in je lichaam veranderd. je bent verantwoordelijk, en iets is afhankelijk van je. je natuur is je kind te beschermen, en wat doe je, je laat het wegzuigen in stukken!!!
ben nu depri, en zit maar op het web te puzzlen over ontwikkeling van n embryo. het is zo'n geweldig wondertje. zal nooit meer een abortus doen, heb de emotionele kant zwaar onderschat. helemaal dat ik na afloop de ' restanten' heb begraven en een ministart van een ruggetje/ribbekastje zag, ga maar weer zitten janken nu.
suc6 met de keuzes, ik ben al behoorlijk op kinderleeftijd, en ik blijk mezelf niet te kennen. abortus is nog steeds een persoonlijke keuze, maar weet heel heel goed of dit is wat je wilt. mijn leven is veranderd!
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.