Moeder en studente.
Hoi
Ik heet Farah en ben 20 jaar oud en ik wil graag mijn ervaringen over zwangerschap en bevalling kwijt. Toen ik en mijn man besloten om een gezin te stichten, waren we er goed van bewust dat het een grote stap was. We waren nauwelijks drie weken getrouwd of we hadden het al over kinderen. Op de dag dat ik negentien jaar werd stopte ik met het slikken van de pil.
Vier maanden later was het raak!!!!!!! Ik zou moeder worden!!!!!!!! Dolblij vertelde ik het nieuws aan mijn ouders, ongeveer drie maanden later heb ik een echo laten maken en toen zag ik voor de eerste keer mijn kindje.
Ondertussen zit ik nog op school in het tweede jaar van het MEAO. Ik had het grote nieuws aan niemand verteld, want ik wist dat ik veel kritiek zou krijgen op het feit dat ik nog zo jong was (toendertijd 19). Maar het was een bewuste keuze geweest want mijn man heeft een vaste baan en we hebben een huis. Dus het zou onze kindje nergens aan ontbreken.
Mijn klasgenoten, leraren en andere medestudenten stonden met open mond te kijken toen ik naar drie maanden stage, hoogzwanger het gebouw binnen kwam lopen. Iedereen kwam mij feliciteren en allen wilden weten of ik mij studie wou afmaken. Natuurlijk zou ik mijn opleiding afmaken, mijn kindje zou ik gedurende de tijd dat ik op school zat bij mijn schoonmoeder laten.
Velen gingen er blindelings vanuit dat het een ongelukje was, ze staan er ook van te kijken als ik zeg dat mijn zwangerschap gepland is. Soms vroeg men zich af of ik school en het opvoeden van mijn kindje wel zou kunnen combineren. Ik bedoel als een vrouw werkt en ze krijgt een kind betekend het toch ook niet automatisch dat ze op moet houden met werken.
Enfin op drie juli ben ik in het ziekenhuis van een prachtmeid bevallen die 3315 kg woog en 52 cm lang was en Rania heet. Intussen is ze 11 weken oud en ben ik aan mijn derde jaar op school begonnen ondanks alle meningen van anderen dat ik het niet zou kunnen. Ik en mijn man zijn dolblij met onze lieve meid die uit onze liefde is voortgekomen.
Veel liefs,
Farah
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: Anoniem op 13/12/2005 @ 11:38 
Dag meiden,
Ik ben bijna 22 jaar en heb een zoontje van anderhalf. Ik ben nu met een opleiding bezig en hoop gauw zwanger te worden van de tweede. Veel mensen verklaren mij voor gek en vinden mij te jong om moeder te worden. Maar we redden het prima ik doe mijn studie thuis en pas verzorg mijn zoontje zelf. mijn man die werkt en hij verdient genoeg voor ons allemaal maar, zodra de tweede er is ga ik aan de slag als mederwerker personeelszaken
Door: nephele op 15/12/2005 @ 09:35
Hallo allemaal,
Ik weet niet of dit forum nog n beetje leeft
Maar ik had een paar vraagjes.In juni 2007 (Ja lekker verweg nog
) ga ik mijn spiraal laten verwijderen en willen mijn vriend voor een kindje gaan. Ik ben dan bijna 21 en studeer dan nog. Mijn vriend is dan bijna 30 en werkt. Omdat ik graag wil dat mijn kinderen jonge ouders krijgen hebben wij bewust de keuze genomen om al tijdens mijn studie aan kinderen te beginnen.Ik heb al hier en daar op het internet verhalen gevonden van studerende ouders (al dan niet bewust gekozen voor een kind). Over het algemeen gaat dit volgens mij prima. Zijn er meer mensen die deze keuze hebben gemaakt en al een kindje hebben? Hoe bevalt het? En voor sommige die nu aan het werk zijn maar tijdens de studie een kindje kregen, is het in vergelijking met werken hetzelfde qua planning en geregel? Graag zou ik nog n paar verhalen lezen van enkele ervaringsdeskundigen
liefs...
Door: flouke (profiel) op 19/12/2005 @ 21:28
Hoi,
Ik ben een studerende moeder van net 19 jaar geworden.
Ik was 17 en 9 maand toen ik vernam dat ik zwanger was, dat was na 1 maand stoppen met de pil onmiddelijk raak ( het was dus een bewuste keuze)
Mijn dochtertje is nu 6 maand en ik zou haar voor geen geld van de wereld meer willen missen hoe zwaar het soms ook kan zijn.
Ik ben nu begonnen aan mijn 2de jaar verpleegkunde en ja hoor deze module valt me echt zwaar, maar niet getreurd deze is de zwaarste van allemaal.
Ik kan u wel zeggen en ik spreek dan mijn eigen een beetje tegen het is niet altijd rozegeur en maneschijn.
Mijn vriend werkt vast dat wel en financieel valt het eigenlijk wel mee.
Qua planning, ja ik weet niet in welke richting je zit maar ik kan het wel plannen, ik doe het namelijk zo: als ik moet studeren maak mijn vriend het eten klaar ( we wonen al meer als een jaar samen) en ruimt een beetje op, in het weekend doe ik samen hem de huishoudelijke taken en genieten we samen van ons dochtertje en maken we uitstappen, in de week daarentegen hou ik met met haar bezig als ik even een pauze neem of effe naar tv kijk is ze altijd in mijn buurt.
En als ik dan stage heb zijn er dan over het algemeen geen testen en is het alsof ik ga werken heb ik tijd voo het huishouden te doen en mij bezig houden met mijn dochtertje.
Zo dit is zo wat onze planning maar ik heb veel aan vriend te danken zonder hem sta ik nergens en dat niet alleen op financieel vlak.
Overdag gaat mijn kleine pruts naar de creche dat wou ik toch ook even zeggen(schrijven) eigenlijk, want sommigen kunnen wel denken dat ze onder tussen bij de grootouders zou gaan.
Maar ik heb altijd gezegd wij wouden een kindje en daar nemen wij onze verantwoordelijkheid voor op en niet de grootouders( trouwens die werken toch nog allemaal)
Zo ik hoop dat e iets aan mijn verhaal hebt had en anders mag ja me altijd toevoegen.
groetjes xxx
Door: nephele op 22/12/2005 @ 10:54
Hallo,
Dankje voor je verhaal, ik zal je proberen toe te voegen als mn internet weer normaal doet
hij wil namelijk je profiel niet weergeven (ligt aan onze pc hoor) en dus kan ik je e-mailadres niet zien Door: nephele op 22/12/2005 @ 11:06
Hay hay,
Ik heb eindelijk je profiel te voorschijn gekregen maar ik kon geen e-mail adres vinden, Maar iig bedankt voor je verhaal! (nogmaals).
Liefs Nephele
Door: flouke (profiel) op 22/12/2005 @ 15:23
hallo,
Mijn e-email adres is doloresvanschoorisse@hotmail.com
groetjes
Door: fiepke op 26/02/2006 @ 19:38
Wat leuk dat ik hier eindelijk eens verhalen lees zoals die van jullie, in mijn omgeving snapt niemand het dat ik zwanger wil worden, terwijl ik nog wil studeren. alleen ben ik nu nog op zoek naar werk omdat ik pas in sept weer zou gaan studeren. maar misschien kan ik beter blijven werken.
ik ben nu 23 en mijn vriend heeft een vaste baan
Ik heb alleen wel een hele grote vraag.mijn vriend en ik hebben een koophuis, maar hoe redden jullie het financieel is dat wel te doen, want ik dacht dat een baby zo duur is???
graag antwoord want ik kan niet wachten om zwanger te worden, maar we stoppen pas met de pil als we zeker zijn dat we het financieel redden
Door: b. op 12/04/2006 @ 15:12
hoi hoi
ik wil graag even wat meningen horen..
ik woon nu bijna 3 maand samen en ben bijna een half jaar met mijn vriend samen, ik ben egt super happy en we willen graag oud met elkaar worden.! we hebbe het dan ook regelmatig over trouwen en hebben er voor gekozen dat we graag een kindje zouden willen! ik word in mei 19 en mijn vriend binnenkort 21.. vinden jullie ons te jong? ik studeer zelf nog en ga naar het laatste jaar van de kappersopleiding!
gr. b.
Door: Ingrid op 18/04/2006 @ 16:49
Hallo,
Ik ben ook studente en moest hoogzwanger door mijn school waggelen iets waar ik het erg moeilijk mee had, maar ben inmiddels ook bevallen in het ziekenhuis van een wolk van een flinke dochter (52 cm en 4060 gr). Ik was 22 toen ik per ongeluk zwanger werd en volg ook nog een opleiding en ga nu beginnen met afstuderen. Ik wil graag in kontakt komen met meisjes die het zelfde hebben meegemaakt en nu ook zo ontzettend gelukkig zijn.
groetjes
Ingrid
Door: Anoniem op 05/05/2006 @ 23:11
Lieve (aanstaande) moeders,
Ik ben 21 jaar en in september begint mijn 3jarige HBO-opleiding. Ik woon samen met mijn vriend in een kamer die niet geschikt is voor een baby maar we willen erg graag een kindje. Mijn vriend studeert ook nog dus een financieel sterke basis hebben we niet en we zullen dus veel oplossingen moeten zoeken om onze wens uit te laten komen. Momenteel werk ik fulltime bij een callcenter om de periode tot september te overbruggen en mijn vriend studeert ook nog. Zijn er mensen met tips of informatie op dit gebied? Hebben we bijvoorbeeld recht op een geschikte woning? En wat voor oplossingen zijn er (op financieel gebied) voor de combinatie studeren en moeder zijn? Qua opvang zal het geen probleem zijn, ik ga straks 3 dagen per week naar school en dan willen mijn schoonouders graag oppassen tot ik vrij ben. Ik hoop op een reactie!
Heel veel geluk gewenst met jullie kleine wondertjes!
Liefs, R.
Door: maartje op 27/09/2006 @ 14:43
Hej, Mijn vriend en ik willen graag een kindje over een tijdje, maar ik ga ook weer beginnen met studeren. Ik las hier dat heel veel meiden dat gewoon kunnen!! Maar moet je daar niet vrij voor nemen ofzo? Na de bevalling misschien? We hebben een huisje en hij heeft een goede baan, nog een betere in het vooruitzicht, dus moet kunnen toch. Hoe reageerden jullie ouders op dit nieuws? Ik bedoel, 19 is over het algemeen toch nog best jong om kinderen te plannen dacht ik? Kan iemand me anders emailen? Thnxx!!!
Door: melani op 01/10/2006 @ 15:22
Ben zo blij dat ik hier van zulke verhalen hoor. Mij is er dus altijd in gepeperd dat je als je nog naar school gaat en je bent zwanger het niet kan afmaken. maar je kunt het gelukkig wel afmaken
. ik ben bijna klaar met de kappersopleiding en ben zelf bijna negentien en mijn vriend is vrijdag 25 jaar geworden maar willen allebei jong ouders worden omdat onze ouders ook jong waren. zijn moeder was 17 jaar en mijn moeder was 23 jaar toen ze van mijn zus beviel. maar ik wil mijn ouders bewijzen dat het dus ook samen met school kan. Want mijn ouders zeggen altijd wacht daar maar mee tot je je school afhebt en zie dan maar verder. Maar het leven is al zo kort en wij willen wel het meeste van onze kinderen mee krijgen. Ik bedoel ik was ook 14 toen mijn moeder een hartinfarct kreeg die ze gelukkig wel heeft overleeft. Maar je weet nooit wat er gebeurt. maar toch en het lijkt mij gewoon super.Heb een vriendin wiens moeder nog met ons op stap gaat. geweldig toch. ze dachten dat het een zus van haar was terwijl het haar eigen moeder is.
ik heb het er al wel met mijn zus overgehad dat ik en mijn vriend een kinderwens hebben en zei steunt mij er gelukkig in. terwijl ik het juist niet van haar zou verwachten.
mijn moeder zou mij ook wel steunen en die zou het ook wel mooi vinden. de helft van haar tantes waren 15 tot 19 jaar toen ze allemaal van de eerste bevielen.maar ik wil het zo graag maa ik wil ze ook nie teleurstellen. maar weet nie hoe ik het zou moeten zeggen tegen hun.
. terwijl ik het super super graag wil.ik denk zelf dat ik het gewoon moet doen en niet zo onzeker moet doen van wat hu8n willen want het is mijn leven en ik woon al een tijdje op mijzelf en moet zelf bepalen wat ik met mijn leven doe en ik ben sowiezo wel van plan om mijn school af te maken. en ze weten ook van mij als ik iets graag wil ga ik er ook honderd procent voor. en voor een kind al helemaal. nou bedankt dat ik mijn hart kon luchten en dat er nog mensen zijn die zwanger zijn en ook hun school afmaken en misschien ben ik er binnenkort ook wel 1 van
Door: Anoniem op 28/10/2006 @ 14:16
Hallo allemaal,
Ook ik ben een jonge meid die graag moeder wil worden. Aan de ene kant voel ik een enorme overtuiging en zekerheid dat ik het wil en kan, en aan de andere kant ken ik toch nog mijn angsten.
Ik zal jullie even kort mijn situatie vertellen: ikzelf ben 18 jaar oud en ik heb een even oude vriend met wie ik 4 jaar samen ben, onze relatie is erg goed en ook hij houdt van kinderen. Wel moet ik eerlijk zeggen dat 'een kindje krijgen' meer van mij komt dan van hem.
Omdat ik na lang nadenken toch tot de conclusie ben gekomen dat moeder worden mijn absolute wens en streven is, heb ik goed nagedacht hoe ik dat dan kon verwezelijken. Ik zit namelijk nog op school, na dit jaar zal ik mijn VWO diploma halen en wil ik toch graag iets doen om mij verder te ontwikkelen. Nu zou een voltijdopleiding het eerste zijn wat in je opkomt, maar ik denk dat dit voor mij heel moeizaam te combineren is met een huishouden en het moederschap. Dus heb ik wat geinforeermd en ben ik (en ook mijn vriend) tot de conclusie gekomen dat we een opleiding gaan volgen aan de open universiteit. Zo haal je toch je studie en ben je vrij om je eigen indeling maken en heb je weinig contacturen. Verder zijn we ook bezig om een geschikte woning te vinden, waar ons kindje fijn kan opgroeien. Natuurlijk moeten hierbij wel werken, maar met elk 2 dagen per week zouden we het redden.
Als alles goed gaat wil ik in mijn eerste jaar van de vervolgopleiding zwanger raken.
Omdat ik toch nogal onzeker van aard ben, wilde ik graag weten wat jullie hiervan vinden, of dat misschien nog iemand andere nuttige tips voor mij heeft?
Groetjes Anoniem.
Door: lauie (profiel) op 28/10/2006 @ 16:34
hallo,
ik denk dat je deze beslissing toch helemaal zelf moet maken. Ik wil en wilde ook niets liever dan snel moeder worden. Ik heb wel besloten even te wachten en ben aan een voltijd opleiding begonnen. Nu moet ik nog anderhalf jaar SPH en dan gaan ook wij aan een kindje beginnen. Ik vind zelf dat ik de goede keuze heb gemaakt, al heb ik het er soms wel moeilijk mee. Ik denk dat dit een van de meest ingrijpende beslissingen van je leven zal zijn en vind dat je die toch zelf moet maken zonder je te laten beinvloeden door anderen. Ik hoop dat jullie eruit komen.
Door: Eleni op 08/11/2006 @ 18:55
Hallo allemaal,
Ik ben 22 en zit in het 3de en voorlaatste jaar van mijn universitaire studie. Ik ben al 5 jaar met mijn vriend samen en we wonen sinds 4 jaar samen. Mijn vriend is sinds oktober aan het werk. Ik zou zo graag trouwen en zwanger worden en moest mijn vriend alleen zijn hart laten spreken zou hij dat ook wel willen. Ik ben nog jong en mijn omgeving zegt dat ik eerst nog moet profiteren. Ik ben bang dat ik mijn studies niet zal kunnen combineren met een kindje maar ik wil ook niet stoppen nu ik er bijna ben. Mijn ouders of schoonouders werken ook nog dus ook daar kan ik niet altijd op rekenen. Ik zal dus nog een paar jaartjes moeten wachten op een kindje maar het doet goed te weten dat ik niet de enige ben die op zo'n jonge leeftijd al kindjes wil.
x
Door: Eva (profiel) op 12/11/2006 @ 14:13
Hoi Eleni,
Ik begrijp je gevoel heel goed! Ik ben 19 en zit in het tweede jaar van mijn universitaire studie. Mijn vriend moet nog 3 jaar van zijn tweede universitaire opleiding afleggen. We wonen samen in de week op een gezellige studio en bij mij kriebelt het toch ook al enkele jaartjes... Ik moet na dit jaar nog 2 of 3 jaar doen, dus wij moeten ook nog wat geduld uitoefenen... Het zou nu wel lukken misschien maar héél moeilijk worden, dus wachten is de beste oplossing... maar niet de gemakkelijkste
Over een aantal jaartjes mogen wij het geluk vast en zeker delen met alle mama's!
Succes nog met je studies!
Door: Anoniem op 06/01/2007 @ 03:12
Hey meiden, Ik zit ook met een probleem. Zelf ben ik 21, heb een dochter van 2 en ben weer 8weken zwanger. Ik woon samen en zit in het eerste jaar van mijn opleiding. Ik heb er voor gekozen om voor de komende vijf jaar naar school te gaan en nu ben ik weer zwanger. En weet niet zeker of ik het wel wil houden. Of als ik het wel aankan. Ik heb echt bewondering voor de jonge meiden zoals ik met twee kinderen en een studie. Ik ben zo bang, bang dat het niet lukt. Ik weet dat ik er uiteindelijk zelf voor moet kiezen. Maar de tijd dringt.
Door: annoniempie 19 op 20/02/2007 @ 14:41
hey meiden, ik heb een vraag aan jullie ik hoop dat ik er antwoord op kan krijgen.
2 maanden geleden ben ik gestopt met de pil.
omdat ik mijn menstruatie niet vertrouwde (weinig bloed) vorrige maand ben ik weer normaal ongesteld geworden ik hoorde het deze maand op zaterdag te worden. het is nu dinsdag en ik ben nog niet ongesteld, ik heb wel pijn aan mijn onderbuik alsof ik ongesteld moet worden een vriendin zegt dat het baarmoederwand pijn kan zijn omdat een kindje zig gaat nestelen.
verder heb ik geen pijnlijke borsten ofzo wel heb ik best vaak zin in eten.
ik hoop best graag op een kindje en mijn vriend zegt als het komt dan komt het.
ik hoop dat iemand me hier een antwoord op kan geven of dat iemand dit ook heeft meegemaakt.
bb
b
b
b
bb xxxxxxooooooooooaan iedereen hier op deze site
Door: annoniempie 19 op 20/02/2007 @ 14:48
o, ja aan de vrouw die zwanger is van de 3 e
doe wat je hart je ingeeft
en wees gezegent dat je zwanger kan worden mijn oom en tante dachten dat ze dat niet konden dus wouden ze addopteren toen raakte ze uiteinselijk na 10 jaar toch zwanger.
maar sommige hebben dit geluk niet
klinkt meschien een beetje clicé maar ik vind als je kunt vrijen kan je ook baren.(niet gemeen bedoeld hoor)
maar mischien adoptie?
maar in ieder geval doe wat je hart je zegt er zijn genoeg mensen die dat niet hebben gedaan en spijt hebbe, je kind komt immers (als het goed/gezond) is toch wel groot
heel veel succes
anoniempie 19
Door: iemand op 30/10/2007 @ 15:11
hoi
Kan iemand mij helpen met mijn vraag????
Ik ben 25 jaar en dit is mijn eerste zwangerschap. Ik ben nu 19 weken en 2 dagen zwanger. Maar heb last van galsteentjes. ik ben bij de voedvrouw geweest zij zei dat ik geoppereerd moest worden. ben naar de gynocoloog gestuurd en hij heeft mij naar de chirurg gestuurd. chirurg wil nu nog geen operatie doen. hij wil wachten totdat ik weer een aanval krijg. En als ik geen aanval krijg wilt hij het pas na de borstvoeding de galblaas weg halen. Maar ik moet wel geluk hebben dat ik geen last van krijg. Nu is mijn vraag heeft iemand ervaring met zoiets. en wat moet ik doen. nu laten weghalen of afwachten wat er gebeurd. ik weet echt geen raad meer. Ik weet niet of het kwaad is als ik de galsteentjes laat zitten.
HELP MIJ AUB
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.