Jonge ouders
Ik ben 21 jaar oud en op dit moment 22 weken zwanger. Ik zie mezelf als een jonge moeder.
Al meer dan drie jaar heb ik een relatie met Fabian die 26 jaar oud is. We zijn na een jaar samen gaan wonen in een 2 kamerappartement. Na een jaartje wilden we graag een kindje krijgen. Dus hebben we vorige zomer een grote eengezinswoning gekocht met een heerlijk grote tuin. Dit was het huis waar wij onze kinderen willen laten opgroeien.
Wij hebben ondertussen al heel wat tegenslagen gekend. Ik ben namelijk ontslagen net voordat ik ontdekte dat ik zwanger was. Ik heb geen andere baan meer kunnen vinden en we hebben het financieel ook een stuk moeilijker dan dat we wilden. We hadden geld gespaard voor de baby maar helaas is dit allemaal al op.
Gelukkig komt binnenkort het vakantiegeld en de belastingteruggave. Ook was ik in het begin bang dat we een verkeerde keuze hadden gemaakt om zo vlug een kindje te krijgen. Maar ondertussen gaat het heel erg goed tussen ons en gaan we over minder dan drie maanden trouwen.
In augustus wordt onze zoon verwacht en we zijn gelukkiger dan ooit.
Liefs,
Barbara
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: Angellove op 25/09/2005 @ 19:07 
Dag jonge moederkes allemaal. Ik ben 22 en nu 31 weken zwanger van mn eerste. Kben echt enorm fier op mijn buikje
Als ons kleintje komt in November zullen we precies een jaar samenwonen wat ook niet altijd zonder problemen is verlopen, maar in welke gezonde relatie zijn er al eens geen problemen eh. Succes allemaal met de zwangerschappen en de babykes, ik kijk er in ieder geval al naar uit.
Groetjes
Door: regina op 17/11/2005 @ 12:49
hey barbara en alle andere jonge moeders.
ik ben zelf ook een jonge moeder.
ik ben 20 jaar en mijn vriend is 24.
ik was 19 toen ons kindje werd geboren.
het was een zware bevalling waar uiteindelijk de vacuumpomp aan te pas kwam, maar met ons kindje gaat alles goed.
het was een gezonde knaap van 4140 gram (iets meer dan 8 pond).
wij woonden eerst in een jongeren flat en dat wou niet helemaal met een baby erbij.
dus hadden we in maart geloof ik een huisje gekocht en in mei is onze knul geboren.
ik had ook geen baan maar mijn vriend gelukkig wel.
maar wij hebben het ook absoluut niet ruim maar je kunt alles zo duur maken als je zelf wil.
als je kleertjes enzo bij de mexx koopt of bij de wibra zit ook al een groot verschil tussen.
of als je alles bij de prenatal wil kopen.
veel dingen zoals rompertjes enzo hebben ze maar zo kort aan dus kun je beter een paar goedkope kopen.
wij hebben nu ook besloten om nu al voor een tweede te gaan.
de pil was ik eigenlijk al niet helemaal meer mee begonnen
groetjes regina
Door: li op 13/12/2005 @ 16:54
hallo ik ben ook een jonge moeder van drie kids twee meiden van 8 en 6 jaar een een zoon van 11 maand en ben zelf net 28 geworden.
ik heb geen nare dingen gehad kwa reacties maar eerder verbazing zo van dat kan niet dacht dat je ouder was.. en dat je zo veel met je kids doed en dat ze er alteid zo goed uit zien... dus jong moeder of niet wel of geen werk.. maak het uit als je zelf maar gelukkig bent.. en kids zijn zo duur als je het zelf maakt, ik koop zelf een hoop tweedehands en neem ook een hoop dingetjes aan van andere dus.... werken kan alteid het gaat nu zo nog goed..
dus be happy en luister na je zelf.....
doei doei
Door: trieneke op 29/12/2005 @ 09:07
hoi barbara,
allereerst natuurlijk van harte met je zwangerschap en geniet er gewoon van!
ik ben inmiddels 11 weken zwanger en woon samen met mijn vriend bij mijn ouders in huis.
mijn vriend is onlangs ontslagen en heeft geen werk of uitkering, en ik ben nu bezig met een uitkering en daar zouden wou ons mee moeten redden!
ik ben 20 als mijn eerste kindje word geboren, en ben super trots, ik voel me rijker dan ooit!
mijn ouders en naaste familie steunen mij ontzettend, en ik hoop dat ook jij veel steun hebt van familie en vrienden en dan zul je zien dat alles goed komt!
toi toi toi,
,liefs,
trieneke
Door: Eveline (profiel) op 29/12/2005 @ 17:37
Hoi!
Ik ben 21 en heb een dochtertje. Mijn man en ik waren bewust zwanger. Momenteel kan ik mijn vreugde niet op! Ik was 20 toen ik zwanger was, meteen de eerste maand na het stoppen van mijn pil, en toen ik 5maand zwanger was in februari, zijn we getrouwd (was al eerder gepland dan de zwangerschap). Waarom wachten als je toch zeker bent welke toekomst je wil?
Ik heb enkel positieve reacties gehad, heel af en toe krijg je de vraag of het een ongelukje was... Dat kan me echt lastig maken, waarom denkt iedereen toch telkens het slechte? Ook de vraag of we getrouwd zijn vanwege de zwangerschap... Helemaal niet, mijn man en ik zijn zot van elkaar!!
Ik heb enorm genoten van mijn zwangerschap. De eerste drie maanden waren vol met misselijkheid
. Na mijn trouw en 2dagen verlof hiervoor gevraagd te hebben, ben ik ontslagen
. We waren net op ons eigen gaan wonen, financieel was dat dus wel even een opdoffertje, maar we zijn er door gekomen. Nu werk ik nog steeds niet, maar ben wel van zin (nou, al vanaf februari op zoek) om thuis te werken... Maar dat is ook een opdracht om werk te vinden... In ieder geval, jong moeder zijn heeft voor mij nog enkel maar voordelen gehad; de bevalling is supervlot verlopen, energie genoeg, ... Ook in de toekomst zie ik het enkel rooskleurig. Wij zullen ook niet lang meer wachten om met aan tweede te beginnen.Groetjes,
Eveline
Trotse jonge moeder!
Door: Eveline (profiel) op 29/12/2005 @ 18:15
Mijn dochtertje is 6,5 maand, geboren op 10 juni 2005, btw
xxx
Door: Anoniem op 05/01/2006 @ 13:27
Hoi allemaal, voor de lezers onder ons: ik ben dat ene anoniempje en ben nu 36 weken en 3 dagen zwanger! En wat gaat de tijd toch snel!!! Alles gaat heel goed, en nu maar wachten op de kleine.
Ondertussen hebben we ook nog een ander huis gekocht en gaan we van de zomer verhuizen. Wie had ooit gedacht dat mijn leven zo zou veranderen! Nou ik niet! Zo zie je maar weer je leven valt niet te plannen! Iedere andere zwangere wil ik veel geluk en liefde wensen voor 2006!
Liefs Anoniempje
Door: debje op 22/01/2006 @ 19:07
hoi allemaal!
ik voel al heel lang dat als het me gegeven is ik jong kinderen wil. vriendinnen om me heen (een paar) zijn net moeder/ worden snel moeder. Ik heb vaker kriebels gehad maar nu is het anders. Ik lees, denk, praat, droom alleen van een babytje. Mijn vriend wilt heel graag een kleintje, wat hem betreft stop ik direct met de pil. Ik ben nu toch wel heel serieus aan het rondsnuffelen wat er allemaal bij komt kijken en waar je rekening mee moet gaan houden enz..ik heb al 4 jaar een vaste baan en ben nu een jaartje in opleiding zodat ik straks flexibelere werktijden kan aanhouden en natuurlijk in salaris en functie groei!ik ga nu aan mijn examens beginnen en rond mei 2006 zal ik klaar zijn. In mijn hoofd denk ik verstandig om dan met de pil te stoppen maar mijn gevoel laat me twijfelen want dat duurt nog zo lang! We hebben al veel info gelezen en bekeken hoe duur alles ongeveer is enz...heb zelfs al met mijn ouders erover gesproken en die vinden dat we zelf die keuze moeten maken. Wanneer hebben jullie nu daadwerkelijk de beslissing genomen om te stoppen met de pil?En hoe doen jullie dat dan financieel en met je werk ?Het kan natuurlijk meteen raak zijn maar het kan ook anders uitpakken...ik ben nu 23 en ben dus 24 als ik dan moeder zou worden en mijn vriend 25.
Willen jullie ervaren meiden mij aub een handje helpen met adviezen?
Ik wens jullie allen een mooi moederschap toe!
groetjes
Door: Anoniem op 22/01/2006 @ 19:41
Hoi debje,
Ik ben net 24 jaar en heb een kleine van 1,5 en ben nu net weer zwanger. Mijn vriend en ik hebben het niet breed, maar we zijn wel dolgelukkig met elkaar en met de kleine. Financieel is het soms een beetje krap, maar daar leer je ook van. Zo kijk ik vaak op internet naar 2de hands kleertjes en ook de kinderkamers staan vol met leuke atributen, zonder dat het erg duur hoeft te zijn. Ons motto is: genieten van elkaar als gezin dat is het belangrijkste, en dan maar niet elk jaar op vakantie!!! Het heeft denk ik ook te maken met prioriteiten stellen!! mijn vriend heeft een vaste baan, en dat vind ik persoonlijk het belangrijkste. Dat je in ieder geval 1 vast inkomen hebt. Ik was 20 toen we zijn getrouwd, en ik heb nooit de pil gebruikt.... we lieten de natuur zijn gang gaan (en dat duurde nog wat langer als we dachten hoor!)
Als jij en je vriend er klaar voor zijn, waarom er dan niet voor gaan? Je zult zien dat uit onverwachte hoek er altijd mensen zullen zijn die ook helpen wanneer het misschien anders zou gaan als je zou willen (bv. financieel). 1 tip: wees er niet téveel mee bezig (met het zwanger worden), dit kan ten koste gaan van het 'leuke' eraan!!!!
Ik wens jou en je vriend heeeeeel veel succes met de beslissingen en wie weet horen we binnenkort goed nieuws van je!!!Liefs, anoniempje
Door: debje op 22/01/2006 @ 20:01
hoi anoniempje
bedankt voor je reactie! Je hebt gelijk als je zegt dat je er niet te veel mee bezig moet zijn, maar ik wil gewoon graag weten wat me te wachten staat zodat ik niet voor verassingen kom te staan. Je wilt je kindje natuurlijk alles kunnen bieden. Ik ben zelf het type: het is zo duur als je het zelf maakt..ën ik geloof niet dat het daaraan zal liggen. Ik geloof erin dat alles altijd wel weer goed komt, hiervoor heb ik genoeg tegenslagen moeten ondergaan.Ik weet gewoon niet zo goed te bepalen wanneer ik zal stoppen met de pil, het liefst meteen maar ik weet niet of ik er ziek van zal zijn. ik zit nu natuurlijk nog met mijn examens (die overigens niet zo heel zwaar zijn hoor, ik denk er misschien allemaal te veel bij na. Het komt wanneer het komt...!!!
Door: Anoniem op 02/03/2006 @ 14:36
Hallo,
leuk om te horen dat ik niet alleen ben. Ik ben 23 en nu 14 weken zwanger van mijn 2de kindje.
Mijn zoontje is nu 20 maanden en ik was juist 22 geworden toen hij werd geboren. Tegenwoordig is dat vrij jong om al kindjes te hebben. Dus er zijn wel mensen die je raar bekijken en denken dat het een ongelukje is. Maar wij hebben ons eigen huisje, allebij vast werk, een gezond kindje en een tweede op komst. Hoeveel mensen kunnen dat zeggen op mijn leeftijd? Trouwens mijn mama is ook nog heel jong en ik heb dat altijd tof gevonden en die is nu ook jong oma!! Jonge ouders zijn heeft niets als voordelen!!!!!
Door: Anoniem op 30/04/2006 @ 17:30
Hallo Allemaal,
Vandaag zat ik weer eens na maanden op deze site te snuffelen. Ik was dat anoniempje die af en toe wat vertelde over mijn zwangerschap.Ondertussen ben ik bevallen op 6-2-2006 van een prachtige zoon. Hij is een week te laat geboren. De bevalling was heel erg zwaar, maar de pijn is ondertussen al bijna vervaagd, vergeten doe je het nooit maar je krijgt er wel wat voor terug!
Ondertussen is onze zoon dus morgen 12 weken oud. En wat gaat de tijd snel! En ik moet zeggen voor alle vrouwen die nog twijfelen om jong een kind te krijgen: Het is echt heerlijk!
Tuurlijk zitten er ook haken en ogen aan, zoals bijv. het financiele en in het begin heel weinig tijd voor elkaar maar daar vindt je een weg in met zn 3e.
Je moet gewoon je prioriteiten niet zo hoog leggen.
Ik wens jullie allemaal heel veel succes, en 1 ding nog: Geniet van je zwangerschap, het is zoiets moois wat je misschien maar een paar keer meemaakt in je leven. Voor je het weet heb je je prachtige baby in je handen. Liefs Anoniempje
Door: kim op 27/06/2006 @ 14:55
hallo allemaal
ik ben 21.En elf weken zwanger.
Ik heb donderdag mijn eerste echo echt spannend.
Vind het echt super gaaf om te lezen dat ik echt niet de enige ben.
Ik woon samen met mijn vriend en dit is een geplande zwangerschap.Ik werk en ga daarnaast nog naar school.
De reacties om ons heen zijn erg leuk.
nou zal nog vaak hier alles terug lezen.
En alle meiden die ook zwanger geniet ervan
en de meiden die het nog aan het proberen zijn erg veel succes toegewenst.
groetjes kim
Door: Anne op 25/07/2006 @ 13:54
Mijn vriend en ik hebben ook altijd gezegt dat we jong ouders willen worden. We zijn nu 2 maanden bezich maar helaas nog niks.
We wachten rustig af.
Door: kissie (profiel) op 26/07/2006 @ 08:16
hoi hoi
ik ben kirsten en 24jaar en mijn 28 we hebben nu al 2 dochters en zie me zelf ook als jonge moeder heerlijk ik geniet er volle teugen van
iedereen veel succes en die warmte is ook niks he
groetjes kissie
Door: Anoniem op 11/08/2006 @ 20:36
hoi,
ik ben blj om al deze berichtjes te lezen zelf ben ik 21 jaar en 10 weken zwanger, de zwangerschap was gepland maar toch zie je de mensen denken dat het een ongelukje is. om slecht van te worden, Mijn vriend en ik zijn al bijna 4 jaar samen en gaan volgende jaar trouwen, hebben allebei vast werk dus waarom geen kindje!! gelukkig zijn onze ouders in de wolken met het nieuws!!
Door: fieke op 15/08/2006 @ 13:39
hallo
ik wordt in september 21 jaar en onze ibe wordt 20ste 7 maand . dit is tot nu mijn beste beslissing ooit geweest ik ben zo gelukkig en zo een braaf ventje...
je moet daarover niet twijfelen gewoon doen alles komt op zijn pootjes terecht !!! van ons ook en enkele vrienden hebben dit ook ervaren ...
wij hebben het ook niet altijd makkelijk!
groetjes
Door: Anne op 21/10/2006 @ 21:05
Ik had laats geschreven dat ik na 2 maand niet zwanger was maar dat was ik dus wel. Ik ben inmiddels 17 weken zwanger. Mijn vriend en ik zijn super gelukig.
Groetjes Anne
Door: virginie op 16/02/2007 @ 15:38
Hallo,
Ik weet sinds een week dat ik zwanger ben. Ik ben nu ongeveer 10 weken ver. Alles gaat goed behalve het feit dat ik zonder werk zit.
Ik wil en moet werken want financieel lukt het niet zo goed als ik aan de dop een minimum van nog geen 200 euro per maand heb. En van de intrimkantoren krijg ik steeds te horen dat ze niet op zoek zijn naar iemand die zwanger is. En toch zal ik moeten werken. Want hoe kan ik mijn baby'tje verwelkomen en een goede thuis geven als je moet kijken vanwaar de wind komt. Ik voel mij hier echt slecht door en ben wanhopig om werk. Toch ben ik zeer tevereden met mijn zwangerschap, maar toch denk ik aan de toekomst van mijn baby. Als ik niets meer zou vinden van werk zit ik dus heel dit jaar zonder inkomen, enkel van mijn vriend maar je hebt nog huishuur en onderhoudsgeld voor zijn kinderen ook. Groetjes mama in spe
Door: schatje op 16/01/2008 @ 15:19
hey allemaal
mijn verhaal verloopt ongeveer zoals het hierboven beschreven staat.
Ben op dit moment 22 jaar en sinds een paar maanden werkte ik als verzorgende in een rvt. Omdat we al een zoontje hadden en het huis van mijn schoonouders wat klein werd, hadden we besloten, nu ik toch werkte om ons een eigen plekje te huren. Zo gezegd zo gedaan. Sinds twee maanden wonen we samen. Op mijn werk werd mij beloofd dat mijn contract zeker verlengd ging worden omdat ze zeer tevreden waren. Rond begin december wisten we dat ik zwanger was van onze tweede spruit. We waren overgelukkig, de puzzel leek te passen tot ik terug op mijn werk kwam de dag erna. Toen werd mij tijdens het omkleden eventjes tussen de soep en de patatten door verteld ( terwijl iedereen kon binnenkomen en het kon horen) dat ze mijn contract niet wensten te verlengen. ( de juiste reden hiervoor weet ik nog steeds niet en ze blijven rond de pot draaien hierover) mijn wereld stortte inelkaar.
Werk heb ik ondertussen nog steeds niet gevonden want er is niemand die mij voor korte tijd nog wil aannemen als verzorgende. en stempelgeld heb ik nog geen recht op. Ben soms echt vertwijfeld hoe we dat de komende maanden allemaal moeten gaan oplossen.
groetjes
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.