Verlangen naar een kindje...
Hey,
Ik ben een meisje van 17 jaar en zou supergraag zwanger willen worden. Ik weet dat veel mensen me niet zullen begrijpen, want ik ben pas 17! "Ik zou heel mijn jeugd vergooien!"
Ik snap wat iedereen bedoelt, maar het is een soort van oergevoel wat je er niet meer uit krijgt.
Mijn vriend heeft het er niet gemakkelijk mee dat ik zo denk. Hij ziet dat de moederwens bij mij zo groot is dat ik van andere dingen minder kan genieten. Op stap gaan bijvoorbeeld vind ik niet echt leuk meer, terwijl ik een jaar geleden gebaald zou hebben als ik een weekend niet zou kunnen. Nu ga ik nog elk weekend maar het is toch anders.
Ik heb dit jaar mijn havo-examen gehaald, hierna ga ik naar SPH. Ik wil na mijn opleiding met kinderen gaan werken die problemen hebben waardoor ze niet meer thuis kunnen wonen. Natuurlijk weet ik dat ik eerst mijn opleiding af moet maken, maar dat kan ook door 2 dagen in de week naar school te gaan!
Maar we moeten zeker nog een tijdje wachten want we wonen nog niet eens samen! En ik wil niet financieel afhankelijk zijn van mijn vriend (hij is trouwens 21). Ik wil zelf ook wel iets kunnen betalen.
Waarschijnlijk zullen mijn ouders me ook niet begrijpen. Ze weten niet dat ik zo denk, ze weten wel dat ik vroeg kinderen wil, maar niet zo vroeg. Maar ik weet zeker dat ze me zullen steunen.
Mijn vriend zou het wel willen, alleen hij is realistischer dan ik... Gelukkig is mijn verstand nu nog groter dan mijn kinderwens, waardoor ik het nog uit kan stellen… Maar 4 jaar (tot mijn opleiding klaar is) zal erg moeilijk worden!
Ik hoop reacties te krijgen en ik wens andere tienermoeders veel succes en veel plezier met de kids!
Kusjes van mij
Vroegere reacties:
Reacties:
Ik kan het niet laten om hier toch even op te reageren. Ik denk dat iedereen voor zichzelf wel kan bepalen of hij wel of niet toe is aan een kind, wie ben jij om ze te veroordelen. Ikzelf ben 21 en moet nog 1 jaar naar school. Mijn vriend en ik hebben trouwplannen en door zijn goede salaris zou ik niet eens hoeven werken om het financieel goed te hebben. Ik neem aan dat iedereen die een kindje wil goed nadenkt voordat ze eraan beginnen, en zo niet dan zitten ze later zelf met de problemen. Maar jij hoeft ze/ons niet te veroordelen vanwege dit verlangen.
Ik heb dit verhaal een hele poos geleden geschreven en ik ben nu bijna 21 (over n paar weekjes) Ik ben bijna klaar met mijn studie en we verhuizen naar een groter huisje. Het komt dan erg onrechtvaardig over als iemand mij en anderen zo veroordeeld. Ik denk echt wel na hoor, zou jij (anoniem) ook eens wat meer moeten doen!
Door: cindy (profiel) op 19/01/2007 @ 09:13 

ik denk na
meer dan iemand van jullie denkt
ik weet hoe moeilijk het soms is
wij werken allebei en mijn man heeft ook een goed salaris maar denk eens na het is goed dat je man zo n
goed salaris heeft dat je niet moet gaan werken maar
later heb jij dan wel geen pensioen en wat dan
ik denk dat jullie liever maar gewoon al op doen en er niet bij nadenken
wat als de kindjes ziek worden en dan spreek ik niet over een griepoje maar over kanker of iets dergelijks wat dan
sorry maar zoals carmen 8 kinderen in deze tijd je moet je kinderen nog wel iets kunnen gunnen zowel tijd als aandcht als financieel
sorry maar ik denk na en ik mag zeggen dat ik wat levenservaring heb
op mijn 14 jaar dacht ik niet aan kinderen ik dacht aant mijn diploma en mijn zekerheid voor later werk een huis een man en dan pas kinderen ik ging uit en maakte plezier ik had geen tijd om na te denken over kinderen en dat zouden jullie beter ook doen
geniet van u jeugd
als je kinderen hebt is dat gedaan en kan je niet weggaan of ga je ze ieder weekend ergens achter laten
Ik zeg ook niet dat iemand geen andere mening mag hebben, maar die veroordelende toon kan ik niet uitstaan. Ikzelf ga eerst mijn diploma halen en wil dan drie dagen in de week gaan werken. Ik wil namelijk geen thuisblijfmoeder worden. Ik snap dat vrouwen dat wel willen maar thuis zitten is niets voor mij. Ik respecteer dat u een andere mening heeft en vindt dat ik, en deze meisjes, meer na moeten denken maar behandel ons nu eens niet als kleine kinderen. Ikzelf denk veel na over de 'gevolgen' van kinderen en dat is de reden dat ik ze nog niet heb. Ik vind best dat mensen adviezen mogen geven, maar dat veroordelen ben ik zo zat.
heey ik snap je gevoel helemaal ik ben 16 en verlang er al heel lang na..
mijn vriend en ik hebben nu ook besloten dat ik in maart stop met de pil en we een gezinnetje beginnen en he maakt me niet uit wat anderen vn me denken je moet zelf doen waar jeje goe dbij voelt
`Doet me ook zeer om te lezen dat mensen er hier vanuit gaan dat als je jong bent, je blijkbaar niet nadenkt. Iedereen heeft zijn mening, zijn eigen voorwaarden voordat er aan een gezin gedacht wordt etc. Niemand kan daar uitspraken over doen, probeer niet te oordelen over een ander. 9 kinderen is veel, 16 jaar is jong, maar wie zijn wij om in het leven van deze mensen te kijken en te kunnen oordelen of zij wel of niet in staat zijn tot het opvoeden van kinderen. Vrouwen die halverwege hun carriere ontdekken dat ze toch ook nog wel een kind willen, op hun 35e beginnen, zelfs uitspraken durven te doen over prenatale tests omdat ze geen tijd en energie hebben voor een eventueel mongooltje..... wie doet daar zijn uitspraken over? Zijn deze vrouwen wel klaar voor het moederschap, zijn zij wel voorbereid op de zaken die ze er voor moeten inleveren, minder werken, gaan deze kinderen 14 uur per dag naar opvang en wie staat daar achter?
Niemand kan in andersmans leven kijken.... probeer de ander dus ook niet te beoordelen! Gun elkaar gewoon het geluk van het moederschap, want iedereen op deze site weet dat een kind (naast zorgen) voornamelijk veel geluk in een leven brengt.
liefs
Door: ano0niem op 29/01/2007 @ 20:46 

hallo ik ben een meisje van 16 en moet nog 7 weken voordat ik mijn kindje in me armen kan gaan sluiten die moedergevoelens die bestaan egt geloof me maar ik loop al 8 maand van me eerste en heb nog geen complicaties gehad ik ben gestopt met roken,uitgaan en al die dingen maar realiseerde me wel dat ik nog een lange weg voor me had liggen wat betreft school en thuis en later met me opleiding enz ik zit nu in me vierde jaar van het vmbo en ik kan je vertellen meid aan de ene kant is het super om zwanger te zijn egt waar vind ik teminste maar er komen heel veel dingen bij kijken bijv de voogd over je eigen kindje dat moet je aanvragen bij de rechter en alle dingen meer...zooo dat was het alweer had even zin om het te vertellen


ik heb altijd gezegt dat k vroeg moeder wil worden. ik ben nu net een 1 week 18 en ben zwanger maar ben er niet zo blij mee.. als k jou was zou ik eerst je school afmaken en een basis hebben als je dat allemaal heb dan is het veel leuker om zwanger te zijn omdat je dan zeker weet dat je het kindj goede zorg kan geven. ik zit nu namelijk echt in een dilemma me vriend weet het nog niet in ben de enige die het weet.. ik studeer nu en woon op kamers ik heb het echt super naar me zin en wil eigenlijk omdat het nu echt zover is nog helemaal geen kindj.. ik weet het ook allemaal niet. meid k geef je een typ en denk er goed over na maar begin er voorlopig nog niet aan.. geniet eerst van je jeugd. liefs mij
Het eerste verhaal, sorry, puur dom!
Ik irriteer me dood aan meiden, die zo dom zijn om op hun 16e te beginnen met kinderen. Ja, en dan die aditude, ,, ik wil dat, dus..'' man, je komt net kijken!
Geniet van je leven, en denk er over na! tuurlijk,schattig, roze wolk. Maar denk ook aan je gebroken nachten, de voeding, ontzwangeren en zo! Daar voor vindt ik het persoonlijk te jong! Ga lekker stappen, dadelijk kan het niet meer!
anoniem, heb je het over het eerste verhaal? Ik heb dat verhaal geschreven. Ik ben ondertussen 21 en nog steeds die gevoelens. Ik kies voor zekerheid, tussen mijn vriend en financieel. Ik volg dus ook zeker mijn verstand ook al is dat niet makkelijk. Ik vind het daarom ook niet eerlijk om me dom te noemen!!!

anomien ik vind het erg dom van je zelf dat je zo reageerd. Ik heb al denk rond me 15 die moeder gevoel. Ik ga meschien 3 x per jaar uit en dat zelfs met tegen zin. Ik heb 4 zussen met kinderen dus ik ben op gegroeit met kinderen om me heen. En hoe vaker ik me neefjes en nichtje zag hoe meer ik ze ook wou.
Ik ben om mij 18 gestopt met te pil. Nu ben ik 20 en heb ongeveer 2 jaar moeten wachten en gelukkig ben ik nu zwanger.
Ikzelf heb ook die gevoelens al een tijdje omdat om mij heen er ook al 2 meiden pas zijn bevallen mijn vriend wil het liefst ook een kind maar hij werkt de hele week en ik zit nog in mn laatste jaar van mn kappersopleiding en ook heb ik 3 weken geleden een baan gevonden voor 3dagen in het kappersvak er zijn mensen die het dom vinden maar ik heb zelf ook een jonge moeder ze was zwanger toen ze 19 was van mijn zus e nheeft het naar mijn zegge prima gedaan misschien komt daar het gevoel wel van...
maar ik dacht da tik alleen was maar da tis niet zo zo tezien hebben meer mensen die gevoelens ben zelf 18 bijna 19 en mn vriend bijna 20 groetjes joos
Hallo Meiden, Begin me steeds meer af te vragen of ik met 23 jaar nog wel een jonge moeder ben... als ik verhalen lees van meiden rond de 17..
Had ook al jong het gevoel dat ik moeder wilde worden, maar de stap naar daadwerkelijk moeder worden is wel iets groter! Dit veranderde pas nadat ik getrouwd was (22 jaar was ik toen). Ik kon niet meer op kraamvisite zonder dat dit echt uitputtend emotioneel was. Ook de wijk met kinderen waarin ik woon zorgt continue voor kriebels. Ik dacht alleen dat ik 'nog niet mocht' aangezien ik nog jong was, een huurwoning bezit etc etc. Mijn man vroeg mij of dit goede redenen waren om het niet te doen en samen hebben we toen besloten om met de pil te stoppen. Na 1 miskraam ben ik nu 26 weken zwanger. Ik geniet van het feit dat we beide een vaste baan hebben en genoeg geld voor leuke kleertjes, meubeltjes etc. Is niet zalig makend en tweede hands is ook prima, maar het feit dat we nu de keus hebben en eens lekker kunnen gaan shoppen is toch ook wel prettig. Ben dus erg blij dat ik zo verstandig was om mijn studie af te ronden, een baan te zoeken en toen alles op zijn plek viel kwam de kleine 'vanzelf'.
Liefs en succes met de moeder gevoelens, ik weet dat ze slopend kunnen zijn... maar de afweging is het meer dan waard!
Door: ANGEL (profiel) op 15/03/2007 @ 19:28 

hallo ik ben 21jaar en heb al een zoontje van 3jaar ik heb nog nooit de pil genomen en nu na 3jaar heb ik de pil genomen ben nu 5weken en 3dagen gestopt met de pil we zouden graag nog een kindje hebben mijn vraag is nu ik ben 18dagen overtijd maar ik weet niet of mijn cyclus hetzelfde zijn als toen ik de pil namde ik moest de 26februari mijn maandstonden krijgen heb nog niets gezien maar mijn laatste maandstonden waren 29januari tot 2februari mijn vraag is nu ben ik zwanger of niet heb al zoveel testen gedaan twas negatief aub help meIk had die gevoelens nooit gehad, Totdat ik in een babywinkel ging werken ik was toen 17 jaar, en ik kreeg toen zoveel moedergevoel.
Toen ik 19 was is mijn zoon geboren en toen ik net 22 was de 2e ik ben nu 24 en zwanger van de 3e.
Ik weet niet wat normaler is hoor maar die moeders van tegenwoordig van eind 30 begin 40, is dat dan normaal! Iedereen moet het lekker zelf weten .
Je weet het zelf wel als je er aan toe bent!

hallo allemaal,
ik wilde ook al vroeg kinderen maar wilde ook eerst mijn school spw 3 afmaken en mijn rijbewijs hebben. toen ik dit eenmaal had ben ik gaan samen wonen. we hadden allebei werk. en wilde allebei dol graag een kindje. ik was 20 toen ik beviel. en het gaat me allemaal goed af.
ze is nu al weer een jaar en zou graag al een tweede willen.
Door: anke op 26/12/2007 @ 12:37 

heey,
ik ben 18 jaar en heb een dochterje van (net vandaag) 10 maanden :)
ik was 16 toen ik wist dat ik zwanger was,
we hebben na veel twijfel toch besloten het kindje te houden,
financieel zou het wel moeilijk gaan,
ik ging nog naar school, mijn voorlaatste jaar Haartooi, en mijn vriend ging deeltijds naar school, deeltijds werken.. dus een hoge premi zat er niet in, ik woonde tenslotte nog thuis, heb 2 zussen en nog 1 broer, een grote famillie dus, en dan nog zo'n kleine spruit erbij.. ik zou dus niet alleen met de 'last' zitten..
toch heb ik men hart gevolgt, en men ouders hebben zich erbij neergelegt.
ik heb hen dan ook heel dankbaar dat ze me dit geluk gunde, en dat ze me steunde en achter me stonden.
het is een hele moeilijke tijd voor me geweest,
dus in men zwangerschap heb ik niet kunnen opgaan, zat met zoveel stress.. de kritiek dat ik kreeg, en dan vooral het school..
ik heb men jaar toch nog net behaald, maar heb het daarna opgegeven..
als je mama wordt veranderen je intresses, uitgaan intereseerde me niet meer, ik wou liever bij men kleintje zijn ! :)
de richting dat ik volgde.. daar had ik ook geen zin meer in..
maarja.. nu zit ik hiet wel zonder diploma :)
gelukkig werd ik nu wel,
en mijn vriend ook(want hij heeft zijn diploma wel behaald) en kunnen we financieel verder.
samenwonen doen we nog niet,
maar zijn alwel volop aan het zoeken voor een klein leuk huisje.
maar meid,
als het kan, doe dan nog je school uit ! :)
ik ben zelf jonge moeder, en heb er geen spijt van, omdat ik ook niet beter weet,
maar kan je wel aanraden dat het veel makkelijker zal gaan als je toch nog even wacht ! :)
zolang je je school maar uit doet, en alleen woont met je vriend
wij hebben het eigenlijk helemaal achterstevoren gedaan,
en het is ons gelukt, maar we hebben voor hete vuren gestaan en een hele moeilijke tijd achter de rug! :)
xxxxxxxxxxxxxxxxxx
Door: A op 13/02/2008 @ 23:01 

Hey
Ik Bel Zelf ook 17 jaar & ik ben ook inverwachting
Meid Volg je hard luister naar je zelf en als je weet dat je het kan laat de mensen dan maar praten nou ik wens je strekten
groetjes A
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.











