Te jong om zwanger te worden
Ik was 17 jaar en woonde al een tijdje samen met mijn vriend. Het ging zo lekker dat ik stiekem van een kindje droomde. Maar ja, ik was 17 en dan kon, dan mocht dat gewoon nog niet. Toch ging mijn droom er niet door weg. Ja, ik wist dat mijn moeder en mijn vader het niet echt leuk zouden vinden... En dat was dan nog zachtjes uitgedrukt. Ik wist dat ik te jong was... Maar toch!?
Ik vertelde het aan mijn vriend. Hij schrok ervan maar zag het idee toch zitten. Hij had ondertussen een vaste baan dus financieel zou het wel goed komen. Ik was het probleem, ik was te jong en ik was nog bezig om mijn mavo-diploma te halen (het laatste jaar).
Toen begon het... Soms slikte ik de pil, soms niet en maar hopen dat het toch een keertje raak zou zijn. Na een half jaar was het wel welletjes geweest. Ik of wij eigenlijk, hadden besloten om het risico niet meer te nemen. Ik zou eerst mijn studie afmaken. Daarna zou ik in ieder geval nog 1 diploma halen. Tegen dan was ik ook wat ouder en wat zelfstandiger.
Dus ik ging naar de dokter om een nieuw recept te halen voor de pil. Ik legde aan de arts uit dat ik de pil wel een paar keer "vergeten" was. Hij raadde mij aan om voor de zekerheid een zwangerschapstest te doen. Ik dacht toen nog: "Als hij eens wist HOEVEEL zwangerschapstesten ik al gedaan heb de afgelopen tijd", maar goed Ik naar de kruidvat en daar een zwangerschapstest van het huismerk gekocht.
Toen ik thuiskwam, begon ik me toch afvragen of ik toch niet zwanger kon zijn en eerlijk gezegd, werd ik een beetje bang. Maar er kon maar op 1 manier een einde worden gemaakt aan mijn onzekerheid en dat was door die zwangerschapstest te doen.
Wat gingen die minuten toch langzaam voorbij. Ik liep naar de droger, waar dat ding op lag, en ik zag twee duidelijke streepjes staan. "Ik wist het", schreeuwde ik: "Niet zwanger!!"
Eventjes een moment van opluchting totdat ik tot de conclusie kwam dat twee streepjes toch echt wel betekenden waar ik bang voor was geweest: ik was zwanger!
Ik belde gelijk mijn vriend op zijn werk op en vertelde hem het nieuws... Er viel een doodse stilte en de verbinding werd verbroken.
De dagen gingen voorbij totdat wij het tegen mijn moeder vertelden. Ik zei tegen mijn moeder: "Mam, er was iets mis met de zwangerschapstest", waarop mijnmoeder natuurlijk gelijk wist hoe laat het was. Zij had even de tijd nodig om het te laten bezinken. Mijn vader was ook geschrokken maar bleef praktisch. "Hoe ga je nu dan verder studeren", vroeg hij. Tja, daar wist ik echt nog geen antwoord op.
Mijn moeder belde mij dezelfde avond huilend op en vroeg of ik er alsjeblieft nog een keer goed over na wilde denken. Ze zei dat ik net zo goed bezig was met mijn school en dat zij graag mij moeder zag worden, maar dan als ik al iets opgebouwd had. Ik was kwaad en vroeg me af hoe ze me dit durfde te vragen?!!
"Ik houd het kindje en daar mee uit!"
De maanden gingen voorbij en hoewel ik nog steeds dat teleurgestelde gezicht van mijn moeder zag, werd het beter. Ik was inmiddels 18 geworden en het ging nog steeds goed tussen mijn vriend en mij.
Op 28 december werd ons prachtige dochtertje geboren. Mijn moeder was bij de bevalling en sindsdien zijn mijn dochter en mijn moeder niet meer van elkaar af te houden.
Onlangs zijn we getrouwd en ondertussen ben ik 7 weken zwanger van ons tweede kindje.
Ik snap nu wel waarom mijn moeder zo gereageerd heeft. Wij hebben een heel moeilijke periode doorgemaakt, maar ook een prachtige periode. Ik had gelukkig allebei mijn ouders achter me staan. Mijn schoonouders stonden ook achter ons maar die wonen in Curaçao.
We zijn nog steeds heel jong maar we wilden graag een broertje of zusje voor onze dochter. Ik studeer nog steeds 1 avond in de week en dat gaat prima. Ik wilde dit verhaal graag vertellen want ik snap heus wel waarom de mensen niet altijd zo positief reageren, maar het gaat prima. Onze dochter komt niets te kort en wij komen ook niets te kort. Wij hebben gekozen om ouders te zijn in de plaats van elk weekend uit te gaan en dat bevalt ons meer dan prima!
Veel liefs van een jonge, trotse moeder
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: Anoniem op 14/03/2005 @ 15:40 
Hey
ik ben een meisje van 18 (juli 19) en ik heb al een kinderwens van op men 17. Ik ben bijna 1jaar samen met men vriend en hij weet eigenlijk niet zo goed wat hij wilt, we weten zeker dat we voor altijd bij elkaar willen blijven maar hij twijfelt zo over een kind. Hij is bang om er niet voor te kunnen zorgen, maar ja hij is nu éénmaal alleen thuis daarom dat ik hem zei van ja dat is normaal dat je bang bent maar ik en onze ouders zijn er om je te helpen. (ikzelf heb al veel ervaring met kindjes)Zelf zou hij liever nog wat wachten, maar ik wil dit niet..
Ik ben nu al bijna 2weken gestopt met de pil en hoop stiekem zwanger te worden. Ik weet dat dit niet mooi is enzo, maar ik weet dat we er in onze relatie enkel maar sterker gaan uitkomen. Zelf heb ik al alles wat ik zou nodig moeten hebben voor een kindje (zoals luiertafel enzo) want men moeder heeft alles nog van men zusje en men grote zus woont terug bij mij thuis samen met haar 2jarig zoontje. Ik hoop dat er mensen zijn die mij kunnen raad geven en steun, want heel veel mesnen begrijpen mij niet
We kunnen echt heel goed praten over kindjes, over van alles eigenlijk dus ik weet dat dit zal goedkomen
Groetjes een kreeftje uit O-VL
Door: Schorpioen op 15/03/2005 @ 12:16
Hoi Anoniem,
Ik wil zelf ook graag kinderen. Ik ben 23 jaar, maar ik zal nooit stiekem zwanger worden. Ik zou mijn vriend dan niet meer recht in zijn ogen aan kunnen kijken. Ik vind het een minne streek.
Ik denk persoonlijk dat het niet de juiste manier is. Hij zal er toch achterkomen. Ik vind het belangrijk dat je er samen voor kiest. Ik hoop dat jullie eruit komen.
Groetjes schorpioen
Door: Tineke op 16/03/2005 @ 22:13
Thx voor de reactie en je hebt gelijk. Ik ben toch depressief de laatse tijd dit zou toch niet goed komen. Thx
Groetjes een raadeloos kreeftje
Door: Schorpioen op 18/03/2005 @ 19:22
Hoi,
Ik ben blij dat je wat aan mijn reactie gehad hebt. Ik begrijp heel goed wat je bedoeld. Het is vaak lastig. Helemaal vervelend dat je depressief bent. Ik denk dat het dan helemaal de verkeerde keus was geweest. Zorg eerst dat je lekker in je vel zit en dat je gelukkig bent!
Liefs Schorpioen
Hey
Ik ben ook 18 en wil ook heel graag kinderen. Toen ik met mijn vriend begon heb ik tegen hem gezegt dat ik niet aan de pil ben en dit dus ook niet wil, Dus heb hem voor de keus gezet of condoom of geen seks of ja laten komen zoals het komt. En dat laatste heeft hij voor gekozen. Ik wil nu heel graag kinderen en kan er bijna niet mee wachten ik zit op zoveel site omdat ik het gewoon keileuk vind. Alleen denk ik nog steeds dat het dan niet lukt
Ik hoop natuurlijk dat het snel zal lukken. Dit is de eerste maand dat ik het heb uitgerekent wanneer ik vruchtbaar was en dat was toevallig dit weekend Maar mijn vriend heeft nog steeds zoiets van wat komt komt en ik ga niet perce seks hebben alleen maar omdat jij zo graag kinderen wil. Soms denk ik daarom ook dat hij het express niet wil doen omdat ik zwanger wil zijn. Maar ach we zien het wel allemaal. Ben ik zwanger dan ben ik zwanger en heel blij natuurlijk 
Mensen die het zelfde hebben mogen me graag toevoegen ik praat er graag over Mn msn is Darkillusion_@hotmail.com Groetjes sarina...Door: greet mama van yoran (profiel) op 22/03/2005 @ 14:29
hoi
ik ben van 2 januari 2005 mama geworden van een zoontje,zelf ben ik 19 jaar maar in april word ik 20. woon sinds vorig jaar juni ssamen met mijn vriend waar ik dit jaar 4 jaar mee samen ben. toen ik thuis vertelde dat ik zwanger was heb ik wel wat hevige reacties gehad maar nu zouden ons ventje niet meer kunnen missen, ze zijn tijdens mijn zwangerschap helemaal van mening veranderd. aan alle jonge meiden die mama willen worden zeg ik wel zie dat je je zelf en je kind kunt onderhouden want het kost veel niet alleen in aankoop van zijn/haar spulletjes maar ook nadien aan pampers en eten. en als je geen steun van je ouders kan verwachten raad ik je dat zeker aan.
grtz greet en yoran
Door: Tineke op 05/06/2005 @ 02:37
Hey
Ik begrijp iedereen volkomen hoor! Ik ben nu bijna 19jaar en ik heb ook al een kinderwens van op men 16jaar. Maar nu heb ik het wel echt neig te pakken hoor! Iedereen van rondom men omgeving wordt zwanger en die zijn allemaal jonger dan mij! En ik, als ik er over begin is het steeds ge zijt veel te jong, ge kunt daar ni voor zorgen, wacht nog maar een paar jaar,... maar ik wacht al zo lang! En nu ik eindelijk de juiste partner gevonden heb zou ik er wel willen aanbeginnen maar hij vindt het nog wa te vroeg.. Ik ben nu al maanden wa depri omdat ik gewoon wil zwanger zijn! Ik wil zo een klein wondertje in men buik voelen groeien, ik wil hem laten opgroeien in deze wereld, is dit zo raar om te begrijpen?? Ik ben allesinds toch blij dat er mensen zijn die hetzelde voelen als ik! Ik zoek alles ivm baby's en men vriend zegt altijd van doet dit niet je maakt jezelf alleen maar slechter daardoor maar ja ik wil dit nu éénmaal zo hard!!! Ik hoop dat je mij wat raad kunt geven want ik ben ten einde raad!
Thx Tineke xXx
Door: angel op 17/06/2005 @ 21:45
hey ik ben 15 en per ongeluk zwanger geraakt ook al vind ik het iet zo'n heel groot probleem aangezien ik best wel een kindje zou willen helaas heb ik vanmiddag een miskraam gehad wat aan de ene kant mischien wel beter is aangezien mijn moeder mij dwong abortus te plegen maar toch vind ik het rot mijn kindje te hebbe verloren aangezien ik weet dat ik heel moeilijk zwanger kan worden dus ben er best wel kapot van nou dat wou ik ff kwijt dit zo van me af schrijven geeft al een beetje een opluchting aangezien ik er moeilijk over kan praten aangezien ik elke keer in huilen uitbarst nou iedreen die wel al een kind heeft heel veel suc6 ben blij voor jullie
xxxxxxxx
angel
Door: wendy op 18/07/2005 @ 16:09
hey hey mensen
ik ben nu 18 jaar, en heb een schat van een meisje gekregen 4 maanden geleden, ik woon al 3 jaar samen met mijn vriend en mijn vader, mijn vader was het er absoluut niet mee eens maar goed ik wel en ik was al bijna zover dat ik geen abortus kon laten plegen mar nu mijn meissie er is kan hij niet meer zonder haar ik zeg er wel bij het was bij mij ook niet geplant en ik kwam er achter toen ik bijna 2,5 maand was dus weet waar je aan begint want geld is toch wel heel belangrijk gr wendy o-vl
Door: Anoniem op 07/10/2005 @ 16:56
hallo meiden die zwanger willen worden en nog erg jong zijn. Denk er nog es goed over na. En ga er niet van uit dat je ouders je wel zullen helpen. Bovendien, je bent er niet echt aan toe om een kind te krijgen als je nog de hulp van je eigen ouders nodig hebt, nietwaar? Eerst maar eens groot worden en voor jezelf kunnen zorgen. Mijn grote zus heeft op haar 18de een kind gekregen omdat ´ze iets van zichzelf wilde hebben´. Vervolgens kon ze er helemaal niet voor zorgen, de vader liet ook al snel niet meer van hem horen. Onze ouders hielpen wel met financien en spullen, maar konden ook niet alles doen. Uiteindelijk is het helemaal mis gegaan en is haar kind uit huis geplaatst. Hij woont nu de rest van zijn leven bij andere ouders en ze mag hem 1 of 2 keer per maand zien. Leuk hé? Dus: bezint eer ge begint.
Door: Tess (profiel) op 08/10/2005 @ 01:15
anoniem,
ik vind dat je niet iedereen over dezelfde kam mag halen. Lees mijn profiel en je krijgt ineens een heel ander beeld.
Jouw zus heeft inderdaad pech gehad.
Maar ik wil aan alle jonge mensen laten weten dat als je écht kinderen wil dat het wél lukt!
Liefs, Tess
Door: Selina op 16/11/2005 @ 22:03
ik ben het met tess eens! zulke dingen gebeuren ook vaak genoeg bij moeders die ouder zijn. dat ligt meer aan de persoon dan aan de leeftijd. ik was zelf 17 toen mijn oudste zoontje geboren werd. nu ben ik 25 mijn man en ik zijn al 10 jaar samen en we hebben nu 2 schatten van jongens en zijn bezig voor de 3de. we hebben er nooit spijt van gehad dat we zo vroeg aan kinderen zijn begonnen. de harde reacties van mensen die ik kreeg toen ik zwanger was vond ik wel heel erg toen. gelukkig hadden de mensen die ons wel goed kennen er alle vertrouwen in! vaak lees en hoor je alleen maar negatieve verhalen over jong moeder zijn, dus ik vind het echt heel erg leuk eens al die positieve verhalen te lezen!
groetjes, selina
Door: nathalie op 06/10/2006 @ 01:31
hey allemaal, ik ben 17jaar en men vriend 24jaar ik zit met een rare vraag ik en men vriend zijn 1jaar en 10maanden samen we willen dooooodgraag een kindje maar het luk ons niet zo goed we proberen 10maanden om zwanger te worden maar elke maand de zelfde teleurstelling
sinds gisteren heb ik lichtjes bruinverlies en een klein beetje licht rood bloed wat kan dit zijn zal het dan toch eindelijk gelukt zijn zal dit iets met een innesteling te maken hebben of niet nog meisjes of vrouwen die ervaring mee hebben wil je het me alstublieft laten weten ik kan niet meer van de zenuwen vriendelijke groetjes nathalie laat me liefst iets weten via men e-mail adres natje_dolphy@hotmail.comDoor: 18jarige op 16/10/2006 @ 21:48
hallo,
jah ook ik heb dit mee gemaakt onverwachts zwanger geworden. Stiekum vond ik het helemaal geweldig en heb een vaste baan daar had ikhet verteld en dat het niet de bedoeling was. De mense die het wisten steunde me door alles. Mijn ouders wisten het nog niet. tot kort is mijn droom in duigen gevallen. ik heb 11 weken van de zwangerschap mogen genieten, (ik kreeg een miskraam)
ik bener nog steeds kapot van. 14-4-07 was ik officieel uitgerekend. die dag sta ik toch wel even stil bij alles
ik wens iedereen stertke alle jonge ouders!
TOP van jullie
liefs mij
Door: deb op 10/08/2007 @ 23:06
heej meiden jullie zijn gek dat jullie een kind gaan maken ik ben nu 7,5 maand zwanger en ik ben 18 jr, jullie hebben aandacht nodig ofzo wie gaat er nou zo jong express een kindje maken vinden jullie dat stoer jullie zijn zielig egt,, ik was onverwacht zwanger ivm met mijn harddrugs verleden werkte pil niet,, gelukkig heb ik rijke ouders anders red je het niet zo jong, ik heb een huis alles gekregen,, hebben jullie dat ook?? het kost meer geld dan je denkt,, als je zo graag kinderen wil zorg dan dat je alles op orde hebt geld,rijbewijs,huis,werk enz..anders ben je een moeder zonder dat alles,dat is pas dom. suc6 aan de meiden die PERONGELUK zwanger zijn geworden. je kunt me altijd mailen als je wil x
Door: Hanin op 18/08/2007 @ 04:15
Hallo allemaal,
ik ben 22 en over 2 maanden ben ik één jaar getrouwd
. mijn man is 31 en allebei zijn we gek op kinderen.ik zelf wil de ene keer wel een kind, maar volgende dag ook weer niet.ik ben net afgestudeerd (apothekersassistente)en begin in september met werken (fulltime).finaciel is het niet krap,maar ook weer niet perfect, mijn man heeft een eigen zaak en heeft weinig tijd om thuis te zijn. mijn hart wil graag een kind, maar mijn hersens zeggen nee nog niet, wacht nog even tot alles stabiel wordt.ik bedoel met stabiel dat mijn man vaste tijden maken voor het huis en mij. als ik een kind wil, dan wil ik ook echt alles tip top hebben, mooie babykamer enz...
ik heb mening van jullie nodig. wat zou jullie zelf doen in mijn geval? zwanger worden of juist nog wachten? ik ben erg in de war
.ik wou nog even zeggen aan de genen die zwanger zijn of al een kind hebben, dat jullie iets heel bijzonder hebben en ik ben echt trots op jullie
.ik wens iedereen een heel goede tijd !!!
sorry nog voor eventuele fouten in mijn taal, ben geen nederlands maar voel me wel nederlands
.Groetjes, Hanin
Door: tweeling op 03/11/2007 @ 01:33
he hallo
ikke hier ik ben 22 en heb een prachtige dochter van 26 weken nu
ik had er niet voor gekozen het kwam per ongeluk door mijn pil die was niet goed voor mijn gewicht
dus meiden denk erom
ik had nu nie meer anders gewild dan mijn meisje maar moet het wel helemaal alleen doen en dat is niet altijd even leuk natuurlijk
het is mis gelopen met haar vader dus vandaar ik alles allen doe snap je
dus meiden het is niet altijd leuk een kindtje en dan op jonge leeftijd en ook nog alleen als ze wat heeft of zo je bent altijd aleen je hebt geen hulp vergeetdat niet want als je een moeilijk kind heb zoals mij ja dan heb je je handen vol geloof mij
nou tot horens xxxxxxxxxxxxx
Door: ikee op 24/01/2008 @ 15:20
ik ben het dus egt niet eens met je deb, als je egt een kind wilt moet je dat doen! het kind heeft meer nodig dan geld, liefde is het belangrijkste wat een kind nodig, heeft en een vader en een moeder, ik ben 15 en wil heel graag een kind, maar togh w8 ik ermee, 15 is wel erg jong, maar 17/18 zou ik wel willen :) xxx ikee! veel suc6 allemaal
Door: winta op 10/02/2008 @ 12:32
hoi allemaal,,,
mijn naam is winta 22jr, Ben er pas 1 weken geleden achter gekomen dat ik zwanger ben,ik heb nog aan niemand vertellen dat ik zwanger ben want ik ben bang ik ben bang aan die alle reacties (WAT MOET IK NOW)
ik was van plan om abortus te doen, maar nu ook weer niet
kan iemand mij helpen alstublieft, want ik weet echt niet wat ik moet doen en ik wil zo snel mogelijk vanaf,of,,
Door: Leila op 16/05/2008 @ 15:13
Hoi Winta,
Ik weet niet of je dit nog leest, je bent nu al een heel stuk verder. Ik hoop dat je geen abortus hebt gepleegt. Waarschijnlijk zou je daar veel soppijt van krijgen.
Heb je het verteld aan je ouders etc.. En hoe gaat het nu met je ?
Gr Leila
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.