Hoi susanne, Ik kan heel goed begrijpen hoe pijn je hebt gehad. 12 april ben ik ook opgenomen in het ziekenhuis. Na acht weken zwangerschap had ik een miskraam, dacht ik! Ik bleef ook 2 weken bloeden maar de arts dacht dat ik mijn "’gewone"’ menstruatie er achteraan kreeg. Op die 12 april werd ik wakker met hevige pijn in mijn hele onderbuik maar vooral rechts.
Ik kon pas om 12:15 bij de huisarts terecht, en die dacht dat het de blindedarm was. Om 13:00 uur was ik in het ziekenhuis en om 17:00 uur konden ze mij pas vertellen dat het niet de blinde darm was. Om 18:00 was ik bij een gynaecoloog en om 19:00 ben ik geopereerd. Ik was 1,5 liter bloed verloren en ook mijn eileider is verwijderd. Ik ben blij om te horen dat je zwanger bent en ook van de andere lezers, dit geeft mij weer wat meer hoop.
succes allemaal! anja

Hoi Suzanne, wat ontzettend vervelend voor je dat het zo gelopen is, en van harte dat je opnieuw zwanger bent. Heerlijk om te weten dat alles nu op de juiste plek zit, dat neemt wat onzekerheid weg he? Zelf ben ik in juni 2000 ook met spoed geopereerd aan een buitenbaarmoederlijke zwangerschap in de eileider en heb er een keizersnede aan overgehouden omdat de operatie niet naar wens verliep. Inmiddels heb ik nog een miskraam gehad en nog een operatie (eileider en eierstok weggehaald omdat daar een cyste zat van 8cm. Inmiddels wil ik natuurlijk heel graag zwanger worden en ga ik volgende maand voor een operatie naar Belgie (omdat de wachtlijsten in nederland veel te lang zijn (8 maanden en in Belgie helemaal geen wachtlijst)Daarna gaan we verder in Nederland met IVF behandelingen, er komt nog een lange weg te gaan, maar ik heb het er graag voor over. Ik hoop met jou dat alles naar wens zal gaan en dat je straks een wolk van een kindje in je handen mag hebben, geniet van je zwangerschap, Liefs, van Esther

Ik heb op 9 juli ook al gereageerd. Ik heb 12 april een buitenbaarmoedelijke zwangerschap gehad en ben toen mijn rechtereileider verloren. Nu na ruim 6 maanden ben ik weer zwanger! Ik ben nu bijna 8 weken zwanger en heb al een echo gehad. Het zat op de juiste plaats. Ik ben heel erg blij en zo weet ik dus dat het nog steeds kan. Dit geld dus ook voor jullie allemaal. Dus allemaal succes toegewenst
anja

hoi ik heb ook een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad begin maart en nu vraag ik me af of het nog wel kan en niet gevaarlijk is doe je met 1 eileider netzoveel als met 2 ik hoop het en fijn voor je dat het nog gelukt is geniet ervan groetjes jolanda

Hoi,
Ik was 6 weken zwanger, zaterdag ochtend bloed verlies, niet paniekeren.....zondagavond nog altijd bloedverlies, dan zijn we s’avond naar de huisartsenpost geweest, de dokter van wacht heeft me niet onderzocht, hij heeft me naar huis gestuurd dat het wel goed zal komen. maandag kreeg ik behoorlijk veel buikpijn, een soort van krampen, ben dan die dag nog naar mijn eigen huisarts geweest, ze heeft me inwendig onderzocht, en gezien dat mijn baarmoeder al wat open was, dus een miskraam. de volgende dag had ik hevig bloedverlies, en is er ook weefsels uitgekomen, OK.....ik dacht gelukkig dat het zo snel is gegaan, was natuurlijk wel heel verdrietig, maar ik begreep dat er is fout was met het vruchtje. De donderdag daarop had ik een afspraak met de gyn, hij heeft gezien dat mijn baarmoeder leeg was, ik had die dag ook veel pijn al van woensdag, hij zag een zwart plekje aan mijn linkereierleider, Niet meteen het ergste denken, hij stelde me gerust dat het een hele kleine kans was op een bbz, we gaan eerst bloed prikken voor we verder iets onder nemen, ik kreeg zelf geen uitleg wat dat betekende, kun je wel voor stellen dat ik heel veel vragen had, en niet te vergeten die vreselijke pijn. De zelfde dag nog bloed laten trekken, en de maandag daarop weer, dinsdag bellen voor de uitslag, en wat bleek, ik heb een bbz, mijn HcG was nog te hoog, maar was wel aan het dalen en dat is een goed teken, dat wil zeggen dat de vrucht niet meer groeit, maar al afgestorven is, moet je voorstellen dat ik dan een week moest wachten, de dokter zei dat ik volgendeweek, (nu afgelopen maandag) weer bloed moest laten trekken, en afgelopen woensdag had ik een afspraak met hem.
Een hele week wachten en pijn lijden, en nog helemaal geen uitleg gehad, wel op het internet gezocht maar wat je daar leest , daar word je niet beter op. Vorige week vrijdag kreeg ik toch zoveel pijn dat ik het niet meer vertrouwde, naar het ziekenhuis gebeld, had ik die week al eens gedaan maar dan zeiden ze me dat ik me niet ongerust moest maken, maar goed ik mocht die vrijdag komen, bloed laten prikken, gelukkig het HcG was weer gedaald. van afgelopen maandag is het ook gedaald en woensdag ben ik dan bij de gyn geweest, hij heeft me onderzocht en het vruchtje zit er nog steeds, er was ook wat vocht te zien in mijn buikholte, daar moet ik me maar niet te druk over maken, ik moet nu afwachten dat mijn lichaam het zelf verwijderd, en nu dan maar pijnstillers slikken, want het kan behoorlijk pijn doen, kan in het algemeen goed tegen pijn, maar dit overtreft alles.Het volgende wat ik moet doen is: maandag bloed prikken, de maandag daarop weer en dinsdag heb ik een afspraak met de gyn, en dan zien we wel verder.

Sorry dat het zo’n lang verhaal is maar het doet me eigenlijk goed om het eens allemaal op te schrijven.
dat helpt om het te verwerken.

Ik wens een ieder die dit meemaakt of meegemaakt heeft veel sterkte,

Groetjes Eva

Er wordt tegenwoordig erg makkelijk gedacht door huisartsen en verloskundigen. Ook ik had een buitenbaarmoederlijke zwangerschap en werd weggestuurd met de mededeling slik maar een paar paracetamol en doe rustig aan. Met als gevolg dat ik een week lang met een gescheurde eileider en een inwendige bloeding heb gelopen. Op mijn vraag of ik eraan had kunnen overlijden werd bevestigend gereageerd. Ze stonden er zelfs van te kijken dat dat niet was gebeurd aangezien het zo lang had geduurd. De drang naar een kindje is nu verdwenen met de pijn nog vers in mijn geheugen en de woede naar de verloskundige die niet zo kundig bleek te zijn. Sterkte eenieder met dezelfde ervaring(en). Groetjes Saskia.

ik ben blij dat het allemaalgoed is gekomen. een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is niet niks ik heb er zelf ook een gehad ik was overtijd en een test gedaan maar die was negatief ik werd de volgende dag gewoon ongesteld dacht ik en na drie dagen was het weer over na een week kreeg ik buikpijn en begon weer te bloeden na een paar dagen ik naar de dokter die dacht aan een infectie maar het voelde echt niet goed. ik heb toen een zwangerschaps test gedaan om 17.30 en die was positief en om 19.00 lag ik op de operatietafel bij mij is het allemaal goed gegaan ik heb allebei mijn eileiders nog dus zeg ik tegen iedereen ga op je eigen gevoelaf luister vooral niet naar andere en als je bezigbent om zwanger te worden en je vertrouwd het niet doe een test en laar je niet naar huis sturen met een buikgriepje of een infectie enz iedereen veel plezier met de zwangerschap en die het nog niet zijn veel succes en blijf vooral positief denken doe ik ook en luister naar je eigen gevoel, lichaam

Hallo,
na het lezen van al deze verhalen is het niet meer normaal dat de diagnose van bbz te laat geconstateerd word, na het moeten lijden van veel te veel pijn. Ook ik heb dit mee moeten maken.

Mijn 2de kind heb ik mogen krijgen mbv ivf, deze omdat mijn beide eileiders verstopt zaten met littekenweefsel. Een jaar later werd ik plots zwanger ik was toen zeer bezorgd, ik wilde graag een echo maar de huisarts vond dit niet nodig iedere dag kreeg ik veel pijn in mijn hele buik dit werd steeds erger, bezoek aan de arts, maar zag weer geen reden voor bezorgdheid en zei dat het een maagdarmontsteking was en kreeg een dieet. Na een week (toen was ik al 9 weken zwanger) kreeg ik na de zoveelste pijn aanval met overgeven de ergste. Ik ging naar het toilet en moest weer overgeven met de ergste pijn in heel mijn lichaam ik kon bijna niet meer ademen. Het was 's nacht om 2.00uur, mijn man belde de huisartsenpost en zei ook pak maar een paracetamol...met een slokje water de volgende morgen weer gebeld met de arts moest naar het ziekenhuis komen daar een echo gekregen en werd met spoed geopereerd, heb 2,5 liter bloed verloren en in mijn rechtereileider zat de embryo deze was kapot gesprongen en was met een keizersnede verwijderd.

Ik hoop dat de medici sneller hulp geeft zodat er minder geleden moet worden zowel lichamelijk als geestelijk!
Bedankt voor het lezen

hey
ik ben erg bang. Ik heb onveilig gevrijd en heb nu, 14 dagen erna ernstige bloedingen, nog meer als bij een menstruatie. Ik heb hevige pijn langs een kant van mijn buik. Ik voel me flauw, ben bleek en misselijk. Ik heb 4 keer de noodpil genomen voordat we vrijden. misschien heb ik daarom een buitenbaarmoederlijke zwangerschap?
Ik wil helemaal geen kind. Ik ben nog veel te jong en mijn vriend heeft al andere meisjes. En hij ziet mij niet graag. tis dus gedaan. Maar nu zit ik nog wel met die bloedingen, angst en twijfels.

hey allemaal
ben hier juist op deze site gekomen om te horen wat andere vrouwen kunnen meemaken met hun zwangerschap
dit is voor mij mijn eerste kindje en heb echt schrik dat er iets gaat mis lopen.ik hoop natuurlijk van niet.ik ben 6 weken en een half ver en hoop dat alles goed blijft gaan.de gyneceloog zei dat alles in orde was en heb een eerste echo gehad.ik hoop voor de andere vrouwen en meisjes dat jullie allemaal een gezond kindje op de wereld mogen zetten.
grtz van neske

[Deze reaktie werd gewijzigd]