Iris,
Je moeder laat je denk ik niet in de steek.Ze wil je op haar manier helpen met de verwerking,maar jij verwerkt het op jou manier en als zij vind dat je je aanstelt mag ze dat vinden,maar je mag je ook zo voelen.Sterkte

Romy,

Ik was gewoon als altijd 4weken na de miskraam ongesteld geworden.Daarna niet meer,want ik was zwanger en de 2-de keer ging goed.

Laat het effe weten?

hallo lotgenoten,

Ik heb op 11 feb.2007 een spontane miskraam gehad, en vloei nog steeds wie herkent dit? het lijkt op hevige menstruatie, rood helder bloed en hoelang kan dit duren? Ik ben het wel zat geworden, de dokter zegt dat zij ook niet weet of ik ongesteld ben.

Ik ben nu inmiddels alweer 7 weken zwanger! Jippie! Maar ik kan er niet van genieten totdat ik het hartje zie kloppen. Ik hoop zo erg dat alles goed is! Please please duim voor me?!

Liefs Romy

Hallo Jocelyne,

Bedankt voor je reactie en gefeliciteerd met je zwangerschap, ik hoop voor je dat het dit keer goed komt. Ik ben nu 5,5 weken verder na mij MK heb nog steeds bruin afscheiding, ben niet gecurreteerd omdat alles spontaan gebeurde, vond de arts het niet nodig. Na mij MK heb ik 2 weken hevig gevloeid zonder stop, werd ik ongi de dokter wist niet of ik ongi was, maar naar mij gevoel wel. Dit is de 20e dag van mij ongi het is bruin, ik vraag mij af of alles wel goed is, vind het wel erg lang. Wil snel weer klussen, de dokter gaf mij primolut tab als ik wilde kon ik deze innemen. Ik ben nu 5,5 weken verder heeft het wel zin om deze alsnog in te nemen of moet ik er mee wachten? Maar dan ben ik weer van begin af aan, wie herkent dit klacht? ik hoop dat ik reacties krijg. Groetjes

De tabletten dienen voor je menstuatie op gang te laten komen en een reiniging van je baarmoeder. Maar weet je het is een 10 daagse kuur na het kuur hoor je een heftige bloeding te krijgen, zo moet je baarmoeder schoon zijn. Je mag tijdens de tabletten niet zwanger zijn.Ik heb er geen zin meer in om die tabletten in te nemen omdat ik nu al zo ver ben, hopelijk vloei ik straks niet meer. Ze zeggen als het bruin is dat het oud bloed is? Dat ik hopelijk niet meer rood gaat vloeien, want dat is niet goed. Het is alleen de nasleep dat je na de MK zolang nog moet wachten het lijkt eindeloos.En de foliumzuur neem je vlak voor je zwangerschap in tot en met 3e maand van je zwangerschap. Ik vind het fijn dat ik het met jullie mag delen. Ik hoop voor iedereen sterkte en vele gezonde positieve resultaten. Ik wil ook snel straks klussen, wie weet. Groetjes

Ik ben nu 5 maanden zwanger en ik ben natuurlijk zoals iedere moeder bang dat er iets mis zou lopen, het enigste wat ik over al deze verhalen wil vertellen is; ik denk aan iedere moeder die zo'n verschrikkelijke momenten hebben meegemaakt. Ik hoop dan ook dat ze zovlug mogelijk dat de natuur hun een prachtig en uniek moment mogen meemaken want dit wenst je niemand niet toe.
Veel sterkte!!!!!!

ik heb vorig jaar aug ook een miskraam en ben nu na een jaar weer zwanger maar ben zo bang dat het fout gaat iedere keer denk ik dat ik harde buiken heb dAT KAN NATUURLIJK HELEMAAL NIET als je 8weken ben maar ik ga een maandag voor een echo en echt spannend want als ik maar weet dat het nu goed zit dan is dat al een hele geruststelling maar je moet nooit naar gevoelens van een ander luisteren en zeker niet van mensen die het zelf nooit meegemaakt hebben die praten er zo gemakkelijk over als of het niks is wat je mee maakt

Ik heb nu 10 dagen geleden een miskraam gehad. Ik was toen 12 weken zwanger. Vijf dagen daarvoor had ik mijn eerste afspraak met de vroedvrouw en diezelfde dag had ik twee bruine plekjes in mijn inlegkruisje. Ik vond dat wel vreemd, maar niet verontrustend. Zij vertelde me, dat het niets was, maar als ik het nog eens had of rood bloed zou vinden, ik wel de dokter moest waarschuwen.

Een paar dagen later dus, s'ochtends, een plek ter groote van een 2 euromuntstuk in mijn inlegkruisje, rood. Ik toch wel wat in paniek, dus de huisarts bellen. Ik kreeg een secretaresse aan de lijn, want het was 6.50 uur s'ochtends. Zij kon mij niets anders vertellen, dan maar wachten tot de huisarts aanwezig zou zijn, een paar uur later. Zij had totaal geen enige training gehad, in het geven van adviezen, zoals ik in Nederland gewend was, daar geven ze dan raad om of naar de centrale huisartsenpost te gaan, of naar het ziekenhuis. Dus, ik het ziekenhuis maar bellen, de afdeling spoed. Die verbond mij door met de afdeling Verloskunde, die zei dat ik maar me bij de spoed moest melden. Daar aangekomen moest ik even wachten, voordat ik door kon, bij de afdeling Verloskunde ook een klein half uurtje gewacht, voordat een gyneacoloog mij kon onderzoeken. De mededeling was schokkend, er was geen leven, waarschijnlijk al meer dan 5 weken niet, terwijl ik mij toch al die tijd zwanger voelde (misselijkheid etc.). Ik was kapot van verdriet. De vriendelijke man vroeg mij wel, wat ik nu wilde, ik kon kiezen uit drie opties: laten zitten en wachten op de natuurlijke gang, door middel van pillen verwijderen of curretage. Ik vroeg nog een paar maal, weet u het zeker? Ik kon het niet geloven en dacht nog, die man heeft het mis, ik laat alles binnen en misschien groeit het nog, een rare gedachte op dat moment.

Ik kon op dat moment absoluut niet kiezen, ik was alleen aan het huilen. Hij heeft me toen een briefje gegeven, dat ik naar beneden moest, de afdeling gyneacologie in de poliekliniek, die zou om 8.30 open gaan. Ik moest mij melden bij een verpleegster met de naam .....

Ik naar beneden, en die verpleegster gevonden, die mij vertelde dat ze pas om 9.00 open gingen. Ze vroeg mij wat ik kwam doen ik kon er nog enkele woordjes uitpersen en het briefje geven. Ik moest daar maar in de gang op een stoel gaan zitten, terwijl twee meter daar verderop een wachtkamer was.... Omdat ik zo moest huilen, ben ik dus in die kamer gaan zitten. Na een poosje kwam ze weer, dat ik daar niet mocht gaan zitten, ik moest op de gang gaan zitten, waar inmiddels al aardig wat volk zat. Ik zei" maar ziet u dan niet, dat dit niet gaat? " Ze heeft me daarop naar een consultatiekamer gebracht, maar zei wel een aantal keren dat ik niet zo moest wenen want ik zou me alleen maar meer opwinden......ze heeft me later nog wel een bekertje water gegeven.

Na een tijdje hoorde ik mijn naam en stak mijn hoofd uit de kamer. Daar was een jonge gyneacologe met haar assistente. Niet onaardig, maar op mijn vraag, toen ze vroeg wat ik zou gaan doen (opeens 2 opties, de pillen of de curretage) zei ik dat ik het niet wist en wat het beste was. Ze had die dag toch curretages te doen, dus ik kon meteen s'middags komen. Ze gaf mij een grote pil, een compriment, die moest ik in mijn vagina steken. Geen uitleg waarom en waarvoor, maar ik was toch mijzelf niet, om dat allemaal te vragen.

Daarna moest ik van haar met een formulier naar de kassa, weer minuten wachten in de rij met betraande ogen, om uiteindelijk te horen van de kassamedewerkster, dat dit niet moest, want ik was binnengekomen via de spoed. Daarna nog de weg vragen naar de afdeling spoed, maar ho, dat kon zomaar niet, want ik was geen spoedklant, dus ik ben maar buitenom gaan lopen, want daar moest ik ook nog formulieren inleveren.

Toen mocht ik eindelijk weg, mijn man ophalen van zijn werk, naar huis gegaan, de pil ingestoken en afwachten op de middag.

De krampen kwamen, heel pijnlijk. Ik begon erg te bloeden. Toen, rond 14.30 de telefoon. De gyneacologe, of ik eerder kon komen, er was iemand uit het schema, dus ik kon vroeger. Nog snel een nieuw maandverband gepakt en naar het ziekenhuis, om daar na een half uur te schrikken van het vele bloed, heb op een afdeling in het ziekenhuis gevraagd om een nieuw maandverband, de andere was doorgelekt. Ondertussen bleek, dat er toch geen annulatie was, dus ik moest blijven wachten tot het oorspronkelijke tijdstip.

Toen was het zover, toen ik de operatietafel opwilde, voelde ik iets mijn lichaam verlaten, enorme bloedproppen, ik schrok enorm. Wat bleek, die pil die ik in mijn vagina had gestopt, was om de baarmoeder hals te openenen, vandaar die krampen en die pijn, waarom mij dat niet eerder verteld?

De curretage zelf was heel pijnlijk. De gyneacologe en haar assistente probeerde mij wel op mijn gemak te stellen, door vragen te stellen. Maar de eendenbek, daar schrok ik al van. De gyneacologe vond dat vreemd, maar ik heb ik mijn leven nog nooit eerder een gyneacoloog bezocht, dus dit was ook nieuw voor mij.

Het is uiteindelijk een lang verhaal geworden, was niet mijn bedoeling, maar goed. Een paar dagen na die miskraam, ben ik eens op het internet gaan kijken. Wat ik las, daar schrok ik wel van. Het blijkt beter voor het verwerkingsproces, om eerst te proberen de vruchtzak en het begin van de placenta, gewoon op natuurlijke manier te verliezen. Dat zou beter zijn voor het verwerkingsproces en bovendien, zijn er aan curretages toch wat, weliswaar kleine, maar toch nadelen, zoals beschadigingen aan de baarmoeder of verklevingen.

Tot nu toe, ben ik nog steeds verdrietig en heb ik nog niet alle dagelijkse activiteiten opgepakt.

Nu, vandaag, ga ik naar mijn huisarts. Want, sinds de curretage, blijft het borrelen in mijn ingewanden en ik had al vreemde ontlasting na de ingreep, maar de laatste dagen heb ik ontzettend last van diarree en ook krampen. Maak me toch wat zorgen, want, is dit normaal na een curretage? Ik heb alleen van de gyneacologe gehoord, dat ik een week lang alleen maar mocht lauw douchen, geen badprodukten gebruiken, geen bad, zwembad of sexuele contacten. Maar niets over wat ik nu heb. Misschien heb ik een ziekenhuisbacterie opgelopen? Geen idee.

Heeft iemand dit ook gehad, na een curretage?

hallo allemaal wat fijn zo een site om te praten.
ik denk zelf dat ik eergister een miskraam heb gehad, k heb alle symptomen maar de test was wel negatief.
ik had 2 dagen lang roze afscheiding en daarna begon t bloeden op gang te komen met heel veel pijn in buik en rug.
eenmaal onder de douche en mijn tampon eruit getrokken kwam er een soort van een weefsel uit me gevallen van bijna 2 centimeter.heel raar zag t eruit.
heb huisarts gebeld en die constateerde dat t een mikraam was .
de pijn verdween wel de dag erna.
herkennen jullie dit.
ik heb t me man heel vaag verteld want we hebben dit 4 jaar geleden meegemaakt en toen moest t weg dmv een curtagge.
we zijn sinds 2 maanden bezig met zwanger worden.
k ben van plan om meteen weet te gaan beginnen.
liefs anissa