Twee buitenbaarmoederlijke zwangerschappen
Hallo allemaal,
Mijn naam is Gerda en ik wil graag even het een en ander van mij afschrijven.
Ongeveer 6 jaar geleden heb ik een hersteloperatie ondergaan omdat ik toch nog heel graag een kindje wou krijgen. Op mijn 27ste had ik mij namelijk laten steriliseren maar goed op mijn 30ste kreeg ik toch weer de kriebels.
Drie jaar na de hersteloperatie was ik eindelijk zwanger. Wat was ik blij! Toen ik 10 weken zwanger was, kreeg ik vreselijke buikpijnen. Ze waren er niet constant maar kwamen zo nu en dan opzetten. Toen ik naar mijn de huisarts ging, kon hij niets constateren en dus hield hij het op spierpijn. Maar twee dagen later kroop ik over de grond van de pijn. Er kwam een dokter, die me meteen naar het ziekenhuis liet brengen. Wat bleek? Ik had een gescheurde eileider doordat het vruchtje zich dus buiten de baarmoeder bevond. Ik werd meteen geopereerd.
In februari 2003 was ik weer zwanger! En wat was ik weer blij! Maar de blijdschap was maar van korte duur want ik kreeg een vroege miskraam. Bij de vroege miskraam kon ik mij veel beter in het gebeuren verplaatsen. Dat heeft meer met de natuur te maken. Het zal dan ook wel niet in orde zijn geweest.
In september was ik weer zwanger en natuurlijk was ik weer heel blij. Tot ik bij de gynaecoloog ging en ze in de baarmoeder niets kond vinden. Toen bleek dat mijn HCG-waarden bleven stijgen, konden ze geen buitenbaarmoederlijke zwangerschap meer uitsluiten. Tot 21 november ben ik bijna iedere dag naar de gynaecoloog geweest. Uiteindelijk ben ik weer geopereerd door een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. In en in triest vond ik dit want mijn beide eileiders waren nu verwijderd en de enige optie op een zwangerschap was IVF. Maar helaas moet je daar met zijn tweeën voor zijn en mijn man wil dit niet.
Ik hoop dat ik dit alles ooit kan verwerken. Toch zal ik nooit uit het oog verliezen wat ik al heb gekregen: mijn twee heel mooie mensjes. Ik ben dan ook heel blij dat ik deze twee al op de wereld heb kunnen zetten want ik weet ook wel dat er paren zijn, die dit nooit zullen meemaken. Maar ik weet wel dat wat de kinderwens zelf betreft, niet uitmaakt of het nu voor een derde kind is of voor een eerste. Het gevoel is hetzelfde.
Nou, dit was mijn verhaal en misschien zijn er meer vrouwen die het zelfde hebben meegemaakt.
Groetjes,
Gerda
Reacties:
Door: monique op 29/03/2004 @ 19:42 
Lieve Gerda,
Verschrikkelijk, ik herken mezelf in dit verhaal, ook ik had twee meiden en had mijn eigen laten steriliseren, nadat mijn relatie verbroken was.
Drie jaar later een nieuwe relatie die goed van bodem was en ook laten herstellen. Ik heb toen 3mnd. de pil geslikt en toen 5 mnd. later was ik zwanger kei blij natuurlijk, maar helaas moest ik mijn zoontje (geboren 28-03-1999) 3 dagen na de bevalling afgeven, hij had een open schedeltje wat ze tijdens de 5 echo’s niet gezien hadden!!
In sept. 2000 weer zwanger voorzichtig blij maar ook dat mocht niet lang duren, op vakantie in Duitsland bleek dat de eileider gesprongen was, buitenbaarmoederlijke zwangerschap, eileider weggehaald.
In Nijmegen wilde ze me helpen en schreven ze clomid voor en in feb. 2001 weer zwanger maar ook dat mocht niet lang duren.
En mijn verhaal houd nog niet op want intussen overgestapt op IVF, eerste behandeling, RAAK, ditmaal van een tweeling, maar ook al gauw klopte er 1 hartje al niet meer en na diverse controles op de prenatale diagnostiek zeiden ze tegen ons dat we er van moesten gaan genieten 15 weken zwanger het was zo voorbij..... en inderdaad 9 dagen later was het voorbij en klopte ook het tweede hartje niet meer.....
Op 27-12-2002 ben ik bevallen van een meisje met alles erop en eraan, maar wel stonden we s’avonds weer met lege handen buiten.
Nu ben ik na nog 2 pogingen meer gestopt met IVF en heb ik 19 maart een kijkoperatie gehad om te zien of de andere eileider nog open is en willen we kijken wat de natuur voor ons nog in petto heeft want inderdaad die kinderwens zit heel heel diep.
Ik wens je heel heel veel sterkte en hoop dat jij en je man hier samen uit kunnen komen
Heel veel liefs Monique
Door: winny op 29/03/2004 @ 19:44
gerda
ik heb niet hetzelfde meegemaakt als jij
ik heb al 1 dochter van 6 jaar en heb nu juist mijn tweede ivf poging achter de rug.
het is mij tweede kind en het verlangen ernaar is onbeschrijfelijk ik hoop dat je nog een zwanger mag worden en dat alles goed mag lopen.
veel succes en de moed niet opgeven he
groetjes winny
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.