Weeral mis...
Door Raf op 20/09/2004 - 22:59:
Toen we 27 jaar oud waren, besloten we om aan kindjes te beginnen. Het heeft 3 jaren geduurd vooraleer we een kerngezonde, lieve en prachtige zoon konden verwelkomen. Momenteel is ons ventje 27 maanden oud en we kunnen hem niet meer wegdenken uit ons leven.
Een goed jaar geleden besloten we om ons gezinnetje proberen uit te breiden met een tweede spruit. En ja hoor, we waren al vlug weer zwanger. Maar tijdens onze tweede echo bleek dat ons kindje niet was gegroeid en dat we afstevenden op een miskraam. Na 12 weken zwangerschap moesten we het laten afbreken. Dat gaf ons een enorm leeg gevoel. Zeker omdat er enkele collega’s en nichtjes in de familie ook zwanger waren. Je gunt het hen wel van harte, maar toch spookt de gedachte door je hoofd: "Waarom uitgerekend wij?"
Toch besloten we om er vol goede moed weer tegenaan te gaan. Natuurlijk, 1 op 8 zwangerschappen mislukten zonder enige aanwijsbare reden. Dat was de natuur. Dus, waarom zou het een tweede keer mislukken? We hebben toch al een gezond kindje op de wereld kunnen zetten.
En ja, 2 maanden geleden kon ons geluk niet op. De test was positief, we waren terug zwanger. Vol ongeduld maakten we een afspraak met de gynaecoloog. Maar op de echo van 6 weken viel niet echt veel te bespeuren. "Geen probleem, we nemen 2 maal bloed af en we kijken naar de evolutie van het zwangerschapshormoon."
We hadden het moeten zien aankomen. Het bloedonderzoek wees uit dat er geen merkbare verhoging was van het HCG en dus er was een indicatie, dat er iets mis was.
Vandaag hebben we opnieuw een echo laten uitvoeren en ja hoor, het vermoeden werd alleen maar bevestigd. We stevenen weer af op een miskraam en donderdag moeten we binnen voor een nieuwe curettage. Wat is er nu in godsnaam toch mis? Wat hebben we verkeerd gedaan? Je zou voor minder moedeloos worden…
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: Linha (profiel) op 21/09/2004 @ 08:06 
Hoi Raf,
Ik wil je toch een hart onder de riem steken; twee miskramen wil niet zeggen dat het niet goed kan gaan. Wij zijn momenteel ook zwanger van ons ’tweede’ kindje, maar eigenlijk is het ook de vierde zwangerschap, na mijn eerste zwangerschap heb ik 2 miskramen gehad. Maar nu zijn we toch alweer bijna 19 weken wer, dus hou de moed erin!
veel sterkte,
Linha
Door: Cynthia (profiel) op 21/09/2004 @ 09:44
Ken dat gevoel maar al te goed, na 2 miskramen was ik al mijn vetrouwen in een goede afloop kwijt, maar kijk nu, derde keer goede keer, hou de moed erin !
Door: Ellen op 21/09/2004 @ 12:40
Dag Raf,
Leef enorm mee met jou en je vrouw. Heb een aantal maanden geleden ook een miskraam gehad. Je weet wel dat die kans bestaat maar je denkt steeds ’dat zal ons niet overkomen!’. Ben momenteel terug zwanger,vijfde week, dus nog pril. Ik loop heel de tijd maar zenuwachtig rond, de schrik zit er ook goed in. Vorige week heb ik mijn bloed laten trekken en het HCG was niet zo hoog, zelfs maar de helft van bij mijn eerste zwangerschap. Verschrikkelijk, die eerste maanden!
Ik vrees dat we de natuur zijn gang moeten laten gaan en dat we toch nog de moed er moeten inhouden.
Ik wens jullie veel sterkte en hoop dat het binnenkort allemaal goed komt. Hou de moed erin!!
Ellen
Hoi Raf..
Ik heb afgelopen donderdag de bevestiging gekregen dat ons kindje niet meer leefde. Ik was bijna 11 weken zwanger.
" gelukkig " is het vrijdag vanzelf afgekomen, maar de pijn die je voelt en de leegte die er is zal altijd wel blijven. Hopelijk kunnen we samen snel weer zwanger zijn..
We gaan met goede moed verder.
groeten van Jessica
Door: Ann op 22/09/2004 @ 15:21
Hallo Jessica,
Ik heb hetzelfde meegemaakt twee jaar geleden en heb ook nooit geweten hoe zoiets kan. Het hartje klopte niet meer. Ondertussen ben ik weer zwanger en nu ook 11 weken en ik hou al mijn hart vast want morgen moet ik naar de gyn en ik wil dat zeker geen twee maal tegenkomen.
Ik ben ook totaal onverwacht zwanger van een vierde en mijn jongste is nu 12 jaar. Eerst en vooral was het een enorme schok want ik ben niet meer zo jong maar nu wil ik uiteindelijk voor geen geld ter wereld dit kindje verliezen.
Ik weet wel uit ervaring dat wanneer je reeds kinderen hebt dat het zeker mogelijk is om opnieuw zwanger te worden. Miskramen komen enorm veel voor maar er worden ook vele kindjes geboren hé.
Dus lieve mensen geef het niet op want ooit hou je weer zo’n lieve baby in je armen.
Groetjes,
Ann
Door: Anoniem op 23/09/2004 @ 12:27
Hallo Raf,
De onzekerheid of het de volgende keer wel gaat lukken is het ergste. Ik heb ook twee miskramen gehad en wij laten nu een dna onderzoek doen. Daar heb je in Nederland recht op na 2 onderzoeken. Op zich is het bij jullie al een keer goed gekomen, daar kan je je aan vast houden.
Succes,
Jess
Door: Patricia (profiel) op 24/09/2004 @ 14:39
Hoi wil jullie ook veel sterkte en goede moed toewensen dat het 3de x goede keer zal zijn .
Door: Nele (profiel) op 25/09/2004 @ 19:25
Ik zit ook een beetje in jullie geval, maandagavond ga ik voor een echo en als die niet goed is volgt dinsdag een curretage. Geen leuk vooruitzicht om dat voor de 2de keer te moeten meemaken.Ik hoop maar dat alles toch in orde is maar ben natuurlijk ook heel bang dat het weer mis zal gaan.
Door: Michaela op 26/09/2004 @ 19:02
Kop op. Wij hebben hetzelfde meegemaakt. Vorige week hadden wij de tweede miskraam achter elkaar.(curretage op 1 juni en 23 september) Wij hoorden het maandag bij de echo. Het deed ons heel veel pijn maar het wordt al beter. Wij hebben al gelukkig en gezond dochtertje van 16 maanden. Wij gaan nu eerst een paar maanden opknappen en dan proberen wij het weer! Niet opgeven hoor! De natuur gaat helaas zijn gang!
Door: Merle op 28/09/2004 @ 13:12
Hoi,
Ik wens jullie allen veel sterkte. Ikzelf heb dit jaar in 7 mnd. tijd 2 miskramen te verwerken gehad. De laatste was eind juli (11wkn. het hartje klopte nog op de echo....) Ik dacht dat ik het al redelijk verwerkt
had. Niet dus! Mijn schoonzus krijgt op haar 40e haar 4e kindje! Volgend jaar april. Ik ben 35 jaar en we willen ook nog zo graag een 3e kindje...Helaas ligt het bij ons wat moeilijk, want spontaan zwanger worden kan ik (blijkbaar) niet: die eindigen toch alleen maar in een miskraam....Ik leef met jullie mee en hoop dat het voor ons over een paar maandjes er wat vrolijker uitziet!! Momenteel voel ik mij erg jankerig. Herkenbaar?
Door: Anoniem op 01/10/2004 @ 00:19
het is nu 6weken geleden dat mijn dochter voor de 5de keer haar kindje heeft moeten afgeven,van de 4 eerste weten we de oorzaak niet maar dit babytje was toch al 12 weken en dan doet ze een virus op de zogenaamde c.m.virus en ze kon het terug afgeven,we zijn al gelukkig dat het niet genetisch is want daar waren we al bang voor,Maar ze zegt toch al dat ze opnieuw gaat herbeginnen,ik persoonlijk zou het niet kunnen,zij wel,dat noem ik echte moederliefde dat je niet kwijt kan,en zo hoop ik eens grootmoeder te worden en mijn kind gelukkig te zien.Dus u bent niet alleen,en hoe meer je er naar doet hoe slechter het verloopt.Veel succes gewenst en eens de weg gemaakt is dan gaat het vanzelf,dus niet wanhopen.
Door: anoniem op 02/10/2004 @ 11:54
Lieve Raf,
Tot voor 2 jaar geleden heb ik ook verhalen gelezen op deze site. Bij mij ging het ook mis. Mijn eerste baby althans dat dachten we zouden we ongeveer 2 jaar geleden krijgen. We hadden daar reeds al 6 maanden over gedaan. Echter bij een echo van 11 weken bleek dat het niet goed was en dat ik een miskraam zou krijgen. Ik heb gewacht tot 14 weken en toen toch maar besloten tot een curratage. Mijn eerste zwangerschap was dus een zware tegenvaller. Het was een moeilijke tijd waar je vaak alleen doorheen moet. Daarna heb ik de goede moed toch weer opgepakt en na ruim een half jaar was ik weer zwanger. Ik was gelukkig en bezorgt tegelijkertijd. Maar ook deze zwangerschap verlipe niet goed en kreeg een spontane miskraam bij 7 weken.
Toen was het voor mij even genoeg. Ik was het zat om dagen en maanden te tellen. Heb toen alles op zijn beloop gelaten. Had er even helemaal genoeg van. Pas toen ik me echt weer goed voelde zijn we weer gericht begonnen met zwanger worden. Ik heb me ook niet laten onderzoeken wat wel mag na 2 miskramen. Je moet in jezelf blijven geloven en er niet teveel mee bezig proberen te zjin. We werden toen vrij snel zwanger. Spannende tijd maar ook steeds zeer vermoeiend.
Gelukkig ging het nu wel goed. Ik ben nu 8 maanden en heb tot nu toe een perfecte zwangerschap. Het blijft spannend maar ik kan er wel van genieten en ik ga er ook vanuit dat alles goed gaat komen. Dus blijf in jezelf geloven en in de natuur !.
Hey Raf
Wat erg dat jullie dit allemaal ook moeten meemaken. Ik heb net mn 2de miskraam op rij, vlak na elkaar, en telkens op 5 weken. Hoe het komt weet ik niet, ik kan pas volgende week naar de gyn voor onderzoek. Het is heel hard, het doet heel veel pijn en er is niets of niemand op wie je terecht kwaad mag en kan zijn...
Maar we moeten voort...
Veel succes nog en sterkte vooral
Door: Ciska op 31/01/2007 @ 19:39
Beste Raf,
ik herken je verhaal....de eerste zwangerschap was na 8 maanden en toen heb ik helemaal niet stilgestaan bij een mogelijke miskraam. Na een moeilijke zwangerschap is na bijna 7 maanden ons dochtertje geboren. Na 2 jaar dachten we aan een broertje of zusje voor haar en ik was vrijwel meteen zwanger. Dit is helaas na 7 weken misgegaan en dit was ook al te zien op de echo na 5 weken. Het heeft ruim een 1 geduurd voordat ik weer zwanger was, op ruim 9 weken heb ik een echo gekregen en daar was alleen een leeg vruchtzakje te zien. Heel verdrietig...ik voel het alsof mijn lichaam me in de steek laat. Bij de 2e zwangerschap dacht ik: laten we alsjeblieft de 30 zwangerschapsweken halen, bij de 3e zwangerschap dacht ik: hopelijk komen we de eerste weken goed door....Ik ben nu erg onzeker en hoop snel weer zwanger te geraken. Weet nu wel dat het een zwangerschap zal zijn met veel gepieker. We denken nu na over het chromosomen-onderzoek. En hopen natuurlijk op een nieuwe goede (!) zwangerschap!
Groetjes,
Ciska
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.