Voor ouders:

Vruchtbaarheid
Zwangerschap
De bevalling
De baby
Tweelingen
Peuter & kleuter
Vaderschap
» Actueel! »

 

Door ouders:

Verhalen
Columns
Uitspraken

 

< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Ook pech gehad…

Ik ben gelukkig niet de enige die hier met dikke tranen achter mijn PC zit. Eigenlijk ben ik direct nadat ik uit het ziekenhuis kwam (ik woon sinds kort in Uruguay), gaan zoeken op het woord miskraam. En ik moet zeggen dat het leed iets verzachtte door lezen dat ik niet de enige ben, die zo´n pijn voelt wanneer je de echo ziet en geen hartje kan vinden...
Wat waren we gelukkig, zeg! Met de 1e echo was alles in orde: een hartje!

Het is voor mij nu een maand geleden en het doet nog heel veel pijn. Soms moet ik ineens heel hard huilen… Ik woon in een land waar heel veel armoede heerst, en er veel ellende te zien is op straat. Ik weet dat het niet goed is maar als ik meisjes van 12 jaar met een baby zie, denk ik wel eens: “Jij wel… En ik niet… Wij wilden het zo graag en bij jou was het een ongelukje.”
Ik begon ook te bloeden in de 12de week, een paar dagen voordat we een 2de echo zouden krijgen. Ik had een beetje last van mijn buik en de ochtend daarop vond ik een beetje bloed. Ook had ik wel het gevoel alsof ik ongesteld moest worden. We zijn naar het ziekenhuis gegaan en daar hebben ze direct en echo gemaakt.
De volgende ochtend om 8 uur hebben ze mijn baarmoeder schoongemaakt en mijn baby’tje verwijderd. Hij was maar 2 cm groot, en was dus waarschijnlijk al in week 8 doodgegaan.
Ik lees hier veel dat vrouwen verder moeten lopen met het dode vruchtje. Bij mij hebben ze gezegd dat dit psychisch iets minder goed is voor vrouwen. Ik mocht kiezen en ben blij dat ze het vruchtje er gelijk uit hebben gehaald. Natuurlijk was ik zelf ook al aan het aborteren…
Meteen, toen ik bijkwam na de curettage, voelde ik mij lichamelijk al beter. Het gevoel dat er iets uitmoest, was gelijk weg.

We moeten nu 2 maanden wachten met zwager worden. Dan zijn de uitslagen van de onderzoeken ook bekend en mogen we het weer opnieuw proberen.
Ik wens iedereen veel sterkte toe hier in deze afdeling van de site!

Groetjes,
Fiona

Door: mieke op 26/09/2005 @ 10:05

veel succes fiona ik heb virig jaar ook een ongelikje gehad mùaar ben nu weer in blijde verwachting het duurt wel even na dien maar geef de moet niet op en in je hoofdje ook nog aan iets anders denken veel succes mieke

Door: Anoniem op 27/09/2005 @ 08:50

lieve fiona
ik kan je verdriet nooit wegnemen ik heb ook een paar miskramen gehad en ben sinds een week over tijd ik wou graag veel kinderen maar het wou niet baten ik ben nu bang omdat het mis kan gaan maaar ben ook heel gelukkig mijn laatste zwangerschap was vorig jaar en dat ging ook voor de derde keer mis met 8 weken maar ja wie weet nu komt het goed ben zwanger en ik ben al blij dat het weer lukt dus jou ook veel sterkte veel liefs carin

Door: Aïcha op 27/09/2005 @ 13:36

Fiona

Ik heb ook tweemaal een miskraam gehad maar ik kan je wel vertellen dat ik nu twee schatten van dochters heb eentje van 2 jaar en eentje van 6 maand. Ik heb de miskramen gehad voor de geboorte van mijn oudste dochter en had dus enorm veel schrik toen we voor een tweede gingen maar het liep toen allemaal van de eerste keer goed.

Het verdriet van de miskraam zal een beetje slijten met de tijd maar vergeten doe je het nooit hoor want ik denk er nu ook nog af en toe aan en dan krijg ik nog steeds tranen in mijn ogen.

Ik wens je veel sterkte en veel succes

Door: expatmama op 29/09/2005 @ 00:05

Hoi Fiona,
Wat naar! en dan nog ver van huis zitten!
Ik zit in Buenos Aires, Dus over het water...
Als je zin hebt in een nederlandstalige babbel mag je me altijd via de site je gegevens doorgeven hoor.
Ik wens je alle sterkte die je nodig hebt om deze opdoffer, samen met je partner, te verwerken!
Liefs
Polien

Door: Anoniem op 29/09/2005 @ 20:14

Hallo,

Ook ik heb enkele jaren geleden een miskraam gehad, maar wij hebben ondertussen vier prachtige kinderen.
De moed niet opgeven; binnen een jaartje heb je misschien al een babytje in je armen.
Ik hoop het voor jou, want de eerste keer dat je je kindje ziet, vergeet je nooit meer!!
Succes en laat nog iets weten

Door: Joyce Grooten-Vankan (profiel) op 30/09/2005 @ 09:09

hoi ,

wat een verhal zeg!!!
dat gevoel van hun wel en ik niet herken ik heel goed.
dat gevoel heb ik altijd als positief ervaren jij hoeft jezelf niet naar een tweede plaats te zetten jij hebt er net zoveel recht op als andere mensen!

er komt een dag dat ook jouw leven "compleet "zal zijn.

Keep the Faith!!!!

(hebben wij ook gedaan we zijn nu gezegend met een mooie dochter Faith!)
groetjes Joyce.

p.s. blijf praten over je gevoelens

Door: Tami op 05/10/2005 @ 09:43

Hoi Fiona,
Ik begrijp heel goed wat je doormaakt. Mijn eerste zwangerschap verliep probleemloos met een flinke zoon tot gevolg. Maar mijn tweede zwangerschap werd een miskraam. Ik verloor het kindje aan 11 weken. Dat is nu bijna 2 jaar geleden en af en toe denk ik daar nog es aan. Ons kindje zou geboren worden op 21 november 2003 en mijn vriendin haar zoontje is 2 dagen later geboren. Iedere keer als ik hem zie denk ik dat zou ons kindje nu ook doen. Sommige mensen zeiden toen 'ge zijt nog jong en hebt nog alle tijd', of 't'is beter zo'. Maar daar heb je helemaal geen boodschap aan , het doet verdomd veel pijn als je je kindje verliest en iemand die dat niet heeft meegemaakt weet niet wat het is. Maar je mag de hoop niet opgeven want na lang proberen is het ons toch gelukt en we hebben er nu een prachtig meisje bij. Blijven proberen, je zal ook het geluk hebben om je kindje in je armen te houden daar ben ik heel zeker van.

Veel geluk

Door: Anoniem op 09/10/2005 @ 16:17

Hallo,
Ik heb in juli, helaas ook een miskraam gehad.
Wij gingen met tien weken naar het ziekenhuis voor een termijnecho.
De gedachte is niet eens bij ons opgekomen dat het ook mis kon zijn.
Wij hebben een zoontje van 15 maanden en dat was ook een zwangerschap met weinig problemen.
Ik ging ook echt naar het ziekenhuis toe zo van echo halen en dan kan ik het morgen iedereen vertellen.
Aangekomen in het ziekenhuis werd ik gefeliciteerd met mijn zwangerschap van 10 weken, we gingen de echo doen.
Het vruchtje is nog geen 10 weken maar 7 weken.
Ik dacht al bij mezelf dat kan helemaal niet, maar toen kwam het verlossende woord al.
Het is niet goed, het zal uitlopen op een miskraam.
Ik werd weer naar huis gestuurd met de mededeling dat ik maar een week moest aanzien of het vruchtje er spontaan uit zou komen.
Thuisgekomen komen de emoties los, ik loop al 4weken met een dood vruchtje, iedereen om mij heen is plots ook zwanger.
De woensdag ben ik inderdaad het vruchtje spontaan verloren en gelukkig viel hety in mijn geval mee.
Wij moesten natuurlijk weer een ongesteldheid afwachten voordat we het weer gingen proberen.
Toen alles weer op regel was zijn we weer begonne en tot ons geluk was ik gelijk weer zwanger.
Ik ben nu zeven weken en 4 dagen zwanger, maar heb met 6 weken weer bloed verloren net als met de vorige miskraam, het is nu dus erg spannend.
we hebben nadat ik het bloed verloren ben een echo gehad en toen klopte het hartje, nu moet ik woensdag voor de tweede echo, positief zijn we helaas niet echt.

Door: toos op 10/10/2005 @ 00:36

ik was 5 october voor het eerst bij de verloskundige het was de eerste echo en de eerste kindje ik had 18 augustis de zwangerschap test ge daan en toen bleek ik zwanger te zijn ik was heel erg blij in de vakantie nog niks aan de hand ik voelde me ijgen priema ik voel de wat in me buik be weegen en het zwemde rond in me buik toen ik voor het eerst bij de verloskundige kwam waaren het eerst vraagen en bloed ge priks me urine was goed er zat geen eiwitten in en toen in de wacht kamer gezeeten en toen de echo toen ik het kind je zag vond ik het leuk maar toen ik hoorde dat hij geen hartje kon vinden en niet kon hooren wis ik al dat er iets fout was ik dagt dat ik 11 weeken was maar ik was 8 weeken ik had heel veel verdriet ik kon het noulijks ge loven het vruchtje moest er bij mij ook loskomen maar ik had donderdag avond veel pijn en de verloskundige gebeld hij zij als het tusen half 9 en negen uur er nog niet is dan stuuren ze mij naar het ziekenhuis maar de verloskundige zij kom maar ik had heel veel pijn in het ziekenhuis in gorichem aan ge komen moest ik naar de w.c toen was ik het vrucht je kwijt ik was toen ook nog bij de ginekoloog ge weest ik had een inwendige onderzoek ge had hij zij die curitatie is mijn be spaart ge bleeven ik had heel veel last van wee en en veel oijn ik kreeg morfine in me been en daar na een zet pil ze wouwen me een nachtje houden voor op ze vaatsie ik ben heel veel bloed verlooren en de verloskundige had ge zegt als het vruchtje er uit was dat ik geen pijn meer zou heben maar dat had ik wel het zakte niet af maar toen ik menicijnen kreeg in het ziekenhuis was het minder en toen ik thuis was had ik ook nog pijn en ging in bad toen werd het wat minder maar ik moest wel rust houden en niet tile maar wel in be weeging blijven maar het val niet mee ik wens iedereen veel sterkte ik weet hoe je voeld groedjes toos

Door: Anoniem op 17/10/2005 @ 16:25

ik weet nu hoe al die vrouwen zich moeten voelen na een miskraam. Moest vandaag terug naar gynea maar te vergeefs. Geen hartkloppingen. Hoe ver ik juist was weet ik niet, stond stil op 5 à 6 weken.

Door: Anoniem op 17/10/2005 @ 16:30

woensdag naar het ziekenhuis voor een curretage te laten doen. Zal nog een zware dag worden. vandaag ben ik al emotioneel een wrak laat staan woensdag. Zal me ook wel lichamelijk beter voelen als het kindje er uit is maar het is toch een zware opdoffer

Door: Anoniem op 24/10/2005 @ 12:54

Hey,

Kben een meisje van 22 en heb in juni een miskraam gehad, was 5weken zwanger.
Maar nu ben ik weer zwanger en ben al 11weken ver en alles is tot hiertoe inorde.

Dus de moed ni opgeve
x

Door: Anoniem op 07/11/2005 @ 21:28

hallo meiden
ik heb een miskraam gehad met 5weken ik heb bij elkaar twee dagen bloed verloren en een beetje buikpijn we wilden nog een derde en heb voor het eerst een miskraam gehad maar we blijven proberenxxx sterkte allemaalxxx

Door: Kelly op 12/11/2005 @ 17:33

Hey,
Ik heb in augustus mijn tweede miskraam gehad op
11 weken.
Mijn eerste miskraam was op 8 weken.
Ik dacht nu net dat er niets meer kon gebeuren tot ik
op een dag weer hevig bloed verloor.
Ben direct naar spoed gegaan waar ze een echo hebben gemaakt. Er was geen hartslag meer.
Heb de volgende dag direct een curtage moeten doen.
Nu is het inmiddels al enkele maanden later maar toch heb ik het er nog altijd moeilijk mee.
Ben bang om opnieuw zwanger te worden en weer een miskraam te krijgen.
Heb geen zin om het nog een keer mee te maken.
Maar toch wens ik iederen hier veel sterkte toe en we blijven hopen.
XXXX

Door: Anoniem op 25/12/2005 @ 21:27

Hallo
Ben vorige week bij verloskundige geweest om eerste echo te maken.
Was toen volgens mezelf 8 week zwanger, toen ze de echo maakte zei ze je bent korter zwanger dan je denkt het is nog maar 6 week en 2 dagen en 6,9 mm groot.Volgens mn datum van ongesteldheid kan het niet en nu moeten we wachten voor een 2e echo op de 29e dec.Volgens de verloskundige is het hartje ook nog niet gezien en ze kon ook nog niets horen.Nu denkt ze aan een missed abortion. Nu zit ik dus met de kerst in onzekerheid of ik een miskraam krijg of dat ik inderdaad korter zwanger ben, ze was hier niet erg positief over geloof ik.Leuke feestdagen heb je dan als je in onzekerheid leeft of je vruchtje nu inderdaad gestorven is of dat er een wonder is gebeurt met bevruchting, heb namelijk op 23 nov test gedaan en was positief terwijl mn laatste menstruatie op 22 oct was.
Als ik inderdaad korter zwanger ben dan zou ik op 23 nov bevrucht zijn. Dit kan dus niet of ik moet ervoor een miskraam hebben gehad waar ik niets van heb gemerkt en dat daardoor mn test nog positief was.Zit dus nu nog 6 dagen in spanning, wel of niet zwanger nog.
Fijne kerst is dit

Door: ilse op 04/04/2006 @ 16:20

Heb op 9 maart idenentiek hetzelfde meegemaakt: Na 1 jaar bleek ik al 6 weken zwanger te zijn. In spanning toegeleefd naar die bewuste 9 maart, want dan werd een eerste echo genomen!! Maar wat een feest moest worden eindigde voor ons in een drame: het vruchtje was gestorven...
Ik moest de dag nadien 's morgens direct binnenkomen voor curretage, want in mijn geval ging er blijkbaar erg veel bloedverlies aan te pas komen...

alvast veel sterkte en hopelijk mogen we beiden in de toekomst van een zorgenloze zwangerschap genieten...

Door: maria op 22/08/2007 @ 11:12

Ik heb ook al verschillende miskramen (3 miskramen) eerst heb ik verloren op 10 weken en de laatste twee heel vroeg op 5 weken. Nu ben ik terug zwanger
en heb echt heel veel schrik dat het nog eens gaat gebeuren. Veel succes in ieder geval