Molazwangerschap
Door Ingrid op 17/04/2007 - 12:07:
Hallo,
De reden dat ik mijn verhaal graag wil vertellen, is dat ik iedereen die de diagnose molazwangerschap te horen krijgt, wil laten weten dat het allemaal best mee kan vallen. Toen ik de diagnose kreeg, las ik bijna alleen maar over chemokuren en dat is iets waar iedereen voor vreest. Maar ik las nauwelijks verhalen waarbij het allemaal wel meeviel en waarbij er geen chemo nodig was.
Vandaar mijn verhaal…
Op 16 november gingen wij voor een echo naar het ziekenhuis. Ik dacht 12 weken zwanger te zijn van ons tweede kind. De gynaecoloog zag een beeld op de echo dat hij nog nooit had gezien in al die jaren dat hij dat werk doet. Hier zou in ieder geval geen kind uit komen. Het leken wel lege vruchtzakjes of iets dergelijks. Hij kon iets ergs niet uitsluiten, maar ik moest over een week terugkomen om te kijken of mijn lichaam het al had afgestoten.
Ik ging het ziekenhuis uit met het ergste scenario "kanker" in mijn achterhoofd. Vreselijk! Ik bedacht me thuis dat ik echt geen week kon wachten voordat ik meer wist. Vandaar dat ik een paar dagen later in een ander ziekenhuis terecht kon voor een second opinion.
Zij zagen ook een afwijkend beeld, het zou bijvoorbeeld een mola kunnen zijn. Hij adviseerde me wel om het zo snel mogelijk te laten curetteren, want alleen dan heb je zekerheid wat het is.
Thuis heb ik op Internet opgezocht wat een mola is en vergeleken bij het idee dat je kanker hebt, viel dat nog wel mee.
Op dat moment hoopte ik zelfs dat dit het zou zijn, want van een molazwangerschap genees je in ieder geval wel. Alleen die verhalen over chemo, die zijn natuurlijk wel heel heftig. En het feit dat je voor langere tijd niet zwanger mag worden.
Ik belde die zelfde middag mijn gynaecoloog en vertelde wat er in Zwolle was verteld. Ik kon twee dagen later een curettage ondergaan. Diezelfde dag nog hoorde ik van de dienstdoende gynaecoloog dat hij vermoedde dat het een mola was.
Een week later kreeg ik de definitieve uitslag. Oké, ik wist nu - na twee weken - dat het ergste in ieder geval was uitgesloten. Dit zou wel overgaan.
Vervolgens ging ik iedere week prikken. Wat wel spannend is iedere keer, omdat je weet dat als het niet vanzelf daalt of blijft hangen, je chemo boven het hoofd hangt.
Dit waren mijn HCG-waarden:
- Voor de curettage: 89.000.
- Daarna 923, 43, 10, 6 en 0.
Op 13 februari heb ik te horen gekregen dat het goed is. Ik mag over zo’n 3 maandjes weer zwanger worden. Het lijkt wel een feestdag! Wat fijn als je gezond bent!
Al met al is mijn verhaal een stuk makkelijker verlopen dan heel veel andere verhalen en daarom wil ik iedereen die de diagnose krijgt, laten weten dat het dus ook zo kan verlopen. Vanaf de dag dat ik de diagnose kreeg, was ik opgelucht dat het niet iets kwaadaardigs was en daardoor kon ik het goed relativeren. Vanaf dat ik het wist, heb ik het geaccepteerd en het de tijd gegeven. Verder ben ik veel leuke dingen gaan doen en ben ik vrijwel meteen weer aan het werk gegaan. Je gewone leven weer verder leven en dit even als tijdelijke bijkomstigheid accepteren, helpt volgens mij. En nu is het 3 maanden later al voorbij.
Nu nog even 3 maanden wachten voordat ik zwanger mag worden en dat is het. Ik moet er bij vertellen dat ik al een zoontje van bijna 2 jaar heb en het mij veel erger lijkt als je nog geen kindje hebt, want dan is het verlangen denk ik een stuk groter en heb je niet al de afleiding van een kind. Verder wil ik iedereen veel sterkte wensen! Vooral degenen die wel chemo nodig hebben of hebben gehad.
Ingrid
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Hey blij te lezen dat alles zo vlot verlopen is. Ik had in 2001 ook een mola en alles ging ook vlot voorbij. Ben na mijn mola mama geworden van een meid geboren in 2003 en een zoon geboren in oktober 2006
veel succes
cindy
Door: Mariëlle Huigen op 20/04/2007 @ 14:49 
Dankjewel voor je verhaal Ingrid.
Ik zit er nu middenin en had inderdaad wel wat behoefte aan een positief verhaal!
Groetjes Mariëlle Huigen
Door: marilyn op 24/04/2007 @ 10:32
Hey Ingrid,
Bedankt voor je positieve verhaal. Vorige zomer werd er ook bij mij een mola-zwangerschap vastgesteld. Ik dacht toen 11 weken zwanger te zijn van ons tweede kindje, maar dit draaide even anders uit. Gelukkig had mijn gynaecologe onmiddellijk in de gaten dat het een mola was en heeft mij direct correcte informatie gegeven. Enkele dagen later onderging ik een curettage en toen begon ook voor mij het wekelijkse bloedprikken om de HCG-waarden te bepalen. Bij de vaststelling van de mola had ik een HCG van 200.000, maar een week na de curettage was dit maar 7.300 meer. Nadien ging het week na week snel omlaag, enkel eens onder de 10 ging het een stukje trager. Drie maand na mijn curettage was alles weer OK en kregen we van de gynaecologe groen licht om opnieuw zwanger te worden.
Tijdens die hele periode was ik ook enkel verhalen tegengekomen van chemokuren en lang wachten, waardoor ik toch wel in de war was. Hoewel mijn verstand zei dat ik gerust voort kon gaan op het oordeel van mijn gynaecologe (ze is tenslotte gespecialiseerd in prenatale diagnostiek), bleef mijn gevoel twijfelen. Ik ben dan uiteindelijk nog twee maal langsgeweest bij de huisarts om bloed te laten prikken en toen deze beide uitslagen OK waren en ook mijn huisarts mij gerustgesteld had, zijn we er opnieuw voor gegaan.
Diezelfde maand nog was ik opnieuw zwanger. Ondertussen ben ik 25 weken en alles gaat fantastisch. Gezien ik een risicoberoep (infectiegevaar) uitoefen, ben ik door mijn werkgever al zo'n 3 maand op moederschapsbeschermingsverlof gestuurd, waardoor ik met volle teugen kan genieten van mijn zwangerschap en mijn net 2 jaar geworden dochtertje.
Geniet de komende maanden maar van een hopelijk fantastische voorjaar en wie weet volgt er na een hete zomer wel een mooi lentekindje.
Succes en bedankt,
Marilyn
Door: Anne-Marie op 14/05/2007 @ 14:05
Hai!
Bij mij is in november een Mola zwangerschap geconstateerd. Na weken lange onzekerheid en een curretage was het aan de ene kant een opluchting dat het een naam had maar de na sleep hiervan valt me erg tegen. In het begin moest ik om de 2 weken bloed laten prikken en toen ik op nul stond om de maand. Bij mij gaven ze het advies om een jaar niet zwanger te worden. Maar ik heb al gemerkt dat het per gynacoloog verschilt. Vanmorgen weer wezen prikken en ik hoop dat ik nu toch wel binnen kort te horen krijg dat ik niet meer hoef te prikken. We zijn nu alweer 7 maanden verder vanaf het moment dat het mis ging pffff. Maar wij hebben ook nog een dochter van 20 maanden en daar zijn we erg dankbaar voor. Na zoiets besef je des te meer hoe gelukkig jezelf mag prijzen als je kinderen hebt!! Succes allemaal enne het komt allemaal wel weer goed!
Door: Cevi op 17/05/2007 @ 14:04
hallo iedereen,
Wat fijn om hier een aantal recente ervaringen te horen. Op 27 maart 2007 heb ik te horen gekregen dat de zwangerschap (van toen 10 weken, dacht ik)niet goed was. Mijn HCG was 26.000. Op 6 april kwam de miskraam (weefsel opgestuurd) bij mij op gang nadat ik twee keer opwekkende pillen had gekregen.
Op 27 april moest ik terug voor een controle en toen bleek dat er nog steeds weefsel zat. Dinsdag 1 mei kwam de uitslag van het weefsel van 6 april: partiële mola zwangerschap. Toen bleek ook dat er zeker een curettage moest gebeuren (ik zag daar erg tegenop). Op 3 mei ben ik gecuretteerd, mijn waarde lag toen al op 340. Gelukkig daalt het nog steeds.
Afgelopen zondag zat het HCG op 1.9. Mijn gyneacoloog wil het op 0 hebben en dan nog 6 maanden wachten. Ik vind het wel apart dat er zo'n verschil zit in die wachttijden. Hebben ze daar geen vaste richtlijnen voor? Hebben ze bij jullie ook bloed afgenomen om naar Nijmegen te sturen? En wanneer mochten jullie beginnen met 1x in de maand prikken?
Ik wil iedereen die op dit moment in hetzelfde schuitje zitten kracht en doorzettingsvermogen toewensen. Ik weet dat dat heel hard nodig is.
Groetjes Cevi
Door: melanie op 17/05/2007 @ 14:48
ik ben met kerst 2 dagen daarvoor naar de echo gegaan we waren zwanger van ons 2 de kindje onse eerste dochter is nu 4 en een half die echo zag er niet goed uit en ze zgaen geen hardje ze wilde niet meteen maatregelen nemen maar na een week zagen ze inderdaad allemaal lege zakjes en was het waarschijnlijk een miskraam die niet los laten of een mola ik denk wat is dat dan week later werd alles weg gehaald en dacht ik als het maar daarna weer goed is na dat ze het opgestuurd hadden bleek het een mola te zijn ik vroeg an de arts gat dat over en hij zij ja maar in sommige gevaalen met chemo ik werd steeds banger en jahoor bij mij ging de waardes alleen maar omhoog zit nu al aan mijn 9 de chemo en ben er heel ziek van mijn ichaam trekt het nu echt niet meer ken soms een tijd ook niet lopen of praten zo ziek ben ik en inderdaad na die chemo mag ik een jaar niet zwanger woorden waar ik het heel moeilijk mee heb heb dan wel een gezonde dochter maar dat zegt niet veel over mijn kinderwens ik ben nu 2 dagen in mijn nieuwe huis en ik heb weer internet en ging is verhalen lezen over andere ik denk laat ik ook eens mijn verhaal doen want mijn hoop is op en mijn gezondheid is slecht ik ik heb een hoop verdriet en mijn dochter komt ook een hoop te koort eigenlijk moet ik 8 dagen tijdens de kuur opgenomen woorden en 5 dagen thuis maar omdat mijn dochter er al zo veel onder moet lijden en we net verhuist zijn en er midden in zaten wilde ik dat net maar ik zou zo graag met iemand contact hebben die dit ook heefd want ik weet het af en toe niet meer groetjes melanie 23 hoop dat er iemand reageerd
Door: Mariska op 23/11/2007 @ 12:49
Hoi allemaal
Fijn om te lezen dat het bij jullie allemaal goed is gegaan. Gelukkig allemaal geen chemo.
Bij mij is het verhaal helaas anders, ben best jaloers om te lezen dat het ook zonder chemo kan.
Ik heb nu net mijn 9e chemo achter de rug. En ik ben er nog niet. Mijn waarde zit nu op 14, dus ik hoop dat het snel voorbij is.
Wat ik ook een groot nadeel vind is dat ik ook nog een jaar moet wachten voor ik zwanger mag worden.
Maar fijn om te lezen dat het goed gaat met jullie. Ik hoop dat ik binnenkort hetzelfde kan vertellen.
Groeten Mariska
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.