Na 4 maanden ging het mis...
Door M. op 29/10/2007 - 22:58:
Hallo,
Ik was zwanger en ik had mijn eerste echo al gehad.
Eén week voor ik zou weten wat het zou worden, ging ik op controle naar de verloskundige. Toen ze wou luisteren naar het hartje, kon ze de hartslag niet vinden. Ik werd meteen doorverwezen naar het ziekenhuis voor een echo. Daar kreeg ik te horen dat mijn kindje niet meer leefde. Wat er dan door je heen gaat, kan je niet beschrijven.
Ik was toen 4 maanden zwanger…
Ze hebben nooit de oorzaak kunnen achterhalen, maar een vermoeden heb ik wel. Ik werd mishandeld door mijn ex, hij heeft mij meerdere malen op de grond gegooid en zelfs mijn keel dichtgeknepen toen ik zwanger was. De dokter kon niet bevestigen dat dit de oorzaak was, maar ikzelf denk van wel.
Een paar dagen nadat ik gehoord had dat mijn kindje niet meer leefde, werd ik opgenomen voor een dagbehandeling. Ik moest dus op de natuurlijke manier bevallen en dat viel al bij al mee, zelfs je weet dat je moet gaan bevallen van een kindje wat niet meer leeft.
In eerste instantie was ik heel bang om haar te zien, maar achteraf bekeken, ben ik heel blij dat ik haar wel gezien en zelfs vastgehouden heb. In het ziekenhuis hadden ze een rieten mandje voor me, om haar er vervolgens in te leggen. Ik ben blij ik dit gedaan heb, want zo heb ik het toch een plekje kunnen geven! Het was dus een meisje en ik heb haar Eve genoemd. Die naam heb ik later laten tatoeëren.
Groetjes,
M.
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: Mammie-D op 30/10/2007 @ 10:57 
Lieve meid, wat vreselijk om je kindje te hebben verloren! En wat een rotzak is die exvriend van jou! pfff! Ik weet verder niet zo goed wat te zeggen, maar ik wil jou heel veel sterkte wensen om dit een plekje te kunnen geven, dit te kunnen verwerken en verder te gaan met je toekomst, met een vriend die jou wel behandeld zoals het hoort, want zo een vriend verdiend niemand!
Nogmaals, veel sterkte!
Liefs, denise
Door: hananm op 01/11/2007 @ 13:21
Beste M,
Op 19 september 2007 heb ik bij precies 4 maanden zwangerschap mijn zoontje verloren. Ik weet wat je door maakt, heb namelijk ook een normale bevalling gehad.
Mijn zoontje zag er zo mooi uit. Hij was helemaal af , kleine voetjes teentje, heel mooi neusje. lieve vingertjes en zelfs nageltje had hij al.
De artsen konden ook geen oorzaak vinden. Buiten dat de placenta voor de baarmoedermond lag. Maar dat hoeft niet naar een late miskraam te leiden. Er zijn genoeg vrouwen die met dezelfde complicatie een gezond kind krijgen bij 40 weken.
Ik wens jou in ieder geval heel veel sterkte met alles.
groetjes hanan
Door: sanne (profiel) op 01/11/2007 @ 17:53
Beste M,
Wat een droevig verhaal.... ik wens je echt heel veel sterkte!!
OOk wij verloren ons zoontje op 16w, hij is geboren met een natuurlijke bevalling op 18 januari 2007, net 1 dag na mijn verjaardag... een datum om nooit te vergeten! Twee dagen voordien hadden we nog een prima echo waarop heel duidelijk te zien was dat we een zoontje zouden krijgen. Ik lag intussen al wel 1 week op het verloskwartier wegens abnormaal veel vaginaal boedverlies. Maar er kon niet gezegd worden vanwaar dit kwam. Ons kindje deed het verder uitstekend!! Uiteindelijk heeft al dat bloedverlies ervoor gezorgd dat ik weeën kreeg en daarna ontsluiting... de bevalling was begonnen.
Wij hebben ons kleine ventje nog een half uur bewonderd op de kamer. Hij was zo mooi!!
De oorzaak is intussen bekend: brute pech. Er is een infectie op de vliezen en de placenta gekomen, dat op de echo niet te zien was. Mijn volgende zwangerschap zal er daarom één met een cerclage worden én preventief antibiotica gedurende heel de zwangerschap om mogelijke infecties tijdig uit te roeien.
Intussen zijn we nu net 1 jaar verder als toen hij verwekt was. We zijn nog steeds niet opnieuw zwanger. Het begint nu wel zwaar te wegen...
Veel liefs en sterkte met alles!!!
Door: Nathalie op 04/11/2007 @ 13:43
Wat verschrikkelijk. Ik wens je heel veel sterkte toe.
Nathalie
Door: watervrouw (profiel) op 06/11/2007 @ 10:54
M. heel veel sterkte...
Ik weet wat je doormaakt. Ik heb op 24/10/07 mijn zoontje moeten afgeven na 25w zwangerschap. Hij had serieuze groeiachterstand en na verschillende echo's is gebleken dat hij verschillende afwijkingen had en niet levensvatbaar zou zijn. Op 23/10/07 heeft men dan nog vruchtwater en bloed uit de navelstreng gehaald voor verder onderzoeken. Ook heeft hij toen een pijnstillend middel gekregen zodat hij niet verder moest afzien. Op 24/10/07 is hij dan op natuurlijke wijze gekomen. Wij hebben ook nog afscheid kunnen nemen en hebben een mooi kaartje met afdrukjes van de voetjes en handjes dat ik ga laten inkaderen.
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.