Dat eeuwige wachten…
Door Joyce op 20/09/2004 - 22:56:
Hallo,
Ik ben Joyce, 25 jaar en mijn vriend en ik zijn al meer dan een jaar bezig om kinderen te krijgen. Maar helaas wil dit niet aardig vlotten en hebben we iedere maand opnieuw veel verdriet. Het is echt onbegrijpelijk dat je zo naar iets kunt verlangen en dat de teleurstelling elke maand, als de rode duiveltjes weer paraat staan, zo groot kan zijn. Ik heb veel verhalen gelezen en ik moet zeggen het is wel een steun om te weten dat we er niet alleen voor staan.
Ik hoop dan ook voor iedereen die graag kinderen wilt dit spoedig mag gebeuren en dat we ooit allemaal zo’n lief, klein wezentje in onze armen mogen houden, dat helemaal van ons zelf is. Ik geef de moed niet op maar het wordt wel iedere maand moeilijker.
Begin dit jaar zijn we voor onderzoeken in het ziekenhuis geweest maar alles was goed, zowel bij mijn vriend als bij mij. We zijn terug naar huis gestuurd en als het na 2 jaar nog niet gelukt is, dan mogen we terug komen.
Zijn er mensen die dit ook meegemaakt hebben?
Liefs,
Joyce
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: Anoniem op 19/10/2004 @ 18:33 
Beste Joyce,
Mijn vriend en ik zijn ruim twee jaar bezig geweest om zwanger te raken. De eerste keer heb ik een buitenbaarboederlijke zwangerschap gehad die pas laat is ontdekt. Hierdoor moest ik met spoed opgenomen worden in het ziekenhuis. Twee maanden geleden ging het weer mis. Nu ben ik weer zwanger en moet ik morgen op controle komen bij de gyneacoloog. We hopen natuurlijk dat het dit keer goed gaat. Het enige wat ik je kan zeggen is houd vol en geef de moed niet op!
Sterkte.
Door: Anoniem op 25/10/2004 @ 13:58
Hoi allemaal,
wat een ellende proberen zwanger geraken. Ik ben sinds juni 2003 gestopt met de pil. In december 2003 en februari 2004 heb ik een vroege miskraam gehad (9 weken en 5 weken) en nu wil het maar niet meer lukken om zwanger te geraken. Ik heb het altijd goed kunnen verdragen maar sinds een paar weken is mijn geduld en mijn moed op aan’t geraken. Het lijkt alsof iedereen in mijn omgeving vlotjes zwanger geraakt, ik kan geen zwangere vrouwen meer zien. En met van die praatjes ’je moet het uit je hoofd zetten dan gaat het vanzelf’, daar moeten ze bij mij niet mee afkomen, hoe kan je dit nu uit je hoofd zetten? Gelukkig heb ik een fantastische man die een enorme steun is en altijd optimistisch blijft. Ik ben nu naar de gyne aan’t gaan om te zien of er ergens een probleem is, voorlopig is alles ok, heb een eisprong maar het is mogelijk dat het corpus luteum te weinig progesteron aanmaakt waardoor ik niet zwanger geraak. Dit wordt de komende twee weken getest, straks weer naar de gyne voor bloedname en echo. Oef, het heeft me enorm opgelucht om mijn hart hier eens te luchten bij lotgenoten.
Ik wens iedereen heel veel geluk en moed!!!! We moeten erin blijven geloven!!!
Door: ilse-joyce op 26/10/2004 @ 12:02
hallo allemaal ,
allereerst wil ik jullie afvast heel veel sterkte wensen met alle onderzoeken en medicijnen .
Wat ben ik blij dat ik via mijn zoek pagina deze site heb gevonden zeg . ik wil hierbij ook mijn eigen verhaal vertellen.
Het begon allemaal na mijn overleden kindje bijna 3 jaar geleden het was een meisje en ze is overleden na een zwangerschap van 8,5 maanden de preciese orzaak is ombekend.
maar nu heb ik onder tussen al bijna 3 jaar een nieuwe vriend ,wij zijn al 1,5 jaar bezig om zwanger te raken van deze 1,5 jaar ben ik op de dag noukeurig 9 maanden niet ongesteld geworden .
na een aantal onderzoeken bij de gynacoloog ben ik zomaar weer ongesteld geworden
.dat is nu al weer 5 maanden bezig en ondertussen moet afwachten op mijn afspraak in het ziekenhuis op 8 november dan krijg ik als het goed is medicijne om mijn eisprong presies te weten ik ben namelijk nog al onregelmatig ongeteld < dan 22 ,25 en dan weer 32 dagen
ik moet maar blijven afwachten en zorgen dat ik de moed niet verlies .ik heb veel aan jullie verhalen en hoop dat jullie hier ook wat aan hebben ik wil jullie nogmaals allemaal heeeee’l veel sterkte wensen en op een vruchtbaar jaar dan maar !
een hele dikke kus ilse -joyce
Door: Toeter op 27/10/2004 @ 02:09
hallo allemaal,
ik en mijn vriend zijn ook al 1 jaar bezig. helaas is het ons ook nog niet gelukt. mijn vriend wil best naar de dokter om zich te laten testen maar ik ben zelf bang om een antwoord te krijgen waar ik niet op sta te wachten. omdat mijn zus al 16 jaar bezig is, ben ik zo bang dat ze mij gaan vertellen dat het niet kan ofzo. ik voel me soms zo ellendig dat ik ruzie ga maken met mijn vriend. maar wat kan hij er aan veranderen. hij zegt ook dat hij mij nooit zal laten zitten, maar toch ben je bang. ik weet het ook soms niet meer. maar hoop dat iedereen een kindje kan krijgen binnenkort.
Door: Anoniem op 11/11/2004 @ 13:09
Bij deze wil ik jullie allemaal laten weten dat er nog hoop bestaat. Wij zijn 3 jaar geleden gestopt met de pil en iedere maand was het weer een teleurstelling datik weer ongesteld werd. Onderzoeken hebben we niet gedaan omdat wij hier zelf nog niet aan toe waren. Volgens mij is dit iets waar je naar toe groeit. Wel heb ik zelf thuis een paar keer een ovulatietest gedaan. Wat is dit een ramp!. Je wordt dan echt met je neus op de feiten gedrukt. Na 3 jaar besloten we ons leven anders in te gaan delen en te proberen er met zijn tweeen iets van te maken. Ik had aangevraagd om minder te gaan werken evenals mijn vriend. We wilden graag een hond en hier gingen we naar op zoek. Voor het eerst was ik er echt een maand niet mee bezig om zwanger te worden. en wat dacht je! Ja hoor, aan het eind van de maand 1 dag over tijd, 2,3,4 dagen gingen voorbij en toen leek het me toch wel verstandig om een test te gaan halen. Ik heb de test gedaan toen ik alleen thuis was omdat ik dacht dat ik toch wel weer ongesteld moest worden. Inmiddels ben ik 34 weken zwanger en moet met de kerst bevallen. Ik wil hiermee zeggen probeer je leven er niet te veel naar in te delen en focus je er niet te veel op. Ik denk namelijk dat als je er te veel mee bezig bent dat een van de oorzaken is dat het niet lukt. Succes allemaal!!
Door: Anoniem op 12/11/2004 @ 16:05
Wij zijn ook al een jaar bezig met proberen om zwanger te worden ik ben 7 jaar aan de pil geweest en soms denk ik of het hier wat mee te maken heeft, als ik daaraan denk kan ik mezelf wel voor mijn kop slaan, maar dat zal ik nooit weten denk ik. Naar de huisarts durf ik eigenlijk niet want ik heb van vlakbij meegemaakt wat er dan allemaal kan gebeuren, ki, ivf en dan icsi, al die onderzoeken en dat gefrunnik aan je lichaam, dat trekt me echt niet, ik vind het allemaal zo dubbel, je wilt het zo graag maar je wil er niet zoveel moeite voor doen. raar eigenlijk
.maar ik ben blij da ik niet de enigste ben ik kan wel heel erg teleurgesteld zijn als je iemand kent die van die rare opmerkingen kan maken van,,"wat ben je wit, ben je zwanger?’ of ,’"is het bij jullie nou nog niet zo ver?" deze opmerkingendoen best pijn, ik wil iedereen die in het zelfde schuitje zit veel sterkte wensen en ik zal voor jullie bidden, jullie staan niet alleen, God zal ons helpen dat weet ik zeker
Door: coppens sophie op 08/12/2004 @ 22:45
hoi mijn man en ik zijn ook al 3 jaar bezig om zwanger te geraken,maar ik ben niet maager en meschein speelt da ook een rol maar het is zeker niet leuk om iedere keer je regels door te krijgen,we zouden ons eigenlijk ook eens moeten laten testen maar ik weet niet hoeveel dat kost en wat er dan allemaal gebeurt. ik hoop dat het bij jullie vlug lukt en dat jullie droom uitkomt.
ps ;kan iemand me ander eens uitleggen wat die test inhouden en hoeveel da kost?
Door: kathy op 18/12/2004 @ 00:39
als alles in orde is zowel bij u als bij je vriend het beste wat je kan doen is er niet meer aan denken want elke dag ben je bezig van ik wil zwanger worden ik wil zwanger worden en dan lukt het niet
denk eens ik geef het op foert dan zal je zien dat het ineens eens prijs kan zijn bij mij was het ook zo na meer dan een jaar proberen heb ik gezegt foert en nu ben ik meer dan 4 maanden zwanger van een meisje ik wens je veel geluk
Door: Wendy op 07/01/2005 @ 17:20
Hey iedereen! Mijn man en ik zijn sinds september 2003 aan het proberen om zwanger te geraken maar tevergeefs... In het begin maakte ik mij geen zorgen want ik had reeds verschillende verhalen gehoord van koppels die pas na een jaar zwanger raakten. Ook mijn gynaecoloog zei ons dat 80 % van de koppels pas na een jaar zwanger raakt. Maar nu, anderhalf jaar later, begin ik stilaan toch te denken dat er iets scheelt. Ik heb al een gynaecologisch onderzoek achter de rug en men verzekerde ons dat alles in orde is. Maar kan men uit zo’n onderzoek afleiden of je eierstokken wel normaal functioneren? Of zou het aan mijn man gelegen zijn? Allemaal vragen die ons ’s nacht wakker houden... Het doet deugd om te weten dat we niet het enige koppel zijn die met deze problemen te kampen heeft...
Bij het begin van onze pogingen, waren we volop bezig met de voorbereiding van ons huwelijk (zijn gehuwd op 17 dec 2004) en gingen ervan uit dat ik tegen dan zwanger zou zijn of dat er zelfs al een babytje zou zijn. Als ik zie hoe lastig mijn man het heeft, hoe hard hij naar een eerste kindje verlangt, breekt mijn hart telkens weer. Onze vriendenkring bestaat grotendeels uit koppels die recent een kindje hebben gekocht of zwanger zijn. En dat maakt het er niet makkelijker op... groetjes
Door: kim22 op 25/01/2005 @ 10:27
hallo iedereen,mijn man en ikzelf zijn nu al 7 maand bezig om een kindje te krijgen.Voor de buitenwereld ben ik iemand die alles goed verwerkt maar diep in mijn hart is dat niet zo,elke maand huil ik heel veel omdat je toch hoopte dat het gelukt is en dat valt dan meer tegen dan je denkt.
Ik heb een zeer goede man die mij heel goed verstaat maar toch is het anders dan een vrouw.
Mijn buitenwereld verstaat mij bijna niet ze vinden dat ik nog tijd genoeg heb en dat we nog niet lang genoeg proberen,dat is echt heel hoopvol!!
Mijn goede vriendin is nu 5 maand zwanger en ze verteld veel over haar baby enz...dit doet echt heel veel pijn,ik ben echt wel blij voor haar maar toch had ik ook graag die dingen gevoeld.
We proberen deze maand maar weer eens he,door deze verhalen hier heb ik terug een beetje moed gekregen.
groetjes kim
Door: monique op 09/02/2005 @ 15:38
hoi iedereen, het doet mij veel om te lezen dat jullie allemaal kampen met het probleem om zwanger te worden. mijn vriend en ik zijn 9 maanden bezig om zwanger te worden, maar tevergeefs. Ik ben nl in die 9 maanden maar 2 keer ongesteld geweest. dus wij besloten om ermee naar mn huisarts te gaan, ik heb inmiddels een bloedonderzoek gehad, en een inwendig onderzoek waarbij ze een uitstrijkje hebben gemaakt, ik krijg over 2 weken de uitslag. ondertussen heb ik een 10 daagse kuur gekregen waar ik vandaag mee ben begonnen, om een tussentijdse bloeding op te wekken. dus ik hoop echt dat dit iets doet. wij zijn gelukkig nog vrij jong, ik ben 24 en mn vriend 28, maar als je eenmaal beslist om kinderen te willen ongeacht je leeftijd, dan wil je er gewoon voor gaan. toch?
ik heb veel steun aan jullie verhalen, en ik heb net als jullie ook een schoonzus die inmiddels zo n 20 weken zwanger is, en al die verhalen doen echt diep van binnen pijn. ik herken het allemaal wat jullie zeggen, je gunt het echt iedereen, maar het is wel moeilijk om ermee om te gaan, vooral als het binnen de familie gebeurd, dan kun je er niet omheen. Bij deze hoop ik dat jullie ook wat aan mijn verhaal hebben, en ik wens jullie allemaal heeel veel sterkte en succes, en ik duim voor jullie dat we eens allemaal ons kleintje in onze armen mogen houden.
Door: Frie op 17/02/2005 @ 18:45
Hallo allemaal, de verhalen die ik hier lees, zijn heel herkenbaar. In december 1999 ben ik gestopt met de pil. Na 1 jaar en 7 maanden was ik eindelijk zwanger, maar kreeg een miskraam na 11 weken. Daarna hebben we blijven proberen en iedereen zei dat het nu wel snel zou lukken. Na 1 jaar was ik nog steeds niet zwanger en hebben we even een pauze ingelast. In juli 2003 hebben we dan opnieuw geprobeerd om zwanger te geraken, maar na een jaar was ik nog steeds niet zwanger. Toen hebben we besloten om toch maar testen te laten uitvoeren. Uit de testen bleek dat alles normaal was, maar we besloten om toch met K.I. te beginnen. 3 dagen voor we ons laatste gesprek hadden om alles te bespreken, heb ik een zwangerschapstest gedaan aangezien ik een paar dagen over tijd was. En wat bleek ? Ik was zwanger !!! Ongelooflijk, maar waar !! Het klopt dus inderdaad dat je er niet teveel mag mee bezig zijn (hoewel je dat écht niet wil horen, aangezien je niet anders kan als je al zolang probeert) Wij waren volop bezig met die testen en hadden ons er al bij neergelegd om met K.I. te beginnen. Ik ben nu 15 weken zwanger !!! Ik wil jullie allemaal heel veel succes wensen, jullie mogen zeker de moed niet opgeven.
Door: ann op 23/04/2005 @ 15:07
Hallo Jonge moeders/tienermoeders en gewone moeders
ik ben Ann 22 jr oud en tienermoeder van 2 kids 1 stief kind ik zoek leuke contacten en vriendschappen mail/msn/briefwisseling
ik woon nu nog in Utrecht
Ann Kassing van Schaik
zwanenvechtlaan 137 3554 GK Utrecht en vanaf 30 april woon ik in Heukelum
Ann Kassing van Schaik
vorstencamp 13
4161 AT Heukelum
ik heb samen met mijn man ook een Model Management Stichting Chique Models NL
hiervoor zijn wij nog opzoek naar nieuwe gezichten spontane ouders die een fotosessie van hunzelf en of hun kind(eren) heb u interesse in een leuke fotosessie mail dan met een paar foto's of stuur een mooie brief met foto's
Ook heb ik en mijn man een andere Stichting Netherland For Kids wij zoeken hiervoor goederen voor het gaat naar Polen/Joegoslavie/Romenie/Zuid-Afrika/Nederland/Bosnie en verdere en andere arme landen de goederen zijn voor kansarme kinderen en tienermoeders in die landen voor goederen zoeken wij o.a. kleding (dames/heren/baby j-m/kinder j-m/positie kleding en grotere maten) schoenen/speelgoed/knuffels/boeken/
babygoederen(o.a. kinder/wandelwagens - kinderbedjes)kleine huis goederen en kleine huisraad/ etc. heb u misschien iets wat weg wilt doen zou u misschien ons kunnen helpen geef een kind de kans met vriendelijke groeten Netherland For Kids u kunt ons bellen 0642362097 of b.g.g 0648634428 wij komen het gratis bij u ophalen.
ik zoek ook moeders die mij willen helpen met hun verhaal over zwangerschap/bevallingen/geboortes/hoe het nu gaat want ik wil een eigen boek uit gaan brengen met jonge moeders voor jonge moeders ook zoek ik gedichten voor deze boeken heb u interesse??? help u me
Mvg
Door: Danielle op 14/06/2005 @ 15:23
Hoi allemaal, ik heb vorig jaar juli een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad, na 8 maanden proberen om zwanger te worden. Heel vervelend allemaal, vooral de stroomversnelling waarin ik terecht kwam nadat bekend was dat het vruchtje niet goed zat. Een emotionele tijd. Nu zijn we een jaar verder.Gynaecoloog gaf aan tot na de zomervakantie te proberen en anders terugkomen. Ben nu 5 dagen overtijd maar durf echt geen test te doen.Ik wacht nog 2 dagen.....heb last van borsten, raar gevoel in buik en erge last van mijn darmen. Succes allemaal, het is zo moeilijk om er niet 24 uur per dag aan te denken.
Door: Danielle op 15/06/2005 @ 10:51
Helaas, vanmorgen verloor ik weer wat bruin bloed. Alle zwangerschapsymptomen die ik tot gister nog had, zijn plotsklaps verdwenen. Hoe kan je lichaam je in de maling nemen, zeg! En toch he, nog steeds houd ik een sprankje hoop dat het toch gelukt is, ook al was de zwangerschapstest vanmorgen negatief. Wie neem ik eigenlijk in de maling? Ik ben vandaag een wrak, ga de deur echt niet uit......
Door: Anoniem op 16/11/2005 @ 21:20
Hey Joyce,
Wij zijn nu ongeveer 8 maand bezig en het loopt zeker niet van een leien dakje. Eerst kwamen er geen regels, dan kwamen ze anderhalve maand aan een stuk door
en dan weer 3 weken overtijd. Nu lijkt het er op dat het aan het stabiliseren is, maar ja, we zullen wel zien. Het is in ieder geval niet gemakkelijk. Gelukkig staat mijn vriend altijd klaar wanneer het weer een beetje moeilijk wordt. Ik begin nog niet te panikeren, maar ik zou toch ook graag tegen Kerstmis een speciaal "pakje" onder de boom willen leggen. Veel sterkte gewenst voor iedereen die in dezelfde situatie zit.Doei
Door: Anoniem op 07/12/2005 @ 11:12
hallo iedereen,
ik wil eerst en vooral iedereen veel sterkte toewensen.
ik heb zelf al 2miskramen gehad en moet zeggen dat het zeer moeilijk te verwerken is wanneer je dat tegenlomt.
men eerste miskraam ging fout toen ik 8weken en 6dagen was,ik ging op controle en ons kindje zen hartje was stilgevallen.na 2maanden was ik terug zwanger,heel blij natuurlijk,tot ik op controle moest en teweten kwam dat ik vruchtwaterpunctie moest doen.we stonden er niet echt bij stil doordat er veel mensen zijn die dit moeten.na een week kregen we een telefoontje om te horen dat ons kindje volledig gehandicapt was en geen verder leven ging kunnen verder zetten.ik was toen 17weken,en het ergste was dan nog op een natuurlijke wijze laten geboren worden.ik kan jullie allemaal verzekeren dat het zeer moeilijk is om dat te verwerken,gelukkig heb ik zeer veel steun aan men man.
ik wil iedereen veel moed toewensen.groetjesDoor: silvia op 18/12/2005 @ 20:10
hallo je moet gewoon door zetten ookal is het al heel moeilijk
mijn man en ik zijn al 6 jaar bezig
ik heb al 11 keer inseminatie gahad maar het wil nog steeds niet lukken
maar sinds een jaar laat ik het allemaal op zijn beloop gaan en ben er niet te veel meer mee bezig en nu ben ik 2 weken over tijd dus ik hoop dat ik nu zwanger ben ik heb heel sterk het gevoel van wel want ik heb nu allerlei kwaaltjes die ik hier voor niet had zoals misselijk en gevoelige borsten en heel erg moe maar een test halen wacht ik nog even mee omdat ik het niet durf te doen bang dat die negatief uit zal vallen dus ... gewoon doorzetten het komt vanzelf en ik weet waar ik over praat wij waxhten ook al zo lang dat je erbijna niet meer in geloofd
Door: steffie op 23/02/2006 @ 10:43
Hallo iedereen,
Ook ik heb het zo moeilijk om zwanger te worden. Ik ben vrij onregelmatig en weet niet wanneer de eisprong plaatsvindt.
Ik wens aan iedereen veel sterkte toe,maar ik blijf positief.
Het kan zijn dat jullie er ook zo naar verlangen en te veel op denken.is makkelijker gezegd dan gedaan om er eventjes niet mee bezig te zijn.
veel sterkte aan iedereen
groetjes
steffie
Door: sabine op 24/05/2006 @ 20:16
hallo allemaal
mijn vriend en ik zijn nu al bijna anderhalf jaar aan het proberen zwanger te worden. Ik ben met een jaar naar de huisarts geweest maar hij zegt dat ik eerts 24 maanden moetwachten tot ik naar de huisarts mag en maar op me kop moet gaan staan na sex!!!???? inmiddels breekt het me echt op ik ga ook dingen zien zoals opgeblazen buik, pijnlijke borsten enz. maartoch elke maand word ik weer ongesteld!! ik weet het even niet meer en wil eigenlijk stoppen met zwanger proberen te worden!! het doet me zoveel pijn
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.