Zwanger worden...
Door Nelli op 29/11/2004 - 11:21:
Hallo,
Ik ben 25 jaar oud en woon 4 jaar met een leuke man samen. En ondertussen ben ik al 8 maanden gestopt met pil.
Ik dacht dat ik heel gemakkelijk zwanger zou worden, maar niet dus… Iedere keer als ik over tijd ben, hoop ik dat het deze keer gelukt is… Maar dan word ik weer ongesteld en dan stort ik helemaal in. Weer niets...
De laatste keer was ik tien dagen over tijd, mijn borsten deden zeer en er kwam vocht uit. Ik dacht echt dat ik zwanger was. Maar toen werd ik wakker en ik zag bloed op mijn ondergoed. Wen een uur lang heb ik zitten huilen in het toilet.
Ik weet het niet meer… Wij gaan iedere dag met elkaar naar bed maar leuk is het niet meer. Geen voorspel meer… Gewoon klaarkomen en half uur lang met mijn benen op een kussen hopen dat het deze keer lukt.
Ik zit te denken om me te laten onderzoeken want misschien is er iets mis met mij.
Mijn beste vriendin is pas zwanger geworden. Ik was zo kwaad en jaloers. Ik weet het niet meer. Ik vind het leuk voor haar. Het is echt een schat van mens maar ik kan het niet helpen dat ik zo ben.
Misschien herken je jezelf in dit verhaal? Schrijf hier maar want ik kan alle steun gebruiken...
Nelli
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Vroegere reacties:
Reacties:
Beste lotgenootjes,
Ik ben 26 jaar en 13 maanden geleden (oktober 2005) besloot ik met de pil te stoppen in de hoop snel zwanger te raken. Helaas is het tot op heden nog niet gelukt. Heb 9 jaar de pil gebruikt, maar na het stoppen kwam mijn menstruatie niet op gang. Na 4 maanden kreeg ik een 10 daagse kuur van de huistarts waardoor mijn menstruatie wel op gang zou komen. Dit gebeurde inderdaad 1 keer maar daarop volgend gebeurde weer helemaal NIETS. Na 6 maanden en nog steeds geen spontane mestruatie te hebben gehad stuurde de huisarts me door naar het ziekenhuis voor een echo misschien was het PCO. Maar alles zag er prima uit en er was geen sprake van PCO. Ik kreeg van de huisarts clomifeencitraat (50mg) mee wat ik 5 dagen moest slikken om de eisprong op te wekken, maar er gebeurde helemaal niets. In juni 2006 verwees de huisarts mij door naar de gynaecoloog. Hij heeft eerst mijn bloedwaardes na laten kijken en dat was allemaal goed. Hij schreef me een 10 daagse kuur provera toe om de mensturatie op te wekken en dan vanaf dag 3 van mijn nieuwe cylus moets ik 100mg clomid gaan innemen voor 5 dagen. Rond dag 12 moest ik terug komen voor een echo en daarop zag hij twee eicellen welke goed gegroeid waren maar nog niet voldoende voor de eisprong. Rond dag 15 weer terug en de gynaecologg verwacht dat ik rond dag 17 mijn eisprong zou hebben. Ik moest dag 22 terugkomen om bloed te laten prikken om te kijken of ik inderdaad een eisprong had gehad. Maar wat gebeurde er... 1 dag voordat ik bloed moest laten prikken voelde ik me vreselijk beroerd, zere borsten (tepels) en heel erg misselijk later op de dag begon ik te menstueren. Op advies van de gynaecoloog wel bloed geprikt maar had inderdaad geen eisprong gehad. Toch wilde de gynaecoloog het nog een keer proberen maar ook de 2e kuur clomid eindigde in een te vroege bloeding en geen eisprong. Inmiddels ik ook het zaad van mijn vriend getest maar dat ik helemaal goed, gelukkig. Heb nu net mijn 3e kuur clomid achter de rug en moet over 2 dagen weer naar het ziekenhuis voor de echo. De gynaecoloog wil met behulp van het spuiten van pregnyl proberen mijn cyclus te verlengen waardoor ik dus een wel een eisprong zal krijen. Clomid doet wel zijn werk want de eitjes rijpen wel alleen geeft mijn lichaam blijkbaar geen signaal waardoor ze springen. Ik vind het vreselijk die medicijnen te moeten nemen, maar durf er ook niet mee te stoppen we zijn nu al zover. Mijn vriend is een schat en neemt al mijn buien door alle bijwerkingen van de medicijnen voor lief maar ik vraag me wel af hoe lang we dit nog vol zullen houden en hoe lang het nog zal gaan duren. Ik heb nog steeds de hoop dat het ons OOIT zal lukken zwanger te raken.
Heel veel liefs en sterkte voor julli allemaal.
Beste lotgenootjes,
Ik ben 26 jaar en 13 maanden geleden (oktober 2005) besloot ik met de pil te stoppen in de hoop snel zwanger te raken. Helaas is het tot op heden nog niet gelukt. Heb 9 jaar de pil gebruikt, maar na het stoppen kwam mijn menstruatie niet op gang. Na 4 maanden kreeg ik een 10 daagse kuur van de huistarts waardoor mijn menstruatie wel op gang zou komen. Dit gebeurde inderdaad 1 keer maar daarop volgend gebeurde weer helemaal NIETS. Na 6 maanden en nog steeds geen spontane mestruatie te hebben gehad stuurde de huisarts me door naar het ziekenhuis voor een echo misschien was het PCO. Maar alles zag er prima uit en er was geen sprake van PCO. Ik kreeg van de huisarts clomifeencitraat (50mg) mee wat ik 5 dagen moest slikken om de eisprong op te wekken, maar er gebeurde helemaal niets. In juni 2006 verwees de huisarts mij door naar de gynaecoloog. Hij heeft eerst mijn bloedwaardes na laten kijken en dat was allemaal goed. Hij schreef me een 10 daagse kuur provera toe om de mensturatie op te wekken en dan vanaf dag 3 van mijn nieuwe cylus moets ik 100mg clomid gaan innemen voor 5 dagen. Rond dag 12 moest ik terug komen voor een echo en daarop zag hij twee eicellen welke goed gegroeid waren maar nog niet voldoende voor de eisprong. Rond dag 15 weer terug en de gynaecologg verwacht dat ik rond dag 17 mijn eisprong zou hebben. Ik moest dag 22 terugkomen om bloed te laten prikken om te kijken of ik inderdaad een eisprong had gehad. Maar wat gebeurde er... 1 dag voordat ik bloed moest laten prikken voelde ik me vreselijk beroerd, zere borsten (tepels) en heel erg misselijk later op de dag begon ik te menstueren. Op advies van de gynaecoloog wel bloed geprikt maar had inderdaad geen eisprong gehad. Toch wilde de gynaecoloog het nog een keer proberen maar ook de 2e kuur clomid eindigde in een te vroege bloeding en geen eisprong. Inmiddels ik ook het zaad van mijn vriend getest maar dat ik helemaal goed, gelukkig. Heb nu net mijn 3e kuur clomid achter de rug en moet over 2 dagen weer naar het ziekenhuis voor de echo. De gynaecoloog wil met behulp van het spuiten van pregnyl proberen mijn cyclus te verlengen waardoor ik dus een wel een eisprong zal krijen. Clomid doet wel zijn werk want de eitjes rijpen wel alleen geeft mijn lichaam blijkbaar geen signaal waardoor ze springen. Ik vind het vreselijk die medicijnen te moeten nemen, maar durf er ook niet mee te stoppen we zijn nu al zover. Mijn vriend is een schat en neemt al mijn buien door alle bijwerkingen van de medicijnen voor lief maar ik vraag me wel af hoe lang we dit nog vol zullen houden en hoe lang het nog zal gaan duren. Ik heb nog steeds de hoop dat het ons OOIT zal lukken zwanger te raken.
Heel veel liefs en sterkte voor julli allemaal.
Beste Mieneke,
Ik begrijp je heel goed. Mijn zus heeft vorige week ook tegen mij verteld dat ze gaan proberen voor een 2e kindje. En natuurlijk vindik het prachtig voor haar, maar zij heeft er al 1. Maar ook voor haar is het heel erg moeilijk omdat ze weet dat het bij ons wat moeilijker gaat. Ik denk dat jou zus dat ook heeft, als ze het weet natuurlijk.
Liefs lucie
Hoi hoi,
Eindelijk was ik een keer overtijd. 2 testen gedaan maar die waren neatief. Niet zwanger. Dus dan toch nog maar verder afwachten, misschien is het hormoon nog niet hoog genoeg. Maar 6 dgn later was ik ongesteld. Ik baalde er even van mar had niet echt de tijd ik moest me haasten nar mijn werk. Nou dan gaan we maar wer verder met clomid....

liefs lucie
Hoi hoi,
Eindelijk was ik een keer overtijd. 2 testen gedaan maar die waren negatief. Niet zwanger. Dus dan toch nog maar verder afwachten, misschien is het hormoon nog niet hoog genoeg. Maar 6 dgn later was ik ongesteld. Ik baalde er even van maar had niet echt de tijd ik moest me haasten naar mijn werk. Nou dan gaan we maar weer verder met clomid....en chocolade

liefs lucie
Hallo Dames,
Wat ontzettend fijn om verhalen van loygenoten te lezen.....
Ook wij (gestopt met pil sinds april 2006, beiden 28 jaar) zijn nu al een tijdje bezig....en ik moet zeggen dat het me de laatste weken erg zwaar valt, ben er soms uren mee bezig en kan dan even aan niks anders denken. Weet dat ik geduldig moet zijn, maar loop mezelf juist alleen maar "gek" te maken...
Vooral deze week, zuslief kwam vertellen dat ze zwanger is...Au! dat doet pijn! Maar wat ik misschien nog wel het ergste vind is dat ik jaloers ben op mijn bloedeigen zusje...
Iedereen veel succes en ik zal voor ons allen duimen!!!
x
wat ben ik blij te lezen dat wij niet de enigen zijn met ovulatie problematiek en jalouzie aanvallen... In mei met de pil gestopt, twee keer ongesteld geweest en tot op heden niet meer... Heel frustrerend. Zeker nu mijn beste vriendin, schoonzusje en goede vriendin alle drie in verwachting blijken te zijn. De eerste is samen met mij gestopt, de tweede is na 1x proberen zwanger en de derde door de pil heen. Waarom is het ons (nog) niet gegund?? we blijven hopen, voor jullie allemaal: succes! Liefs, Marieke

hoi hoi,
ja dat heb ik nu ook. Kom je weer eens iemand tegen van "vroeger" die dan alwel met een kinderwagen loopt en duidelijk een tweede op komst. En die dan vraagt heb jij nog geen kinderen? Waarop je dan antwoord NEEE alles op zijn tijd...... arrrgggg.Ik baal weer eens, manlief is een hele week van huis, en natuurlijk is mijn piek deze week. Pff weer een maand verspeeld....
Maar we houden de moed er maar in, misschien helpen de kerstdagen ons alles wel een beethe te vergeten..
Voor iedereen fijne en vruchtbare
kerstdagen.Liefs Lucie
hallo ik slik al 2jaar geen pil meer ik wil heel graag een kind maar het lukt niet hoezo duurt het zo lang bij me kan ik geen kinder krijgen

Door: ManiS op 12/12/2006 @ 18:47 

this iedere keer maar de vraag

ik wil ook zwanger zijn ben al 1,5jaar bezig met zwanger worden heb ben wel eens 5 maanden over tijd geweest en vaak ook testen gedaan jammer genoeg niet zwanger
zijn nu nog steeds bezig we willen het dol graag
ik wens iedereen sterkte met zwanger met worden

hoi hoi allemaal,
Vanmorgen om 05.45 ging de wekker tijd om op te staan om me klaar te maken voor mijn werk. Ik was al 4 dgn overtijd maar ik dacht het zal wel nix zijn, net als de vorig keer, en zoals jullie kunnen lezen was mijn ventje der niet wanneer hij er zijn moest. Hij lag nog te slapen en dacht ik ga een test doen. Ondertussen had ik mezelf al opgemaakt en daar lag de test er stond...... zwanger, ik dacht ohh ohh maar daarna ben ik de kamer ingestormd en hij was zo wakker!!! Weinig tijd om het te vieren want ik moest op tijd op mijn werk zijn. Deze middag nog een test gedaan en we zijn zwanger. Het is heel pril, dus we blijven met de voeten op de grond. Het word een hele spannende periode. Voor jullie allemaal blijf erin geloven en geef het niet op!!!!
Liefs Lucie
Hallo,
Ik ben al in juni 2005 gestopt met de pil en nog steeds niet zwanger. Ik begin toch ernstig aan mezelf te twijfelen. Je ziet steeds meer bekenden van vroeger om je heen met al een prachtige baby en ik kan er bijna niet meer leuk op reageren. Dat is zo erg. Ik ben helemaal geen jaloers type, maar wanneer ik steeds meer mensen om me heen zie met een baby word ik stikjaloers. Mijn vriendin vertelde me van de week dat ze zwanger is en natuurlijk ben ik blij voor haar, ik gun het haar oprecht....maar het kost mij bijna een dag om dit nieuws te 'verwerken' en het ergste is dat ik mijn gevoelens ook aan niemand kwijt kan (behalve mijn vriend), omdat ik mij schaam dat zulk leuk nieuws zulke jaloers gevoelens bij mij oproept.
Ik ben nog niet naar de huisarts geweest, omdat ik tot op heden nog niet zo met vruchtbaarheidsberekeningen enzo bezig ben geweest. Wij klussen altijd maar een eind weg en waarschijnlijk steeds in de verkeerde perioden. Ik wil ook niet dat het klussen in een bepaalde week bijna dwangmatig moet. Voor mij zou dat de lol van het klussen eraf halen, je moet het doen wanneer je zin hebt en niet omdat het moet. Bovendien wil ik geen druk op mijn vriend leggen en ook niet op mezelf.
Nu ga ik voor het eerst berekenen wanneer mijn vruchtbare periode is (niet zo heel makkelijk wanneer je onregelmatig ongesteld bent). Eerlijk gezegd word ik er wel een beetje moedeloos
van, maar we blijven hopen !Richie
Door: Tine op 31/12/2006 @ 13:36 

Hey allemaal,
Blij te lezen dat er zoveel mensen met dezelfde gevoelens rondlopen. Ik ben 30 jaar en in mei gestopt met de pil. In september was ik plots lag overtijd, maar niet zwanger. Na een bloedonderzoek bleek ik een te traag werkende schildklier te hebben. Ondertussen neem ik medicatie en staan mijn waarden terug goed en is mijn cyclus iets regelmatiger. Het probleem is dat eens je die kno omgedraaid hebt dat je wil zwanger worden dan is iedere maand te lang. Geduld hebben is niet zo simpel en iedereen in je omgeving blijkt plots zwanger te worden. Iedereen zegt inderdaad altijd dat je er niet mee mag bezig zijn, maar ik zou niet weten hoe je er niet aan moet denken.
Succes allemaal groetjes Tine
Hoi, ook ik ben blij om te lezen dat er meerdere mensen in het zelfde schuitje zitten als ik. Ik ben 30 jaar en sinds april 2006 bezig om zwanger te raken. Je weet dat het bij de één makkelijker gaat dan bij de ander, maar nu krijg ik ook steeds meer de twijfels of het nog wel gaat lukken. Hoe dan ook je blijft er onbewust heel erg mee bezig, omdat het zo spannend is. Ik vind het reuze moeilijk om er niet aan te denken, terwijl ik eigenlijk een erg makkelijk type ben. Soms baal je van jezelf! Ach ja waarschijnlijk komt het allemaal wel goed, ik probeer er wel vertrouwen in te hebben. Ik wil jullie allemaal ook veel geluk wensen! -X-
Door: Natasja op 08/01/2007 @ 15:46 

HI HI allemaal mesnen in het zlefde schuitje ik ben 20 jaar en heb PCO ik kwam erachter na een jaar niet ongesteld te zijn geworden.Sinds vandaag heb ikprimolut en clomifeencitraat nu maar hopen dat alles lukt jullie ook succes zijn er hier meer mensne met PCO groetjes
Hallo allemaal, Wij zijn sinds augustus 2006 gestopt met de pil, maar daarna ben ik nooit meer natuurlijk ongesteld geworden. De dokter zei dat ik bij een half jaar niet ongesteld terug moest komen.
Wie heeft dit ook meegemaakt en wat gebeurde er daarna bij jou?Ik hoop dat er mensen reageren op mijn topic:sinds aug 2006 gestopt met de pil, wie ook?
Thanks Lieke
Hallo allemaal,
Wat fijn om te lezen dat ik niet de enige ben. Wij zijn pas sinds augustus bezig. Mijn menstruatie is de ene keer na vier weken en de andere keer na vijf. Die week dat mijn cyclus toch weer langer blijkt te zijn vind ik zo moeilijk. Dan doe ik maar weer een test en blijkt het niet te zijn. Natuurlijk zijn er onder jullie die nog veel langer wachten, misschien ben ik wel gewoon te ongeduldig maar het lijkt me zo geweldig, zo'n kleintje.
Het lastigste vind ik nog om het er met niemand over te hebben. Kan wel met mijn vriend natuurlijk en één vriendin die ik het buitenland zit weet dat ik gestopt ben met de pil, maar verder wil ik het nog niet vertellen om de maandelijkse én is het al gelukt vraag te ontwijken. Toch vind ik het moeilijk, iedere keer weer smoezen waarom je niet gezellig een biertje meedrinkt. Ook lijkt ieder gesprek wel over baby's en trouwen te gaan en dan lieg ik dus maar als mensen me vragen of ik al met de pil gestopt ben. Dan zeg ik maar als ze naar onze 'planning' vragen dat het over een paar jaar zover is. Aan de ene kant wil ik ook graag dat het een verrassing is voor iedereen, omdat ze het dan nog niet verwachten. Aan de andere kant wil ik het soms uitschreeuwen als ze zo erg over plannen praten: Het lukt nl. niet gelijk en dat lijkt iedereen wel te denken. Eerlijk gezegd dacht ik dat zelf ook wel een beetje, daarom ben ik denk ik nu steeds zo teleurgesteld. Voor mijn vriend is het toch heel anders. Hij wil wel graag een kind maar heeft er geen haast mee, hij hoeft er nu ook nog niets voor te doen. Hij begrijpt wel dat het voor mij heel anders is en zegt ook dat ik het wel aan anderen kan vertellen als ik dat zou willen, maar denk dat ik het toch nog even volhoud. Ben blij dat ik op deze manier even mijn verhaal kwijt kan.
Jullie allemaal heel veel succes! En probeer idd ook aan andere dingen te denken. Zelf heb ik net een nieuwe baan, ik hoop eigenlijk dat dat me een beetje afleidt waardoor ik er niet de hele tijd aan denk...
hey allemaal,
fijn om te lezen dat ik niet de enige ben. ik ben 20 jaar en sinds augustus gestopt met de pil (ik weet dat het nog niet zo lang is maar toch) en tot heden nog niet geluk, en met de kerst was ik net 5 dagen overtijd en word je net met de kerst ongesteld verteld je schoonzus dat ze zwanger is van de 4e. en dan moet je ook nog proberen leuk te reageren terwijl ik dan denk je hebt er al 3, terwijl ik helemaal niet jaloers ben aangelegt maar goed we gaan gewoon nog wat aan klussen en hopen dat het binnenkort lukt, het lijkt mij zo geweldig om z'n kleintje in je armen te houden, maar goed geduld hebben en ik weet wel dat je er niet zoveel bij na moet denken maar dat doe je toh onbewust wel.
ik wens iedereen een vruchtbare tijd toe!
groetjes kelly
hey iedereen,
ben 22jaar en sinds maart een jaar gestopt met de pil, ik ben zeer onregelmatig ongesteld, soms zitten er nog geen 14 dagen tussenen dan ineens weer dat ik niet ongesteld ben, dan denk ik steeds weer dat het zover is maar nee dat geluk hebben we niet,
.Ik ben al blij dat ik niet de enige ben, mijn zus was gestopt met haar pil en was meteen zwanger, dan denk ik soms waarom zij wel en ik niet, maar ach het was haar gegund en geniet dan nu wel samen met haar van ons klein meisje, mijn tijd komt wel , of dat hoop ik toch allesinds
nog vele vruchtbare tijd aan iedereen die het nodig heeft!!!
hoy allemaal,
Ik ben 25 en heb al een schat van een dochter van bijna 3 jaar,toch zouden we graag een tweede willen .ik ben sinds 3 maand gestopt met de pil en nog steeds niets.Deze maand was ik 6 dage overtijd en ik dacht eindelijk ,test gedaan negatief ,twwe dagen later wou ik naar de dokter gaan om bloed te prikken maar was niet nodig ik was ongesteld.Bij mijn eerste kindje hebben we er twee jaar over gedaan,zou het nu weer zolang kunnen duren?
groetjes

En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.











