Eindelijk wou hij ook aan kindjes beginnen…
Door M. op 11/04/2005 - 14:00:
De voorbije zomervakantie gingen we samen op reis naar Tunesië. ’s Avonds zaten we altijd nog iets drinken aan het zwembad. Tijdens deze avonden hadden we vaak serieuze gesprekken.
Tijdens één van deze gesprekken begon mijn man over kindjes. Hij had altijd gezegd dat hij nog geen kindjes wou, maar hij had er eens over nagedacht had en was nu toch van gedacht veranderd. Ik mocht zelf beslissen wanneer ik zou stoppen met de pil want ik moest tenslotte zien dat alles kon geregeld worden met werk en studies. Ik was dolgelukkig!
Toen we thuiskwamen moest ik nog een week de pil nemen. Dat vond mijn man een beetje te snel en dus spraken we af dat ik nog 3 maanden de pil zou nemen (tot eind oktober).
Ik keek vol verwachting uit naar die laatste pil en naar het moment dat ik zwanger zou zijn. Maar in september kregen we te horen dat we volgend jaar wel erg veel belastingen zouden moeten betalen. Ik vreesde voor mijn droom en begon meteen volop te besparen, maar het mocht niet baten.
Eind oktober stond onze rekening er nog steeds niet rooskleurig voor en mijn man vond dat we dat kindje even moesten uitstellen. Ik was heel erg teleurgesteld en hoopte dat er iets zou gebeuren waardoor het toch nog waar kon worden, maar tot nu toe is dat niet zo.
Ondertussen neem ik terug de pil, maar wel heel tegen mijn zin. Soms hoop ik dat ik zwanger wordt door mijn pil niet goed in te nemen, maar dan komt ons kindje in een arm gezin terecht dat is ook niet alles. Ik hoop dat er snel iets gebeurt dat onze financiële toestand een beetje rooskleuriger maakt, want ik voel me zo machteloos.
Omdat we dit als een verassing willen houden, kan ik er met weinig mensen over praten. En tegen de weinigen, waar ik er wel over praat, durf ik op den duur niet meer beginnen over onze geldproblemen. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat er snel beterschap komt!
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Hoi M.
toen ons kindje zich aankondigde was dat op zn zachtst gezegd een verrassing. We verdienden samen al vrij weinig maar het was te doen. Toen ik bij 5 maanden zwangerschap ontslagen werd het echt krap. Toen onze zoon geboren werd, ben ik na zeven maanden weer gaan studeren. We leven nu op een inkomen en nee, het is geen vetpot met +- 1300 euro netto in de maand voor huur, gas en elektra, eten, kleding en noem alles maar op, maar we genieten volop. Onze ervaring is dat mensen je graag willen helpen, met kleertjes, meubeltjes, vanalles eigenlijk.
Van arm zijn wordt een kindje niet slechter, hij of zij leert hierdoor juist de kleine dingen in het leven te waarderen en dankbaar te zijn voor de dingen die er wel zijn en dat zijn belangrijkere dingen dan bijvoorbeeld merkkleding te dragen. Ik ben blij en trots dat wij dit onze zoon kunnen meegeven. Ik hoop voor jou dat je man dat ook kan gaan inzien en dat de financien niet jullie kinderwens hoeven te bepalen.
Liefs
Door: Rif (profiel) op 11/04/2005 @ 15:00 
Beste M.,
Allereerst hoop ik dat je wens snel in vervulling zal gaan! Ik moet zelf wachten tot januari 2006 (nog minimaal 8 maanden dus) dus ik weet wat je doormaakt.
Het is wel prettiger om te leven zonder geldzorgen maar onoverkomelijk is het nu ook weer niet!
Ik was net geen 6 toen mijn ouders gingen scheiden en mijn moeder, nog in deeltijd studerend en voor de rest van de bijstand levend, in haar eentje drie kinderen groot moest brengen.
Dat is vast niet makkelijk geweest maar met een beetje creativiteit heeft ze ons toch leuke dingen weten te geven! Wij wisten niet beter en jouw baby krijgt nog helemaal niks mee van kledingmerken of dure babykamers!
Als je verder wel gewoon goed verzekerd bent enzo, zou ik er toch voor gaan!
Je weet verder ook nooit wat voor financiele problemen er later nog op kunnen duiken!
Sterkte xxx Rif
Door: corine op 11/04/2005 @ 16:18
hallo
mijn vriend en ik hebben een zoontje van 7 maanden
en we zijn allebei 21 wij verdienen 1100 euro in de maand.
dit is weinig maar wel te doen.
je moet gewoon gaan korten op de dingen die leuk zijn maar niet noodzakelijk.
bv een drankje in het weekend
of lekker uit eten
het zijn kleine dingen maar bij elkaar bespaar je wel.
het is lastig en niet altijd leuk als je bv een leuke broek ziet en weet dat je hem eigelijk niet kan kopen.
maar al deze dingen vallen weg als je eenmaal zo,n kleintje in je armen hebt.
sucses ermee
liefs corine
Door: Eva (profiel) op 11/04/2005 @ 16:54
Hoi hoi!
toen wij aan kindjes begonnen te denken hadden we het niet speciaal breed, maar er was ook niks tekort dus dat zou geen probleem zijn. Tot ik zwanger was, we stonden voor de ene na de andere grote kost,zware kosten aan de auto, uiteindelijk een nieuwe auto moeten kopen, gigantische belastingsbrief, ... Ondertussen is onze dochter 9 maandjes en ook al is het af en toe krap, ze heeft niks tekort, 't is echt wel te doen om met wat minder toe te komen. Ook nu ziet het er allemaal niet zo fijn uit, weer een enorme belastingsbrief...maar de enige die er niets van zal merken is ons dochtertje.
Uiteindelijk kan er altijd plots iets gebeuren, ook als je het helemaal niet krap hebt...laat je niet te veel leiden door geld, volg af en toe gewoon je hart!
Veel succes & groetjes!
Eva
Door: jannie op 11/04/2005 @ 19:32
Ook mijn man wilde het graag uitstellen totdat ik na mijn studie een vaste baan zou vinden. Door aan te geven hoe belangrijk het voor mij was, om er opnieuw over na te denken, toen er een tijdelijke baan aankwam, heeft hij toch gezegd er meer open voor te staan.
Gelukkig maar want, een paar dagen later bleek ik in verwachting. Geld is relatief, het is wel belangrijk om te hebben voor de vaste lasten, maar tegelijkertijd merk ik dat er telkens ook weer genoeg is.
Van de kinderbijslag kun je de luiers betalen en veel kost een baby de eerste jaren niet, als je borstvoeding geeft/geen potjes/en mooie spulltjes van vrienden kan verzamelen of tweedehands spulletjes koopt.
Een vriendin van mij is nu uitgerekent en het enige wat ze tot nu toe heeft gekocht is een pak luiers, de rest heeft ze allemaal gekregen!!!!!
Veel succes met denken sparen en wijze beslissingen nemen samen.
Groetjes
Door: Sanne op 12/04/2005 @ 09:28
Ik snap het wel hoor. Je wilt je kind een goede basis meegeven. Maar je kan wel wachten, maar wat is het volgende waarom je nog langer moet wachten?
En als je straks een kindje hebt, wie garandeert dan dat de financiele problemen niet terug komen?!
Mijn man wilde eerst ook wachten als wij eerst dit en als hij eerst dat.....
Gelukkig heb ik hem kunnen overtuigen om toch nu al aan een kind te beginnen. Vandaag zou mijn NOD zijn, dus spannend
Door: Wendyke (profiel) op 15/04/2005 @ 09:08
Hi M.
Er is altijd wel een reden om uit te stellen...maar denk eraan van 'uitstel' komt dikwijls 'afstel'. Bij ons was er ook telkens weer een reden om uit te stellen. Uiteindelijk was ik 31 wanneer we dan beslisten om ervoor te gaan...natuurlijk we hadden wééral verschillende redens om uit te stellen maar toch gingen we ervoor. Enkel al om die spreuk waar mijn vriendin mee kwam en die spreuk was niet eens voor ons bedoeld maar het heeft ons laten nadenken. Ondertussen zijn we bijna twee jaar verder zonder geluk. We stappen nu over naar ICSI en hopen op een wonder...als ik dit voordien wist, had ik zeker niet zolang 'uitgesteld'.
Groetjes Wendyke
Door: Anoniem op 21/04/2005 @ 18:40
Geld is niet alles hoor, u kind een goede opvoeding en veeeeeeeeeel liefde meegeven is veel belangrijker hoor..en je kunt altijd dingen op n creatieve manier oplossen vb. in plaats van die dure spullen voor de baby.e paar glazen flesjes kun je ook in water koken, e bedje uit de kringwinkel en een beetje oplappen, mss heeft er wel iemand in de buurt 2e handsspulletjes... je komt er wel hoor ma ik begrijp wel da t leven gemakkelijker is met geld ..ma zoals ze hier al gezegd hebben...je weet nooit wat er kan gebeuren..als je wel geld hebt en je wordt ontslagen enz...
Door: N. op 20/05/2005 @ 17:24
Beste M,
ik zou niet expres zwanger worden door de pil meerdere malen te vergeten. Ik denk dat je hier de grootste ruzies met je vriend mee kan krijgen zodra hij er achter komt. En het komt vroeg of laat uit.
Ik hoop voor je dat hij zich snel weer bedenkt leg hem uit hoeveel een kindje voor je betekend als hij echt om je geeft doet hij dit voor je. En wat geld betreft vaak krijg je dingen van familie in zulke situaties iedereen wil je helpen. Geld is niet het belangrijkste als je je kindje maar liefde geeft. Zelf ben ik eind feb gestopt met de pil ben 1 keer ongesteld geworden en inmiddels 9 weken zwanger(van de 1e dus alles is nieuw) volgende week de 1e echo ben benieuwd.
Door: N. op 20/05/2005 @ 17:26
heb een fout getypt in de voorige text eind feb moet eind jan zijn.(mijn exuses hier voor)
Door: anoniem op 27/05/2005 @ 17:31
hoi ik maak continu zorgen 'hebben we wel genoeg geld achter de hand'maar door al deze verhalen ben ik wel aardig gerustgesteld. Hierdoor zijn we al 2 jaar aan het uitstellen mijn man is gelukkig erg nuchter en vindt dat het nu wel moet gebeuren. Onze kinderwens is erg groot, 2 vrienden van ons zijn al zwanger ik ben eigenlijk jaloers. We zijn nu bezig en ik vindt het heel spannend. Maar dan duikt het volgende probleem op ik heb net een nieuwe baan 3 maand 36 urige werkweek en ik maak me alweer druk wat zullen ze zeggen als ik volgende maand al zwanger ben. Ik weet dat ik het geen 3 maanden kan verbergen ik ben erg klein mijn moeder liep met 2 maand al met een dikke buik ik weet het is nog niet zover maar stel je voor. Wie kan mij advies geven of dit wel de goeie tijd is.
groetjes en alvast bedankt!
Door: Nadia op 30/05/2005 @ 13:40
Je kan blijven uitstellen, wij deden dat ook, eerst sparen, eerst een eigen huis, we willen nog dit, we moeten nog dat ....
Uiteindelijk heb ik mijn vriend duidelijk kunnen maken, dat IK wel rekening dien te houden met de TIJD (wordt 32) en dat er altijd redenen zullen zijn om dit uit te stellen. Toen hij eindelijk zijn ok gaf, bleek het niet zo vlotjes te lopen.
Ondertussen hebben we er 16 maanden over gedaan om zwanger te worden (we waren net begonnen met testen) Ik heb in december mijn ontslag gehad, werkte al 4 jaar vast, was een maand aan het stempelen en bleek toen zwanger te zijn. Op vast werk moet ik niet meer rekenen nu, maar dat maakt me niet uit, ik wacht al te lang, dan doen we het maar met wat minder.
Geld is echt geen reden om een baby uit te stellen, want je weet nooit wat er tijdens die 9 maanden kan gebeuren, ga je de zwangerschap afbreken, als je na 4 maanden zwangerschap je ontslag krijgt bv...
En de luxe die je moet laten staan vanwege dat babietje? Geloof me vrij, je prioriteiten zullen snel veranderen ...
Door: Anoniem op 18/06/2005 @ 01:22
Tja, wat zal ik op al deze berichtjes zeggen. Ik ben 34 jaar oud en had heel graag al op vroegere leeftijd zwanger geworden. Helaas pas op mijn 30ste de juiste man gevonden. Mijn man studeert nog en we wilden wachten totdat hij klaar was met zijn opleiding. Vlak voor hij bijna klaar was gebeurde er iets waardoor hij geen examen mocht doen en stond hij dus na 2 jaar opleiding met lege handen. Nu is hij behoorlijk uit het veld geslagen en moet eerst weer zijn weg vinden. Voor mij is dit ook heel moeilijk, hij heeft geen zin in sex en zegt dat ik hem onder druk zet. Ik voel me erg verdrietig omdat ik me er zo op verheugd had binnenkort zwanger te worden. Mijn vriend zegt dat ik me door mijn leeftijd niet zo moet laten stressen, maar dat doe ik dus wel.Ik kan er maar moeilijk mee omgaan en ben elke keer weer verdrietig als iemand anders in mijn omgeving zwanger wordt. Ik probeer dan blij te zijn en denk dat het bij mij nog wel komt, maar het doet erg veel pijn.
Financieel hebben we gelukkig helemaal geen problemen, dus dat staat een zwangerschap niet in de weg.
Door: funny op 24/03/2006 @ 23:08
hallo dames,
ik ben ook een type die elke keer voor het financieel probleem mijn kinderwens uitsteldt..
maar als ik al deze verhalen leez.
dan denk ik ook van joh begin gewoon aan kinderen voor dat het te laat is ...
ik wil ook kindtjes
Door: ik op 30/04/2006 @ 22:25
hallo iedereen,
het is misschien wel makkelijker als je wat zekerheid hebt in het leven. ikzelf heb ook heel lang gewacht om te stoppen met mijn pil: het studeren moet gedaan zijn, werk vinden, huisje, ... . Ik vind dat je ietwat zekerheid moet hebben voor je kind. Het is altijd mogelijk om rond te komen met zeer weinig, maar wat als je eens een tegenslag hebt ??? Het is beter je voorzorgen te nemen, vind ik.
Groetjes ik x
Door: heidi op 25/07/2006 @ 12:48
Hallo M,
Ik begrijp hoe jij je nu voelt, ik maak trouwens hetzelfde mee alleen dat wij geen financiele problemen hebben, wij staan er heel goed voor financieel.
ik ben nu 3,5 jaar samen met mijn vriend en mijn moederinstinct is sinds 2 jaar naar boven gekomen, maar mijn vriend heeft ook van die uitvluchten, het kost geld te kleine ruimte, dan wil hij op reis gaan, dan is het weer de schrik voor mijn familie, maar hij is 39 jaar en ik 24, hij heeft al een zoon van 14 jaar die bij ons om de 2 weken op weekend komt en als ik dan mijn vriend met zijn zoon bezig zie of de cadeau's die kleine krijgt dan begint mijn hart te bloeden omdat het bij mij heel veel pijn doet, want ik verlang ook zo naar een baby, en ik heb ook al stiekem de pil gelaten om toch maar zwanger te raken nu neem ik al anderhalf jaar de pil niet meer mijn vriend weet dit en hij doet er alles voor zodat ik toch niet zou zwanger geraken. hij zegt steeds dat ik moet wachten voor zijn 40ste wil hij eentje, maar het wachten begint stilaan tegen te steken, ik hoop dat het toch zo snel mogelijk gebeurt. ik wens jou nog heel veel moed en succes toe.Groeten Heidi
Door: Anoniem op 05/08/2006 @ 13:45
Volg je gevoel meid... Is het geld voor het probleem of is hij er gewoon nog niet helemaal klaar voor???
Door: linda op 21/11/2006 @ 12:33
Ik ben een vrouw van 24 jaar, en ook ik heb jaren gewacht met kinderen omdat ik wat meerfinancieel zekerheid wilde. Mijn man was het hier eigenlijk neit mee eens, en hij wilde graag voor zijn 30e papa worden, maar ook dat ik er ook echt klaar voor ben. Op 2januari 2006 ben ik gestopt met de pil, en word al 9 en ben niet een keer ongesteld geweest, nu hoor ik dat ik niet op de normale manier een kind kan krijgen, en dat doet me ontzettend veel pijn, heb veel spijt als ik terugdenk naar de reden dat ik nog geen kinderen wilde. Het enige wat ik nu wil is een babytje, en mijn geld huis auto dat is nu opeens zo zinloos. Kortom: geld moet je niet als reden zien om geen kinderen te nemen. Je moet er zelf klaar voor staan, en de rest aan God overlaten. Heel veel succes gewens!
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.