Zwanger na anorexia...
Door Anoniem op 17/06/2005 - 16:47:
Zwanger na anorexia
Ik las gisteren het verhaal, dat dateert van vorig jaar, over anorexia en het krijgen van kinderen. Ik heb ook zo’n verhaal…
Een tiental jaren geleden ben ikzelf opgenomen om me te laten behandelen ivm mijn anorexia. Deze behandeling was zeer hard! Ik ben ook een periode onvruchtbaar geweest, omdat ik mijn maandstonden niet meer kreeg. Maar dit wil niet zeggen dat je nooit kinderen zal kunnen krijgen. Want ik ben sinds april 2003 de trotse mama van een pracht van een zoontje, dat geboren werd na een geweldige zwangerschap. Ik had toen helemaal geen last van het gewicht dat erbij kwam, wat ik eigenlijk vooraf niet had gedacht.
Ik zeg niet dat ik volledig van mijn eetprobleem af ben. Maar als het eten alleen, je leven niet meer beheerst dan sta je al ver. Anorexia is volgens mij iets waarmee je moet/kan leren leven. Mijn gewicht schommelt nu rond de 53 kg en ik ben 1.69 m groot. Nu krijg ik ook terug normaal mijn maandstonden.
Ik hoop dat dit verhaal een hart onder de riem is voor diegenen die ook een eetprobleem hebben (of gehad hebben) en zich vragen stellen over rondom de eventuele gevolgen bij het krijgen van kinderen. Het hoeft dus niet persé fout te lopen. In elk geval, veel succes aan iedereen die vecht tegen anorexia!
Knufjes...
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: Liz (profiel) op 17/06/2005 @ 17:14 
Hai, erg fijn voor je dat het goed is gegaan en dat je nu kunt genieten van je zoontje! Ik hoop voor mijn schoonzusje dat ze dat ook ooit eens kan doen... Momenteel gaat het helemaal niet zo goed met haar, ze heeft al 9 jaar last van deze stomme ziekte!
Door: Anoniem op 17/06/2005 @ 18:26
hoi,
ik heb ook anorexia gehad. zo'n 8 jaar geleden heb ik eindelijk een knop om kunnen zetten. het gaat idd nooit meer helemaal over, soms moet ik mezelf dwingen wat te eten. Tijdens mijn 1e zwangerschap was ik heel bang dik te worden. ik droeg hele wijde kleding zodat het mensen niet op zou vallen. ondanks dat het moeite koste at ik gezond en normaal, vooral voor mijn kind. achteraf had ik spijt. ik was eigenlijk heel mooi zwanger, 5 kilo aangekomen (met 1.77 65 kilo voor het bevallen) en een prachtige buik. Deze keer doe ik het dus anders... ik ben trots op mijn buik en geniet ervan! een gezond kindje is toch het aller belangrijkst! en zwanger zijn is een hele andere vorm van dik worden... het is fantastisch!!!
Door: Anoniem op 25/06/2005 @ 22:11
Hoi ...
Ik weet niet of ik een eetprobleem heb ...
Ik eet erg veel op een dag, ik sla niets over, ik geef niet over en ik heb ook geen spijt als ik eet...
Maar toch weeg ik maar 45 voor 1.63cm groot te zijn!!!
Ikzelf heb een dochtertje gekregen vorig jaar, mijn menstruatie zet nog steeds door en die is altijd blijven doorkomen ... ik heb in het verleden anorexie gehad, kan het dit terug zijn dan?
Door: anoniem op 27/06/2005 @ 10:38
Ff kort reageren op "anoniem" vna 25/06
Je stelt jezelf de vraag of je terug anorexia hebt? Laat het me zo stellen; anorexia is een ziekte in je hoofd, die zich uit in fysieke kenmerken, zoals constant met (niet) eten bezig zijn, extreem gewichtsverlies (hetgeen onvruchtbaarheid, haaruitval, doffe huid en ogen tot gevolg heeft).
Niet iedereen die slank/mager is heeft perse anorexia! Soms spelen genetische kenmerken een rol.
Van hieruit is het moeilijk te oordelen of jij terug anorexia hebt! Jij beweert dat je erg veel eet op een dag, maar wat eet je? En volgens jouw opvatting is het erg veel, maar misschien is het voor een "gezond" persoon extreem weinig?
Iemand die ooit "anorexia-nervosa" heeft gehad, geneest nooit volledig volgens mijn opvatting. Je blijft bezig met eten en caloriën tellen en proberen om niet te dik te worden. Of snel een paar kilootjes kwijtspelen voor de zomer, terwijl het helemaal niet hoeft!
Misschien kan je eens naar de dokter met je probleem, want vergeet niet dat je als moeder een voorbeeldfunctie hebt voor je kind. Als je als moeder constant met (gezond) eten bezig bent, zal je kind dit gedrag automatisch overnemen en misschien ooit zelf met deze vreselijke ziekte te maken krijgen!
Door: Marandi op 30/06/2005 @ 16:57
Het verhaal van 'Anoniem' op deze pagina, is een mooi verhaal. Ze suggereert echter dat anorexia iets is waar je mee moet / kan leren leven. Ik geloof dat dat per geval verschillend is. Ik ken(de) helaas iemand die zo psychisch ziek was, dat zij echt niet meer te genezen was. OP haar lichtst woog zij maar 24.5 kilo en lag ze in een dwangbuis aan de sondevoeding in het ziekenhuis.
Na een lange strijd, vele ziekenhuisopnames en veel suïcidepogingen, leek het erop voor de buitenwereld dat het iets beter ging. Ze kwam wat aan en mocht een weekend op verlof van het ziekenhuis, helaas is dit haar fataal geworden. Ze had het dit keer goed voorbereid en heeft een succesvolle, zachte suïcide kunnen plegen. Tot verdriet van velen.......
Gelukkig lees ik bij jullie wel succesverhalen. Ik hoop dan ook dat jullie je vast kunnen houden aan je eigen succes.
Voor iedereen geldt namelijk: You make the world more perfect, just by being in it!
Voor iemand als mij moeilijk te begrijpen, anorexia. Ik heb geen weegschaal in huis, nu ik samenwoon, staat er wel een maar ik ging er nooit op. Ik ben nu zwanger en daar dan ook zorgeloos van genieten, zoals ik dat eigenlijk altijd kan.
Het lijkt me moeilijk om steeds met je gewicht en je uiterlijk bezig te zijn. Hoe komt dat bij jullie? Idee waar de oorzaak ervan zit? Ze zeggen vaak : moeder-dochter relatie (dat was bij die kennis van mij wel zo, maar klopt dat ook?). Ik vind het in ieder geval knap dat jullie elke dag die strijd aangaan en kunnen winnen!
Hou vol! En geniet van het leven, je leeft het maar een keer en het is al zo kort.......
Marandi
Door: Eva op 22/08/2005 @ 19:42
Hallo allemaal,
Sinds kort weet ik dat ik ook een eetstoornis heb. Ik heb geen anorexia maar boulimie. Ik ben verslaafd aan eten. Ook ik wil dolgraag kinderen maar ik heb al bijna 6 jaar geen ovulatie meer gehad. In die zes jaar heb ik 3 keer een mensruatie gehad zonder de hulp van de pil.
Ik heb dus een overgewicht wat mij dus parten speelt. Ik moet waarschijnlijk 20 kilo afvallen om maar weer een menstruatie te krijgen. De doktoren willen dus nog geen testen doen omdat ik eerst moet afvallen. DIt afvallen is nog erg moeilijk maar ik ben al goed bezig. TOch blijft het velangen zo erg bij mij.
Een kindje wil ik zo graag en mijn vriend wil ook al wel maar hij kan nog goed wachten. Ik vind het steeds moeilijker worden omdat er in mijn omgeving veel vrouwen en vriendinnen zwanger zijn en kinderen krijgen.
Ik ben heel blij voor degene onder jullie die deze ziekte hebben overwonnen en toch zwanger hebben kunnen raken. Ik hoop dat ik jullie hier ook een keer kan vertellen dat ik zwanger ben van mijn eerste kindje.
Ik hoop dat er vrouwen zijn die dit herkennen maar dan in de vorm van boulimie. Jullie mogen mij ook mailen.
Veel liefs en groetjes Eva
Door: Anoniem op 04/09/2006 @ 10:22
Hallo,ik ben een vrouw van 21,en heb al sinds me 12e een eetprobleem.Tis een heel lang verhaal maar zal het in het kort vermelden.Mijn eetprobleem begon heel sluipend,met de kleinste dingen,mijn ouders hadden het niet door,nog niet.Op me 16e werdt ik echt een walgelijk mens,van anorexia ging ik over naar bolimia,wat nog veel erger was..ik heb het opgelopen van me zus,die was ermee begonnen, ik vond haar altijd mooi en slank,en wou hetzelfde als haar zijn...vreselijk was ik bezig,ik had ook geen menstruatie meer,ik heb altijd slecht gegeten,en sinds kort ben ik al 3maanden zwanger.Vanaf het moment dat ik wist dat er een babytje in me groeit,heb ik de sigaret en de eetstoornis opzijgezet,en eet zoals ik me hele leven nooit heb gegeten!Ik ben toch wel bang dat als ik eenmaal ben bevallen weer ga terugvallen op me eetstoornis.En dat wil ik niet.Ik dacht altijd dat ik geen kinderen kon krijgen,omdat ik slecht met me lichaam bezig was,ik putte het uit,mijn gyneacoloog had me verteld toen ik 17 was dat ik niet vruchtbaar was,ik heb nooit de pil gebruikt,en gebruik ik ook liever niet want heb er nare ervaringen mee.groetjes
Door: daniella op 14/11/2006 @ 17:40
hoi ik wou eigenlijk alleen maar iets vragen... ik ben nu 20 en heb anorexia gehad van mijn 15e tot 19e, ik woog toen 45 en weeg nu een gezonde 59! ik wil graag kinderen(wil er dus nu mee beginnen). ik was na 2 jaar helemaal niet meer ongesteld te zijn geweest, nu eindelijk weer een paar maanden ongesteld. nu ineens na sinds 2 maanden niet meer. ik gebruik nooit een condoom en de pil ook niet. ik vraag me af of ik wel kinderen kan krijgen en heb zelf een soort gevoel dat ik dat niet kan, wat kan ik doen om hier achter te komen? mijn dokter wil het niet onderzoeken, na inwendige onderzoek/bloedprikken zei hij dat ik 3 maanden moest bijhouden wanneer ik ongesteld zou worden en dan zou hij verder kijken. hebben misschien enkele van jullie ook ervaring met zoiets en kan iemand me adviseren als het gaat om het zeker weten dat ik kinderen kan krijgen. in mijn famillie zijn t net konijnen en echt iedereen heeft kinderen.. ik ben portugese en mijn moeder lacht me hard uit als ik denk dat ik door mijn anorexia geen kinderen kan krijgen. terwijl ik doodserieus ben. ik hoop reactie te krijgen, liefs
Door: Anoniem op 07/01/2007 @ 14:12
Lieve mensen,
Ook ik heb anorexia gehad en het begon op mijn 18e jaar en vanaf mijn 22ejaar zit ik op een 'gezond'gewicht. Ik ben 1.73 m2 en weeg meestal rond de 56/ 58 kilo.Ik ben in nov. 2006 gestopt met de pil en 2x ongi geworden en bij beide keren een regelmatige cyclus. Ik hoop dat onze wens snel in vervulling mag gaan?!
Zonnebloempje
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.