< 9Maand-Sponsor >





< Publiciteit >

Baby Junior

BabyGoodies.eu

Popje.com

Pepatino.be

Rainbowbabies

Jolena

BasilKato.be

Chauffage Verzelen

Kind & Gezin

VLOV

Home » Verhalen » (Moeilijk) Zwanger worden... » Kinderwens

Kinderwens



Door Katty op 11/07/2005 - 22:51:



De vraag “of we kinderen wilden”, was er al in onze eerste gesprekken samen. Zoals ieder koppel wil je elkaar natuurlijk eerst wat beter leren kennen. Maar na twee jaar vonden we onze relatie wel sterk genoeg om aan kinderen te beginnen.
Ik wou mijn vriend, als verjaardagscadeau, meenemen naar de gynaecoloog om mijn spiraaltje te laten verwijderen zodat we aan de uitbreiding van ons gezinnetje konden beginnen. Maar het lot besliste er anders over…

Door aanhoudende buikpijn moest ik met spoed geopereerd worden. Er zat bloed in mijn buik en men wist niet waar dat vandaan kwam. Tijdens die operatie stelde men vast dat ik heel wat darmvergroeiingen had. Ook mijn twee eileiders waren door die vergroeiingen aangetast en ze daardoor niet doorgankelijk waren.
Ik was nog maar net terug op mijn kamer, toen de dokter ons kwam vertellen dat het onmogelijk was om op een natuurlijke manier kinderen te krijgen. Ik moest zo snel mogelijk met IVF beginnen. Wat er op dat moment door mij heen ging, is niet te beschrijven. Het was net alsof ze een stukje van je persoon afnemen, alsof je op dat moment niet meer heel bent als vrouw. Dat was het moment dat er ons een zware weg stond te wachten. Het ergste was dat ik, tegen iedereen die me horen kon, wou uitschreeuwen: “Waarom??!!”

Het onbegrip en de uitspraken die de mensen als reactie erop geven, geven je het gevoel dat je helemaal alleen staat: “Er zijn zoveel mensen die geen kinderen kunnen krijgen. Je moet niet overdrijven, je zult zo wel zwanger raken. Je moet je niet laten hangen. Je maakt er een drama van, enz...”
Ik heb me nog nooit in mijn hele leven zo alleen gevoeld. Samen was het ook moeilijk om erover te praten, omdat je elkaar niet wil kwetsen.

Zes maanden later zijn we met IVF begonnen, maar ik was door de steeds aanhoudende buikpijn totaal verzwakt. Ik kreeg zware pijnstillers en kon een maand mijn bed niet uit. Dat mijn eigen moeder mij toen niet eens is komen bezoeken, heeft me enorm gekwetst…
Maar uiteindelijk hebben we de strijd gewonnen. Ik ben 4 maanden zwanger!
We zijn dus dolgelukkig want binnenkort krijgen we dan toch ons gezinnetje!

Katty

Dit verhaal werd online geplaatst zoals het bij ons is toegekomen.
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.



Reacties:

Door: Sueke op 11/07/2005 @ 23:44 Ongepaste Reactie?

Hallo Katty,
Toen ik je verhaal begon te lezen dacht ik "ho wat kan je hier nu op reageren, zo erg" maar op het einde was ik blij te lezen dat je 4 maanden zwanger bent.
Proficiat en hopelijk mag alles goed verlopen, maar ik denk dat het een pracht van een baby gaat worden, in een warm gezin ontvangen. veel succes Sueke
Door: jessica (profiel) op 12/07/2005 @ 08:16 Ongepaste Reactie?

Hey katty,

Proficiat met je zwangerschap geniet er maar ten volle van je hebt het wel verdiend nu!!!

groetjes
Door: Carola op 12/07/2005 @ 09:48 Ongepaste Reactie?

Hoi Ik vond het vreselijk te horen voor je en ik wil ook tegen iedereen zeggen dat het geen kwestie van kinderen "nemen" is. Dat zie je maar met dit verhaal.
Van harte gefeliciteerd met je zwawngerschap geniet er maar met volle teugen van

Groetjes
Door: Angeleye's op 12/07/2005 @ 10:00 Ongepaste Reactie?

Hey Katty! Gefeliciteerd met je zwangerschap! Wat een schok kregen jullie te verwerken zeg! En het doet mij verdriet te lezen dat mensen je een aansteller vonden. Waarom moet je toch altijd het geluk van een ander dragen als je zelf in de put zit? Geniet van jullie zwangerschap!! en trek je de negativiteit van anderen zo min mogelijk aan!
Door: Anoniempje op 12/07/2005 @ 12:07 Ongepaste Reactie?

hoi Katty!! Proficiat!! Ikzelf heb een babietje dmv icsi. Het is inderdaad frustrerend en je wil het tegen iedereen uitschreeuwen dat het een voorrecht is om kinderen te kunnen krijgen en waarom het bij jezelf niet wil lukken. Wij hebben er echter bewust voor gekozen om niemand in te lichten over het feit dat we moeilijk zwanger kunnen raken. Mensen kunnen immers heel onnadenkend reageren. Op deze manier was er voor ons veel minder stress.
Geniet van je zwangerschap want het is echt een wonder om mee te maken. En eens de baby er is, besef je maar pas dat hij/zij alle moeite en behandelingen dubbel en dik waard is.
Groetjes!!!
Door: girly op 12/07/2005 @ 13:55 Ongepaste Reactie?

wat erg seg, maar ben nu heel blij voor jou dat je vier maanden zwanger bent een pracht van een kindje toegewenst! en nog veel succes met je zwangerschap en de bevalling
Door: Kat (profiel) op 12/07/2005 @ 16:19 Ongepaste Reactie?

Veel succes met je zwangerschap nog meid! Geniet er nog maar van, dat buikje ga je nog missen!
En daarna volop genieten van je babietje!!

Kat xxx
Door: marit op 12/07/2005 @ 22:20 Ongepaste Reactie?

ben heel blij voor je dat je zwanger bent! wat een heerlijk gevoel moet dat zijn!
laat je niet gek maken door die mensen om je heen: dat is het niet waard, misschien zijn zij dat dus ook niet???!!
ik wens je een hele fijne zwangerschap en een fijne, gelukkige toekomst met je gezin!
Door: Mette op 12/07/2005 @ 23:27 Ongepaste Reactie?

Hoi,
Veel geluk met de kleine...enneh, je staat er niet alleen voor.Mijn moeder is ook nooit echt oma geweest van mijn kinderen, om over schoonma maar te zwijgen.

Ik mis het wel hoor, mensen die meeleven en ook een beetje trots zijn op onze kinderen.Het is ons niet gegeven helaas.We staan overal alleen voor, en dat is soms best hard.Dit had ik niet in gedachten, ik kijk wel eens naar andere moeders en vraag me af wat zij beter doen als ik, en als ik ape trotse oma's zie steekt dat ook.
Door: ilona op 21/01/2006 @ 16:41 Ongepaste Reactie?

beste katty
ik ben erg blij om te horen dat het uiteindelijk toch gelukt is.
ik denk dat veel mensen zich niet kunnen voorstellen hoe belangrijk het is om een kindje te hebben.
ik kan mij dat heel goed indenken, omdat ik ook in zo'n wanhoop heb gezeten, voor ongeveer 2 jaar, en dacht nooit een kindje te kunnen krijgen.
ik had een vriend die al een dochtertje had ,waar ik ook veel van hield, maar dit nooit zo kon voelen als een kind van je zelf.
ik heb eerst I.U.I. gedaan 6 keer, en elke maand weer een teleurstelling, totdat ik I.V.F. mocht gaan doen.
ik had daar alle hoop op gevestigd, en voelde mij weer een beetje opgelucht van de ene kant; "weer iets anders ook al waren het maar 3 kansen".
na één poging ging het uit en had ik niets meer.
totdat ik een nieuwe vriend kreeg waar ik nu nog mee samen ben!
en ik heel onverwacht na de eerste maand meteen zwanger werd en nu ben ik 31 weken .
en natuurlijk zijn wij heel blij dat het gelukt is en zijn we binnenkort de trotse ouders van een zoon. ("Toevoeging van de vader")
Waarom dat het met mij wel is gelukt is omdat ik haar de benen de lucht in gehouden heb toen ze mij vertelde dat ze volgens haar een ei-sprong voelde! Ik dacht dat het wel zou helpen als ik haar benen na de sex in de lucht zou houden zo'n 5 minuten. En wat denk je? Huplaké, ze is zwanger. Tip van de vader: "De man moet veel eieren eten, vrouw veel melk drinken en als je denkt dat je het eitje voelt springen, moet je direct even doen en daarna ook de benen in de lucht gooien (kont van het bed omhoog stekent)". Ik ben héél blij dat ik nu vader ga worden en ben blij met Ilona als moeder. Veel geluk met jullie kind(eren).
Groetjes,
Denny en Ilona
[Reageer]

Heb jij ook zoiets meegemaakt en wil je graag je verhaal kwijt?
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.