heej bird, heel leuk om je verhaaltje te lezen, ik ben zelf ook 20 en heb namelijk precies hetzelfde..op een dag krijg je ineens het gevoel en wil je een kindje, zo´n kleine hummel helemaal voor jezelfik ben ook sinds kort gestopt met de pil en hoop natuurlijk ook zo snel mogelijk zwanger te worden. Ik denk er zelf ook echt dag en nacht aan, en het is gewoon heel spannend allemaal..zal t wel of niet lukken de eerste keer, dat vraag je je gewoon af. hoelang ben jij al gestopt met de pil? heb jij ook last van een opgezwollen buik enzow..ikzelf wel, had laatst ook een beetje bloedverlies en las iets over innestelingsbloed.. Maar een week geleden was mn laatste mentruatiedag en mn ovulatie zou ongeveer 16 tot 21 juli zijn, dus dat kan tog hemaal niet? nou hoop snel wat van je te horen!

Hoi Bird,

Ik kan me nog herinneren dat ik vroeger zei... ik kinderen... NOOIT. Later stelde het zich wat bij toen werd 't oh, misschien, maar zeker niet voor m'n 30 ste. Afgelopen november ben ik 30 geworden.... 's avonds in bed dacht ik... kijk mij nou, ik ben 30 en mama van 2 kids... het leven zit vol verrassingen!!

Anja

Ik was degene die NOOIT kinderen wilde, waarop men dan spottend zei; 'dan krijg je er later 3!'
Geen idee hoe dat ooit zou kunnen.Jongens wilden nooit verkering met me.Ik was goed genoeg om zielige verhalen over hun vriendin aan te horen of voor een keertje.Eentje zei zelfs onomwonden na de daad dat ik maar direct abortus moest plegen, mocht ik zwanger raken.

Ik had rond mijn 28 de hoop helemaal opgegeven.Toen ik voor de zoveelste keer alleen uitging en weer lachend werd nagewezen door jongens, nam ik een besluit.Het roer zou om gaan.Voortaan zou ik er in mijn uppie het beste van maken.In die week ontmoette ik mijn huidige man, en ik heb nu ...inderdaad, 3 kinderen.
Zo kan het leven lopen.

Hoi iedereen,

Voor diegene die zwanger zijn, proficitaat en voor diegene die nog niet zwanger zijn, de moed niet opgeven (gemakkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk).
Ik zelf ben bijna 35 en heb jaren rond gelopen met de gedachte van ik wil geen kinderen, mijn man was er ook van die gedachte. Ik heb net na ons huwelijk in een kinderopvang gewerkt in Duitsland en die kinderen daren allemaal echte . De ouders die hadden ook geen kontrole erover. En zo besliste ik van ik wil geenkinderen. Ik weet ze niet allemaal zo, maar toch.
Tot ongeveer 2 jaar geleden. Ik kwam op een werk terecht met mannen die vader gingen worden of pas vader geworden waren. Die verhalen/gebeurtenissen die die toen vertelden dan vond ik zo boeiend en op den duur begon ik jaloers te worden op hen. Ik weet het klinkt dwaas, en toen ben ik eens diep gaan nadenken over mijn eigen gevoelens voor kinderen. Besluit: ja, ik wil kinderen. Nu nog uitleggen aan de man, uiteindelijk waren we toen toch al 15 jaar samen. Uiteindelijk moest hij er toch ook eens diep over nadenken en hij ging ermee akkoord. Hij had een kaartje gekocht met daarop zijn antwoord.
Intussen ben ik sinds 14/10/04 gestopt met de pil, ik ben nog niet zwanger maar ik blijf toch nog een beetje hopen. Hopelijk ben ik niet te oud om zwanger te worden. Moest het zo ver zijn dan heeft mijn man beloofd om mee te doen met de eerste frisse/koude duik in de Noordzee in 2006.
Amaai, dat is een serieuze boterham, dus om op uw vraag te antwoorden. Ja, er zijn er nog die zo er over denken.

Groetjes,
Veerle

Oja even terug te komen op je verhaal ik ben 23 en ik heb altijd geweten dat ik moeder wilde worden.

Ik heb mijn MBO diploma gehaald Marketing Communicatie Economie en ik wilde eigenlijk nog de HBO studie Commerciele Economie volgen of in ieder geval een HBO studie. Dit ben ik nu bewust niet gaan doen omdat ik voordat ik kinderen wilde ook nog graag wilde werken. Studie komt later wel weer. Ik had dus al verwacht dat ik rond deze tijd aan kinderen zou gaan denken.

Zelf had ik verwacht dat het gevoel pas over 2 jaar zou komen maar mijn man had al laten vallen dat hij graag vader zou willen worden, in mijn omgeving vroegen ze steeds vaker wanneer ik eens zwanger zou worden. we zijn mei 2004 getrouwd en dat schijnt een stelling regel te zijn. Op een een of andere manier is het toen echt gaan kriebelen.

Ik slikte in januari en half feb met tegen zin de pil. Half grapjes maken tegen mijn man. Toen heb ik gewoon mijn strippen weggegooit en dat tegen mijn man gezegt. Hij was een klein beetje verbaast omdat ik altijd een grote mond had van ´o ja, zeker wil ik kinderen maar ik ga daar pas over 2 jaar over nadenken´. Maar hij was zeer blij en zijn direct gaan oefenen. hahaha

Hey Shirley,

Normaal gezien ben je 12 tot 14 dagen voor de eerste dag van je maandstonden het meest vruchtbaar( bij regelmatige cyclus).
Ikzelf ben al 1,5 jaar gestopt met de pil en nog altijd niet zwanger. We geven de moed niet op! Ben begin juni geopereerd aan de baarmoederhals en we staan nu een stap dichter. Vooral er niet veel aan denken maar ja dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan

Groeten

Hey Bird.

Ik ben 22 jaar en ik heb zelf ook altijd gezegd dat ik geen kinderen zou willen, omdat ik de wereld zo'n slechte plaats vind dat ik dit mijn kindje niet aan zou willen doen.
Maar nu heb ik een jaar geleden een wereld man ontmoet en wij houden zoveel van elkaar dat we nu besloten hebben om samen een liefdes baby proberen te krijgen in de hoop dat onze liefde aan het kind al het slechte op de wereld een beetje doet vergeten.
Ik ben al gestopt met de pil en dit word de eerste maand dat het zou kunnen gebeuren ik moet deze week menstrueren zo niet dan gaan we na het weekend een testje doen
Als het zo is horen jullie het zeker!
Voor alle vrouwen die ook bezig zijn heel veel sterkte en ik denk aan jullie.

Groetjes..

Hoi Hoi

Mijn vriend en ik hebben besloten om de laatste pillen die ik nog heb te slikken en dan te stoppen. Dat zal begin februari zijn. naarmate het steeds dichtbij komt vind ik het steeds spannender worden. We willen allebei echt dolgraag kinderen, maar toch denk ik steeds is het wel het juiste moment. Een vrienin vertelde mij dat zij het ook steeds uitstelde om met de pil te stoppen omdat ze er zo onzeker van werd. Maar wanneer is nou wel het juiste moment???
Steeds schieten zulke vragen door mijn hoofd. Redden we het financieel wel, is het wel het juiste moment, hoe zullen ze op mijn werk reageren enz.
Komt dat bij jullie ook bekend voor of ben ik er inderdaad nog niet klaar voor????

helaba iedereen,
ik herken mezelf hier heel goed in, in deze verhalen, over 6 maanden liep ik ook nog rond, voor mij nooit kinderen, nooit van mijn leven, nu ben ik per ongeluk zwanger geworden van mijn vriend waar ik ondertussen 4 jaar samen met ben, ik ben nu ondertussen 4 maanden zwanger en is een fantastisch gevoel, zelf ben ik ook nog maar 20 jaar!
En diegene die nog niet zwanger zijn wens ik heel veel geluk en de moed niet laten zakken he
dikke kus Nathalie

Wat grappig...Ik was altijd bang dat ik de enige was met dezelfde gevoelens.Eerst wilde ik helemaal niets van baby´s,kinderen of wat in de buurt kwam te maken hebben.Totdat ik vorig jaar 8 maanden(na het stoppen van de pil)niet meer ongi werd.Verschillende testen gedaan en helaas iedere keer negatief.Toch vond ik het stiekem een heerlijk idee als het zo was.Nu hebben we alle 2 besloten om er 100% voor te gaan...We zijn nu 2 maanden bezig.En hopen dat het niet een eeuwigheid duurt.
Zo kunnen je gevoelens toch een positieve keerpunt maken in je leven.
Groetjes Era