Voor ouders:

Vruchtbaarheid
Zwangerschap
De bevalling
De baby
Tweelingen
Peuter & kleuter
Vaderschap
» Actueel! »

 

Door ouders:

Verhalen
Columns
Uitspraken

 

< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Stil verlangen

Sinds begin 2005 zijn mijn man (30) en ik (27) begonnen aan onze kinderwens. We zijn in juni 2005 getrouwd. We hadden het geweldig gevonden om als zwanger bruidspaar elkaar het jawoord te geven. Maar toen het eenmaal juni was, en ik nog niet zwanger was, vond ik dat niet zo erg. Ik had nu ten minste geen problemen met de jurk of andere kwaaltjes die een zwangerschap met zich mee brengt. Na de bruiloft zou het vast wel komen…

Zes maanden werden er acht, en acht maanden werden er twaalf… Na een jaar waren we toch wel zo erg teleurgesteld, dat we naar de huisarts trokken. De eerste onderzoeken bij de huisarts waren goed, we mochten wel gelijk naar de gynaecoloog.
De onderzoeken gingen vlot van start: samenlevingstest, spermaonderzoek, inwendig onderzoek, bloedonderzoek... Niets van dat alles wees uit waarom wij geen kinderen zouden kunnen krijgen. Als laatste poging: een kijkoperatie. Ik zag er best tegenop, maar achteraf viel het 100% mee. Ook hier was de uitslag positief. Als ik eerlijk ben dan ga je er met het idee heen dat er iets niet goed is, en dat het ziekenhuis je een oplossing aan kan dragen.
In ons geval was dat dus niet zo. Diagnose: onverklaarbare subfertiliteit.
Gefeliciteerd, u bent kerngezond, u mag het nog een half jaar zelf proberen. Wat een dubbel gevoel was dat! Blij dat je niks mankeert, maar nog steeds geen idee waarom het ons nu niet wou lukken.
Hoe kan dit? Waarom wij? Wat doe ik fout? Welke levensles moet ik hieruit trekken? Allemaal vragen die ik mij gesteld heb, maar ik op iedere vraag moet ik antwoord schuldig blijven.

We zijn nu bijna zover dat het “half jaar van zelf proberen” erop zit, en dan mogen we weer op consult bij de gynaecoloog. Ik hoop dat ik met een kleine behandeling onze allergrootste wens in vervulling kan laten gaan.
Het ergste vind ik nog wel dat mensen in onze omgeving ophouden met vragen stellen. Ze zwijgen het dood, alsof het niet bestaat. En als mensen dan wat zeggen zijn dat zinnen zoals: “Ga lekker op vakantie, doe een cursus,…”
Nou, die helpen al helemaal niet! Wees liever eerlijk en zeg dan dat je niet weet wat je moet zeggen, of zeg dan liever helemaal niets. Het vervelende is dat dit echt goed bedoeld is maar het zijn zinnen van mensen die in een mum van tijd zelf zwanger waren, of bewust kinderloos zijn gebleven.
Het gaat veel verder dan alleen ons gevoel van het niet zwanger worden. Dit gaat gepaard met onzekerheid, je lichaam niet meer kennen (elke maand voel je wel iets dat kan wijzen op een zwangerschap), het gevoel van falen, je relatie met je partner... Dat kun je toch niet afwimpelen met een cursus?
Hoe erg is het als je allergrootste verlangen, je diepste wens niet vervuld wordt? Daar word je toch verdrietig en machteloos van?
Ik ben heel blij dat mijn man nog steeds vertrouwen heeft als ik het even niet meer zie zitten. Hij is degene die mij de moed en de kracht geeft om positief te blijven. Hij is degene waarvan ik zeker weet dat hij de vader van mijn kinderen wordt. Ik hoop dat 2007 ons jaar wordt. En voor alle andere lieve moeders in spe!

Liefs,
Felien

Door: Anoniem op 21/05/2007 @ 17:10

ik ben degene die dit verhaal aantal maanden geleden geschreven heeft, en inmiddels kan ik vertellen dat ik ruim 6 weken in verwachting ben!! Donderdag heb ik mijn eerste echo. Wij zijn heel blij, en dankbaar dat het na de derde en tevens de laatste IUI gelukt is. Anders waren wij met IVF begonnen.

Ik ben blij dat ik hier steun heb gevonden met meiden die hetzelfde mee hebben gemaakt. Ik ben zeer blij met deze site.

Iedereen heel erg veel succes en ik blijf hier zeker verder kletsen over het zwanger zijn en andere dingetjes!!

Door: Jo (profiel) op 21/05/2007 @ 18:36

Lieve anoniem!
Heel veel geluk met jullie zwangerschap, fijn om te lezen dat alles goed gekomen is!
De gevoelens die je beschrijft zijn herkenbaar, het gaat dieper dan alleen het feit dat het niet lukt en heeft veel invloed op je leven.
Geniet nu maar lekker van het zwanger zijn!!
Liefs, Jo en Fedde.

Door: kencey op 21/05/2007 @ 21:02

Lieve Felien,

GEFELICITEERD, ik vind het heel moedig van je, dat je het opgeschreven heb. Ik kreeg tranen in mijn ogen, wens je een gezonde zwangerschap toe, en dat je heel snel je spruit in je armen kan houden. Ik ben ook bezig voor mijn tweede, na een miskraam blijven wij ook proberen. Heel veel succes, laat nog regelmatig iets van je horen Groetjes

Door: Aliza op 22/05/2007 @ 09:25

Wat leuk om te lezen dat ,het toch gelukt is.
van harte.

Door: miro op 22/05/2007 @ 14:12

hoi Fi, ben blij voor je ...ik ken dat verhalen ook .ik heb ook meegemaakt en heb nu twee gezonde kinderen meisje van 4 en jongetje van 4 maanden...ik had puregon (injectie) gebruikt bij beiden..het probleem was onregelmatig menstruatie en eierstok was te nauw voor eisprong....ik wens je fijne zwangerschap toe.. p.s. wanneer je volgende hetzelfde overkomen waarschuw alvast zodat je niet nog langer hoeft wachten. anders moet je weer helemaal opnieuw beginnen. geniet eerst maar van je zwangerschap

Door: JustMy op 22/05/2007 @ 17:53

Ejj ,, Bij mijn Zus (ik ben een nakomeling) is het ook niet makkelijk gegaan. Mijn zus was zwanger. maar toen eenmaal de bevalling eraan kwam ging het mis, mijn zus moest 1 dag voor mijn verjaardag het ziekenhuis in.(dat was op vrijdag) Ze bleek op de grens van zwangerschapsvergiftiging te zitten. Zij zelf of haar kindje kon daar aan overlijden Het was een Moeilijke tijd, Ik zat op school (gr 8) en toen opeens zag ik mijn moeder , ik hoorde dat mijn zus ging bevallen . Ik kwam even later in het ziekenhuis aan. Mijn zus haar weeen werden opgewekt, Ze had hevige weeen , en heel erg veel pijn, Mijn zus was om half 12 met weeen begonnen en dat duurde tot 10 uur 's avonds ,, Toen kreeg mijn zus het bericht ,, dat ze niet genoeg ontsluiting had,, En Ze was op dat moment al tot 9 uur bezig,, Ze kreeg een ruggenprik en ze zouden het nog 1 of 2 uur afwachten. 1 uur later ,, Moest mijn zus naar de operatiekamer, Ze kreeg een keizersnee ,, Al die Pijn voor niks geleden ,, dacht ik , al diee tijd voor niks ,, om 10 uur was het zover, ze gingen beginnen met de keizersnee, Onze Moeder en ikzelf , waren aan het wachten, en 13 minuten later ,, Zag Ik mijn zwager met de conveuse lopen, een Prachtige zoon! Delano heette hij. ik was erg blij mijn kleine neefje te zien, een klein handje stak tussen het raampje van de conveuse door , wat een Sgatj! Het Kindje was kerngezond! Met mijn zus ging het niet zo goed,, Ze had 40 graden koorts ,, en voelde zich niet lekker , Maar Maandag 21 Mei Is ze weer thuis gekomen , met haar kerngezonde Zoon , en mijn Kleine Neefje Mijn Zwager was dolgelukkig,, Ik vroeg aan mijn zus : ,,En? Was het het allemaal waard" ? Ja , zegt ze ,, Ik ben blij dat mijn zus thuis is ,, Ja , wat je allemaal wel niet over moet hebben voor zo'n Lief Kindje

Door: Dafra (profiel) op 31/05/2007 @ 12:08

Hoi Felien!

Wat een rare situatie.....geen verklaarbare reden waarom je niet zwanger kan geraken....dat moet enorm frustrerend zijn.
Ik hoop echt voor jullie dat jullie dit jaar goed nieuws krijgen...ik duim alvast!
Veel geluk!

Dikke kus,
Elke.

Door: silvia op 31/05/2007 @ 14:26

hoi k wil graag hier op reageren

jah het is heel frustreerend als je nix mankeerd en toch niet zwanger kan wordne
mijn man en ik zijn al 7 jaar bezig we hebben alles al geprobeerd maar nix helpt het is idd erg rot want iedereen om je heen raakt wel zwanger behalve ik iedereen roept maar van joh komt wel goed en wanneer beginnen jullie aan kinderen je probeerd te blijven lachen maar de moed die zakt je steeds dieper en dieper in de schoenen nu hebben wij besloten om een draagmoeder te zoeken alleen weet ik nog niet precies hoe dat in zijn werking gaat

Door: Muizeke op 13/07/2007 @ 21:43

Elaba,
Ik heb identiek hetzelfde probleem als jou(jullie)...
Wij zijn ondertussen al 14 maanden vruchteloos aan het proberen om zwanger te worden. Ik heb ook al een volledige check-up laten doen (bloedonderzoek, gesprek, echo, baarmoederonderzoek) en mijn vriend is ook getest, alles blijkt in orde te zijn, en toch lukt het ons niet om een wondertje te krijgen...

Ik werk op een baby)afdeling van een speelgoedwinkel en zie dagelijks zwangere vrouwen, pasgeboren baby'tjes en vraag me af waarom het bij ons niet lukt...

Is het omdat ik rook, of af en toe een glaasje wijn drink of gebeurd het niet op de juiste moment...???
Veel te veel vragen om over na te denken...
"Je bent nog zo jong, je hebt nog tijd genoeg" is de reactie van vele mensen...daar hebben we niets aan, wij willen enkel een wolk van een baby op de wereld zetten...zo snel mogelijk...

Ik begrijp jou dus volkomen en weet wat er door jou heen gaat...De enige raad die ik je kan geven (en mezelf ook) is niet opgeven, en blij zijn dat jou ventje achter jou staat!! Samen komen jullie er wel door, en hopelijk zijn jullie binnenkort met drietjes!!!
Dat 2007 een super-jaar word!!!
eel geluk, en als je wil mailen, doe gerust!!
Groetjes Muizeke

Door: Anoniem op 13/07/2007 @ 22:06

hoi vrouwe ik ben 27 jaar ben nu al een half jaar bezig om zwanger te raken maar het lukt niet en weet niet wat ik moet doen xxxx

Door: Anoniem op 08/08/2007 @ 20:20

Helaba meiden,
Ik heb net zoals Felien en waarschijnlijk zoals vele andere vrouwen hetzelfde meegemaakt, hetwas verschrikkelijk om elke maand weer terug teleurgesteld te moeten worden. Elke maand opnieuw...
Allemaal mijn vriendin waren onmiddellijk zwanger en telkens zeiden ze, " je bent erveel te veel mee bezig", ze hadden makkelijk praten. Als je nog maar naar hen keek waren ze al zwanger.
Blijkbaar heeft de natuur de ene vrouw vruchtbaarder gemaakt dan de andere.
Nu bijna 3 jaar later hebben we een prachtige zoon van 18 maanden en God ik had nooit kunnen denken dat er zoiets moois bestond.
Dus als ik jullie goede moed kan geven, blijven geloven in jezelf en met de thermometer in de hand is het bij ons gelukt.
Blijven proberen je zal zien dat je wordt beloond.

Door: Anoniem op 14/08/2007 @ 13:29

van harte gefeliciteerd met jullie zwangerschap!!!!! wat zullen jullie er blij om zijn dat het nu eindelijk echt waar is !!!!!
ik wens dat de zwangerschap goed mag verlopen, en straks een wolk van een baby!!!!

Door: mona op 15/08/2007 @ 14:27

hoi dames ik heb zoals veel van jullie het zelfde probleem allerlei onderzoeken gehad van echo tot hsg zaadonderzoek samenlevings test clomis 50 een half jaar gehad!!!maar geen zwangerschap!nu heb ik voor het eerst clomid 100 gekregen en moet circa tussen maandag en vrijdag ongi worden (met nieuwe clomid 100 verkort de cyclus dus weet niet zeker waneer ik overtijd ben!!!!)heb afgelopen vrijdag bloed geprikt en nu vrijdag moet ik weer boedprikken om tekijken als ik ben aangeteld ik hoop het zo!!!!!!!ik wens jullie allemaal heel veel succes en hoop dat we allemaal een zwangere toekomst tegen moed gaan hihi

Door: Anoniem op 29/08/2007 @ 21:59

Wat een super fijn bericht. Ook ik ben nu een klein jaartje bezig. Ik heb al een lief zoontje van bijna 3 jaar en dat leidt gelukkig wat af. Ik ben er wisselend mee bezig, het ene moment kan ik het makkelijker loslaten dan de andere keer. Ik heb van een vriendin van mij gehoord dat het mineraal "zink" een positieve bijdrage levert om zwanger te worden (vooral voor de man). Google maar eens om zwangerschap en zink en je zult zien wat ik bedoel. Wij slikken het ook sinds kort en ik hoop dat het helpt. Veel liefs i .

Door: Anoniem op 14/09/2007 @ 22:42

Hoi,
Fijn om dat te lezen. Ik zit in hetzelfde schuitje als jou, Momenteel zit ik te wachten op de oproep voor een kijkoperatie want wij worden niet spontaan zwanger. Maar ik weet nu al dat ik het hierna niet meer hoef te proberen, als er niks vanbinnen fout zit word er gelijk een behandeling gekozen voor toch een kindje te mogen krijgen. Vragen krijg je toch altijd en ik ben nu zover dat ik heel erg in een dip zit want het lijkt wel alsof de hele wereld in verwachting is en IK NIET, maar het komt goed dat weet ik wel maar toch...... Het is erg frustie om nog niet zwanger te mogen zijn. Wij wensen jullie een hele fijne zwangerschap toe en shopse want dat is ook errug leuk om te doen tussen al die kleine spulletjes.

Door: karine op 13/10/2007 @ 11:56

al 1 jaar willen ik en mij vriend graag een kind maar het lukt ons niet.ik heb veel onderzoek gehad met mijn vriend ik heb allen iets met mij recht eierstok ,ik krijg een kijkoperatie op woensdag 17 okt
help ik weet niet of het pijn doet ik ben beetje bang wie kan mij meer over vertellen?

groetjes karine

Door: evelyne79 (profiel) op 03/01/2008 @ 12:01

Zo'n verhalen geven mij moed!
Bij ons vinden ze ook niets wat kan wijzen op het waarom we niet zwanger raken.
We blijven er voor gaan! Ik zie het terug wat positiever!

Anoniempje: bedankt!

Door: naas op 04/03/2008 @ 20:28

hoi allemaal

ik ben al 4 maanden bezig met zwanger worden.
ik kan niet wachten om in verwachting te raken, dat komt vooral omdat ik dagelijk met kinderen bezig ben.

groetjes naas

Door: xxx op 15/03/2008 @ 08:43

Hallo,
Heb al een kindje van 2 en we zijn nu aan het proberen voor een 2de maar wil maar nie lukken. voor het eerste hebben we 1 jaar moeten proberen en nu weeral 5 maanden bezig. en alles wat ze vertellen van da doe pijn of jeukte als je zwanger bent mag je geen rekening mee houden. want velen zeiden mij als je borsten pijn doen is het zo ver, maar de mijne deden pijn als het niet zo was. elk kent best zijn lichaam he. ik ben het te weten gekomen omdat ik elke dag een migriane aanval had een week lang. toen heb ik weer eens een test gedaan. want wou dat niet meer doen omdat ik een onregelmatige cyclus had.en het was raak.
veel succes aan all lieve mama's & papa's inspe