De klik is gemaakt!
Hallo,
Mijn naam is Jonie en ik weet sinds vrijdag dat ik (nu 29 jaar) voor de eerste keer zwanger ben. Pas 2 maanden gestopt met de pil en eigenlijk al vrij snel wat vage klachten.
De test van vrijdag gaf uitsluitsel: zwanger! En nu maar afwachten... Best wel spannend eigenlijk…
Soms voel ik wat getrek in mijn buik, dan weer heb ik wat last van mijn onderrug maar het allemaal goed te doen, hoor. Misselijk ben ik gelukkig niet, hoewel... gelukkig? Ik maak me stiekem best zorgen of alles wel in orde is. Misselijkheid lijkt me een onprettige maar niettemin een redelijke graadmeter.
De laatste tijd heb ik me iets teveel verdiept in wat er allemaal fout kan gaan tijdens de eerste 12 weken. Hmmm, dat was niet echt verstandig want nu wordt ik met regelmaat van de klok overvallen door een vreselijke bezorgdheid. O jee, ik zal toch niet tot die 1 op 10 behoren... Jammer, want echt onbezorgd zwanger zijn, lukt me nu niet helemaal. Toch probeer ik te vertrouwen op de natuur.
Een geluk is in elk geval dat ik nu zeker weet dat het in elk geval klikt tussen onze zaadjes en eitjes! We duimen voor een goede afloop.
Jonie
Reacties:
Hoi Jonie,allereerst van harte gefeliciteerd met je zwangerschap.Ik zou me maar niet teveel zorgen maken.Probeer er maar lekker van te genieten!
Het is natuurlijk wel zo,dat er van alles mis kan gaan,maar er zijn superveel zwangerschappen die wel helemaal goed gaan.Zo kun je het ook bekijken.
Verder wens ik jullie een fijne en onbezorgde zwangerschap,en over ongeveer 8 maanden een gezonde baby!!!!
Heel veel lieve groetjes van manuela.

Van harte gefeliciteerd met je zwangerschap.
Er kan altijd wat gebeuren,dus geniet ervan want anders krijg je er later spijt van dat je niet van de eerste maanden hebt genoten.
Ik wens jullie veel succes en een goede zwangerschap.
Groetjes van lilian

Dag Jonie,
Ik ga je een rare vraag stellen zijn jullie misschien in de kerstvakantie gaan skien in Frankrijk??
Heidi
Door: An op 14/06/2002 @ 17:47 

Hoi Jonie
Mijn naam is An en ik kan me helemaal inleven in wat je nu meemaakt.
Ik weet namelijk sinds dinsdag(11 juni) dat ik voor de eerste keer zwanger ben.(Ik ben 22 jaar)
Net als jij ben ik dolgelukkig maar toch ook een beetje ongerust.
Wat je verteld over wat je voelt begrijpt ik volledig maar ik ben soms wel misselijk en niet alleen s’morgen maar overgeven heb ik nog niet moeten doen.
De uitgerekende datum van de geboorte is bij ons 16 februari.
Ik hoop dat we elkaar kunnen steunen in de komende 9 maanden.
Groetjes en veel succes!
Door: alwien op 15/06/2002 @ 20:16 

Hallo Joni
ik begrijp wat je bedoelt ik heb ook net ontdekt dat ik zwanger ben .
donderdag 12juni heb ik de test gedaan en hoera zwanger nu al!!!!!
we zijn n.l. pas getrouwd en wilden dit heel graag
maar dachten dat gaat vast nog wel even duren
Ik hoop dat het bij jou en alle andere reagerende meiden goed gaat
lieve groetjes en geniet ervan!!!

Door: Simone Broers op 17/06/2002 @ 18:32 

Hallo Joni,
Ook ik kan het me goed voorstellen. Ik ben nu 9,5 week zwanger en omdat we de eerste in de familie zijn, houden we het ook stil totdat we zeker weten dat alles prima is. Heel erg spannend. Ik heb op 26 juni een afspraak staan bij de verloskundige (ben dan dus 11 weken zwanger) en hoop dat we meteen een echo kunnen maken. Pas dan kan ik echt genieten !!!!!
Succes en we houden elkaar wel op de hoogte !!
Groeten Simone

Door: margo op 18/06/2002 @ 07:12 

hallo Joni van harte gefeliciteerd,Ik begrijp je angst heel goed,helaas was ik wel 1 0p tien dat wel misging,maar nu ben ik al weer 5 maanden zwanger van de tweede. de eerste maanden zat ik ook voortdurend in angst dat iets weer mis zou gaan maar bij de eerste controle was na lang zoeken het hartje te horen
ik was helemaal opgelucht maar toch bleef het spannend
nu ga ik het al voelen bewegen en eindelijk kan ik nu ook van mijn zwangerschap genieten.ik moet zeggen dat ik geen verschil voelde in het begin met eerste zwangerschap eerste weken was gewoon harde buiken en nhet gevoel dat ik ongesteld moest worden ik werd pas misselijk na 2 maanden zelfs nu ben ik af en toe nog misselijk. Het enige advies dat ik je kan geven is mocht het misgaan,dan is het niet goed geweest en het zegt niks over evt volgend zwangerschap ik was ook blij dat ik wist dat wij vruchtbaar zijn,dat is helaas ook niet voor iedereen weggelegd.succes en laat snel weer wat van je horen
groetjes margo
Hoi Jonie,
Hééééél erg gefeliciteerd met je zwangerschap!!! Ik was zelf ook 29 toen ik voor ’t eerst zwanger was. Ondertussen heb ik een zoontje van bijna 6 maanden. Bij ons ging ’t ook allemaal heel vlot om zwanger te geraken en van zwangerschapskwaaltjes heb ik helemaal niets, maar dan ook echt niets gemerkt. Ik herinner me nog heel goed dat ik bijna niet kon blijven geloven dat ik zwanger was, tot aan de eerste echo op een 8-tal weken. Maar, om heel eerlijk te zijn, werd het nadien alleen nog wat erger : ik had het hartje van ons kindje zien kloppen en ik voelde zelf helemaal niets (niet dat ik stond te springen om misselijk te zijn, maar toch ... enige aanwijzing zou mij toch geholpen hebben). Eens mijn buikje een beetje vorm begon te krijgen, was alles voorbij en heb ik genoten voor 10!
hoi Jonie,
van hart gefeliciteerd met je zwangerschap. Ik kan je bezorgdheid heel goed begrijpen, ik ben 10 weken zwanger. Ik weet het vanaf de 5de week en ik heb mij sinds die dag ook al heel veel zorgen gemaakt. Ik ben ook heel bang dat er iets verkeerd loopt + dat ik heel misselijk geweest ben (dat is nu iets beter), maar ik heb mij vorige week voorgenomen om niet meer te tobben en toch van mijn zwangerschap proberen te genieten. Het heeft geen nut je zorgen te maken voor niets. Als er iets verkeerd gaat is er nog tijd genoeg om je zorgen te maken. ik weet het, het is gemakkelijker gezegd dan gedaan.
Ik begin nu al een buikje te krijgen, vooral tegen ’s avonds en ik ben al 2kg bijgekomen. Is dit niet een beetje veel na 10 weken?

Hi allemaal,
Wat goed om al jullie positieve reacties te lezen, ik zit nl met het feit dat ik over tijd ben met allerlei duidelijke signalen, dat de test al klaar ligt, uit de verpakking gehaald en dat ik nog niet durf te testen. Bij mij is het in december 2001 (eerste zwangerschap) misgegaan na 11 weken en daarom is dit niet makkelijk.
De eerste keer vertelde ik het iedereen na 8 weken en was ik er zo van overtuigd dat bij mij alles wel goed zou gaan dat ik nu probeer te ontkennen dat ik al ongesteld had moeten zijn en terwijl mijn vriend me al dagen stralend aankijkt, ik nog niet helemaal toegeef.
Jullie horen het wanneer de test gedaan is.

Door: lot op 07/02/2003 @ 10:18 

Hee Jonie,
Ik heb precies hetzelfde als jij. ik ben nu pas 5 weken zwanger en ben ook bang dat het mis zal gaan. Dit is mijn 1e zwangerschap en ik was al na 2 maanden zwanger. Eerst was mijn angst dat ik niet zwanger kon raken en nu is mijn angst dat het misgaat. Ik geloof dat ik een echte piekeraar ben!! En met al die informatie tegenwoordig ben ik zoals Daphne Deckers het ook zegt net een omgevallen boekenkast!! Ik heb werkelijk alles gelezen , dus ook wat er allemaal fout kan gaan. Ik wens je het allerbeste!
Lot

Door: ellen op 22/02/2003 @ 20:32 

beste Jonie,
Ik ben echt blij dat ik jouw berichtje las.Ik zit in mijn vijfde week, en heb veel pijn onder in mijn rug. Dit heb ik normaal altijd als ik ongesteld moet worden,dus je begrijpt waar ik bang voor ben. gelukkig las ik op dit forum berichten van verschillende vrouwen die dit ook hebben, dus mij ongerustheid is een beetje weggenomen

Hallo allemaal,
Ik kan me zo goed inleven in jullie verhalen. Ik maak op dit moment een beetje hetzelfde mee. Ben een week overtijd maar durf geen test te doen. Ik ben zo bang dat ik weer teleurgesteld zal worden!! Ik heb wel zwangerschapsverschijnselen, moe, misselijk en gevoelige tepels. Jammer genoeg heb ik ook veel buikpijn. Een zeurderig gevoel, alsof ik ongesteld moet worden. Door mijn studie Orthopedagogiek weet ik wat er allemaal mis kan gaan en dat maakt me doodsbenauwd! Ik zou echt niets liever willen dan twee streepjes op mijn test... Zal ik me toch maar laten testen? Wish me luck!! En jullie ook allemaal nog veel succes en geluk met de zwangerschap!
Hallo allemaal!Zeg, van harte gefeliciteerd allemaal met jullie zwangerschap! Ben wel een beetje jaloers op jullie, hoor, want jullie weten het al ’zeker’! Ikzelf vermoed dat ik zwanger ben. Zeker nu ik jullie ’verschijnselen’ lees, denk ik dat het wel zover moet zijn.
Pas geleden kwam er een vrouw bij onze buren, die de gave heeft te kunnen zien of iemand zwanger is. Eén van onze paarden was gedekt en nog voor zij wist welke, zei ze al: "Ja, die is drachtig! Dat zie ik zo!" Die avond kwam de dierenarts en... inderdaad, het paard is drachtig. Tegen mijn schoonzusje zei ze diezelfde avond: "En zíj, zij is ook zwanger hoor!Echt!" Zij vertelde het aan mij en dacht in eerste instantie, dat het gewoon ’een gokje’ was. Maar het heeft me wel aan het denken gezet. De verschijnselen die ik heb kunnen er inderdaad op wijzen.
Alleen, ik ben ’s avonds misselijk, niet ’s morgens. Ook heb ik al een paar weken gevoelige tepels en ben best moe.
Wie van jullie herkent dit? En.... o ja... ik heb nog een vraagje. Vorige maand was ik 6 dagen ’overtijd’. Ik een test gedaan, maar die bleek ’negatief’. Kort daarna werd ik ongesteld, tenminste dat dacht ik. Maar het was héél weinig, en ook nog eens ’bruinachtig’. Zou dat met een zwangerschap te maken kunnen hebben? Wie kan mij hier iets over vertellen?
Groetjes,
Marja

Door: suzanne op 09/09/2003 @ 15:01 

wat fijn te lezen dat ik niet de enige ben die niet kan genieten en alleen maar onzeker is!! Ik ben nu 11 weken zwanger en met 9 weken heb ik al een echo gehad. Daar was heel mooi het hartje op te zien kloppen! Je zou zeggen geruststelling,, ja even,, maar al snel weer heel ongerust. Over 2 weken heb ik weer een echo,, en ik kan niet wachten!Mijn zoontje (3.5jaar) en ik kijken ontzettend uit naar de nieuwe baby. (ja,, mijn relatie is pas verbroken). Succes iedereen!!
net als vele andere vrouwen ben ik ook zwanger 7 weken en ben wel ontzeker of het allemaal goed gaat ik hoop van wel ben vanmorgen naar het ziekenhuis geweest en alles was goed op de echo je kon het hartje al zien bewegen maar de spanning blijft of het wel goed gaat ,mijn schoonzus reageerde zo raar op het nieuws ze zei het kan nog wel 20 keer mis gaan nou leuke reactie hoor was helemaal ontroert
groetjes en duimen he voor ons dat alles goed gaat met ons en jullie natuurlijk
Hallo iedereen,
vorige week had ik een afspraak bij de gynaecoloog. Na 11 maanden gestopt te zijn met de pil, wou ik zijn mening eens horen. Hij deed een bloedonderzoek om te bepalen of ik mijn eisprong gehad had en nam ook een echo van baarmoeder en eierstokken. Hij vertelde me dat alles in orde was, maar dat er waarschijnlijk een kleine cyste zat ter hoogte van de linker eierstok, maar dat zou niet erg zijn. De volgende dag mocht ik bellen voor de uitslag van mijn bloed en hij vertelde me dat mijn progesteron 55 was, wat erg hoog was! Het kon dus zijn dat ik zwanger was. Omdat ik pas 3 dagen later ongesteld moest worden, moest ik nog even bang afwachten. 3 dagen later heb ik gebeld om een bloedtest te laten doen en ja hoor, ik zou 5 weken zwanger zijn. Ik blij natuurlijk want dit had ik nooit verwacht ! Maar, tegelijk ben ik ook verschrikkelijk bang dat er iets mis zal gaan. Ik ga heel vaak naar het toilet om te zien of ik geen bloedverlies heb. Mijn man is er geruster in. Ik hoop maar heel vlug dat ik de 12 weken gezond doorkom en dat ik zeker kan zijn.
Groetjes
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.











