De trein der traagheid
Terug Zwanger. Van ons derde kindje. Vreugde alom natuurlijk. En de derde keer zou je denken: je hebt het allemaal al eens meegemaakt en het vlot allemaal wat beter. Wel, niet dus.
Na de zwangerschapstest wachtte ik met de nodige weerzin op de eerste ochtendmisselijkheid. Die misselijkheid had zich bij de vorige twee niet beperkt tot de ochtend of de eerste drie maanden. Nee, ze duurde die 9 maanden lang en dook op alle momenten van de dag en de nacht op. Gelukkig komt ze nu heel beperkt voor en blijft elke maaltijd netjes op zijn plaats namelijk, in mijn maag.
Wat ik echter in de plaats kreeg van die misselijkheid kreeg, maakt van mijn leven op dit moment een gigantische puinhoop. Ik voel me net een hormonale vuilbak. De wereld, die altijd aan mijn voeten lag, torent nu hoog boven mij uit. Van mijn georganiseerde, gestructureerde dagplanning schiet niets meer over. Van het energieke typetje dat altijd alles klaar krijgt en waar anderen me altijd voor aangezien hebben, schiet niets meer over. Ik heb me, na een hevig gevecht, moeten overgeven aan een alles verterende en regelende vermoeidheid. Een vermoeidheid die mijn leven regeert van 's morgens vroeg tot 's avonds laat.
Ik, met het levensmotto: goed kan ook snel en hoe sneller, hoe liever, ben op de trein der traagheid gestapt. Het lijkt of de wereld draait zonder mij, het wordt avond terwijl ik het gevoel heb nog niet echt wakker te zijn geworden. Mijn dagen zijn te kort voor alle geplande dingen en de zetel in de salon, waar ik nooit een vast plaatje heb gehad (was ook niet nodig, had toch altijd iets anders te doen dan in de zetel te zitten), is nu mijn meest trouwe metgezel geworden. Hij begint zelfs mijn lichaamsvorm aan te nemen op een bepaalde plek. De enigen die van heel deze affaire profiteren zijn de twee poezen, die hele uren genieten van mijn lichaamswarmte als ik weer uitgeteld op de zetel lig van niets te doen.
Nog twee weekjes en dan zijn de eerste drie maanden voorbij.
Op mijn verlanglijstje voor kerstmis staan dit jaar geen sloefen, geen gsm, geen nieuwe potten of pannen, maar een grote doos boordevol energie. Dus voor allen die zich geroepen voelen, mail mij geen ellenlange teksten maar een mailtje met als bijlage een flinke portie energie, die is meer dan welkom.
Groetjes en tot mails,
Katia
Reacties:
Door: Mamske op 23/12/2002 @ 13:41 
Katia,
Ik had net hetzelfde (maar dan tijdens mijn eerste zwangerschap) en ik kan je echt verzekeren : de energie komt echt snel terug hoor!!! Na iets meer dan 3 maanden was ik als herboren!!!
Veel succes en energie gewenst dus voor het nieuwe jaar!!!!
En vergeet vooral niet van je zwangerschap te genieten!
Door: Esther op 28/12/2002 @ 18:12
Hallo allemaal,ik herken de moeheid, als ik na uren lang slapen uit mijn bed kom in de ochtend moet ik mij echt de dag door slepen, terwijl ik normaal behoorlijk actief ben, ik weet dat het er allemaal bij hoort, maar een beetje meer energie zou heel welkom zijn!!
Door: corien op 07/01/2003 @ 13:56
hallo Katia,
ikzelf ben zwanger van mn tweede; herken zeer veel in je verhaal.Ben nu 20 wkn, maar voel me hoogzwanger (inclusief de kwaaltjes; uitgezakte gevoel in mn bekken, vocht vasthouden, slecht slapen, moe, hormonaal in de war en DIK!)Ik maak me een beetje zorgen, vraag me af hoe ik het nog 20 wkn volhou. Heb jij dit ook? Ik voel me hier best alleen in staan en wil niet zo klagen tegenover anderen. Groetjes Corien
Door: gordana op 22/02/2003 @ 18:10
hallo Katia,
Ik begrijp en herken je gevoelens hellemaal. Ik ben nu door mijn eerste drie maanden heen, en ze waren alles wat ik niet verwacht had (tweede zwangerschap). Ik was gewoon 24h/ dag misselijk, kon niets eten of drinken, veel afgevallen, twee keer opgenomen in het ziekenhuis, eerste keer voor infus en tweede om aan sonde voeding aangesloten te worden voor drie weken lang. Ergste voor mij was eingelijk dat ik heen eten voor mijn zoontje van 2,5 kon maken dus moest hij naar oma en opa. Ik was mij zwangerschap niet echt bewust, ik dacht dat ik echt een ziekte had, en pas als iemand naar het kindje vroeg, dacht ik: oh ik ben eingelijk zwanger. Nu kan ik een beetje eten en drinken en voel me veel beter. Het gaat dus veel goede kant op en ik blijf positief denken terwijl dat een week geleden heel moeilijk was. Sterkte en groetjes.
Door: Margreet op 27/04/2003 @ 12:17
Hoi allemaal,
Ik herken dit ook. Kan me niet door de dagen heen slepen...blergblerg....ik ben nu ook op het net aan het zoeken of dit wel normaal is...want ik wordt er ook behoorlijk depressief van. Dit is mijn tweede zwangerschap. Bij de eerste was ik ook wel moe, maar niet zo erg als deze. Soms ben ik gewoon bang dat ik misschien wel niet zwanger wil zijn..
Door: Anoek op 08/05/2003 @ 16:36
Ik gun je een flinke portie energie.
Liefs Anoek
Door: Ikke op 08/05/2003 @ 18:12
Hoi Margreet,
Ik ben nu ook véééél meer moe dan bij mijn eerste zwangerschap, maar ik denk dat het gewoon ligt aan het feit dat ik nu voor de oudste moet zorgen en toen niet, toen kon ik mijn eigen ritme bepalen, hé. Mijn man helpt me echt goed, hoor, maar zelfs dat volstaat van tijd tot tijd niet.
Hoe oud is jouw eerste?
Door: Anoniem op 10/05/2003 @ 15:03
hoi katja,
ik heb precies hetzelfde probleem ik ben heel erg moe ik slaap veel en wanneer ik wakker wordt ben ik nog steeds moe en heb weer zin om te slapen ik heb heel erg last van misselijkheid eet weinig vooral s’ochtends krijg ik geen hap door mijn keel!!!
af en toe denk ik had ik er maar nooit aan begonnen, ik heb het gevoel dat ik nooit meer de oude word. ik hoop dat het snel over gaat maar ja elke dag is het het zelfde verhaal
Door: MAN VAN 27 PAS GETROUWD op 16/05/2003 @ 00:34
He, gelukkig,
Ik lees al jullie verhalen en dacht dat het met mijn vriendin (oh ja sinds april vrouw) niet goed ging.
Ze ligt al 4 weken kompleet uitgeteld op bed (10 week zwanger) en is de hele dag door : moe,duizelig,soms misselijk (heeft ze nu pillen voor) kortom ze is alles behalve een gelukkig aanstaande moeder!
Wat een onzekere tijd als je nog helemaal niet weet hoe het gaat en hoort en of alles goed is...
Ik ben blij te ’lezen’dat dit er waarschijnlijk allemaal bijhoort.
succes gewenst aan al die zwangere vrouwen en ook aan die mannen naast haar zijde !! , want dat valt zo nu en dan ook niet mee...
reacties zijn zeer welkom, want we voelen ons nu soms erg wereldvreemd....
Door: Marie op 20/05/2003 @ 20:11
hé super!! een partner die reageert!! vind ik echt tof!!
ik ben 5 weken en 2 dagen zwanger van ons eerste en ook wij voelen ons nog onwennig.
aan de ene kant ongelooflijk zalig zwanger (ik heb nergens last van, behalve beetje moe maar ik mag niet klagen!!) maar aan de andere kant ook zo onzeker als jullie, wat is normaal , wat niet, wat kan, wat niet, wat mag, wat niet...
ik ben niet van plan van me op te laten sluiten in een glazen kooitje maar ik wil wel alle risico vermijden, ik wil een gezonde zoon of/en dochter en daar heb ik veel voor over!!
mijn vriend is net zo onzeker dus hij zal het tof vinden dat ie niet de enige is!!!
groetjes
natt
Door: chantal op 18/07/2003 @ 12:20
hey enjoin de club ben nu ong 6 weken zwanger sleep mezelf vooruit ben de ganse dag misselijk heb onze vakantie moeten annuleren en heb pas een miskraam achter de rug maar voor de rest zijn we gewoon zwanger
Door: Dani op 07/11/2003 @ 18:19
Hoi,
Ik ben ook zwanger van een derde!Voel mijn ook de hele dag moe.Op mijn werk wil ik het nog niet vertellen dat ik zwanger ben.Ik ben nu 6weken zwanger,en krijg nu al een buikje,terwijl ik van mijn zelf geen buik heb!heb jij dat ook?Het komt misschien,dat het de derde zwangerschap is.groetjes Dani
Door: Veronique op 10/11/2003 @ 15:49
Hoi,
Ook ik ben zwanger. 6 weken en 3 dagen om precies te zijn, van mijn tweede kindje. Heb al een dochtertje van 2,5. En ook ik herken dit allemaal. Ik ben ook ontzettend moe en misselijk. Ik lig vaak al om half 9 op bed, vraag me af of dit wel normaal is. Was bij mijn vorige zwangerschap ook wel moe en misselijk, maar niet zo erg als nu. Hoort dit misschien bij een tweede en volgende zangerschap? Groetjes en sterkte allemaal. Probeer er toch maar van te genieten!
Door: Anoniem op 27/02/2004 @ 16:24
mischien gewoon een tip: ik kruip er ’s avonds rond 19uur in,.... en zo kan ik het uithouden tot de vrijdag, anders is het gewoon niet te doen en lig ik het hele WE in mijn bed, wat ook niet leuk is.
gelukkig gaat mijn eerste dochtertje om 18uur haar bedje in, en wordt ze tijdens het WE niet voor 9uur ’s morgens wakker....
en voor de rest probeer ik 2 keer per week te gaan zwemmen, dan voel ik me veel fitter.
en voor het huishouden hebben we geopteerd voor een kuisvrouw die komt kuisen en strijken, de boodschappen doen we zoveel mogelijk per internet en zo beredden we ons. Want mijn man zit de hele week in het buitenland en sta ik er alleen voor: dochterje naar de crèche, fulltime werken... het lukt wel als je taken delegeert en zoveel mogelijk rust.
Veel succes!
groetjes,
ikke
Door: eitje op 22/04/2004 @ 10:30
ik ben 7 weken zwanger van onze 3e. ik ben echt ook doodmoe. om 10 uur sochtends kan ik alweer uren slapen en ga om 9 uur naar bed. ik verplaats me van stoel naar stoel en speel met lego. het huis is een bende. het verschil is denk ik dat onze jongste pas 10 maanden is en nog snachts soms de nodige aandacht vergt. nou ja we slepen er ons doorheen en zijn toch blij met deze derde stek!
Door: Hava op 19/05/2004 @ 15:33
Hallo zwangere dames,
Ben zelf nu 15 weken en 1 dag zwanger. Ik ben 19 jaar.Wij hebben er bewust voor gekozen om op deze leeftijd zwanger te zijn, mijn vriend is ondertussen 26. We studeren alle bij, maar zelf loop ik nu stage en dit is toch heel erg vermoeiend. ik sta om 06:45 op en ben pas om 19:45 thuis, maak er dus een hele lange dag van. Mijn verloskundige doet moeilijk over pillen enzo... wat raden jullie mij aan om te doen.
Help me!!!
Door: Anoniem op 02/06/2005 @ 15:33
ik ben nu 14 weken zwanger en ben tot me 12ste week alleen maar moe en misselijk geweest en ben hierdoor zelfs me baan kwijt geraakt en heb zelfs al 2 keer me koffer gepakt om bij me vriend weg te gaan en waarom weet ik niet kan niet eens genieten van alles niet de zwangerschap die ik verwacht had maar zeggen dat dat wel over gaat allemaal nou op hoop van zegen dan maar
succes met jullie zwangerschap
Door: sophie op 24/06/2005 @ 15:26
ja ook ik sleep me door mijn dagen: ben 6 weken zwanger, van een derde (dochtertje van 3 en dochtertje van 2)en heb totaal geen energie: op mijn werk tel ik de uren af om savond te kunnen gaan slapen
hopelijk beter vanaf 3 maand hé ?
succes allemaal
Door: Sara op 28/04/2008 @ 11:42
Beste allemaal,
Fijn om jullie verhalen te lezen. Ik heb dit weekend een positieve test gedaan en zondag begin ik me al misselijk te voelen. Gisteren kon ik niet in slaap komen, mijn hele maag overstuur. Uiteindelijk ook moeten overgeven, terwijl ik dit bij mijn vorige zwangerschappen nooit gehad heb. Je gaat er toch vanuit dat je steeds een beetje hetzelfde zwanger bent, maar dat is inderdaad niet het geval. Ik voel me de hele tijd misselijk en ben doodmoe. Koude rillingen. Het liefst wil ik in bed liggen, maar dat kan ik ook niet maken. Ik zie er met twee kinderen tegenop om dit 9 maanden uit te zingen. En natuurlijk is dat kleine mensje het straks allemaal waard, maar het is wel nog doorbikkelen.
Ik wens jullie allemaal bakken met energie toe!!
Liefs, Sara
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.