hoi meid,

Nou ik vind dit echt een top, orgineel idee. fopspeen in stukje taart van je moeder en schoonmoeder.
Een prachtig idee. Ik ben zelf 4mnd zwanger en mijn omgeving weet het zo een beetje al, maar ik zou niet op zo een iedee komen.

groetjes

Heeel grappig met die tutjes!!
Mijn dochter was op vakantie geweest, en daarna moesten wij komen en de schoonouders ook voor foto’s te zien van haar reis! We kregen ook een klein cadeautje, ik en haar schoonmama, we deden het open en wat zat er in....ja....een tutter...We waren zo blij..Ze had op haar vakantie een test gedaan en het was positief, als ze thuis kwam is ze naar het schijnt naar de dokter geweest en heeft ook en echo gehad, en daarna heeft ze ons uitgenodigt voor haar foto’s van de reis te bekijken, Van een verassing gesproken...Nu heb ik een kleinzoontje en is nu al 5maanden jong!
groetjes en veel geluk met de baby en u zwangerschap!!
Jeannine

Hallo,

wij hebben het ook op een originele manier aangekondigd. We hebben tot 5 maand gewacht vooralleer we het aan de ouders vertelden (en 6 maand vooralleer we het aan de vrienden zouden vertellen). bij mij was mijn zwangerschap nog altijd "onzichtbaar".
Ik zal het nooit vergeten: paasdag: op visite bij mijn ouders voor het middagmaal en dan vlug naar mijn schoonouders voor het 4-uurtje.
Beide aanstaande moeders kregen hetzelfde: een mandje vol met paaseieren (dat doe ik sowieso elk jaar, dus tot daar toe, was alles nog normaal). In dat mandje zaten dus een paar chocolade eitjes, een paar zelfgeschilderde eitjes, een paar kaarsjes in vorm van een ei, en 1 kartonnen ei die je zo kunt vullen met alles en nog wat. en in dat kartonnen ei, had ik de 3 echos (ja, ik was al zo ver gevorderd...) gelegd, keurig in boekvorm gebonden.
De reacties waren heel heel grappig!
Mijn moeder (die haar mandje om 12 uur kreeg) vond het grappig dat ik haar luchtfotos met weervoorspellingen schonk. ze had blijkbaar nooit een geprinte echo gezien. slappelach dus. We hebben maar uitgelegd dat het witte wolkje 2 armpjes en 2 beentjes en een navelstreng had. Maar de verrassing was des te groter toen ik haar vertelde dat ze al 4 maand later grootmoeder ging worden. toen is mijn vader al vlug een bijkomende fles champagne gaan halen en het feest kon beginnen.
bij mijn schoonouders was het heel anders, die zijn allebei arts, dus wisten ze wat een echo was. Mijn schoonmoeder wou eerst de verpakking rond het ei-mandje niet openen, want we waren daar pas voor 16uur voor de taart, en ze had liever 12 gehad samen met de schoonzussen. En wij maar achter haar aanlopen met het mandje. Dan toch maar aangenomen, maar wou ze niet openen omdat ze toch regime deed en ze geen chocolade noch eieren wou. Nog ferm aangedrongen en haar verplicht om dat kartonnen ei (daar ging het om) toch maar te openen. Ze begreep het inderdaad direct. We hebben haar maar gezegd: je vroeg 2 maand geleden achter kleinkinderen, ewel: je vraagt, wij draaien (al lachend). toen kon ze eindelijk praten. Oei, maar ’t is al groot. (uiteraard al 5 maand...) dan is ze maar vlug naar de keuken geweest om zogezegd een derde (?) suikerpot op tafel te deponeren, maar we hebben een sterk vermoeden dat ze een kalmeermiddel is gaan slikken om even te bekomen. Toen kwamen de vragen los en was ze heel bekommerd om me, hoe ik me voelde en zo. Heel vertederend. Mijn schoonvader was zo blij, dat hij maar een dikke sigaar is gaan opsteken, en werd al vlug door mijn schoonmoeder en mijn 3 schoonzusen de tuin ingestuurd.
Bij mijn schoonfamilie zijn ze allemaal klein en dik en ik ben daar de enige die daar als lange spriet tussenloop. dus heb ik aan mijn schoonmoeder mijn buik moeten tonen, en uiteraard zag ze daar niets aan (ik uiteraard wel).
Toen wouden we het nog aan mijn schoon-grootmoeder (hoe noem je anders zo’n beestje?) gaan vertellen. Daar deden we het maar gewoon. Gewoon vragen hoe het was met haar andere achterkleindochter en toen gezegd dat ze nog eens overgrootmoeder ging worden. En maar niet willen geloven. die antwoorde zo van: oh neen hoor, jullie zijn nog jong (30 ondertussen) en hebben nog heel jullie leven voor jullie. wij maar antwoorden: ja maar, het is werkelijk zo ver. Hahaha, zei ze, wel vriendelijk van jullie, maar het hoeft echt niet hoor. Ondertussen had ik echt de slappe lach, en deed ik haast in mijn broek. wij haar dan maar met handen en voeten uitgelegd dat ik echt echt echt zwanger was, al 5 maand. We hebben uiteindelijk in de koffer een extra paar fotocopies (vergrote dan wel, want dat mensje is ondertussen wel 90jaar) gaan halen van de 3 echos, en toen pas wou ze het maar geloven. Ik had nog nooit zo’n slappe lach gehad, met tranen, buikpijn en rugpijn en al van het lachen, zo ongelovig dat dat mens was!
Aan mijn zwemgenootjes (ik ging elke week 1 à 3 maal 1km zwemmen) heb ik de "toekomstige vakantiebestemming" getoond: hetzelfde echoboekje. die vielen ook van hun stoel, want dat hadden ze ook echt niet verwacht, hoewel ik daar al maanden elke dag mee ging gaan zwemmen.(bij mij was het echt onzichtbaar).
Op het werk, wouden ze mij ook niet geloven, omdat ik "meer zwanger" was dan 2 andere collegas die 1 maand à 1.5maand na mij moesten bevallen en al met dikke buiken rondliepen.
Maar toppunt was nog op 8 maand, toen ik vrienden op hun trouwfeest ging feliciteren. Ik verontschuldigde mij dat ik niet naar de mis had kunnen gaan, omdat ik eerst naar een babyzaak koetsen wou "uitproberen" en dan zo moe was, dat ik terug in mijn bed ben gaan liggen ipv naar hun mis te gaan. Hun antwoord: aha, plannen? Ik gaf dan maar als antwoord: wel ja, ik ben zwanger. hun reactie was heel enthousiast: proficiat gewenst en dan gevraagd voor wanneer het was. Ze moesten wel gaan zitten toen ik vertelde dat het over maximum 4 weken zover was.

Kortom, elke keer dat ik het aankondigde heb ik heel hartelijk moeten lachen, want de reacties waren en bleven echt ongelovig.en DE klassieke vraag bleef: waar steek je toch die kleine? tja, wat antwoord je daarop?....

groetjes,

Françoise

Ik en mijn proberen ook al 9 maanden, maar helaas nog steeds niks. Ik vind het heel erg leuk om te lezen wat hier geschreven wordt, ik heb zelf nog niet meegemakt maar om te horen hoe het voelt is ook leuk.
Hier wordt ook vaak gesproken over voorgevoel, ofte wel vrouwen instict. Mijn maandstonden is heel vreemd, ik krijg rond de 21e van de maand altijd de tekens en 1 of 2 dagen later wordt ik ongesteld. Vorige maand heb ik ook op de 23e tekens gekregen en had op 25e doorgebroken. Vandaag is de 26e en heb nog steeds geen tekens. Een gevoel in mij zegt dat het zover is...... maar omdat ik de afgelopen 9 maanden meerdere malen negatief getest had heb ik deze keer nog niet getest. Al zou het zo zijn, dan is het nog heel erg vroeg volgens mij. Ik moet wachten ik wil in het weekend testen als mijn menstruatie wegblijft.
Maar het gevoel dat ik zwanger ben blijft maar.Trouwens ik heb nergens last van ik voel me prima.
Zou het zijn meisjes? Duim voor mij.

Wij hadden kaarten voor de opa’s en oma’s gekocht met als tekst op de voorkant "voor de trotse grootouders" en ik heb daar in geschreven medio augustus word onze kinderwens vervuld!

ik vind het een super idee,speentjes in de taart.
wij zijn nu 5,5 week zwanger en zou het het liefst uit het raam schreeuwen,maar onze eerste zwangerschap was buitenbaarmoederlijk en nu wil ik eerst de echo afwachten tot we iets vertellen dit gebeurt pas over 3 weken we tellen de dagen af,maar als alles in orde is gaan we gelijk naar mijn ouders en schoonmoeder.
maar om het gewoon te zeggen is niet leuk ik wil er ook iets speciaals van maken.
dus als jullie nog meer leuke ideetjes hebben hoor ik dat graag.heel veel plezier met jullie zwangerschap

allemaal super gedaan! ik ben nu 3 maanden zwanger, maar ik wist eigenlijk al vanaf dag 1 dat ik zwanger was. en nu, ja dan moeten we het ook tegen onze ouders vertellen. aangezien dat niet zo makkelijk is, want onze ouders zijn zakenmensen en zelfs wij moeten een afspraak maken. eerst waren de ouders van mijn vriend aan de beurt, die wonen het dichts bij want mijn ouders wonen in nederlands brabant, en wij zelf in zeeuws vlaanderen. aangekomen bij mijn schoonouders eerst gezellig kletsen over van alles en nog wat, ik had smiddags 2 mini boekjes gehaalt met daar op beste opa en beste oma, dus uit eindelijk zei mijn vriend we hebben trouwens nog een kadotje voor jullie mee, ik gaf er dus een aan mijn schoonvader en een aan mijn schoonmoeder, aangezien mijn schoonvader altijd wilt raaie ging hem dat nu niet lukken want moeders had het al uitgepakt en riep meteen worden we opa en oma? tranen vloeide van blijschap. . ja en toen he naar mijn ouders, we kwamen daar aan en ook weer gezellig kletsen voor hun had ik 2 tutten gekocht, uit eidelijk zei ik we komen eigenlijk wa vertellen, waarop onze moeder zei, of je gaat trouwen maar da lijkt me sterk dus je bent zwanger, ik zei nou dan hoeven jullie de kadotjes niet meer uit te pakken! champagne werkt uit de koelkast getrokken (die hadden ze al koud staan) en heel de avond zijn er weer veel tranen gevloeid!dit is voor heel de fam de eerste kleinkind dus dat geeft veel enthousiasme!jullie allemaal heel veel sterkte en suc6 met heel de zwangerschap! liefs jenny

hoi anoniempje!

ik ben ook 23 net als jij, en weet van gisteren dat ik zwanger ben
het was nog niet gepland, maar we wilden zowiezo niet lang meer wachten om eraan te beginnen, dus dat zat al goed

mijn vriend heeft heel veel schrik voor de reactie van zijn ouders (moeilijke mensen pff)
maar mijn familie gaat in de wolken zijn! dat weet ik nu al...
het moeilijke is zwijgen (ben nog maar 5weekjes)

maar ik zou er gewoon voor gaan, als jij en je vriend hierbij goed voelen!
wijzijn deze zomer 4 jaar samen, wonen anderhalf jaar samen, hebben beide vast werk
tegen dat het kleintje der is is hij al 25 en ik wordt een maand later 24

zo jong is dat toch niet?

veel succes!!