Vaderdag werd grootvaderdag
Dag iedereen,
Ik ben 7 weken zwanger en afgelopen weekend hebben we het grote nieuws aan onze ouders verteld. Ergens op deze site had ik een leuke manier gevonden en dat het nieuws daarmee insloeg als een bom, kan je in volgend verhaal lezen.
Zondag was het vaderdag. Mijn man en ik hadden voor ons beide vaders een piepklein kruippakje gekocht, dat in een doos verpakt met daarin een grote brief met de tekst "Over 7 maanden kom ik het passen".
Mijn vader was het eerst aan de beurt. We zaten met z'n vieren buiten op het terras. Hij zag eerst de brief en las hem hardop voor. Twee paar vragende ogen… Ik gaf mijn moeder een knipoogje.
"Ja, maar, wat dan? Wat bedoelt je daarmee?" (een beetje zenuwachtig aan het draaien, aarzeling).
En dan neemt hij het papier weg, ziet het kruippakje en haalt het eruit. Toen zag je dat ze echt heel zenuwachtig werden.
"Ja, maar,... Allez,... Waarom hebt je dat nu gekocht... Waarvoor dient dat?" (al aan het wenen)
En toen begon ik ook te wenen. Ik zei: "Papa, je wordt opa."
Ons ma sloeg haar handen voor haar mond, onze pa werd zo rood als iets en de tranen rolden direct over zijn wangen: "Het is toch niet waar zeker! Kom hier!"
En toen gaf hij mij een knuffel...
Jong, dat was niet te doen. Zo kende ik onze pa helemaal niet, hoor. Die plette mijn borsten bijna plat en toen ik hem wou terugduwen, liet hij niet los. Ons ma die bleef zitten in haar stoel en dus ben ik haar zelf een knuffel gaan geven.
We hebben nog zitten babbelen over hoe lang we het al wisten, hoe het allemaal gegaan was bij de dokter, wanneer ik uitgeteld was, enz...
Op een bepaald ogenblik zei mijn ma dat ze zich niet goed voelde en dat ze dacht dat ze flauw zal vallen. En ja, hoor, daar ging ze. Lachen achteraf, maar op dat moment niet, hoor! Haar ogen tolden, ze was lijkbleek en helemaal bezweet. Het duurde zelfs een tijdje eer ze terug bijkwam! Maar goed, uiteindelijk was ze bekomen en noemde ze mijn pa de hele tijd "Opa". Amai, wat waren die twee gelukkig!
Bij mijn schoonouders was het mijn schoonmoeder die het pakje opendeed en ze had het onmiddellijk door. Ze gooide haar bril af en begon te schreien. Daarna dikke knuffels natuurlijk en de nieuwbakken opa stond er met betraande ogen naar te kijken.
Oma is 2 minuten erna naar de telefoon gegaan om al haar zussen op te bellen. En maar wenen telkens ze zei dat ze oma zou worden...
Amai, dat zijn echt taferelen om nooit meer te vergeten. Naar het schijnt straalde ik echt de hele dag! Oef, wat was ik blij dat ik het eindelijk mocht zeggen.
Groetjes,
Kaat
Reacties:
Door: Sylvie op 12/10/2003 @ 18:47 
Ik zit hier zelf met de tranen in mijn ogen...wat een pakkend verhaal. Ik ben er zo bij betrokken omdat het binnenkort mijn beurt is...Ik ben bijna 10 weken zwanger en volgend weekend vertellen we het mijn ouders en schoonpa. Ik verwacht ook ontroerende taferelen en ben zelf al zo’n huilebalk.
Mooi verhaal Kaat, nog een fijne zwangerschap gewenst!!
Groetjes
Sylvie
Door: kaar op 13/10/2003 @ 11:17
hee meid van harte wat een leuk verhaal ik ben zelf 23 weken zwanger heerlijk geniet er maar van! groetjes kaar
Door: Anoniem op 14/10/2003 @ 06:16
he,wat een toffe verhaal.Kon ik wel geloven at je tranen had.gelukkig zijn er nog ouders die blij zijn om oma of opa te zijn.want de mijn zou niet te content (ook heb ik de leeftijd voor en ben al getrouwd)Ik wens je al veel succes met je zwangerschap en geniet er maar van!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
SofDoor: Minne op 14/10/2003 @ 11:56
Getver Kaat,
Nu zit ik hier met dikke druppels in m’n ogen voor m’n pc, aan het doen alsof ik hard aan het werk ben en ondertussen de tranen wegslikkend. Fantastisch nieuws om te vertellen he! Ik zelf ben nu nog maar 6 weekjes zwanger maar ik kan niet wachten om het aan m’n moeder te vertellen, ’k moet nu al bijna snotteren als ik eraan denk!
Het allerbeste met je verdere zwangerschap en hopelijk niet te veel kwaaltjes en een wolk van een babietje!!
Groetjes, Minne
Door: Sylvia op 14/10/2003 @ 13:08
Wat een gave reactie zeg! Ik ben nu 6 weken zwanger van mijn eerste kindje en wij hebben het afgelopen week tegen mijn ouders verteld. Ik had een kaart gekocht en daarop geschreven: "Ik ben ongeveer zo groot als een rijstekorrel, bijna 6 weken oud en over iets minder dan 8 maanden laat ik mijn gezicht zien. Ra, ra, wie ben ik." Het sloeg in als een bom. Ze vinden het geweldig. Spannend allemaal hoor!!!
Heel veel plezier met je verdere zwangerschap!
Groetjes,
Sylvia
Door: Anoniem op 15/10/2003 @ 15:08
toch wel fijn dat ook je schoonouders er zo blij mee zijn. Ik ben over 5 weken uitgerekend en ze hebben totaal geen belangstelling voor hun eerste kleinkind. 4 weken geleden lag ik in het ziekenhuis vanwege een bloeding en ze hebben nog niet een keer gebeld. Maar gelukkig zijn mijn ouders wel door het dolle heen.
Door: Anoniem op 09/06/2004 @ 18:31
leuk dat ze het goed opgevat hadden bij mijn waren ze zelfs kwaad tuurlijk ik was 16. Nu ben ik 26 jaar en ik heb een een mooie,flinke dochter van 10 jaar en een zoon van 6 twee
maar ooksoms twee
groeten anoniemDoor: happyphoebe op 18/06/2005 @ 22:26
wat ontroerend ik ben nu zelf bijna zelf 5weken zwanger en zondag is het vaderdag
maar we vertellen het pas met onze verjaardag maar het is egt een heel mooi verhaal 
Door: Anoniem op 21/01/2007 @ 15:23
proficiat met je zwangerschap. geniet er maar van. gelukkig voor jou waren ook je schoonouders dolenthousiast. de mijne toonden en tonen nog steeds geen interesse in hun 2 schatten van kleindochters.
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.