Wanneer je makkelijk zwanger wordt…
Zoals velen hadden mijn man en ik de leeftijd om aan kindjes te beginnen. Eens de beslissing genomen werd, wil je natuurlijk zo snel mogelijk zwanger worden. Toch hadden we in ons achterhoofd dat het enige tijd kon duren aangezien je meer en meer hoort over eventuele problemen. We wilden ons dan ook niet druk maken mocht het eventjes duren.
Maar dat was niet nodig, hoor… Vier maanden later was ik al zwanger. We waren dolgelukkig natuurlijk! Ik ben er nog steeds erg dankbaar voor dat het zo snel lukte.
Ook in onze kennissenkring ging het steeds vaker over kinderen. We kenden ook mensen bij wie het proberen al een tijdje duurde maar we vonden dat we ook tegen hen eerlijk moesten zijn. Dus wilden we ze ook over onze zwangerschap vertellen.
Ik belde desbetreffende dame op met de mededeling dat ik goed nieuws had. Het enige dat ze kon uitbrengen was: "Ge zijt zwanger zeker?!"
Dit werd echt op een heel rare manier gezegd. Daardoor voelde ik me echt schuldig… Waarom hebben wij zoveel geluk en zij niet? Maar ik kan me toch moeilijk negen maanden lang wegcijferen voor haar. We hebben zeker het verstand om er zo weinig mogelijk over te zeggen en we respecteren die mensen enorm.
Enige tijd later was die dame ook zwanger maar het is verkeerd gelopen en een miskraam was onafwendbaar. Ik, wel zwanger, heb haar zoveel mogelijk proberen te steunen maar ik kreeg stank voor dank. Wat zij heeft meegemaakt, wens ik mijn ergste vijand niet toe maar voor mij is het nu ook niet gemakkelijk? Ik vermoed dat ze daar nog niet heeft aan gedacht.
Gelukkig kan ik steunen op mijn echtgenoot die alles goed kan relativeren. Nu gaat het beter met me en kijk ik enorm uit naar de geboorte. Nog eventjes en onze spruit is daar. Nog even door het warme weer ploeteren en we hebben ons mooie geschenk.
Maar met die ene vriendin ben ik toch nog heel voorzichtig. Ik mijd ze niet maar tot aan de geboorte maar ik ben wel op mijn hoede voor nog andere "rare" antwoorden.
Bietje
Reacties:
Hey Bietje.
Het enige datik ff kwijt wil, is dat jij je na mijn mening niet schuldig hoeft te voelen dat het bij jullie wel lukt.Geniet er lekker van. Ikzelf heb al een zoontje van bijna 4 en ben nu 17 weken zwanger van de tweede. Beide keren was ik de maand na het stoppen van de pil zwanger. Daarvoor prijs ik mezelf erg gelukkig, dat mij dat gegeven is,,, want je hoort idd dat het ook vaak anders is. DUs,,,, geniet er lekker van!!!en veel suc6 met je bavalling!!
Groetjes, SuuS.
Door: Bietje op 22/10/2003 @ 08:49 
Ik ben ondertussen reeds bevallen en alles is goed verlopen. Die "ene vriendin" is wel op bezoek geweest maar het is nu toch geheel anders dan voorheen. Tijd brengt raad misschien.
Door: Kwebbel op 22/10/2003 @ 10:21
Bietje,
Gefeliciteerd met je spruit! En ja, je mag er gerust van genieten!
Voor mensen die moeilijk zwanger kunnen worden is die confrontatie vaak pijnlijk. Je zal ze tijd moeten geven en als het een ’echt’ goede vriendin is dan komt dat wel weer terug.
groetjes,
Kwebbel
Door: sophie op 22/10/2003 @ 12:33
Bietje,
Oordeel niet te gauw over hoe mensen zouden moeten reageren. Men weet nooit hoe men reageert bij groot verdriet en teleurstellingen, gepast of niet gepast. Waarschijnlijk is er bij jouw vriendin een diepe wonde waar zij soms moeilijk mee kan omgaan. Maar als jullie echt viendinnen zijn, kan dat toch uitgepraat worden? Niet door haar zo te veroordelen of door je schuldig te voelen, maar door echt met haar te spreken en naar haar de luisteren of haar gewoon de tijd te geven. Misschien kunnen jullie elkaar dan beter begrijpen en elkaar helpen...
Ik begrijp dat zulke reacties echt niet fijn voor jou zijn, maar ik denk dat ze niet tegen jouw persoon gericht zijn, maar gewoon gevoelens zijn die je vriendin moeilijk kwijt kan.
Hopelijk is er nog genoeg vertrouwen om jullie vriendschap te redden!
Door: Anoniem op 22/10/2003 @ 12:57
Bietje,
Voor jou is het allemaal geweldig dat je makkelijk zwanger wordt, en een gezond klein mensje op de wereld hebt gezet. Maar voor andere (je vriendin)is dat een harte wens die maar niet in vervulling gaat. Daarom is het zo moeilijk om met zwangere vrouwen om te gaan. En je vriendin zal dat gevoel niet alleen voor jou hebben, maar tegen alle zwangere vrouwen. Elke keer als ze een zwangere vrouw ziet (of jou) dan doet het pijn!... Zij wil ook zo graag zwanger zijn! Okey,.. jij kan daar niets aan doen (dat je zwanger bent) Maar jij bent blij en gelukkig, door je zwangerschap, en zij verdrietig om dat het keer op keer niet lukt! Geen wonder dat jullie vriendschap anders is dan voorheen. En dat ze soms "rare antwoorden" geeft is omdat ze zichzelf wil beschermen. (je zelf hard opstellen, dan kan ze me geen "pijn" doen). Je kon haar niet helpen toen je zwanger was. En nu...Ik denk dat je haar zou kunnen helpen doormiddel van jullie kleine. Misschien helpt het haar om al die liefde voor een eigen kindje. Een beetje bij die van jou kwijt te kunnen? (maar ik weet niet of jullie vriendschap nog zo hecht is).
Doe je best, en laat je vriendin NIET vallen!
Door: angel op 22/10/2003 @ 22:08
hoe lang is je vriendin al bezig om zwanger te raken?
ik was vorige maand al 3 jaar bezig om zwanger te raken. bij ons lukt het ook niet zoals het zou moeten,en natuurlijk heb je dan moeielijke momenten. maar dat wil niet zeggen dat ik andere mensen niet gun wat ik zelf als wens heb,want dat zou niet eerlijk zijn. ik heb ook momenten gehad dat ik in huilen uitbarste als ik zon klein hummelke zag en dat ik soms even weg moest omdat ik het niet meer uithielt. maar het leven is hard en we moeten gewoon blijven knokken voor de wensen wat we hebben. nu kan ik genieten van mijn tante zijn. we hebben drie lieve pete kindjes al hebben we het af en toe heel moeilijk en hebben veel pijn en verdriet we genieten zoveel we kunnen van de kleine hummels. en wat jou vriendin betreft geef haar wat tijd, hopelijk krijgt zij ook de draai dat ze beter en makkelijker met haar eigen emoties om kan gaan.het heeft bij mij ook ruim een half jaar geduurt voordat ik er zo mee om kon gaan.
groetjes en sucses angel
en geniet van de kleine.
Door: Bietje op 23/10/2003 @ 10:30
Hoi, ik begrijp jullie best hoor. Ben echt geen moeilijk of bevooroordeeld iemand. Ik weet dat ze het heel moeilijk heeft en dat respecteer ik wel. Ik heb 9 maanden lang niet veel verteld over de zwangerschap om haar zeker niet te kwetsen, zo af en toe wel iets anders is het precies dat ik er niet over wou praten. Volgens mijn vermoedens probeert ze al twee jaar zwanger te worden. Maar buiten dit feit is het iemand die snel de moed opgeeft als er iets mis gaat en dat heeft misschien wel met haar houding te maken. Ik geeft de vriendschap zeker niet op, ik probeer en blijf proberen, maar ik ben echt gelukkig en dat mag ze me niet afnemen. Ik wens dat echt niemand maar dan ook niemand toe, ik leef zo met mensen mee en dat maakt het er ook niet makkelijker op. Nog eens bedankt voor jullie reacties, heb er veel aan.
Heej Bietje!!
Wil je eigenlijk alleen maar even feliciteren met je klein wondertje!! Geniet ervan, en laat je geluk niet onderdrukken door je vriendin. Het is zeer zeker heel erg voor haar (en andere die maar niet zwanger worden en dit zo graag willen) maar dat wil niet zeggen dat jij je dan schuldig moet gaan voelen tegenover haar. Probeer gewoon haar reactie te begrijpen maar je er niet teveel aan op te trekken. Jou is het immers wel gegeven dit grote geluk te mogen meemaken, dus geniet daar dan ook optimaal van!!!
Groetjes, SuuS.
Door: Kel op 25/10/2003 @ 18:07
hallo Bietje,
Allereerst gefeliciteerd!! Is alles goed gegaan met jullie beide?
Ik ben er zo een als je vriendin, 4 icsi pogingen mislukt. Ik begrijp julli zeker, heb dit al meerdere malen meegemaakt en probeer er zo goed als kan mee om te gaan. Maar vergeet echt niet dat als je zoiets meemaakt, de grond telkens weer onder je voeten wordt weggeslagen, dit zijn tegenslagen waarbij je je alleen wat kan voorstellen als je het zelf hebt meegemaakt of meemaakt. Rare antwoorden, tja ze probeert ook haar best te doen, je zit zo in de knoop en voelt je zo leeg en hopeloos en dan moet je ook rekening houden met een ander... soms gaat dat bijna niet.
Maar goed ik hoop dat het goed komt tussen jullie, misschien een idee om je te verdiepen in het ongewenst kinderloos zijn? Heel veel succes en ook heel veel plezier met je kleine!!
Liefs Kel
Door: Bietje op 27/10/2003 @ 16:20
De vrouw over wie ik vertel is met inseminatie bezig. Zowel zij als haar echtgenoot zijn onderzocht en er is niets abnormaal gevonden. De man in kwestie komt niet klaar. Dus vroeg of laat zal het zeker lukken, ik duim in ieder geval voor haar, ondanks alles wat we hebben meegemaakt.
Door: jolien op 28/10/2003 @ 14:33
hoi bietje,
van harte proficiat met je kleine spruit ! en geniet er maar met volle teugen van, de tijd gaat al zo snel...
ook ik was ongelooflijk vlug zwanger ( nu 3,5 maanden )na het verwijderen van mijn spiraaltje, heb zelfs mijn regels niet meer gehad, terwijl ook wij zo iets hadden van dat kan nog wel even duren, omdat ook in onze omgeving er toch een aantal koppels zijn die al enkele jaren ’aan het proberen’ zijn, en er soms maar niet altijd problemen blijken te zijn.
ik besef heel goed dat het voor hen niet makkelijk moet zijn, en ik wil hen dan ook niet kwetsen maar volledig zwijgen doe ik niet, ik kan mijn geluk niet wegcijferen.
nu is er één vriendin die ongeveer twee weken geleden te weten gekomen is dat het bij hen waarschijnlijk niet op een natuurlijke manier zal lukken, en dat is hard, voor hen maar ook voor mij. voel me inderdaad een beetje schuldig, maar zij is een schatje, is haast nog gelukkiger dan ik met mijn zwangerschap ( als dat kan ), hoewel ze ook haar zwakke momenten heeft, die ik haar ook gun.
ik weet zeker dat we er samen sterker uit zullen komen en ik hoop van ganser harte dat dat ook bij jullie het geval zal zijn.
geniet met volle teugen van je kindje en probeer je vriendin zo veel mogelijk te steunen, ze zal het nog hard nodig hebben.
groetjes
Door: Bietje op 29/10/2003 @ 11:20
Joien, bedankt voor je lieve woorden. Ik geloof er ook in hoor, nu meer dan ooit te voren, dat alles goed komt en we er inderdaad samen sterker uitkomen. Het is voor geen van beiden makkelijk. Het van me afschrijven helpt ook enorm veel.
Door: Bietje op 29/10/2003 @ 11:28
’k wou Jolien schrijven natuurlijk, beetje te snel geweest...
Door: Anoniem op 20/01/2004 @ 17:18
Bij mij slaat het werkelijk alles! Snel zwanger worden: volgens mij ben ik er recordhouder in. Ons eerste kindje, nu acht maanden, is verwekt omdat ik een paar dagen mijn pil was vergeten te nemen. Toen ons kindje ongeveer zes maanden oud was, ben ik (ondanks het feit dat ik lang borstvoeding had gegeven, én ondanks het feit dat ik de minipil nam - wél consequent dit keer) opnieuw zwanger geworden. Mijn man en ik: we moeten mekaar maar aankijken, heb ik de indruk, om in verwachting te geraken! En daar zijn we alleen maar gelukkig om. Met ons eerste kindje is -hoewel ongepland- een droom in vervulling gegaan. Het beste wat ons ooit overkomen is! Met het tweede zal dat niet anders zijn. Dat weet ik zeker...
Door: Anoniem op 12/10/2005 @ 22:02
Ik kan je vriendin wel begrijpen .Ikzelf ben ook al 2 jaar aan het proberen en bij anderen lukt het alsof het niets is.
Dit is niet eerlijk.
Mijn vriendin heeft ook juist verteld dat ze zwanger is en eerlijk gezegt heb ik heel de nacht liggen janken van waarom zij wel en ik niet.De dag erna heb ik haar pas durven terug bellen dat ik zogezegt heeeeel blij ben voor haar maar eerlijk gezegt kan ik dat pas aijn als ik ook zwanger ben!!
Dit klinkt heeel egoistisch maar zo zit de natuur en de mensen nu ineen en ik vrees dat jullie band nooit meer hetzelfde zal zijn.
Ikzelf wil mijn vriendin niet kwijt maar ik ben toch al dadelijk kontakt aan het zoeken met vroegere vriendinnen die nog geen kinderen willen of er ook geen kunnen krijgen !En ik weet niet of ik het aan ga kunnen om hun met een kleintje te zien.
Ik ga natuurlijk niet de bitch uithangen en ga zo veel mogelijk mijn best doen om normaal en lief tegen hun te doen !
Uiteindelijk hebben we geen kanker of een ongeneselijke ziekte en is onvruchtbaarheid niet eeen teken voor zelfmoord maar toch...
Sorry van dit berichtje maar ik zie het geen kinderen krijgen echt heel somber in en moet mezelf wat motiveren om verder te leven zonder kinderen;gelukkig hou ik veeeeeel van dieren;
Door: Anoniem op 08/02/2006 @ 12:17
Ik ben een jonge mama van 20, mijn dochtertje is 20 maanden. Ik was 17 toen ik gepland zwanger raakte van haar, en het was in 1 keer raak. Nu ben ik dus 20, en wederom gepland zwanger. Deze keer was het in twee keer raak. Veel mensen zouden mij voor gek verklaren als zij de hele en volledige waarheid wisten over mij en mijn kindjes, vandaar dat ik meestal niet eerlijk ben en zeg wat mensen willen horen: het was onverwacht. Maar dat ik erg vruchtbaar ben, dat is een feit.
Door: maria op 03/04/2006 @ 18:24
Hallo bietje,
Ik zit ook in zon soort situatie. Ik ben nu 5 week zwanger en was pas vanaf eind januari bezig hiermee. Mijn zus is al bijna 2 jaar bezig.... Zie er erg tegen op om het haar te vertellen.
Door: lily op 28/02/2007 @ 11:41
hallo,wij zijn op dit moment 11weken zwanger
en we waren ook nog maar"aan het proberen"van half december dus ook direkt raak!!Alhoewel ik me er ook op ingesteld had dat het toch zeker langer ging duren omdat ik er toch wel erg mee bezig was,maar zoveel te beter natuurlijk!Veel succes met jullie zwangerschap allemaal en hopelijk ,niet teveel kwaaltjesEn je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.