Dames,
Ik lees met grote interesse jullie verhalen. Ik ben 7 maanden geleden bevallen van een jongentje. Perfecte zwangerschap gehad. Wel wat pech bij (althans na) de bevalling (veel bloedverlies) en ook nog een fikse borstontsteking (met operatie als gevolg) in de derde maand na de geboorte. Heeft wel een tijdje geduurd voor ik mij weer topfit voelde. Dat is inmiddels het geval en wij genieten ontzettend van ons kereltje! Ik zou niets liever willen dan nu weer zwanger raken, maar ik weet niet of dat fysiek wel verstandig is. Ik lees dat bij velen van jullie het goed gaat. Dat geeft mij moed. Leuk!
Succes allemaal.

hier ben ik weer!We zijn alweer een weekje verder en nu begin ik toch te voelen dat ik zwanger ben.Wat meer slaap nodig,verandering van borsten,'s morgens ook wel wat misselijk maar als ik dan een beetje eet gaat het wel over,(gelukkig!)Toen ik het op het werk vertelde waren ze daar wel niet zo happy mee en dat deed eigenlijk wel wat pijn,voor de rest is iedereen superblij!!groetjes aan alle mede-zwangeren!!

Hoi,

Ik ben in oktober bevallen van onze lieve, maar energieke zoon. Aanvankelijk dacht ik niet aan een 2e kindje, omdat alles zo nieuw en best zwaar was. Maar na 3 maanden gaat alles vlot en heb ik een enorm verlangen naar een 2e. Als ik jullie reacties lees, zuch ik eigenlijk van opluchting, want bijna iedereen raadt mij aan te wachten. Maar of het nu om een korte of lange periode tussen beide kinderen gaat, alle begin blijft zwaar, niet? Het enige wat me nu nog tegenhoudt is het financiële. Hoeveel duurder wordt met 2 i.p.v. 1? Want ik wil ze beiden kunnen geven wat ze nodig hebben. En dan nog 1 extra zorg: zal mijn zoontje jaloers reageren of niet? Tegen de tijd, dat ik zwanger wil raken, zal hij 9 maanden zijn en bij de geboorte ong. 18 maanden...
Wel fijn, dat er vele anderen zijn, die gewoon hun hart volgen en het aangedurfd hebben

ha,
zelf ben ik nu ook zwanger van de 2e, mn dochtertje was 11 maanden toen kweer zwanger bleek te zijn.
we zijn er echt superblij mee, maar voel me wel veel bezorgder, herkent iemand dit misschien?

Hey allen,
Fijne verhalen allemaal! Ik wens jullie stuk voor stuk veel succes met jullie zwangerschap en natuurlijk ook achteraf met jullie pasgeborenen.
Ikzelf ben ongeveer 3 maanden zwanger nu en ons dochtertje is nu 20 maanden. Geloof het of niet, maar ook ik heb een reeks negatieve reacties gekregen, zo van: je had beter nog even gewacht (ik vraag me af waarom, want ik en mijn zus schelen ook maar 2 jaar en de andere jongste zus nog eens 2 jaar met mijn oudste zus, misschien omdat ik net 26 geworden ben, wat een beetje jong is in de ogen van de meesten die ik ken). Ikzelf ben superblij met mijn zwangerschap en ook mijn vriend! Ons Nathalie (mijn dochtertje) beseft het wel nog niet, maar ik hoop dat ze binnenkort wat meer kontact zal zoeken met mama's dikke buik (heeft iemand hier reeds ervaring mee?).
Als ik jullie verhalen zo lees, vind ik het soms wel jammer dat er niet eerder aan begonnen ben, maar mijn vriend en ik hebben beslist dat we er enkel voor gaan als we er echt klaar voor zijn (en dat was dus enkele maanden geleden). Veel succes nog allemaal en groetjes

Dames,
Wij wilden ook na ons eerste kindje graag 'snel' een tweede. Na 10 maanden zijn we gestopt met voorbehoedsmiddelen en ja hoor, meteen bingo. Helaas heb ik na 8 weken een miskraam gehad. De mensen die wij dat vertelden reageerden, tot mijn grote verbazing, vaak ook in de trant van "ach, het was ook wel erg snel.". Ik liet natuurlijk niets merken, maar van binnen vond ik die opmerkingen niet leuk. Inmiddels proberen we het opnieuw. Erg spannend. We hebben besloten ons niets van de ideeen van anderen aan te trekken en alleen naar ons eigen gevoel te luisteren. Succes allemaal!

Hoi,

Onze zoon is net een jaar geworden.
Ik voel wel de drang naar een tweede, maar heb zoveel problemen gehad tijdens de eerste zwangerschap: de eerste 3 maanden had ik hyperemesis gravidarum, dwz dat je zoveel moet overgeven, dat je uitdroogt en absoluut niet in staat bent voor jezelf te zorgen. Ik kon niet spreken, niet op mijn benen staan, me niet wassen of aankleden, niks! Ik werd zelfs opgenomen in het ziekenhuis. Met 20 weken was het zo goed als voorbij, maar 4 weken later kreeg ik heel veel last van bekkeninstabiliteit, helaas tot op het einde. Ben dus zo goed als niet gaan werken tijdens deze zwangerschap. Stel je voor dat dit weer gebeurt, maar dan loopt er hier al eentje rond. Wie gaat er dan voor hem zorgen? Zijn er nog mama's die ervaring hebben met hyperemesis (niet de gewone misselijkheid) en die het aangedurfd hebben om nog eens zwanger te worden?

Hoi allemaal,
Ik begrijp jullie gevoel.Mijn dochter is nu 9 maanden en ben nu weer 6 weken zwanger. Ik heb een half jaar borst voeding gegeven en toen pas ongesteld geworden. Mijn eerste zwangerschap was een buitenbaarmoederlijke dus ik dacht zo'n vaart zal het wel niet lopen. Maar nu al weer een tweede. Ben er blij mee maar moest eerst onwijs aan het idee wennen! Vind het ook zielig naar mijn kleine meid toe dat ze nu al aandacht moet delen! Plus was eindelijk van mijn hormomen af komen ze weer. Ben alleen zeer bewust van de gelukkig positie waar wij ons in bevinden om zo snel weer zwanger te zijn! dus ik kan niet wachten op deze wonder!

ons zoontje is bijna 5 maanden. en het kriebelt weer voor een tweede. heb vandaag mijn regels gekregen maar ben gestopt met de pil en folium tabletten beginnen nemen. willen nu terug proberen. is het slecht voor je lichaam en je ongboren kindje? wie kn me helpen

hey daar

mijn dochters schelen 22 maand en ik moet zeggen ik ben heel veel alleen (mijn man is militair) we wonen op den buiten, ik heb nog maar net mijn rijbewijs, allemaal praktische dingen maar, ondertussen zijn de kids 3 en 5 en ik heb echt alles maar dan ook alles alleen moeten doen, en dat lukt één ding is wel aan de orde, VERGEET JEZELF denk er maar niet aan om n rustig badje te nemen of om je huis eens grondig te kuisen dat gaat dus niet want als je kids gaan slapen zijn kan je geen pap meer zeggen, je bent uitgeput geloof mij en ik ga full time werken heb nog nooit mijn kids weggedaan in t weekend of n babysit gehad ben dus als 5 jaar niet buiten geweest en dat begint nu zijn tol te eisen geloof mij! als je mensen om je heen hebt die je af en toe helpen is alles best mogelijk maar helemaal alleen zoals ik dat is geen aanrader want ik kan je vertellen dat ik de laatste 5 jaar 20 jaar verouderd ben en dat zie je heel goed. denk dus maar eens goed na