Voor ouders:

Vruchtbaarheid
Zwangerschap
De bevalling
De baby
Tweelingen
Peuter & kleuter
Vaderschap
» Actueel! »

 

Door ouders:

Verhalen
Columns
Uitspraken

 

< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Mijn verhaal

Mijn verhaal

Mijn man en ik zijn op zich nog maar vrij kort bezig om zwanger te worden. Ik was al sinds mei 2006 gestopt met de pil, maar wou nog niet gelijk zwanger worden. Mijn cyclus verliep niet helemaal zoals het hoorde, ik had wat bloedverlies terwijl ik vlak daarvoor ongesteld was geweest en ik had gevoelige borsten. Ik ben dan naar de huisarts geweest voor een uitstrijkje. Ze zei: “Ik zal nog even voelen of de baarmoeder vergroot is ivm een eventuele zwangerschap.”
Zij voelde niks en ging er vanuit dat ik niet zwanger was.

Na 2 weken voelde ik me nog steeds raar. Ik had pijnlijke borsten en wat buikkrampen. Toen heb ik toch maar een zwangerschapstest gedaan, en wat bleek: ik was zwanger! Ik schrok best wel want ik had het niet helemaal verwacht.
De test deed ik op een woensdag op dat moment verloor ik al wat bloed maar nog niet ernstig. Op donderdag werd het bloedverlies erger en vrijdag was een vervelende dag: ik had namelijk toch een miskraam gekregen. Mijn blijheid werd gelijk de grond in geboord.
Op zich was ik niet eens verdrietig. Ik dacht bij mezelf: ik ben nog jong en het gaat wel vaker fout de eerste keer. En je weet dat je in ieder geval zwanger kan worden.

We zijn toen eerst lekker op vakantie geweest en hebben 1 menstruatie ertussen laten zitten voor we het weer opnieuw probeerden.
In december 2007 begon ik weer vlak na mijn menstruatie wat bloed te verliezen. Ook had ik weer pijnlijke borsten. Ik dacht: ik ken dit gevoel! Ik deed een test maar die zei: “Niet zwanger.”
Weer 2 weken later nog steeds pijnlijke borsten en bloedverlies. Op 31 december 2007 dacht ik: laat ik toch nog maar een test doen voor de zekerheid. Test uitgevoerd en wat bleek? Ik was weer zwanger! Ik stond helemaal te trillen. Ik dacht nog: wel leuk om erachter te komen op de laatste dag van het jaar.

Een week geleden heb ik in het ziekenhuis een spoedecho gehad omdat ik toch weer meer bloed begon te verliezen, maar het zette niet en was dus geen miskraam. Ik bleek op dat moment nog maar heel kort zwanger: 4 weken en 6 dagen, dus er was vrij weinig te zien.
Over 3/4 weken moest ik maar een nieuwe echo laten maken, die echo gaat plaats vinden op 14 februari, Valentijnsdag.
Op dit moment gaat het redelijk. Ik ben nu bijna 6 weken. Gisteravond kreeg ik opeens een stekende pijn rechtsonder in mijn buik en werd ik misselijk van de pijn. Wat het geweest is, weet ik niet. Het zou een eierstok geweest kunnen zijn… Maar vanwaar kwam die pijn? Ik ben er niet helemaal gerust op.
Ik hoop dat alles goed blijft gaan en ik hoop dat ons kindje 19-9-2008 geboren zal worden. Ik kan jullie wel vertellen dat je knap onzeker wordt van al dat gedoe.

Liefs van Nadine

Door: marieke op 18/02/2008 @ 11:48

Nadine,

Ik begrijp je ongerustheid heel goed,zelf heb ik meerdere miskramen gehad en daarom begrijp ik heel goed dat je onzer wordtvan dat bloedverlies.Het hoeft alleen niet altijd zo te zijn dat bloedverlies een miskraam betekend,mijn vriendin had bij al haar vier zwabgerschappen tot de 9 maand last van bloedverlies wat de reden was is onbekend,dus blijf hopen dat het goed gaat.Wat overigens ook kan is dat je een meerling krijgt,je hoord wel eens dat je dan ook bloedverlies hebt i.v.m. innesteling.Kop op meid en ik hoop echt voor jullie dat het goed gaat.

Liefs Marieke

Door: PT op 18/02/2008 @ 21:00

Ik heb een gekregen aan 11 weken, maar blijkbaar was het met het vruchtje al misgegaan op de 6e week . Ik ben beginnen bloed verliezen op de nacht voor ik voor een 1e echo bij de gynea moest zijn. Ik kan me dus voorstellen als je denkt zwanger te zijn van een gezonde baby en dan bij de dokter komt en op de echo blijkt dat het vruchtje is afgestorven dat het wel enkele weken duurt eer je bloedverlies hebt. Ik kan iedereen aanraden, ook al is het lang en moeilijk afwachten, wacht tot de miskraam uit zichzelf komt, een curretage hoeft niet, de natuur weet zelf wel wat het wil!!!

nog heel veel sterkte

Door: wendyvm (profiel) op 18/02/2008 @ 21:19

hey
Ik weet hoe je je voelt. Wij hebben nu een pracht van een dochter van 15 maanden en het begon ook terug te kribbellen voor een 2de spruit dus wij terug proberen. Na de 2de maand proberen bleven m'n maandstonde uit dus ik test gedaan en een hele fijne 2de roze lijn dus zwanger. We waren dolblij maar het was van korte duur net de dag dat ik naar de gyneceoloog mocht kreeg ik een miskraam. Ze konden niet zeggen hoever ik was want het vruchtje was al weg. Heb toen 3 weken gebloed en een week later mijn maandstonden. Daarna hadden we afgesproken om het wat rustiger aan te doen. De maand erna begon ik te bloeden dacht gewoon maandstonden maar heb toen weer 3 weken ongeveer gebloed toen was het eindelijk gedaan en 2 dagen later kreeg ik mijn echte maandstonden. Dus ik veronderstel dat ik terug een miskraam heb gekregen. Nu begin ik me wel beetje zorgen te maken omdat ik 2 maanden oprij zwanger was en een vroege miskraam telkens kreeg. Dus nu durf ik niet nog eens te proberen dus wachten we zeker een maand en dan laten we de natuur zijn gangetje gaan en op hoop van zegen dat het deze keer goed gaat.

Ik wens je alvast veel sterkte en gelluk toe

Door: mamieJacie op 19/02/2008 @ 12:13

ik weet hoe jij je voelt, ik heb april 2007 een miskraam gehad, we kwamen er met 19 weken zwangerschap achter dat het kindje met 14 weken overleden was...het kindje was ook niet goed ontwikkelt enzo en achteraf gezien is het beter dat het niet is geboren, want we hebben al een zoon en een dochter...maar het geeft toch veel verdriet, want je leeft er als vrouw zijnde helemaal naartie vanaf het moment dat je het eigenlijk weet...nu ben ik dus weer zwanger en moet nu nog ongeveer 5 weekjes en dan ben ik uitgerekend, maar ik moet je wel zeggen dat ik pas geruster was toen ik de 20 weken was gepasseerd, en toen ik het begon te voelen was ik helemaal zeker...maar ik snap je onzekerheid, het is ook niet gek dat je bang bent dat het fout gaat, ik hoop dat alles nu goed gaat en dat je in september een gezonde mooie baby op de wereld zet...

veel liefs mamieJacie

Door: valerie op 17/03/2008 @ 12:36

Hey
Ik weet hoe je je voelt !
Wijzelf hebben al een zoontje van 4j; sedert sept 2006 neem ik de pil niet meer.
Na 4 pogingen met pillen en 1 enseminatie vorige week, komen vandaag mijn maandstonden door;weer een zware dobber.
ook het zelfde gevoel als bij u ; pijn in de borsten en onderbuik.
Of zou ik toch zwanger kunnen zijn?

Ik wens je veel geluk met je zwangerschap!
valerie