< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Home » Verhalen » Onverwacht Zwanger » Onverwacht?

Onverwacht?

Enige tijd geleden liet ik mij opereren om weer zwanger te kunnen worden.
Zo'n 9 jaar geleden vertelden de dokters mij dat ik geen zwangerschap niet meer aan zou kunnen (gezondheid) en ik besloot toen een sterilisatie te laten doen. Ik had tenslotte al twee gezonde kinderen (een jongen en een meisje), dus wat wilde ik nog meer?

Nu is alles anders. Destijds werd ik door mijn man in de steek gelaten en nu heb ik al geruime tijd een relatie met een andere man die zelf nog geen kinderen heeft. Mijn gezondheid is door de jaren heen erg verbeterd en mijn moedergevoel begon erg op te spelen: "Ik zou er nog best wel een baby willen."
We bespraken dit met de heren dokters en die vonden dat ik het wel aan zou kunnen zoals ik nu ben. Maar er zat wel een risico aan vast. De kans op een zwangerschap zou kleiner zijn omdat ik al wat ouder ben en het vruchtje zou ook wel eens ergens anders dan in de baarmoeder terecht kunnen komen. Maanden hebben wij erover nagedacht en er met elkaar over gesproken. Ook aan de kinderen, die nu inmiddels 16 en 9 zijn, werd gevraagd hoe zij het vonden.
Alles was erg positief al moest ik wel rekening houden met de risico's en een mogelijke vroeggeboorte. Mijn beide kinderen zijn namelijk allebei met 33 weken geboren en daar moest ik, volgens de arts, wel rekening mee houden volgens de arts.
We besloten de operatie te laten doen en het dan nog twee jaar te laten bezinken omdat we dan zeker een goed overwogen besluit hadden genomen en omdat ik dan ook klaar zou zijn met de opleiding die ik nu aan het volgen was.

Na een jaar werd ik, niet verwacht, toch al zwanger. Er was wel al een test gedaan maar die was negatief. Na een maand werd er weer een test gedaan en die bleek toch wel positief te zijn. Thuis was iedereen in de wolken dat er een baby kwam en mijn opleiding werd een jaar verschoven.
Ik was blij maar tegelijkertijd ook heel erg bang of het allemaal wel goed zou gaan. Die angst was niet geheel onterecht want ik ben nu ruim 38 weken zwanger en weer kamp ik met veel gezondheidsproblemen: bekkeninstabiliteit, veel pijn in de rug, maagzuur, een branderig gevoel in de lies, etc... Ik ben al een keer naar het ziekenhuis gemoeten maar dat was loos alarm. Ook werd ik al inwendig onderzocht omdat ik ingeleid wou worden maar dat werd mij afgeraden omdat de kans op een keizersnede dan te groot zou worden en dat wilde men niet. Verder heb ik ook al hevige bloedingen gehad maar dat bleek dan weer te komen van het inwendige onderzoek.
Nu moet ik, met wat aanpassingen in huis, die laatste weken zien door te bijten en dat valt voor iedereen erg zwaar. Met de baby in mijn buik gaat alles goed. Het gewicht, lengte, enz. is allemaal oké en daar hou ik mij aan vast. Dat ik straks een gezonde, volgroeide baby zal hebben, dat geeft mij een ongelofelijke kracht om door te bijten in deze laatste weken. Het is wel de laatste baby die ik ter wereld zal brengen maar ik zal er met het hele gezin van gaan genieten.
Stilletjes heb ik wel de hoop dat het elke dag kan en mag gebeuren, hoor!!

Elisa



[Reageer]
Heb jij een grappig, leuk of ontroerend verhaal over je zwangerschap, bevalling of baby??
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.