Hoi Donna,

Ik vind je heel dapper, ik kan niet anders zeggen. Je leven is best onzeker nu en je staat er zo positief tegenover. Ik wens je een goede bevalling en een lief kindje en natuurlijk hoop ik dat de papa ook de papa WIL zijn.

Liefs Zonnetje

Lieve Donna,

Veel moed, veel lef, erg positief. Maar laat deze wens dat je je (ex) vriend als papa van je kind wil je niet te veel regeren. Je kan ook zonder en soms kan dat gewoon ook beter zijn. OP het moment dat je moeder wordt heb je de verantwoordelijkheid over een persoontje dat helemaal van jou afhankelijk is. Je hebt dan geen energie en aandacht voor iemand die niet weet wat hij wil.

Toen ik 19 was ben ik bevallen van mijn dochter Zoeë. Mijn toenmalige partner wist niet goed wat hij wilde en elk spoortje verantwoordelijkheidsgevoel ontbrak en toen Zoeë 3 maanden oud was ben ik bij hem weggegaan. Ik ben toen een half jaar naar een vrouwenopvang gegaan. Van daar uit heb ik urgentie gekregen voor een woning. (Misschien ook iets voor jou? Er zijn er verschillende door heel het land. Op deze manier ben je ook niet zo afhankelijk van anderen. )

Nu woon ik al weer 3 1/2 jaar in Utrecht, ik studeer heb een leuke relatie ( we zijn aan het proberen voor een tweede kind) en.... met mijn dochter gaat het erg goed. Contact met haar vader heb ik niet meer, dat kon hij helaas niet opbrengen.

Ik wens je heel erg veel succes. Met doorzettingsvermogen en een beetje brutaliteit kom je een heel eind.

Groet, Xan

Hoi iedereen die gereageerd heeft. Heel erg bedankt voor alle reacties.

Ik ben ondertussen al bevallen 07-11-2004 van een dochtertje. Genaamd Tala. Het gaat heel goed met ons beiden.
De vader heb ik de hele periode van zwangerschap niet meer gezien. Ik heb hem wel aan de telefoon gehad en hij weet dat ie een dochtertje heeft. Heeft gezegd dat ie binnenkort een keertje langskomt. Moet eerlijk zeggen dat ik helemaal in de wolken ben samen met mijn kleine meid en dat ik van de vader niks verwacht.
Ik zie ook geen toekomst samen meer.
Lekker ik en Tala en ons hondje Layla en het gaat helemaal goedkomen, of eigenlijk, het is helemaal goed zo.

Dikke knuffels,
Donna en Tala

profciat met je dochtertje tala trouwens mooie naam

Hallo Donna,
Op dit moment ben ik ook zwanger van een "vriend"ik had/heb oogk geen relatie met hem. Hij weet dat ik zwanger ben maar reageert er zeer afstandelijk op. Ik laat hem maar ..ik ben op dit moment te druk met mn zwangerschap..dan me druk te maken om een vader die eigenlijk niet wil. Ik hoop dat bij jou ook alles goed komt , een eigen plek voor jou en de kleine!! Succes met alles..
Groetjes Marion

hoi ik heb precies hetzelfde meegmaakt
en ook hoe jij verteld ookik moest van me ex abortes laten doen ook ik heb dat niet gedaan
en ik heb nu een mooi meid van bijna 4 en nog 2 kids bij me huidige vriend
mijn dochtertje weeet niet beter dan dat me huideig vriend papa is ik heb gen kontakt met me ex gelukkig

ik wil gemoon zeggen dat die anoniem heel stout is .
zo iets zeg je niet ; en iedereen heeft e- mail adres is die van jou zo veel beter .
heb je al bij stil gestaan dat een betekenis kan zijn .
sorry dat ik zo kort ben maar dat moest van mijn hart .
ben blij dat alles goed gaat met jou en je dochterje ;
geniet er maar van cientje

Hallo donna

Ik ben 21 jaar en net zoals jij word ik alleenstaande moeder van mijn ongeboren kindje.
Mijn ex vriend heeft mij ook laten zitten en wil er niets mee te maken hebben.
Toch heb ik er de moed in om er alleen aan te beginnen ondanks ik weet dat het moeilijk gaat worden.
Ik werk voltijds en dan nog voor een kindje zorgen.
Het zonnetje zal niet altijd schijnen.
Maar dat neem ik er graag bij.

Toch hoop dat misschien terug goed komt als die kleine uk geboren is.
Maar hopen doe ik niet te hard.

Ik wens je nog veel succes

groetjes kathleentje

htt://ncban9maand.com/38754

hoi ik wil zeggen dat ik het heel knap van je vindt! ik ben 20 en nu acht weken zwanger en weet het sinds een paar dagen. ik heb een vriend en we hebben nu drie maanden wat. hij wil dat ik het laat weghalen. me pa vindt dat ook. ik moet wel ik heb geen geld en geen woning. donderdag 5 april 2007 heb ik de afspraak bij de abortuskliniek om het weg te laten halen maar ik wil het niet. iedereen zegt dat het beter is als ik het weg haal! help wat moe ik doen?

Hallo allemaal,

Ik ben 2 weken geleden bevallen van een hele mooie en gezonde dochter, waar ik ontzettend blij mee ben. Ik hou ontzettend veel van haar en zou haar nooit meer willen missen, maar toch hangt er een schaduw over mijn geluk heen. De vader van mijn meisje wil niks van haar weten en wilde dat ik haar liet weghalen, maar dat kon ik niet, het is tocg iets bijzonders wat je in je buik voelt, en nu ze er eenmaal is, weet ik dat ik zeker de juiste keuze heb gemaakt. Ik snap dus ook niet dat haar vader zo reageerde. Hij heeft sinds dat ik hem heb verteld dat ik zwanger was niks meer van hem laten horen en dat is nu 5 maande geleden en ik heb het daar zo ontzettend moeilijk mee, als ik dan alleen ben, dan ga ik daar weer over nadenke en dan hou ik het nog steeds niet droog. ik kan gewoon geen manier vinden om hier mee om te gaan, gewoon omdat ik niet begrijp hoe iemand zo kan reageren. ik bedoel het was niet gepland enzo en ik kende hem nog niet zolang en dat hij even wat tijd nodig hebt om over de eerste schrik heen te komen, dat kan ik heel goed begrijpen, dat had ik ook nodig. maar hij weet het nu 5 maanden en inmiddels is mijn meisje ook al 2 weken en dat weet hij ook en hij heeft nog steeds niks van zich laten horen. en hij is a; 29 dus oud en wijs genoeg zou je zeggen. En het ergste is nog dat iker nu achter gekome ben, dat hij een vriendin heeft met een dochtertje van 2 waar hij wel voor wil zorgen. de vader vandat kindje had haar ook in de steek gelate na de bevalling en dat vond hij een klootzak, terwijl hij zelf minstens net zo erg is en naar mijn mening zelfs erger omdat hij nooit niks meer van zich heeft laten horen. Het is allemaal heel dubbel want ik wil eigenlijk ook niet dat hij deel gaat uitmake van haar leven, maar ik had gewoon gehoopt dat hij toch enige interisse had getoond, zodat hij had late zien dat het hem wel iets deed, maar blijkbaar heeft hij geen gevoelens Soms sta ik op het punt om hem te bellen of te mailen ofzo en hem te vetellen wat ik van hem denk en dat ik hem een eikel vind, maar uiteindelijk ben ik tocg bang dat ik alleen mezelf daar maarmee heb en doe ik het dus toch maar niet, want wat als hij dan wel ineens deel wilt uitmaken van haar leven, wat ik niet geloof want dan had hij wel eerder iets van zich late horen, maar toch. En iedereen zegt nu jha wie weet kom je ooit nog wel is een leuke vent tegen, maar ik geloof daar niet in, want ik ben bijna altijd thuis en als ik weg ben, ben ik op de plekken waar ik altijd kom en daar zal ik nooit geen vent tegenkomen, dus ik zal het nu en in de toekomst helemaal alleen moete zien te rooien en dat komt ook wel goed daar niet van, maar het is niet hoe ik mijn leven had willen zien. ook ik had liever een man gehad en daarmee kindjes gekrege en lang en gelukkig leven. nou jha misschien zit het lang en gelukkig leve er wel in, maar helaas niet de man, maar ik zal wel zien wat de toekomst brengt. Tips hoe ik met de vader om moet gaan, zijn altijd welkom. nou dit was mijn verhaal en het was op zich best een opluchting om het even kwijt tekunnen. groetjes