Mijn leven op zijn kop...
Door S. op 07/02/2005 - 22:03:
Hoi, hoi,
Ik ben 34 jaar oud en moeder van een zoon van 14. Al 2 jaar heb ik geen vaste relatie meer en ik had, naar mijn idee, het leven wel lekker op een rij zo: eigen huis, goede baan en goede vrienden om lekker mee te stappen.
Wel had ik al 2 jaar een soort van Lat-relatie, maar dat betekende van mijn kant meer dan van zijn kant. Ik werd van alle kanten gewaarschuwd dat hij me gebruikte e.d.…
Vorige zomer begon hij erover dat ik mijn pil moest laten staan dat hij dan echt zou veranderen… Je kent het wel.
Na een paar maanden werd ik toch een beetje meegesleept en besloot om de pil te laten. Ik dacht: al wordt het niks tussen ons dan vind ik een baby toch wel heel leuk en dat red ik dan ook wel weer. Heel dom natuurlijk, maar het zal mijn biologische klok wel zijn geweest. Zo van: ik ben 34 en als ik nog een kindje wil, moet ik toch wel opschieten :)
Toen ik 2 weken met de pil gestopt was, kreeg ik een paniekaanval en dacht: néé! Ik wil niet weer helemaal opnieuw beginnen! Ik besloot om op het einde van de maand weer met de pil te beginnen. TE LAAT dus want ik was al zwanger!
15 Jaar aan de pil en dan binnen 1 maand zwanger… Hoe is het mogelijk, hé?
Mijn "Lat" wilde met me verder en was er heel blij mee. Ik was alleen maar verdrietig en in paniek!
Na een paar weken ging ik eraan wennen en besloot om de baby in elk geval de kans te geven om met een vader op te groeien. We zouden dus gaan samenwonen. Na zijn vakantie kwam hij op zijn besluit terug en vertelde me dat hij eigenlijk niet met mij verder wilde. Hij wou wel “papa” spelen als de baby geboren was. Ik weer helemaal in paniek natuurlijk… Daar ging ik weer, pffff.
Na een paar dagen werd ik weer rustig en besloot om de baby zonder te vader te laten komen. Ik zou wel zien hoe het allemaal zou lopen.
Nu ben ik 30 weken zwanger en héél gelukkig met de baby. Van de “vader” (de verwekker, noem ik hem eigenlijk) hoor ik niet veel. Zijn moeder houdt eigenlijk nog het meeste contact. Zij is er dan ook echt blij mee, terwijl hij totaal nog geen interesse getoond heeft. Misschien komt dat nog, maar zelfs dat maakt me niet meer zo uit. De baby is van mij alleen, zo voelt het echt. Hij heeft de baby vorige week wel erkend en het krijgt dus ook zijn naam.
Laatst vertelde hij me dat hij bij de bevalling wil zijn en dat hij daar recht op heeft. Maar dat wil ik helemaal niet. Ik ben al die tijd in de steek gelaten door hem. Ik ben “alleen” zwanger en dan moet ik ineens “samen bevallen”. Ik durf het niet tegen hem te vertellen want ik denk dat ik dan ruzie heb. Misschien moet ik ook dat maar gewoon afwachten en wie weet, komt hij niet eens opdagen tegen die tijd.
Groetjes
S.
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: lien op 08/02/2005 @ 09:46 
Hoi,
Mijn eerste zwangerschap is eigenlijk ook zo een beetje verlopen. Op 5 maanden zijn de "verwekker" (eigenlijk noem ik hem enkel de "spermadonor") en ik uit elkaar gegaan na 5 jaar relatie. Ik heb toen meteen beslist dat ik alles alleen wilde doen. Hij heeft nog eventjes aangedrongen tot vlak voor de geboorte, maar ik heb hem telkens afgescheept. Sinsdien heb ik nooit meer iets van hem gehoord. Ik heb de bavalling alleen gedaan, eigenlijk niet alleen, want mijn ouders en 3 beste vrienden waren erbij, ze hebben zelfs allemaal mijn zoon zien geboren worden. Fantastisch!!!! Ik heb mijn kind de eerste maanden alleen opgevoed tot ik iemand heb leren kennen. Die heeft mijn kind meteen aanvaard en wilde de echte papa zijn voor hem. Mijn zoon (3 jaar) zegt nu papa tegen hem en vorig jaar heeft mijn man hem officieel erkend als zijn kind. Wij wisten niet dat het kon, zo zonder bewijs, hadden we het geweten dan had hij het al veel langer gedaan.
Ik vind dat jij alle recht hebt om alleen te bevallen. Het is een zeer emotionele gebeurtenis en daar moet niet iemand bij zijn die je niet wenst, zeker niet als hij bijna geen interesse toont. Jij hebt het tot nu toe alleen gedaan, hij moet dan niet leuk komen aanwandelen als je kindje er is en het opeisen. Ik had ook 100% voor een kind gekozen en niet 50% of 30%. Ik hoop voor jou dat hij niet te lastig doet en dat hij zich niet komt moeien met je leven en je kindje. Ik heb het geluk gehad dat hij me met rust heeft gelaten, maar niet alle mannen zijn zo dom en laf (ik noem dat dom en laf omdat ik niet kan begrijpen dat als je weet dat er een kind van je rondloopt dat je daar niet voor vecht). Ik ben wel blij met die domheid natuurlijk. Ik zou zeggen: vecht voor je kind, heb ik ook gedaan en deel het enkel met mensen die het verdienen.
lien
Door: Marjon op 08/02/2005 @ 20:45
Ik ben na het lezen van je verhaal vooral heel verbaasd dat je je kindje - ondanks alles - toch de naam van de ’verwekker’ meegeeft! Je voelt je in de steek gelaten, je wilt niets met hem, je wilt hem niet bij de bevalling, het is ’jouw kind’ zoals je schrijft... Waarom laat je hem het kind dan wel erkennen? Of hoop je stiekem toch op een toekomst samen?
Hoi S,
Ik moet Marjon bijstaven in wat ze zegt!
waarom laat je de vader het kind erkennen ook al ziet hij niet naar jou om?Je hebt de keuze gemaakt om alleen voor je babyke te zorgen maar ben je dan niet bang dat hij zijn kind gaat opeisen of toch bezoekrecht zal willen.Hij heeft jou kindje erkend dus heeft hij als vader ook rechten hé!
Zoiets kan mss nog wel raar gaan uitdraaien dan je wilde.
Ik begrijp je héél goed dat het jou kindje is en dat je alleen de zorgen er voor gaat dragen maar dan had ik hem nooit de kans gegeven om zijn naam te dragen.
Groetjes lily
Door: Mimi op 09/02/2005 @ 12:52
Zwanger zijnde en samenwonend ook op de hoogte wat die erkenning inhoudt: die erkenning van de vader zou inderdaad voor problemen kunnen zorgen want jij hebt je toestemming gegeven dmv te handtekenen als de vader je toekomstig kindje ging erkennen. We hebben het zelf gedaan onlangs, dermee dat ik weet dat beide handtekeningen vereist zijn. ’k Hoop (zoals de anderen) dat hij niet te lastig zal doen...
Denk dan ook niet dat jouw "toestemming" herroepbaar is.
Het allerbeste
Door: Ano op 11/02/2005 @ 11:36
Hi,
Ik wil niet onbeleefd over komen, maar ik vind als je hem er niet bij wil je voet bij stuk moet houden. Wil je geen ruzie of durf je het niet te zeggen dan zou ik bevallen en hem toevallig vergeten te zeggen dat je weeën begonnen waren.
Volgens mij heb je nog duidelijke gevoelens voor die man. Hopelijk laat je je niet gebruiken. Mannen genoeg hoor. Sterkte en laat je vooral niet doen. Wat jij voelt en denkt is het allerbelangrijkste voor je kindje.
Door: Anoniem op 12/02/2005 @ 15:43
hallo ik denk dat je ermee uit moet kijken dat je hem laat erkennen ik heb zoiets ook meegemaakt hij heb dan ineens recht op dat kind terwijl jij alles alleen heb moeten doen kijk uit wat je doet heel veel sterkte en alvast een goeie en gelukkige kraamtijd gewenst
Door: hetty op 14/02/2005 @ 14:15
Lieve S.
Opzich ben ik het eens met wat de meeste bovenstaand zeggen. Maar zoals ik uit jou verhaal begrijp is er al getekend. Dus is er aan die situatie niets meer te veranderen. Ik wens je alle sterkte en sucses voor de bevalling en voor het opvoeden van je kinderen, want je heb er nog een. En laat je door de vewekker niet op je kop zitten.
Liefs Hetty
Door: Anouk op 15/02/2005 @ 10:11
Ik denk dat je uit België komt. Ik zou wel eens willen weten wat voor rechten de vader uit het erkennen haalt. Joost mag weten voor wat voor consequenties je hebt getekend! Ik denk dat je eens een goed gesprek moet hebben met die man vóór je gaat bevallen. Desnoods met zijn moeder erbij en dat je duidelijke afspraken maakt nu het nog kan. En zet ze dan meteen goed op papier. Dat zou je een boel ellende kunnen schelen als je straks in het kraambed ligt!
Ik wens je veel geluk en sterkte met je kinderen en je besluiten. Ik moet het zonder ouders doen en dat vind ik al moeilijk genoeg. Wat vind je zoon ervan om er een broer of zus bij te krijgen?
Groetjes,
Door: An op 24/02/2005 @ 20:18
Hey,
Ik heb je verhaal gelezen en maak nu hetzelfde mee. Mijn vriend heeft er na 4j de blok op gelegd en ben toch onverwacht zwanger geworden, hij wil niets weten van het kind en wou dat ik het liet weg doen, dus heb ik gezegd dat ik het alleen ook wel kan opvoeden. Ik zou het nooit laten erkennen door hem, want dan kan hij later als hij dan eindelijk zin heeft om "vader" te worden het recht om hem op te eisen.
Ik wens je nog veel sterkte in de toekomst
groetjes,
Door: ann op 23/04/2005 @ 16:11
Hallo Jonge moeders/tienermoeders en gewone moeders
ik ben Ann 22 jr oud en tienermoeder van 2 kids 1 stief kind ik zoek leuke contacten en vriendschappen mail/msn/briefwisseling
ik woon nu nog in Utrecht
Ann Kassing van Schaik
zwanenvechtlaan 137 3554 GK Utrecht en vanaf 30 april woon ik in Heukelum
Ann Kassing van Schaik
vorstencamp 13
4161 AT Heukelum
ik heb samen met mijn man ook een Model Management Stichting Chique Models NL
hiervoor zijn wij nog opzoek naar nieuwe gezichten spontane ouders die een fotosessie van hunzelf en of hun kind(eren) heb u interesse in een leuke fotosessie mail dan met een paar foto's of stuur een mooie brief met foto's
Ook heb ik en mijn man een andere Stichting Netherland For Kids wij zoeken hiervoor goederen voor het gaat naar Polen/Joegoslavie/Romenie/Zuid-Afrika/Nederland/Bosnie en verdere en andere arme landen de goederen zijn voor kansarme kinderen en tienermoeders in die landen voor goederen zoeken wij o.a. kleding (dames/heren/baby j-m/kinder j-m/positie kleding en grotere maten) schoenen/speelgoed/knuffels/boeken/
babygoederen(o.a. kinder/wandelwagens - kinderbedjes)kleine huis goederen en kleine huisraad/ etc. heb u misschien iets wat weg wilt doen zou u misschien ons kunnen helpen geef een kind de kans met vriendelijke groeten Netherland For Kids u kunt ons bellen 0642362097 of b.g.g 0648634428 wij komen het gratis bij u ophalen.
ik zoek ook moeders die mij willen helpen met hun verhaal over zwangerschap/bevallingen/geboortes/hoe het nu gaat want ik wil een eigen boek uit gaan brengen met jonge moeders voor jonge moeders ook zoek ik gedichten voor deze boeken heb u interesse??? help u me
Mvg
Door: Miranda op 09/10/2005 @ 15:03
Hey S.
Je bent allang bevallen van je kleintje, dat realiseer ik mij maar al te goed. Ga ervan uit dat alles goed met jou en het kleintje is. Hoop toch dat je de vader c.q. verwekker toch buiten de deur hebt weten te houden. Deze man heeft in MIJN ogen geen enkel RECHT op iets. Ik snap dan ook niet waarom je hem de toestemming hebt gegeven om de kleine toh al de ZIJNE te laten erkennen. JIJ bent op dat moment de baas en niet HIJ. Ik weet het is een beetje laat, maar kwam het verhaal ineens tegen. Als ik zoiets lees gaan mij de nekharen recht overeind staan. Het is misschien handig om te weten, ik ben zelf net 32 jaar geworden en heb zelf een errug grote kinderwens. Mijn vriend van 39 jaar die zich voor ruim 4 jaar terug heeft laten steriliseren, heeft na veel wikken en wegen dan toch de knoop doorgehakt om zich te laten herstellen. Hetgeen ik HEEL erg blij mee ben. Wij hebben genoeg discusie daarover gehad en hij heeft zelfs geopperd om mij door een donor zwanger te laten worden. Dat deed mij veel pijn en heb ook tegen hem gezegd dat als het die kant opging, hij het van mij NIET mocht erkennen en dat het MIJN kind zou zijn. Gezien het feit dat hij al 2 prachtige dochters heeft, respectievelijk 14 jaar en bijna 9 jaar. Zijn oudste dochter woont sinds 2-10-2004 bij ons en zij had geen probleem met een kleintje zolang het maar van HAAR vader was en niet van een spermadonor, dan vond zij het best. De jongste wil er momenteel helemaal niets van horen, ze vindt het maar vervelend om te moeten delen. Dat was niet helemaal de reden waarom ik reageer op jouw verhaal, het ging mij erom dat je het hebt toegestaan omde vader JOUW kind als het ZIJNE te erkennen, dat was bij mij niet gebeurt.
Wel de lusten, maar niet de lasten, VLIEG OP!!!!!
Dat is onredelijk.
Sorry dat het zo langdraderig was, maar moest het ff kwijt.
Groetjes en geniet van de kleine spruit, wat is het geworden jongen of een meisje????
Door: Anoniem op 22/10/2006 @ 23:11
erg hoor dat er vrouwen zijn die vinden dat de man geen recht heeft op wat hij wil ( kinderen wil je samen / of niet ) ? (een buitenstaander)
Door: Anoniem op 22/10/2006 @ 23:20
Het is niet een kwestie van :wel de lusten , maar niet de lasten. sex hebben is iets waar je samen genot van / aan wil beleven . want vergeet niet , als een vrouw geen sex wil hebben de mannen het wel kunnen vergeten . maar wede gebeente als de vrouw wel wil maar de man niet ... Al komt dat weinig voor , omdat een man sneller aan gezet is tot geilheid .(een buitenstaander)
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.