20 Jaar en zwanger…
Door Tessie op 10/10/2005 - 10:59:
Hoi allemaal,
Het begon allemaal met heel slecht slapen en de hele dag misselijk zijn. Niks kunnen eten en overgeven, maar ik wist niet waar het vandaan kwam. Ik moest ook heel vaak naar het toilet, maar het plassen deed geen pijn dus het kon geen blaasontsteking zijn. Die had ik al zo vaak gehad dus dat verschil kon ik wel merken. Ik stond voor een raadsel en had geen idee wat er met mij aan de hand kon zijn. Dus ben ik vorige week uiteindelijk naar de dokter gegaan. Toen ik daar was, vroeg hij me of ik zwanger kon zijn. Dat was iets waar ik helemaal nog niet bij stilgestaan had, want ik slikte de pil en was gewoon ongesteld geweest. Ik zei dus tegen de dokter dat dit onmogelijk was…, maar toch wilde hij het even testen.
Toen hij terug kwam, zag ik het al aan zijn gezicht. Ik was dus zwanger! Op dat moment kwam ik even lucht te kort… Toen ik weer een beetje was bijgekomen, realiseerde ik me dat ik mijn vriend moest bellen. Mijn vriend schrok volgens mij nog meer dan ikzelf.
Maar we zijn er wel blij mee. Het is wel vroeg en als ik voor de keuze had gestaan, had ik liever nog een paar jaar gewacht. Ik ben tenslotte pas 20 jaar en heb nog vier jaar studie voor de boeg. Ik hoop dat ik me er een beetje doorheen kan worstelen, maar we zullen in ieder geval hulp genoeg krijgen.
Ik krijg wel van veel mensen te horen dat ik “het” beter weg kan laten halen, maar daar ben ik heel erg op tegen. Ik kan het namelijk niet over mijn hart verkrijgen om iets dat in mij leeft weg te laten halen. Het is goed dat de mogelijkheid er is, maar niet voor mij. Ik wil mijn kindje houden.
Zijn er meer jonge aanstaande moeders die voor deze keuze hebben gestaan en het ook hebben gehouden? Vrouwen, die er geen spijt van hebben gekregen? Ik zou heel graag van die vrouwen horen, dan weet ik dat ik niet de enige ben die deze beslissing maakt.
Groetjes,
Tessie
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: fatima op 20/07/2007 @ 11:27 
hoi. ik ben fatima en ik ben 22.ik zat ook in zo'n situatie.ik was 18 toen ik op vakantie ging met mijn vriend en toen we teug in nederland waren ging ik naar de dokter voor helemaal iets anders en ik hoorde dat ik zwanger was.schok van mijn leven.maar stiekem was ik wel blij.ik had het wel hard want mijn hele familie was er tegen.de familie van mijn vriend was wel positief(gelukkig).ik ben blij dat ik gekozen heb om het te houden.want nu is mijn schatje bijna 3.hij is echt de blijdschap van mijn leven.als ik me verdrietig voel kijk ik alleen naar hem wort ik weer happy.hoe kan zo'n klein joggie zoveel op ons beiden lijken.een wonder is dat.dat 2 mensen samen zo iets moois kunnen maken. als je de keuze moet nemen is het echt heel hard.maar later krijg je ook iets heel moois voor terug.
doei
Door: Sanne21 op 23/07/2007 @ 10:23
Lieve moeders, bijna moeders en niet moeders...
Ik ben 21, ongeveer net zo jong als jullie allemaal dus. Ik heb een lieve vriend waar ik nu 2 jaar mee samen ben.
Normaal gesproken word ik als ik stop met mijn pil binnen 3 dagen ongesteld, nu niet...
Ik ben nu ruim 5 dagen overtijd. Dit weekend ben ik heel ziek geweest. Ik heb al drie weken last van steken in mijn onderrug en onderbuik. Dit weekend heb ik hele dagen over gegeven en ik kan geen eten binnen houden..
Ik ga zometeen om 11 uur naar de huisarts en ik ben benieuwd wat deze zegt.. Zou ik zwanger zijn?
Mijn vriend zou dit verschrikkelijk vinden, mijn ouders ook.. Ik sta er dan helemaal alleen voor ... maar zou het nooit over mijn hart kunnen verkrijgen om een kindje weg te laten halen ...
Door: Anoniem op 24/07/2007 @ 23:29
Hallo allemaal
Wil even rageren op alles wat ik hierboven lees...
Ik ben 26 en moet constant denken aan baby's, zie overal dikke buiken en baby's, krijg de laaste tijd veel bezoek van baby's en iedereen vraagt wanneer ik en mijn vriend er aan beginnen.
Ik ben zowat gek aan het worden want wij willen nog wachten omdat we pas samenwonen en mijn werk niet echt vast ligt. Ik denk elke maand dat ik zwanger ben en heb dan allerlei kwalen, maar als ik een test doe is die negatief, ben ook al naar gyneacoloog gegaan (wel een tijd geleden)... Ik gebruik bovendien nuvaring en heb mijn regels elke maand rond het zelfde tijdstip. Ik zou het helemaal niet erg vinden moest ik zwanger zijn want wil dolgraag kinderen, maar toch zou ik nog willen wachten tot volgende zomer. Ik heb een tweetal maand geleden zo erge steken gehad links in mijn onderbuik dat ik niet kon platliggen en rechtzittend heb proberen te slapen, ik heb dit twee dagen gehad en dan is het over gegaan (ben daarvoor bijna naar ziekenhuis gegaan, heb dit niet gedaan omdat ik moest gaan werken). Ik dacht dat het mijn apendix was maar het was eerst een gevoel wat ik altijd een week voor mijn maandstonden heb (eisprong?)dat erger werd tot ik dus niet meer kon liggen van de pijn. Blijkbaar krijg je geen eisprong als je de pil of nuvaring gebruikt en zijn je maandstonden nep (heb ik onlangs gehoord en kan ook kloppen als ik lees dat er zoveel onwetend zwangere vrouwen zijn die de pil dus blijven nemen en hun regels krijgen).
Ik denk dat mijn biologische klok aan het tikken is en dat ik daardoor alles wat rond me gebeurd ivm baby's nog eens harder aantrek. Ik ben bang dat ik zwanger ben en toch wil ik het, ik ben helemaal in de war! Zou het kunnen dat ik er zo veel mee bezig ben dat die kwaaltjes komen zonder dat ik zwanger ben? Luister ik te veel naar wat de omgeving wil? Is het een obsessie geworden???
Ik ga binnenkort naar de gyneacoloog, heb al een afspraak... Ik ga haar alles vertellen wat ik hier nu zeg en ben heel nieuwsgierig!
Mijn vriend zegt dat ik al enkele weken onhandelbaar ben, mijn stoelgang is niet hoe het moet zijn, vaak plassen, geen zin in eten en dan weer heel erge honger, slapeloosheid... Dit zijn echter ook kwalen die wat anders kunnen betekenen...
Is er iemand die het zelfde heeft meegemaakt als mij? Of iemand die met nuvaring zwanger raakte? Ik laat zeker iets weten na mij bezoekje aan de gyneacoloog!
Door: shaheen op 04/08/2007 @ 22:23
hai ik ben ongeveer 2maanden geleden 20 geworden en ik heb pas ontdekt dat ik zwanger ben ,ik ben heel blij maar aan de andere kant denk ik aan de zorg. Ik ben nog schoolgaande hoe zal ik dit allemaal klaarspelen. Ik ben al bjna 4jaar samen met me vriend en hij is erg blij mee ,maar ik twijfrl echt aan de toekomst van mij en mijn ongeboren baby.
Door: claudia op 09/08/2007 @ 12:32
haai haai...
ik ben vorige maand (23-06) 20 jaar geworden..
ik heb n dochtertje van 15maanden.. van haar beviel ik net n maand voor mijn 19e verjaardag.. haar zwangerschap kwam als n grote verassing.. was al 16 weken zwanger toen we er achter kwamen... heb nooit n sec spijt gehad dat we haar gehouden hebben...
nu wel gepland alweer 10weken zwanger!!!! van de zelfde papa.. we zijn nu 3jaar samen en 16maanden getrouwd!!
dus ik word op mn 20e nog mama van de 2e!!!
je moet er gewoon voor gaan meid!!!
wij jonge mamas zijn de beste mamas hahhahaa
al zeg ik het zelf
Door: leonie op 13/08/2007 @ 10:32
Hoi lieve mensen!
Ik ben bijna 21 jaar en dus al een aantal keer mijn pil vergeten. Normaal gesproken gebeurd er dus helemaal niks. Nu voel ik me al een week misselijk, heb steken in mijn onderbuik alsof ik ongesteld moet worden (terwijl ik dat 2 weken geleden gewoon ben geweest). Heb een test gedaan maar daar kwam niks uit.
Ik ben ook ontzettend moe (kan 12 uur slapen en dan smiddags nog) en kan niks eten. Heb steeds het gevoel dat ik heel vol zit.
Donderdag heb ik een afspraak bij de huisarts..
Denken jullie dat ik zwanger kan zijn en het al zo vroeg merk? of heb ik een griepje??
please reageer als je denkt me te kunnen helpen!
Groetjes
Leonie
Door: Anoniem op 14/08/2007 @ 14:11
hoi
ik vraag me af hoe het kan dat je ondanks de pil toch zwanger kan raken..3jaar geleden toen ik 17 was ben ik mijn pil 2x vergeten en ja hoor zwanger ik heb toen een abortus laten doen omdat iedereen uit mijn omgeven dat wilde ...het was 1 grote roes en heb het dus maar gedaan met achteraf veel spijt ..gelukkig ben ik nog steeds samen met mijn vriend inmiddels al 3 jaar..ik slik nog steeds de pil en ben hem 1 keer vergeten van de maand..we hebben het er al over gehad en mijn vriend heeft het geacepteerd dat ik geen abortus hoef te plegen dit keer..we wonen samen en hebben een vaste baan..ik ben benieuwd of ik aanstaande vrijdag ongesteld wordt...
Door: Els op 14/09/2007 @ 09:43
hallo,
Ik was 23 en had al 7 jaar een relatie. Was net klaar met studeren en pas aan het werk, waren een huisje aan het verbouwen, mijn vrien was een zelfstandige zaak aan het opstarten (dus geen inkomen).
Ik had al 2 jaar een spiraaltje maar was erg onregelmatig (cyclus van 2 ŕ 4 maand) en plots werd ik erg emotioneel, at enorm veel,...
Toen ik een test deed bleek ik bijna 2 maanden zwanger.
Waar moesten we wonen, ons huis was niet klaar?
Ging ik mijn werk kunnen houden?
Hoe moesten we dat financieel redden?
Dit was pas over een paar jaar gepland, als al de rest wat op punt stond. Ik was aan het twijfelen, houden we het of niet?
De volgende dag heb ik mijn spiraaltje laten verwijderen, want anders ging dit voor complicaties zorgen. En toen kreeg ik te horen dat ik de eerste 2 weken 50% kans had op een miskraam omdat er veel infectiegevaar was door het verwijderen van het spiraaltje, en ook kans dat het spiraaltje de vrucht had losgetrokken.
Ik zat met een dilemma, moet ik me hechten aan dt kindje of niet? Wil ik nu een miskraam of niet?
Mijn vriend wou het houden en ik eigenlijk ook. Langzaam aan zagen we het zitten...
Ook al waren er in onze naaste omgeving erg negatieve reacties.
Aan ons huis is met man n macht gewerkt. 3 weken voor de bevalling zijn we erin getrokken.
We kregen een pracht van een dochter nu al meer dan 5 jaar oud. Mijn werk raakte ik kwijt, die konden er niet mee lachen. Financieel was het zwaar, maar het lukte. En iedereen in onze omgeving draaide bij. Twee jaar later trouwden we. En nu ben ik gepland zwanger van onze tweede spruit.
Ik ben heel blij dat ik mijn kindje gehouden heb, ik had het anders nooit kunnen verwerken. En onze dochter is echt een schat. Ht was niet de gemakkelijkste keuze (heb je die eigenlijk wel op zo'n moment?), maar ik ben gelukkig !
Heel veel succes met de bevalling en als je kindje geboren wordt zul je er meteen verliefd op zijn. Je zult wel zien.
Door: leslie op 28/09/2007 @ 11:24
hallo
ik ben nu 25 jaar mama van 2 kindjes
jongetje van 5 jaar en meisje van 16 maand
ik heb dus altijd mijn pil genomen.
met mijn zoontje was ik al 3 a 4 maand zwanger (en ook altijd mijn regels gehad ) toen ik het te weten was gekomen door dat ik altijd pijn had aan men maag en altijd ziek was niks kon eten enz...
toen zijn we naar de spoed geweest op een avond met dat ik het ni meer kon uithouden van de pijn en toen zijden ze me proficiat u bent zwanger...
maken afspraak met gyne dachten van dat ik nog maar net zwanger was bllijkt daar dat ik dus al tussen de 3 en de 4 maand zat...
met mijn dochterje was het een beetje anders
daar nam ik mijn pil ook in en nooit vergeten en ook altijd mijn regels gehad
tot ik op een gegeven moment heel ziek was en de dokter bloed moest nemen met dat ze dachten dat ik klierkoorts had.
beld de dokter paar dagen erna van te vragen of ik op consultatie wil komen want dat hij met mij iets te bespreken had.
blijkt uit de resultaten dat ik weer zwanger ben..
mijn vriend en ik gaan dan samen wonen maken afspraak bij gyne blijkt dat ik deze keer al tussen de 6 en de 7 maand zwanger was maar da was wel ff een shock moment ze eerst bekomen van het nieuws da ge zwanger zijt en dan ineens horen dat ge al bijna moet bevallen...
dus bij deze wil ik zeggen vertrouwd nooit alleen op de pil want ge ziet wel soms is het er rapper dan je denkt
en ook al waren ze niet gepland ze waren heel erg welkom en zou men 2 engeltjes niet meer kunnen missen :)
Door: annieke op 17/10/2007 @ 17:28
Hoi meiss!
ik was net 19 en bleek zwanger..
nu inmiddels alweer 5maandjes..
kwas bezig met school, mn vriend ook..
maar nu alles in de war!
en toch laten we t niet weghalen..
bedoel, niet alles hoeft altijd te gaan volgens planning toch?! ;-)
Zet m op, you can do it!
Liefs
Door: lotje op 31/10/2007 @ 21:40
ik ben een meisje van 20 jaar en heb een zoontje van 10 maanden , ik was ook totaal onverwacht zwanger ,ik had een spiraal maar dat bleek verdwenen te zijn, ik kende mijn vriend toen nog maar juist drie maand dus da was een hele beproeving , onze beslissing stond eigenlijk al vast maar toch hebben we er nog is goed over gepraat en we besloten er volledig voor te gaan , onze ouders reageerde al bij al vrij positief ,we zijn samen gaan wonen en in december met nieuwjaar hebben wij onze zoon Luca verwelkomt !!! heerlijk gewoon ik kan mij nu geen leven meer inbeelden zonder onze zoon ,we spreken dan ook al over een tweede kindje maar voorlopig houden we het nog maar bij 1 groetjes en succesmet de baby
Door: Bloeme op 12/11/2007 @ 16:44
Hallo!
Ik ben 20 jaartjes jong, en nu 41 weken zwanger.
Ook bij mij was mijn zwangerschap een grote verassing! Ik was netjes aan de pil, maar was echt onwijs moe,en zat niet helemaal lekker in mijn vel, weinig eetlust, en veel huilbuien..(toen had er al een belletje moeten rinkelen) Maarja, ik danste 12 uur in de week en draaide gewoon een 40 urige werkweek. Toch maar rustiger aan gaan doen. Toen dat niet hielp naar de dokter, Bloed prikken: Alles helemaal netjes, doe het toch maar rustiger aan en iets meer ijzer eten dan komt het vast goed! Mijn vriend en ik vertrouwde het niet helemaal en zijn toen een testje gaan doen: Ja hoor zo zwanger als iets! Bij de echo bleek ik al 14 weken te zijn!
Ons kindje was dan niet gepland, hij of zij is héél erg welkom!
Ondertussen een huisje gekocht en we vinden het heerlijk zo!
Iets meer opletten met de centjes,en soms rare blikken van andere meiden.. Maar wie kan dat nou schelen, wij krijgen een wondertje!
Heel veel succes met de kleine!!!
Door: anoniem op 25/11/2007 @ 22:20
ik ben 20 jaar, en gebruik de nuvaring..heel veilig en makkelijk dacht ik, niet dus.
ik was altijd op tijd ongesteld maar deze keer niet.
nog ff wachten dacht ik, komt nog wel.
ik was een week over tijd dus ging ik maar een test halen,bleek dat ik zwanger was,ik geloofde er niks van want het kon gewoon niet.je kan toch nie door die ring heen zwanger worden.uiteindelijk na 2 tests maar naar de dokter gegaan. ik was inderdaad zwanger, dus je kan dus door die nuvaring heen zwanger worden.
ik hou het wel want k kan t ook nie verdragen om t weg te laten halen. ik ben ruim 2 jaar samen met mijn vriend en die vind t ook wel leuk en ik heb gelukkig positieve reacties op mijn zwangerschap.ben ik wel blij mee
groetjes
Door: marijke op 25/11/2007 @ 22:41
hallo ik ben 26 en ik heb al drie kinderen van 6 en 4 en 2
een paar maand geleden was ik ook steeds misselijk maar wel ongesteld dus een zwangerschap dacht ik niet aan,maar nu drie maand later dacht ik van laat ik eens een test gaan doen want mijn buik begint ook wat dikker te worden.
en wat blijkt ik ben zwanger!! ondanks de andere drie kids ben ik heel blij,maar het is heel raar zwanger maar toch ongesteld.
morgen naar de dokter en hopelijk deze week nog een echo want ik heb geen idee hoe lang ik nu zwanger ben..
maar het kan dus ongesteld en toch zwanger
groetjes marijke
Door: leen op 23/12/2007 @ 09:21
hallo
ik was 21 toen mijn zoontje senne gboren is!!!!
totaal onverwacht zwanger! natuurlijk tolt de gedachte door je hoofd om het weg te doen maar ik kon het niet!! mijn vriend was ook enorm geschrokken en zat bij de handen in het haar!! onze relatie was nog jong! maar na veel praten besliste we er voor te gaan! ik heb mijn eerste jaar kleuter gedaan maar nooit begonnen aan een 2de !vandaar dat ik soms met de gedachte zit avondschool te volgen of zo!!
samen zijn we nu mega gelukkig zo gelukkig zelfs dat ik vandaag 13 weken zwanger ben van een tweede kindje
deze keer zijn het onze plannen en ervaren we alles uniek!!onze senne is heel gelukkig dat er een broertje of zusje krijgt!!
groetjes
Door: Annie (profiel) op 18/01/2008 @ 23:12
Hoi
Ik ben 21 en ben single en zwanger.
Mijn vriend en ik gingen uit elkaar afgelopen kerst, en nu blijkt dat ik 5 weken zwanger ben.
Ik hou mijn kindje gewoon, ik ben er blij mee. Het is hoe dan ook een wonder!
dus het kan nog anders..
Liefs Annie
Door: sneakiesthippo op 19/01/2008 @ 19:55
Sjonge, wat een verhalen allemaal.
Wat ik me wel afvraag is als je al 6 tot 7 maanden zwanger ben heb je dan helemaal niets gemerkt? Ben je dan niets dikker geworden?
Je hoort het inderdaad wel vaker, maar toch blijf ik het vreemd vinden.
Allemaal heel veel succes met de zwangerschap en geniet ervan.
Hopelijk mag ik mij ook snel zwanger noemen, wij zijn met de 2e ronde bezig!!
Groetjes
Door: denise op 24/01/2008 @ 15:25
heey iedereen..
ik ben zelf 19 en me vriend 18 we zijn drie en half jaar samen.
het begon ik in aan nov met flauwvallen.last van harde borsten en was heel erg moe,ik dacht dat het kwam omdat ik veel werkte misschien teveel.
maar ik werd niet meer ongesteld terwijl ik wel de pil slikte vond het zo raar,heb wel eerder gedacht dat ik zwanger was en dan was het niet zo..dus ik dacht ach ik niks.
maar op 1 of andere maneer voelde het raar en \had echt het idee dat ik zwanger was...en ik heb toen maar een zwangertest gedaan en jaaaaaa hoor binnen 3 sec positief en dus echt zwanger,dit was voor ons een hele schrik,maar na een weekje of 2 waren we toch heel blij met ons kleine mensje,arbotus zijn we tegen maar er gaan zovel dinge door je hoofd dat je overal aandenkt door de schrik en omdat het neit gepland was.maar ik moet eerlijk zeggn dat ik hee blij ben en heb me eerst eggo al gehad en verloskundige gaat alleemaal prima.nu 3 maandjes iedereen heel veel geluk en sterkte me jullie zwangerschappen. groetjes denise
Door: Joke op 04/02/2008 @ 15:14
Hey,
Ik begrijp volledig hoe het moet zijn voor jou.... deze zomer ook vernomen dat ik zwanger was... 22 jaar en mijn laatste jaar (thesisjaar) voor de boeg. Ondertussen 30 weken zwanger en we zijn overgelukkig. Docenten hebben heel veel appreciatie voor de genomen verantwoordelijkheid. Ik en mijn vriend zijn heel blij met het kleine wondertje dat ons te wachten staat en de combinatie met school is zeker haalbaar. Kwens je heel veel succes met jullie kindje en met je studies.
Door: Nikita op 24/06/2008 @ 17:15
Hallo iedereen,
Leuk om al jullie verhalen te lezen en er achter te komen dat enorm veel jonge moeders zijn!! Helemaal niks mis mee trouwens.
Wat ik wilde zeggen is dat er veel te veel mensen al heel gauw denken dat ze zwanger zijn! Het probleem is dat als je er heilig van overtuigd bent dat je zwanger bent er door die stress je menstuatie uit blijft. Zodra je dan je gedachten ergens anders op vestigt krijg je vaak je menstruatie!! (trust me, heb het al enige keren meegemaakt)
Er zijn ook zoveel kwalen die kunnen lijken op zwangerschap. Je zou een blaasontsteking kunnen hebben, steken boven je lies kan duiden op spastische darmen.. Misschien iets heel vets gegeten de dag ervoor?? Pannenkoeken of pasta!!
Het is zelfs zo dat als je graag zwanger wilt worden of stiekem hoopt dat de test positief zal zijn dat je jezelf zwanger gaat Denken!! Jaajaa dat kan, schijnzwanger noemen ze dat!! Honden hebben dat ook regelmatig. Je word dan inderdaad misselijk, je borsten worden gevoeliger je buik dikker of dat lijkt zo!!
Nahja, ik wil niet overkomen als een betweter, integendeel. Als je denkt dat je zwanger bent aarzel dan niet en doe gewoon een test of ga meteen langs de dokter!!! Dan weet je het meteen zeker en maak je jezelf niet zo gek!!
Ik zou dolgraag zwanger willen worden!! Ontzettend graag zelfs. Ik ben 21 en studeer nog. Wat de omgeving zou zeggen dat boeit me echt helemaal niks!! Ik woon inmiddels een jaar samen en heb nu 3,5 jaar een relatie! Ook hij wilt ontzettend graag en kindje.
Het probleem is alleen dat ik bang ben dat we het financieel straks niet aan kunnen. Mocht ik nu zwanger worden beval ik volgend jaar tijdens mijn examens.. Hmm ook niet erg slim. Ondanks dat ik niets liever zou willen moet ik toch wachten, volgend jaar juni zijn we allebei afgestudeerd en kunnen we aan kinderen beginnen..!! Ik kan NIET wachten.
Ik wens iedereen die zwanger is of wilt worden heel veel geluk toe met jullie kindjes!! En ik ben stiekem heeeel erg jaloers op diegene die er binnenkort 1 verwachten!!!
Heeel Veel liefs Nikita
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.