Anderhalve maand samen en al 4 weken zwanger
Door Mirjam op 28/08/2006 - 19:45:
Toen ik pas een relatie van 4 jaar achter de rug had, werd ik verliefd op Willem. Willem was al een tijdje gek op mij. We hadden het geweldig samen.
We waren allebei op zoek naar woonruimte. Willem had zijn relatie van 8 jaar ook beëindigd en woonde al een tijdje bij een goede vriend in.
Op een gegeven moment had ik al een week last van mijn borsten en mijn menstruatie bleef uit. Ik ben dan een zwangerschapstest gaan halen en tot mijn grote schrik was ik zwanger. We waren net een maand bij elkaar. Maar abortus kon ik niet en qua leeftijd en ook wel qua gevoel was ik er ook wel aan toe (ik was toen 27). Maar zo snel al zwanger? Dat was geen fijn gevoel.
Ik heb het Willem direct verteld, met in mijn achterhoofd dat ik alleen verder zou gaan. Maar Willem gaf gelijk aan dat hij er samen met mij er voor wilde gaan en dat er van abortus geen sprake was.
We hebben het wel goed moeten verwerken maar we konden gelukkig een woonruimte vinden, een appartementje boven een winkel.
Toen ik 6 maanden zwanger was, zijn we getrouwd. En op 13 juni 2005 werd onze dochter Noa geboren. Wat waren we, en zijn we nog steeds, gelukkig met haar!
We zijn nu twee jaar bij elkaar, en we zijn zielsgelukkig en nog steeds verliefd. Af en toe hebben we nog wel zoiets van dat we onze verkeringtijd missen, want die hebben wij door de zwangerschap niet echt gehad. Daarom kiezen we een paar keer per jaar voor ons zelf, en dan gaat Noa een weekendje logeren bij opa en oma.
Ondertussen zijn we alweer verhuisd en nu wonen we in een eengezinswoning met een tuin, waar Noa heerlijk in kan spelen.
Mirjam
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: Kittin (profiel) op 12/09/2006 @ 11:56 
Wij waren pas 4maand samen toch hebben we ervoor gekozen.
soms zijn er wel eens wat meer downs dan ups
Maar we zien elkaar doodgraag en dat is het belangrijkste
Onze zoon is bijna 9maanden,we zouden het zo weer opnieuw doen
Door: jessica (profiel) op 12/09/2006 @ 22:23
Piep,
Mirjam ben blij voor jullie da het allemaal zo fijn gaat.. Je verhaal komt me heel bekend voor!! Ik was nog maar 3 maand samen toen ik 3weken zwanger bleek en had daarvoor een relatie van 6.5 jaar achter de rug.. We zijn samen gebleven tot nu februari tot ons zoontje 1.5 was en zijn toen uit mekaar gegaan spijtig genoeg ma het ging ni anders!! Hij bleek nog ni echt klaar voor kindjes
. Ma ja ondertussen heb ik een nieuwe vriend die enorm goed met Seppe kan opschieten..Wens jullie nog alle geluk toe
.Groetjes
Door: stimpy (profiel) op 14/09/2006 @ 12:11
wat fijn om hier nog meer verhalen te lezen van mensen die kort een relatie hadden en zwanger werden.
Ik en hubbie waren 4 maanden samen dat ik zwanger bleek te zijn.
Wij zijn getrouwd dat ik bijna 5 maanden zwanger was en dus nog geen jaar een relatie hadden.
Mijn zoontje is nu alweer 8 maanden en we zijn dolgelukkig met elkaar en met Niels.
Soms kriebeld het al wel voor een tweede maar we hebben besloten daar nog ff mee te wachten (voor zover het te plannen valt) om toch ook nog wat tijd aan elkaar te kunnen besteden want dat schiet er veel bij in met zo'n kleintje
Door: Anoniem op 20/09/2006 @ 15:26
Wat een bekend verhaal!!!ijn partner en ik kenden elkaar pas een maand toen ik zwanger "raakte". Beiden is het ons in een vorige relatie niet gelukt om kinderen te krijgen terwijl die wens er wel zeker was. We hoefden dan ook niet lang na te denken over wat te doen. Dit was het grootste geschenk dat ze ons geven konden. Inmiddels is ins zoontje 11 maanden en een geweldig lief en vrolijk manneke en wij, wij zijn verschrikkelijk trots op hem en blij met hem en met elkaar!! Zo blij zelfs dat er eind december een nieuw wondertje bijkomt, een broertje of zusje voor ons zoontje. Het staat hier allemaal erg makkelijk, maar het heeft ons veel inzet en aanpassing gekost. Maar we zijn erg gelukkig en blij verrast dat dit ons heeft mogen overkomen....
Ik ben 22, wordt 23 in november. Mijn vriend en ik waren vier maanden samen toen ik zwanger werd van mijn tweede dochtertje. We zijn gaan samenwonen toen ik 6 maanden zwanger was, en de baby wordt verwacht binnen twee weken.
Mijn oudste dochter komt zeer goed overeen met mijn vriend, en hijzelf houdt alvast van allebei onze meisjes. Het moet niet altijd verkeerd gaan hé.
Door: Lady op 22/09/2006 @ 19:25
Zo bekend hé, na een maand zwanger zijn terwijl je eigelijk verteld was dat als je ooit nog een kindje wilt een eiceldonor moet zoeken. De dokter noemt het one luky shot, Maar daar ben je vet mee je weet niet wat doen en voelt je gelukkig en toch niet en nu bijna 7 maanden verder voelt het nog steeds zo aan ik weet nog steeds niet wat de toekomst brengt, buiten dan dit kleine wonder.
Door: eline op 26/10/2006 @ 11:27
het heeft zo moeten zijn, Maar ik vind het wel raar dat de ene in een maand zwanger is en een ander lukt het nooit! Het leven is soms niet eerlijk
Door: clauwie op 30/10/2006 @ 14:14
ik 22 ben nu 35 weken zwanger, ik kende mijn vriend net sinds vorig jaar 10 december, dus nog maar 3 maanden
toen we er achter kwamen dat ik zwanger was.intussen zijn we getrouwd en verwachten onze uk op 5 december 
.en we zijn nog steeds gelukkig samen.Kus van mij
Door: KimZaa op 05/11/2006 @ 11:46
Hai , nou ik heb dit precies hetzelfde , ben net anderhalve maand met me vriend samen en al 2 weken zwanger , alleen het probleem is , me vriend denkt dat ij er niet aan toe is en wil het liest dat ik een abortus pleeg , dit zie ik echter niet zitten , ja hallo kiezen tussen ons kindje of hem ?? Ik moet goed praten et hem , ikweet neit hoe ik eht finacieel moet redden in me eentje maar wil me vriend ook voor geen goud kwitj !!! Kan iemand me helpen ??? Xxx Kim 1 ding is zeker ik doe GEEN abortus
Door: Anoniem op 05/11/2006 @ 19:44
Ook ik was na twee maanden samen zijn met mijn vriend al zwanger. Inmiddels 34 weken . Mijn vriend reageerde hier gelukkig goed op. En we zijn erg gelukkig met de nodige ups en downs. We zijn gaan samenwonen en hebben daarna met 25 weken ook nog aan woningruil gedaan. Maar alles is nu bijna klaar . Ik geloof er wel in dat dit zo voorbestemd is.xxxx succes
Door: nathalie1979 op 12/11/2006 @ 12:13
hallo,
ik was ook 2maanden samen en toen was ik ineens 7 weken zwanger.het is snel gegaan en nu heb ik ondertussen 2 schatten van dochters gekregen en ik heb er nog geen enkele minuut spijt van.
veel liefs nathalie
Door: Mirjam op 17/11/2006 @ 21:47
Dag KimZAA,
Dat je geen abortus wilt vind ik heel goed van je. Moeilijk om advies te geven over je vriend. Praat veel met elkaar en geef duidelijk aan wat jij graag wilt. Praten, praten, praten. En soms moet je wel eens een moeilijk besluit nemen. Ik hoop dat je een besluit kan nemen wat goed voelt voor jullie beiden.
Mirjam
Door: Anoniem op 21/11/2006 @ 17:21
wat ben ik blij deze reacties te lezen!
Mijn vriend en ik zijn 6 maand samen en willen aan kindjes beginnen. We zijn er alletwee klaar voor en het voelt gewoon juist.
Het zijn alleen de reacties van de buitenwereld.
"Geniet nog wat", "Het is te vroeg" ,...
Ik heb 2 lange relaties achter de rug, dus ik weet dat het altijd wel kan fout lopen . Maar waarom wachten als het nu goed aanvoelt? Als je er klaar voor bent?
Ik ben blij te horen dat het ook goed kan gaan zelf al ken je elkaar nog niet zo lang.
Door: Wendy op 26/12/2006 @ 09:59
Beste Anoniem
Groot gelijk! Doen gewoon.
Mijn vriend en ik waren 4 maanden samen toen we besloten om voor een kindje te gaan. Ik had 14 jaar de pil genomen, dus ik dacht, hmmm, dat duurt nog even vooraleer ik zwanger ben... Niets was minder waar. Ik was direct zwanger!
Goed eh!
eerste reactie was, super gewoon. Iedereen heel verrast maar heel blij. Tweede reactie: "oeps, wat gaan ze zeggen". ten eerste: de mensen die je graag hebben, die zijn heel blij voor je! Ten tweede: ik kan je beloven: das het minste van je zorgen als je zwanger ben!
Dus dat was ook al dat. Tweede probleem: we wonen nog niet samen. Op zich niet zo erg, maarja, dan heb je die kopzorgen van een verhuis er nog bij... Ik ben nu 13 weken zwanger, en mijn vriend verhuist binnen 2 maanden ong naar mij. Misschien was dat nog niet zo slecht, want de eerste maanden doe je toch niks anders dan slapen...
We zijn er vroeg aan begonnen, maar we hadden allebei zoiets van: waarom nog 5 jaar wachten als je zeker bent van elkaar? Je weet het nooit. Wij hebben een kind verwekt uit liefde, terwijl er koppels bestaan die na 10 jaar voor een kind gaan kwestie om de relatie alsnog te "redden". Nee, dan liever het eerste!
Ik kan alleen maar zeggen, als jullie het allebei willen, ga er dan vooral voor! Het is het mooiste wat er bestaat!Er is geen enkel probleem zo groot dat het niet kan opgelost worden...
Let op! Ik ben de eerste 3 maanden bijna geen mens geweest! Ik was altijd moe, ziek, lastig,... Ik heb er nog geen plezier aan gehad! Sinds een week of 2 gaat het al veel beter. Minder moe, niet meer zo ziek,...
Ik heb het geluk een vriend te hebben die me altijd steunt, ook al ben ik lastig en moe... Das heel belangrijk. Daarom zou ik een heel speciale dank willen doen naar mijne allerliefste schat! Ik ben er zeker van dat hij een superpapa wordt! We zullen elkaar blijven steunen, in goede en kwade dagen!
Dikke kus en groetjes aan iedereen!
Anoniem, veel succes!
W.
Door: Dimitri op 04/01/2007 @ 19:33
Anoniempje en alle anderen,mijn schatje heeft 100% gelijk
Lieverik, bedankt!! HVJ X Door: ninstarrr op 15/02/2007 @ 02:39
Halloo ik ben een meisje van 19 jaar en ben nu zwanger, ik zit nog op school en werk niet heb een relatie van 2 jaar en hebben besloten eht kind te houden, maar ik vind het allemaal nogal oneerlijk ik meot het doen met een klein studiefinanciering is het niet allemaal nogal oneerlijk... we gaan nu opzoek naar een woning maar stel dat we die krijgen dan zal me vriend voor alles op meoten draaien..de huur de inrichting en natuurlijk alle spullen die we nodig hebben voor onze kleine.. wie o wie heeft advies voor mij hoe kan ik dingen hetbeste aanpakken
Door: Mirjam op 24/02/2007 @ 12:39
Dag Ninstarr,
Dat is best een moeilijke situatie. Betreft spulletjes. Vraag eens om je heen. Vaak hebben mensen nogwel spulletjes over voor de baby. Dit geld ook voor het interieur. Zet alle onkosten op papier.Houd alles goed bij (uitgaven). Besteed wat je kan besteden. Het zal niet makkelijk zijn. Maar zo moesten wij ook beginnen.Wij hadden ook niets.Maar het gaat nu goed. We werken allebij. Ik werk parttime. Maar voor jou: maak eerst je studie af en ga dan werken.Je krijgt anders spijt als je zou stoppen.Informeer ook eens bij gemeenten naar eventuele vergoedingen. Dit is in Nederland nog wel eens mogelijk. Succes en sterkte!
Vergeet één ding niet. Je krijgt er iets prachtigs voor terug...geloof mij maar.
Mirjam
Door: Red Rose op 16/07/2007 @ 14:14
wat een opluchting om te lezen dat bij elen zo'n situatie goed uitdraaid. ikzelf ben 24 en nu 32 weken zanger, bijna even kang als ik en mijn vriend samen zijn. Ook voor mij was abortus om verschillende redenen geen optei en ik wist dat ik ook nooit men kindje zou kunnen afstaan. gelukkig was mijn vriend heel begripvol en met zijn 28 jaar vond hij dat het moest kunnen. gemakkelijk gezegd, maar ook wij hadden geen van beiden een eigen stek, hij geen werk en ik enkel parttime.
Onder tussen zitten we op ons eigen appartementje, mijn vriend heeft een goedbetaalde baan en dankzij zijn zus en andere jonge ouders in onze omgeving, hebben we nu ook (bijna) alles om ons kindje te verwelkomen. OOk bij ons zijn er soms spanningen omdat we nooit echt de tijd heben gekregen mekaar te leren kennen, maar de liefde is groot en de vechtlust ook.
Over ten laatste drie aar hopen we groter te wonen en aan een broertje of zusje te beginnen.
Ik merk ook dat een kindje op komst behalve een zekere 'tot rustkoming' ook op andere vlakken me veel goeds heeft gebracht, zo is de vroegere erg stroeve en onstabiele band met mijn moeder nu uitgegroeid tot een moeder - dochterrelatie waar ik altijd van gedroomd had maar nooit op kon hopen.
Ik wens elek vrouw, zeker degenen die hun portie ongeluk zoals ik al wel hebben gehad toe dat ook zij uiteindelijk hett geluk zullen vinden. En zoals ze zeggen, het zit in een klein hoekje en komt onveracht op je weg.
Door: Michelle op 06/02/2008 @ 11:53
hallo deze verhalen komen mij ook bekend voor na een relatie van 5 en half jaar zijn mijn ex en ik uitelkaar gegaan.
toen ontmoete ik john
toen we 2 maand samen waren werd ik zwanger ik wist dit nog niet dit was in sept .
In okt ging ik naar de dokter omdat ik over wilde gaan op de prikpil
na een routine onderzoek vertelde de dokter dat ik de prikpil niet nodig had .
Toen schrok ik heel erg ik dacht dat ik ontvruchtbaar was maar het tegengestelde bleek waar.
toen ik weer buiten kwam heb ik meteen mijn vriend opgebeld.
Hij schrok natuurlijk ook maar was heel positief.
Die middag eeft hij vrij genomen en hebben we samen gepraat.
we kwamen allebei tot de conclusie dat voor ons abortus geen optie was
22 januari zijn we getrouwd met 19 weken zwangerschap ondertussen ben ik 22 weken zanger en in juni verwachten wij onze zoon
we zijn echt ziels gelukkig met elkaar .
En denken dan ook dit was geen toeval dit moest gewoon zo wezen
Door: Liesje op 13/03/2008 @ 10:04
Hoi, ik ben 27 en ben zo'n 7 maanden samem met m'n vriend. 3 dagen geleden heb ik van de dokter gehoord dat ik reeds 5 weken zwanger ben... Was dat even schrikken zeg. Ik wist absoluut niet hoe hij zou reageren want hij houdt van verre reizen en met een babytje erbij lukt dat niet meteen. Gelukkig heeft hij na de eerste paniekaanval besloten om er voluit voor te gaan. Ik besef wel dat het vroeg is in een relatie om een kindje te krijgen, maar het intereseert me niet wat de mensen zeggen. Het enige wat telt is dat wij er ons goed bij voelen en dat ons kindje gelukkig wordt, samen met ons.
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.