Het kan ook even anders…
Door Anoniem op 30/06/2007 - 19:52:
April 2003
Onverwacht en ondanks de pil geraak ik zwanger. Na het ongeloof bij iedereen, is er blijdschap: het eerste kleinkind komt eraan!
Juli 2003
Die blijdschap neemt gauw af want na 16 weken wordt er gezien dat het kindje geen kans heeft op overleven en dat een abortus de enige goede raad is die ze ons kunnen geven.
Op 19 juli 2003 wordt onze dochter Maite dan ook geboren: 15 cm groot en 70 gram zwaar.
September en oktober 2003
Op 01/09/03 krijgen we groen licht: als we willen, mag ik terug zwanger worden. De autopsie heeft niks opgebracht en we mogen opnieuw starten. In oktober is het al zover! Eén keer proberen en ja, hoor, eind oktober krijgen we te horen dat er nieuw leven op komst is.
Juni 2004
Na een moeilijke zwangerschap met wat complicaties wordt onze eerste zoon na 37 weken en 2 dagen geboren. Het is een makkelijke, ingeleide bevalling omdat ik zwangerschapsvergiftiging had. Hij weegt 2500 gram en is 48 cm groot. Een kleintje dus, maar hij doet het heel erg goed.
Augustus 2006
Na een iets makkelijkere zwangerschap wordt onze tweede zoon na 39 weken en 3 dagen geboren. Net zoals zijn broer op een dinsdag. Hij weegt 2760 gram en is 47 cm groot. Ook deze bevalling werd ingeleid want mama was het nu wel grondig beu met die warmte en de gynaecoloog vertrok ‘s anderdaags op verlof.
Januari 2007
In de eerste week van het nieuwe jaar gaat onze oudste eindelijk naar school en plezier dat hij heeft… Ons voornemen om hem halve dagen te laten gaan moeten we al gauw laten varen want hij weent keer op keer als ik hem ga halen.
Eind januari gebeurt het… Eerst wordt de oudste goed ziek en 2 dagen later zit ik met een baby van 4 maanden met 40°c koorts in het ziekenhuis. En dat terwijl ik eigenlijk de dag erna terug moet beginnen werken
Vijf dagen later kom ik, vermoeid en met een wat raar gevoel, naar huis. De eerste reactie is: dat is van dat ziekenhuis, maar als ik dan terug denk aan de symptomen die ik eigenlijk al had in het ziekenhuis weet ik uit ervaring dat dit geen griepje is. Mijn gevoel zegt iets anders en daags erna wordt het dan ook bevestigd: IK BEN TERUG ZWANGER!
Uitgerekend op 01/10/07
Na het ongeloof komt de twijfel want de kleinste is nog net geen 5 maanden. En wat gaan ze overal zeggen in de familie, op het werk, bij de vrienden...? We denken na en hebben late discussies over wat we nu gaan doen. Mijn moederhart zegt dat we er wel doorgeraken maar mijn verstand zegt dat het moeilijk gaat worden met een kleuter, een peuter en een baby. Ook mijn man denkt zo, maar kan je dat nu weg halen? En wat gaat het dan later zijn te denken: het zou nu zo oud zijn, enz…
We zijn eruit: we houden ons kindje. Het was dan misschien niet echt gepland, maar het zal even welkom zijn als de andere! En ach, wat maakt het uit als we ons iets meer moeten ontzeggen. We hebben dan 3 schatten van kinderen en iets beter kunnen we ons dan niet meer wensen!
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Hallo'
Ik las net je verhaal en ben ongeveer hetzelfde tegen gekomen.
Onze oudste dochter is van okt03 en na twee miskramen hebben we nu ons tweede dochtertje en die is geboren in sept06.
Ik heb na mijn zwangerschapsverlof ouderschapsverlof genomen en toen ik zes weken aan het werken was voelde ik ook vermoeidheid, ik dacht ook eerst het is van terug te gaan werken maar ik voelde ook uit ervaring dat ik wel eens onverwachts terug zou zwanger zijn?
Test gedaan en ja hoor ik was terug zwanger en onze kleinste pruts was nog maar net zeven maanden
Ook getwijfeld wat we zouden doen maar ik hou enorm veel van kinderen en na twee miskramen kon ik deze kleine schat toch niet weg doen daar wij toch nadachten over een derde kindje maar dan zo rap nog niet.
Nu ben ik 15 weken ver en heb vorige week een bloeding gehad, in volle paniek naar het ziekenhuis en ik dacht ja daar gaan we weer.
Maar met de baby alles ok alleen heeft de placenta een heel klein beetje los gelaten.
Nu zijn de bloedingen volledig gestopt en donderdag moet ik terug op onderzoek, onze kleine schat voel ik ondertussen bewegen en dat steld me ook gerust.
Nu dacht ik zo bij mezelf gij stom ding hoe kon je nu ooit denken aan een abortus?
Zie mij hier nu zitten vol van verdriet en angst om dat kleine bolleke niet kwijt te geraken
.Nee ik heb er al lang geen spijt meer van en hoop dat alles nu verder goed mag aflopen want ik ben al gehecht aan mijn kleintje daarbinnen.
Ik wens je ook veel succes met je kindjes en ik ben er zeker van dat het af en toe eens moeilijk zal zijn maar dat we het zeer goed gaan doen
.[Deze reaktie werd gewijzigd]
Door: angela jans op 02/07/2007 @ 14:30 
hallo allereerst proficiat met je zwangerschap.
mij is juist hetzelfde overkomen,mijn jongste(van de 3)is nu 10maanden oud en ik ben nu bijna 4maanden zwanger van een vierde.ik kon het ook bijna niet geloven,en heb dan ook heel veel gehuild,drie was eigenlijk al meer dan genoeg.nu ben ik eigenlijk wel blij want de oudste word 8 jaar en dan is 10maanden wel veel verschil,dan heeft mijn jongste zoontje later ook iemand om mee te spelen.
Door: - op 03/07/2007 @ 13:33
mensen mensen wat zijn jullie beesten van mensen als je denkt aan abortus als je geen kinderen wil doe het dan niet hoeveel mensen zitten er optewachten en die krijgen ze niet en jullie gooien ze weg of het niks is zo zo daar zijn echt geen woorden voor als je zwanger bent en je wilt ze niet dan kun je er een ander toch blij meemaken????????
of begrijp ik dit verkeerd nee hè dacht het niet
Door: jik (profiel) op 03/07/2007 @ 14:46
Doe is even rustig zeg. Niemand hier heeft een abortus genomen. Ze hebben allemaal bewust voor hun kindje gekozen en zijn er heel gelukkig mee.
Geniet ervan dames
Door: Anoniem op 03/07/2007 @ 16:01
Hallo,
Als ik jullie verhalen lees, krijg ik terug wat moed. Mijn oudste is net 2 en de jongste 2.5 maand! We zijn net aan het bouwen. Ik zie een derde helemaal niet zitten. Maar ik weet ook dat ik abortus nooit over mijn hart zou krijgen. Mijn man denkt er gelukkig hetzelfde over. Toch klinkt het raar. Bij een eerste en tweede kan het niet snel genoeg gaan, en nu.. Het zal niet makkelijk zijn, maar waar er 2 zijn, kan er nog wel eentje bij. Gelukkig is ons huis groot genoeg.
groetjes
Door: Anoniem op 03/07/2007 @ 16:24
ik vind het inderdaad ook niet mooi dat jullie aan abortus dachten, ik heb 5 jaar moeten wachten voor een kind, na vele behandelingen, inseminaties en IVF's ben uiteindelijk zwanger geraakt... vind het spijtig dat het in jullie gedachten op kwam "gaan we het houden of niet????"
Door: Anoniem op 04/07/2007 @ 09:55
Ik kan me ook niet voorstellen dat je ooit een abortus om deze redenen zou overwegen. Dat zou nooit in mijn hoofd opkomen. Nou ben ik er toch al niet zo voorstander van, tenzij natuurlijk om serieuze medische redenen van kind of moeder. Ik ben blij dat niemand er uiteindelijk voor heeft gekozen en dat men er nu van geniet. Ik ben zelf 6 maanden zwanger van de tweede en mijn andere dochter is 13 maanden. Veel leeftijdverschil zit er niet tussen, maar dat was een bewuste keuze. Een kind zou bij mij altijd welkom zijn. Als je de echo's bekijkt (wat elke moeder dus al heeft meegemaakt), is het bijna meteen al een echt mensje en ik kan me niet voorstellen, dat zodra je die hebt gezien, je de gedachte aan abortus uberhaupt nog zou krijgen om dit soort vage redenen. Als er serieus iets mis is, sta ik achter, maar anders niet.
Geniet nu maar van het leven in je buik en het moois dat je gegeven wordt.
Door: cindy (profiel) op 05/07/2007 @ 10:35
hallo
ik ben diegene die dit verhaal geschreven heb en ik moet zeggen dat ik de reacties van sommigen hier niet begrijp
niemand van ons heeft voor een abortus gekozen en we zijn allemaal gelukkig met ons kindjes
maar er moet begrepen worden dat iedereen die gedachte heeft op zo n moment daarom wordt het niet gedaan he
ik denk dat zo n gedachte normaal is als je nog niet zo lang geleden bevallen bent en ik wil niet dat er iemmand ons veroordeeld omdat wij teminsten eerlijk zijn geweest er zijn er zo velen die het zonder nadenken wel doen veroordeel die dan aub en niet ons
wij vrijen er niet zo maar op los en ik nam dan uberhaupt nog eens de pil dus het was niet zo maar een ongelukje
groetjes cindy
Door: Anoniem op 05/07/2007 @ 14:48
Alsof iedereen die ooit eens dacht 'ik wil dood zijn' ook effectief zelfmoord pleegt...
Mogen we dan ook al niet meer vrij zijn in ons denken?
Ik ben een héél gelukkige mama van 2 schatjes, maar ik kan de gedachtengan/overwegingen zeer goed begrijpen en natuurlijk is dat erg om te lezen als je zelf moeilijk of niet zwanger geraakt... Maar wees een beetje verdraagzaam en respecteer een ander zijn mening.
Door: sasje (profiel) op 05/07/2007 @ 19:39
Cindy en anderen in dze situatie. Ik begrijp wel jullie reactie. Ik zou toch ook slikken als ik plots vrij snel zwanger zou blijken en nog wel bij het nemen van anticonceptie, dat verwacht je toch helemaal niet. Dan begin je toch wel even te twijfelen of je dit allemaal als 'mens' wel aankan. Want voor iedereen ligt zijn kunnen anders, niet alleen emotioneel maar toch ook fysiek en financieel....
Wij kiezen na lang praten en discussieren voor een derde, maar ik moet zeggen als een derde zich plots zou aanbieden als de tweede nog echt baby is, ik zou toch ook echt van mijn melk zijn hoor.
Ik begrijp ook de reacties van mensen die misschien al jaren aan het probren zijn, voor jullie ligt de situatie zo anders, ik begrijp jullie maar ik begrijp ook de reactie van de onverwacht zwangere mama's. Elke situatie is anders, elke mens is anders...
Uiteindelijk hebben ze hun hart laten spreken en dat vind ik toch ook mooi. Geniet van jullie zwangerschap, het ga jullie goed.... veel succes. Ook voor de mama's bij wie het minder vlot gaat, veel succes.
Door: Anoniem op 12/07/2007 @ 00:03
ik'heb'het'ook;het'zelfde'mee'moeten'maken'mijn'oudste'is;2,5'jaar'en;mijn;jongeste;is;11;maanden'en;ben;9;weken;zwanger;ik'heb'veel'gehuild'maar;toch'ben'ik'heel'erg;blij'ik'geniet'volop'van'mijn'zwangerschap'en'mijn'2'princesjes'dat;moet'je'ook'doen'gewoon;genietenvanjezwangerschap
Door: Anoniem op 28/07/2007 @ 08:38
hoi..
nou ik snap het, mijn wereld storte ff helemaal in.. ik heb 2 kindjes van 2,5 en 1 van 9maanden. en ja hoor 6 weken zwanger van de 3e.. wij hebben een huisje waar we net met zn 4 in passen een auto etc. mij nieuwe splinter nieuwe duotandem etc had ik allemaal al verkocht.. en we wilden geeen derde kindje. vooral mijn vriend niet, dus dit was heel erg ongepland!! ik ben zelfs in een abortus kliniek geweest omdat mijn vriend het kindje echt niet wil, en ik niet alleen met 3 kindjes achter wil blijven. uiteindelijk heb ik het niet gedaan ik kon het niet. en vrij snel heeft angst, schrik en ruzie thuis plaats gemaakt voor toch nog steeds schrik maar ook blijdschap. dit kindje houden we strakjes net zoveel van als de andere 2 maar goed heb wel meerdere optie`s overwogen.
ik was altijd heel erg tegen abortus, maar ik kwam voor een moeilijke keuze te staan. ik lees hier reacties van mensen die daar boos om zijn dit is niet het juiste forum om daar over te gaan zeuren, alle moeders hebben gekozen voor hun kindje. en dat dat gezeur ja er zijn vele die geen kinderen kunnen krijgen en bla bla. open daar dan een ander forum voor, goed idee?? ik heb veel bewondering voor alle moeders hier en vooral cindy dat zei haar verhaal stuurde, ik kan er veel kracht uit halen en denk ik ben toch neit de enige! allemaal suc6! en alle zeurders open een ander forum daar voor..
Door: Anoniem op 22/08/2007 @ 13:28
blablabla...
het doet nu eenmaal pijn om te lezen dat mensen aan abortus denken. Je moest eens weten hoeveel koppels geen kinderen kunnen krijgen, of waar het heel moeilijk lukt...
dan komen bij ons de haren recht als wijdit lezen
wij worden echt niet begrepen
Door: evelyne op 29/08/2007 @ 11:22
Hallo allemaal,
Amaai als ik dit hier allemaal lees is het net of we moordenaars zijn
.Zeg waarom denken jullie dat we voor ons kindje hebben gekozen?
Omdat we het graag zien!!!!!!!!!
Hebben jullie nog nooit van de schrik iets gedacht van oei hoe moet het nu?
Ik kan goed begrijpen dat als je moeilijk of geen kinderen kan krijgen jullie even denken van wat zegt die nu, maar deze comentaar zou je beter geven aan diegene die het wel gedaan hebben
.Denken jullie dat wij hier geen schuldgevoelens over hebben dat we aan zoiets gedacht hebben?
Denk toch alstublieft eerst eens na voor je hier een reactie op geeft?
Alle mama's die hier hun verhaal geschreven hebben, dames wij zitten in het zelfde schuitje en ik heb veel respect voor jullie proficiat met jullie goede keuze om de kindjes te houden
.Veel succes en geniet maar verde ik doe dat ook.
Groetjes aan Cindy.
Evelyne
Door: Corine op 12/10/2007 @ 09:55
Ik wil je feliciteren met je zwangerschap en inmiddels misschien al met de geboorte.
Groetjes Corine
Door: Martine op 12/10/2007 @ 13:24
Hallo,
Ik ben ook onverwacht zwanger van een vierde kindje, mijn jongste zoontje is 7 maanden oud.
Ook ik nam de pil, maar toch.
Ik wil het kindje niet wegdoen maar mijn man ziet dat echt ni zitten en wil dat ik het laat wegdoen.
Wat moet ik doen????
Kan iemand mij helpen?????
Door: cindy op 24/10/2007 @ 09:45
beste,
Ik kom u vertellen dat ik verleden week ook vernomen heb dat ik nu reeds zeven weken zwanger ben, heb ook nog maar een zoontje van 9 maanden. Ik wist ook niet wat ik moest doen, maar het is nu zo, ik vraag me ook af wat de vrienden en familie gaan denken, maar mijn man zegt dat dat niemand aangaat.
Ik zou zeggen kop op en laat ze maar roddelen, allemaal het beste nog
met vriendelijke groeten Cindy
Door: evelyne op 26/10/2007 @ 10:16
Hey Martine,
Ja zo'n situati is natuurlijk niet gemakkelijk, niet voor u maar ook niet voor uw man.
Ik zou je de raad geven om er openlijk met je man over te praten, wat jij voelt en wat de gevolgen zijn als je het al dan niet zou houden.
Want ik ken vrouwen die nadien een depressie gekregen hebben en die later uit elkaar zijn gegaan omdat ze elkaar verwijten maakten.
Laat je man ook zijn gevoelens hierover vertellen zonder boos te worden, hij heeft natuurlijk ook het recht op een eigen mening hé?
Gewoon, zet alles samen op een rijtje (heb dat ook gedaan) ga iets rustig gezellig eten of ga eens wandelen in een bos om daarover te praten en wees gewoon eerlijk met elkaar.
Zo ik hoop dat ik je wat heb kunnen helpen daarmee?
Veel succes zou ik zeggen.
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.