Hoi hoi...
Ben nu 33 weken zwanger en heb zojuist van mijn verloskundige te horen gekregen dat ik een ziekenhuisbevalling ge krijgen. Probleem is ik wilde zowiezo in het ziekenhuis bevallen, maar nu MOET het. Dan ga je toch met een ander gevoel naar het ziekenhuis.
Ook ik krijg ophet moment dat mijn weeen beginnen een infuus met AB toegediend.
Zo te lezen heeft de baby alsnog kans op besmetting.
Weet iemand of een GBS besmetting kan leiden tot een vroeggeboorte?

Zelf ben ik op dit moment 37weken zwanger van mijn tweede kind. Omdat mijn afscheiding een beetje groenig was heeft mijn huisarts een uitstrijkje naar het lab gestuurd. Een week later belde ik naar de huisarts om te vragen of de uitslag er was. Nee, die was er nog niet. Een dag later op vrijdag had de assistente mijn voice ingesproken of ik even terug wilde bellen. Ik was enorm zeunwachtig, was bang dat ik een of ander geslachtsziekte had. Toen ik terug belde vertelde ze me dat de kweek te laat in het lab was aangekomen en of ik maandag langs wilde komen voor een nieuw kweekje. Dat vond ik goed. Anderhalve week later belde ik om te vragen naar de uitslag. De assistente vroeg me toen of ik later even terug wilde bellen omdat er op dat tijdstip alleen telefonische consulten werden gedaan. Een kwartier later werd ik teruggebeld door een andere assistente en die vertelde me toen dat ik een of ander bacterie had en dat ik nu in het ziekenhuis moest bevallen. Ik wist niet precies welke bacterie ze opnoemde. Ze vrroeg me of ze de naam van mijn verloskundige mocht hebben zodat ze haar op de hoogte konden brengen. Ik zei dat ik de volgende dag toch een afspraak had staan bij de verloskundige. Dezelfde avond ging op het net op zoek naar een bacterie waardoor je in het ziekenhuis moet bevallen. Toen kwam ik op deze site terecht. Ik schrok en vertelde mijn man hierover. Hij zei dat ik beter niet op het net kan zoeken omdat ik niet wist welke bacterie ik nou droeg. Ik zei toen nog uitdrukkelijk als ik maar geen GBS heb en vertelde hem wat het inhield. De volgende dag bij mijn verloskundige werd ons verteld dat ik wel draagster ben van GBS. Ik schrok toen zo erg! De verloskundige die vertelde me dat het onzin is dat ik in het ziekenhuis moet bevallen. Dat ze thuis ook wel checken of de baby geen koorts heeft of wel. Ze benadrukte dat ik me geen zorgen moest maken.

Nu ik al deze verhalen hierboven heb gelezen maak ik erg druk. A.s. maandag heb ik mijn eerste afspraak bij de Gyno. Ik krijg dan mijn eerste antibiotica. Ik vraag me af of ik erop aan moet dringen dat ik ingeleid wordt. Bij de een heb ik gelezen dat 4 uur voor de bevalling al antibitiotica via infuus wordt ingediend en bij de ander las ik zodra de weeen begonnen. Wat is nu het minst riscant voor de baby. Ik heb al een zoontje van bijna 5 en die heeft het volgens mij niet. Hij is ook in het ziekenhuis geboren, maar daar had ik toen bewust voor gekozen. Afgelopen jaar is mijn zoontje vaak ziek geweest. Hij kreeg dan plotseling koorst en was versuft. Dit was een dag en de volgende was hij beter en bracht ik hem naar school. De dag erna werd hij weer ziek en had hij hoge koorts. Zo ging het steeds. Hij werd ziek voor een dag, daarna een dag niet, dan weer wel. Kan het zijn dat hij ook drager is GBS?

Ik wilde mijn verhaal even kwijt.

Groetjes

Op 29 maart j.l. is ons dochtertje Sabrina in het ziekenhuis geboren. Zij was precies 5 weken te vroeg geboren en op dat moment ook nog niet ingedaald. Mijn vliezen waren ruim 18 uur gebroken voordat haar bevalling op gang kwam en met ruim 2,5 uur was ik om half drie 's nachts bevallen van ons derde kindje, zo'n 22 uur later. Wat een blijdschap dat zij, weliswaar klein, toch gezond en wel ter wereld kwam. Bij haar geboorte woog zij 2195, een mooi meisje van 4 pond vonden wij. Zij is na haar geboorte naar de couveuse afdeling gegaan om warm te blijven en wij gingen meteen mee om even bij haar te zijn. 's Nachts om 4 uur gingen wij eventjes slapen en rond zeven uur 's ochtends zijn wij familie gaan bellen om te vertellen over onze prachtige wonderlijke dochter.

Ongeveer 8 uur 's ochtends ben ik even bij haar geweest om haar vast te houden en toen had zij al een kreunende, slechte ademhaling die ik op dat moment niet meteen als ernstig zag. Ik vond het wel vervelend dat ik haar niet kon troosten.Rond een uur later hadden wij inmiddels de kinderarts bij mijn bed en hij vertelde wat zijn vermoeden was voor die kreunende geluiden die Sabrina maakte. Hij had haar al gestart aan de antibiotica en beademing en ergens rond die tijd kwam de uitslag voor de kweek ook terug, dat er een flinke Strep B bacterie bij mij was geconstateerd. Door de lang gebroken vliezen had de bacterie tijd om bij ons kind te komen. Die kweek namen zij af bij mijn opname de ochtend daarvoor, en nu nog snap ik niet dat zij "standaard" zo'n kweek doen voor iets, die terwijl de artsen op de kweek wachten, een kindje zo ziek kan maken.... veel te laat dus als je eindelijk de uitslag krijgt. Volgens de artsen was het waarschijnlijk de GBS die mijn vliezen heeft doen breken ook nog! Of zelfs al in de zwangerschap is het door de vliezen heengegaan..

Dezelfde middag zijn wij in bij de UMC Nijmegen belandt met onze dochter en zij hebben bij haar verschillende dingen uitgeprobeerd. Het ging heel slecht met Sabrina, die middag in Nijmegen waren wij haar al bijna kwijt. Nog geen 24 na haar geboorte hebben zij haar aan een ECMO hart-long apparaat gelegd. Heel zielig om je kind aan al die slangetjes te zien. Een paar dagen was zij stabiel, en je hoopt en bidt dat het goed gaat. Tot ons grote verdriet heeft zij een van de complicaties gekregen waarvoor wij gewaarschuwd werden, een hersenbloeding is bij haar gaan optreden die zondag. Zij konden niets meer voor haar doen, teveel schade was al aangericht.'s Avonds 1 april hebben de artsen Sabrina van de hart-long machine afgehaald en even later is zij in mijn armen gestorven met de hele familie erbij. Wij konden haar eindelijk vasthouden...

Onze oudste twee kinderen zijn verder gezond geboren en GBS had ik toen niet. Ik snap ook niet waarom vrouwen hier vanaf weten pas als zij ermee te maken krijgen, waar is de voorlichting bij verloskudige, gynaecoloog, baby-bladen enz. Dit was mijn derde zwangerschap en heb nog nooit gehoord van GBS, wel over "infectieziekten" in het algemeen ivm langdurig gebroken vliezen... maar dan heb je nog geen idee!! Volgens myn gyn had de verloskundige mij langs ziekenhuis moeten sturen voor een urine kweek, want ik had geklaagd over een blaasontsteking met 14 weken zwangerschap. Wie weet, had ik toen antibiotica gekregen.... ik kan daar niet aan denken. Zwangere vrouwen moeten echt opletten als zij ziek zijn met of zonder koorts (ik krijg geen koorts ben ik nu achter, maar voelde wel degelijk ziek met rillingen) en vooral blaasontsteking! Wees alert en actief als patient, er zijn toch signalen die je lichaam kunnen afgeven. Er is niets erger dan je kind zien lijden tot een klein hoopje verdriet.

Een verdrietige moeder

Ook bij mij is streptokokken B geconstateerd. Ik heb daar antibiotica tegen gekregen. Hier werd ik ziek van en heb maar 5 dagen geslikt ipv 10 dagen. Vorige week moest ik vanwege andere kleur afscheiding weer een swap maken. De streptokokken zaten er niet meer in. Ook zat het niet in mijn urine wat volgens mijn huisarts een goed teken is. Wel heb ik al vier keer blaasontsteking gehad. Net weer eentje achter de rug. Er zit nog wat bloed in mijn urine maar de ha wil niet nog een ab geven dus volgende week maar weer urine inleveren. Met week 35 moet ik mijn urine op kweek laten zetten om te kijken of ik schoon ben. Maar nu ik al die verhalen lees maak ik me toch weer zorgen aangezien de vk zegt dat ik gewoon thuis kan bevallen als er met 35wk geen streptokokken te vinden zijn. Ik heb een bad gehuurd en al betaald maar als er toch risico's zijn dan wil ik toch liever naar het ziekenhuis.

Hoi Laura,

Ga alsjeblieft in ziekenhuis bevallen. Daar kunnen ze snel ingrijpen als je koorts krijgt, maar ze zullen je sowieso AB willen geven tijdens je bevalling! Dit wil je niet meemaken, je weet al dat die strep bij jou actief is (geweest) maar neem geen risico's. Nederland is een thuis bevallen land maar weten dat die strep bij jou aanwezig is, wat maakt het uit waar je bevalt? Na een paar dagen ga je toch lekker naar huis met je kindje, dat is het belangrijkste! Als ik wist dat ik het had dan zou ons dochtertje nu nog leven, ik had dan AB geeist bij haar bevalling! Of nog sterker, tijdens mijn zwangerschap ivm blaasontsteking. Geniet nog van je zwangerschap maar lees alles wat je kan hierover en hou jezelf in de gaten. Laat ze in ziekenhuis weten dat je positief voor strep was geweest, je weet nooit of zij niet goed in jouw dossier kijken, er hoort met grote rode letters GBS DRAAGSTER te staan! JIJ bent de moeder dus zorg vooral goed voor jezelf en je kindje. Het is zo bijzonder zo'n lief klein wurmpje, geniet ervan!

Liefs Margie

Door een vaginale schimmelinfectie kwamen we er achter dat ik ook draagster ben van streptokokken. De dokter belde om te zeggen dat ik een streptokokbacterie had en dat ik rond de 36 weken maar een controle kweek moest laten maken. Ik had geen idee waar het over ging, maar mn schimmel verdween door de zalf, dus ik maakte me nergens zorgen over. 3 weken later kwam ik bij de verloskindige en daar vertelde ik het, en zij zei dat best een aantal % van de vrouwen dat heeft en dat je dan in het ziekenhuis moet bevallen als je het tegen die tijd nog hebt. Ik begreep van haar dat die schimmel er niets mee te maken had, en dat er ook geen aanleiding was om te denken dat ik het met 36 weken niet meer zou hebben, en dat ze er dan ook niets aan doen, behalve 6 uur infuus tijdens je bevalling. Aangezien mn 1e 2 bevallingen 5en half en 4en half uur duurde, leek me dat niet haalbaar, maar dan zou de baby 48 uur ter observatie moeten blijven in het ziekenhuis zodat ze op tijd antibiotica kunnen toedienen als er iets zou zijn, maar niet standaard na de bevalling. Ik vorige week mn urine ingeleverd om te laten controleren op streptokokken, maar ik had geen formulier ofzo, want de dokter (in opleiding) had gezegd dat ik t dan moest laten controleren. Ze namen het met moeite aan, en de telefonische uitslag was dat ik geen streptokok had. Vandaag bij de verloskundige bleek dat zij ook een uitslag wilde hebben, en dat je gewoon draagster bent of niet, dus vrijwel onmogelijk dat ik m niet meer heb, alleen zou het kunnen dat ie momenteel niet actief is, en dan mag je gewoon thuis bevalling. Dus... die schimmelinfectie kwam hoogstwaarschijnlijk wel door die streptokok. Dus als je schimmel hebt tijdens je zwangerschap, ga dan naar de huisarts voor controle. In ben na het lezen van een aantal reacties niet helemaal meer op mn gemak, dus misschien wil ik wel een 2e onderzoek laten doen, op de activiteit van streptokok. Maar het is dus zo dat een heel aantal % van de vrouwen wel draagster is, maar dat de bacterie meestal niet actief is, en dan is er zo goed als niets aan de hand. Maar als je schimmel hebt of hebt gehad of andere vaginale klachten, zou ik dat wel ff serieus nemen. Groeten en succes allemaal

mijn kleinzoon is nu 12 dagen oud,het ventje kreeg eerst een soort blaar op zijn teen dat knapte en daarna geel eruit zag.de kraamhulp zei dat dit niks was.een dag erna kreeg hij hetzelfde op zijn duimpje nu zei ook de verloskundige die wij gebeld hebben dat wij ons niet druk hoefde te maken. weer een dag erna kreeg hij hetzelfde plekje op zijn buik en we besloten naar de huisarts te gaan deze heeft het onderzocht en het is voor hem 100% zeker dat het een streptokokbacterie is er is een kweekje genomen of het een a of een b versie is. we zijn naar huis gestuurd met een zalf en een antibioticum maar met honderdduizend vragen. we zijn zo erg bang dat er iets met hem gebeurd en iedereen doet er laconiek over(alhoewel de huisarts wel zei dat we er op tijd bij waren)wat moet je hier nu mee ik vind dit echt onmenselijk

door het lezen over gbs ben ik van mening dat wij zwangere vrouwen in nederland het moeten eisen dat wij ook standaard een kweekje krijgen zelf heb ik vanaf mijn vierde maand zwangerschap vaginale infectie met diverse kleuren afscheiding. na veel dokteren en zalfjes en pilletjes heb ik het nog steeds. 2 maanden geleden hebben zij een tweede kweekje opgenomen en ik bleek ook draagster te zijn van gbs. helaas zeggen de verloskundige telkens wat anders in het ziekenhuis bevallen thuisbevallen het kan geen kwaad en maak je niet ongerust zeggen zei nu al zo lang, mijn man en ik hebben besloten geen risico te nemen en mochten ze het niet medisch verklaren, gaan wij het ziekenhuis zelf betalen.

Heeft iemand anders nog vaginale infectie gehad die ook draagster is van gbs??

Hallo allemaal

Hier even mijn verhaal. Ik ben 2 jaar geleden bevallen van mijn dochter. Vantevoren wist ik via een kweek na een schimmelinfectie dat ik de streptokokken B bij me droeg.
Toen ik begon met de bevalling om 01.00u ben ik gelijk naar het ziekenhuis gegaan. Pas na 2 uur en 5 cm ontsluiting ben ik aan het infuus met antibiotica gegaan. Dat was de eerste keer dat ze keken!
Toen na 3 uur was mijn dochter geboren. Oftewel: ik had een uur te kort antibiotica gekregen.
Even later kwamen ze me vertellen dat ze opgenomen moest worden op de neonatologie uit voorzorg. Daar kreeg ze zelf nog 24 of 48 uur antibiotica toegediend. Ik balen!!! Alles was goed en na drie dagen mochten we naar huis.
Nu ben ik weer zwanger. Van mijn gynaecoloog mag ik nu de bevalling laten inleiden met 38 weken, zodat we er snel bij zijn! Dat lijkt me een goed idee. Een andere optie is dat ik antibiotica mee krijg wat ik thuis gelijk kan innemen zodra de weeen beginnen. Optie 1 heeft mijn voorkeur.

Mijn oudste zoon is in 2002 na een zeer zware bevalling ter wereld gekomen. Na 36 uur kreeg hij ademhalingsproblemen, hij begon grauw te zien en verloor het bewustzijn. We zijn met spoed naar de eerste hulp gegaan en daar hebben de artsen allerlei kweken afgenomen. Hij heeft tien dagen op de afdelinge neonatolgie gelegen aan een infuus met anti-biotica. Hij bleek een GBS infectie te hebben gehad, we zijn er net op tijd bijgeweest. Na allerlei onderzoeken is gebleken dat hij geen restverschijnselen heeft en hij is nu vijf en het gaat erg goed met hem. De eerste drie jaar is hij heel veel ziek geweest, zeer vaak koortspieken, erg dun en erg vatbaar voor elk virus. Ik ben er van overtuigd dat dit met de GBS infectie te maken heeft gehad, maar de artsen denken hier anders over.

Jur mijn tweede zoon is in 2005 geboren. Tijdens de bevalling heb ik een infuus met anti-biotica gehad en Jur moest drie dagen in het ziekenhuis blijven ter observatie. Alles bleek gelukkig goed te zijn, er zijn voor de zekerheid wel wat kweekjes genomen, maar geen GBS infectie. Ik vind de begeleiding die ik heb gehad bij Jur echt super, alle voorzorgsmaatregelen zijn genomen om een tweede infectie tegen te gaan.

De GBS infectie kwam als donderslag bij heldere hemel. De bevalling was zwaar, maar ik heb geen infecties oid gehad, geen vroeggeboorte, niet te lang met gebroken vliezen rondgelopen, geen koorts, helemaal niks en toch een kind met GBS gekregen die het op een haar na heeft overleefd.

Ik vind het echt absurd dat in Nederland niet elke vrouw standaard wordt getest op GBS. Een bekende van mij heeft een kindje er door verloren en ik ken meer van dit soort gevallen, het komt wat mij betreft te vaak voor, waar blijft die standaard controle??