Niet elke zwangerschap gaat over rozen.
Dat een zwangerschap niet over rozen kan gaan, daar weet ik alles van af...
Op dit moment ben ik 36 weken zwanger van mijn derde dochter. Ik heb twee heerlijke dochters van 3 1/2 en 1 1/2 jaar oud. Ik beschouw deze laatste zwangerschap als een cadeautje.
Mijn eerste zwangerschap eindigde in een keizersnede. Ik heb daar nooit moeite mee gehad maar wilde wel graag nog een gewone bevalling meemaken.
Mijn tweede zwangerschap verliep dus niet geheel over rozen... In de elfde week begon ik te vloeien. Ik dacht dat het mis ging en belde de dienstdoende huisarts (het was 23:00 uur). Die vertelde mij het hele verhaal over miskraam en curettage en al vloeiende, hoorde ik het verhaal aan. Ik was nog niet zo zeker van mijn miskraam en vroeg of ik langs mocht komen. Dat mocht gelukkig.
Met m'n oudste in pyjama zijn we om 0.00 uur 's nachts naar de huisarts gereden. We moesten ook nog zoeken want we wisten niet waar hij woonde en we woonden net zelf een paar maanden in die stad. Uiteindelijk vonden we de huisarts.
Ik kwam binnen en ik deed wederom m'n verhaal. De huisarts vroeg me even te gaan liggen op de onderzoektafel en haalde er een speculum ("eendebek") bij. Terwijl hij deze inbracht begon ik weer vreselijk te vloeien en hij vroeg mij zelf het speculum even vast te houden zodat hij even een bakje kon pakken waar hij het bloed in kon opvangen!!! Nou daar lag ik... Ik vroeg: "Wat ziet u, dokter?". Zijn antwoord "Veel bloed", was overbodig en weer kreeg ik het gehele verhaal van miskraam en curettage te horen. Ik moest volgens hem nog maar even een paar dagen afwachten en dan zou het misschien vanzelf wel loskomen. Ik werd boos en nadat ik me weer aangekleed had, dacht ik: "Maar dit wil ik niet!" Ik vroeg of ik niet even langs het ziekenhuis mocht voor een echo... De arts keek even bedenkelijk en zei: "Ach ja, daar heeft u ook wel recht op..."
Dus weer een uur en heel wat bidden later, zat ik in het ziekenhuis. Ik moest me melden en werd toen naar een verloskamer gebracht. Daar maakte de arts-assistente van de gynaecoloog een echo. Ik kneep mijn man z'n hand fijn terwijl ze de echokop op m'n buik zette... en daar, op het scherm verscheen een heel mooi mensje, al spartelend en levend. Alle spanning viel van ons af toen onze dochter zei: "Kijk mama, een poesje op de televisie!" Ze zag haar zusje in wording als een poesje!! "Nou, hier mankeert niets aan!"
Ik werd naar huis gestuurd met een vervolgafspraak, waaruit bleek dat ik een voorliggende placenta had die iets had los gelaten. Tijdens de zwangerschap is die helemaal omhoog "gekropen" en ben ik gewoon bevallen in dezelfde verloskamer waar ik toen ook die echo heb gehad.
Twee weken later, nadat ik zo gevloeid had, kreeg ik bekkeninstabiliteit en in de 34ste week is m'n dochter ook nog eens dwars gaan liggen. Gelukkig draaide ze een week later netjes met het hoofdje naar beneden.
Ik ben dolblij met m'n tweede dochter en zie deze derde zwangerschap die zo zonder complicaties verloopt echt als een cadeautje!
Nog even... en dan is de tijd van dikke buiken voor mij voorbij... een tijd van blijdschap, maar ook van onzekerheid! En dan ga ik lekker genieten van m'n drie meiden en breekt er een volgende fase aan in mijn leven: dat van het groot worden van m'n kinderen. Kinderen die maar niet zo vanzelfsprekend zijn!
Doreth
Reacties:
Door: Anoniem op 21/06/2001 @ 11:59 
wat een verhaal ! die huisarts was zeker een man ,en geen zin in zijn avond dienst,een botte gevoelloze opmerkingen en verhalen over curretage terwijl er nog niks aan de hand is als je gaat vloeien,maar als zwangere super over de rooie en doodsbang bent,of het allemal wel goed is voor de huisarts stuur de volgende keer meteen door voor een echo dat geeft een zwangere weer een gerust gevoel,dit is geen huisarts maar een kwakzalver en deze moeten met naam en woonplaaats genoemd worden op heel internet.
Door: Jess op 16/07/2001 @ 07:13
Gelukkig dat je bij een andere arts om een tweede opinie bent gegaan, en ik hoop dat je ondertussen een andere huisarts hebt gevonden. Tijdens mijn zwangerschap was er eigenlijk niets aan de hand, maar door de ongevoelige opmerkingen van de gynaecoloog ben ik na 2 routine onderzoeken huilend naar huis gegaan. Toen mijn baby na de 8e maand nog in stuitligging zat, zei hij "Je kan proberen van op een natuurlijke manier te bevallen, maar dan kan het wel zijn dat je baby schuindood word geboren, en niet overleefd". Op het einde van de 9e maand is mijn baby toch nog in de juiste positie gedraaid. Toen ik nog maar 1 dag overtijd was en het er niet naar uitzag dat de geboorte vlug zou beginnen, hetzelfde liedje:"Bij babies die overtijd zijn is er kans op overlijden...".Toegegeven, die kans is er, maar ze is zo klein dat het niet nodig is om een mens zomaar de stuipen op het lijf te jagen. Uiteindelijk is mijn zoontje maar 6 dagen overtijd, volledig natuurlijk en ook zonder knip, en met zijn hoofdje eerst geboren.In het bijzijn van zijn vader, 2 lieve wroedvrouwen en een gynaecologe die geen ongewenste commentaar gaf. Een arts die niet beseft hoeveel een gewenste baby voor een vrouw betekent, zou niet het privilege mogen hebben om zwangerschap en bevalling bij te staan.
Door: karin op 06/07/2005 @ 08:48
sommige gynaecologen mogen inderdaad wel eens wat meelevender worden ik kon het gelukkig goed vinden en kon goed overleggen met mijn gynaecoloog maar voor hun is het gewoon dagelijkse routine ze zijn wat nuchterder over een zwangerschap het meeste wat ik hoorde toen ik er lag was afwachten maar en vooral de verpleegkundigen ze waren wel lief maar durfden niet veel te zeggen over hoe verder dat bepaalde de gynaecoloog ook medicatie en dergelijke.Alles in overleg.Ook smorgens aan het bed dan komt de gynaecoloog aan je bed en staan hun er heel afwachtend bij.Dit zie je heel duidelijk dat de arts op een soort voetstuk staat voor de verdere verpleging ik zit zelf in de zorg en van enige overdracht naar elkaar toe dus op een lijn werken werd hier vaak tekort geschoten vond ik byv. wij hadden met onze eigen gynaecoloog de afspraak dat ik op woensdag 19 januari ingeleid zal worden nou moest ik dinsdag 18 januari voor controle of er al meer ontsluiting was en dergelijke dus bij een collega gynaecoloog van mijn eigen gyn. moesten we zijn dus komen we daar zegt die man oh het schiet al op je bent 37 weken geweest en1 dag toen zei ik ja zeker morgen word ik ingeleid met gel. oh ja zegt die man en wie bepaalt dat dan wel dus wij super v erbaasd dat hij van niks wist toen had ik echt zoiets van er is hier toch wel enige overdracht naar elkaar toe of niet ik superpissig natuurlijk.heb het mijn eigen gynaecoloog er wel wat over gezegd en hij zegt ook hij kan toch wel lezen in het dossier dus ik weer blijkbaar niet. dit soort dingen daar stoor ik mij aan.
Door: Doreth op 10/08/2006 @ 21:06
mijn meiden zijn nu 9, 6 en 5 jaar en ik ben er dol blij mee, nu breekt er een nieuwe fase aan; die van het Opvoeden !! (help) oh, ja die arts? Dat was huisarts Janssen uit Zwolle !
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.