Restless Legs Sydrome
Ik ben Annelies en 24 jaar oud. 32 Weken ben ik nu zwanger van ons eerste kindje.Ik had altijd gedacht dat het leuk zou zijn om zwanger te zijn maar tot nu toe valt het best tegen. Gelukkig moet ik nog maar even. Dan zullen we vast zeggen dat het allemaal niet voor niets is geweest maar dat moment lijkt nog heel ver weg.
In het begin van de zwangerschap was ik ontzettend moe en heel de dag door misselijk. Als ik er nu op terugkijk, is dat best mee gevallen maar op het moment zelf voelde ik me echt beroerd. Echt leuk vond ik het zwanger zijn toen nog niet. Het was allemaal nog zo nieuw en ondanks dat het echt "gepland" was, had ik een heleboel twijfels. Maar dit is normaal, zo lees en hoor ik overal.
Als ik mijn kindje al met 17 weken voel bewegen (en niet zomaar kleine tikjes, nee, echt al schopjes), begin ik het leuk te vinden. De misselijkheid is dan ook over, maar helaas is dit genieten maar van korte duur want al snel krijg ik last van mijn rug en slaap ik slecht. Gelukkig is de rugpijn vrij snel weer overgegaan, maar het slecht slapen is sinds die tijd (ongeveer 19 weken zwangerschap ) alleen maar verergert. Iedereen, die ik vertelde dat ik zo slecht sliep, zei: "Ja, je buik wordt steeds dikker, hé. Dan lig je niet meer zo lekker."
Maar dat was het probleem helemaal niet. Ik slaap altijd op mijn zij en als ik zou willen kan ik nu nog op mijn buik liggen. Nee, mijn probleem zat/zit in mijn benen en armen. Telkens als ik in mijn bed ging/ga liggen, krijg ik een raar gevoel in mijn benen en armen. Dan moet ik ze kunnen bewegen en kan van de "pijn" gewoon niet blijven liggen.
In het begin heb ik zowat alles geprobeerd: ontspanningsoefeningen, warme melk, massage, benen omhoog, hoofd wat hoger, niet te warm op de kamer, geen nachthemd, wel een nachthemd, veel drinken voor het slapen, weinig drinken voor het slapen, niet eten na half zes, wel eten 's avonds, tv aan, lezen, ... . Je kunt het zo gek niet bedenken of ik heb het geprobeerd maar geen van deze trucjes werkte. Eindelijk had ik iets gevonden dat wel werkte namelijk: een warme douche, maar dat werkte ook niet zomaar. Als ik voor het slapen gaan een douche nam, kon ik er donder op zeggen dat het niet zou helpen. Ik moest eerst proberen te slapen en als dit niet lukte en ik begon last te krijgen, dan pas moest ik onder de douche. Meestal was dit dan rond 1uur, half twee maar als ik dan na de douche in mijn bed, kroop sliep ik wel.
Niemand herkende mijn klachten en dus dacht ik dat ik de enige was die het had. Iedereen had het over kramp, maar het was geen kramp want een kramp houdt even aan. Terwijl ik een soort stuiptrekking of spiertrekking heb, die duurt heel kort maar komt soms vaak achter elkaar. Telkens als ik bijna helemaal in slaap en dus volledig ontspannen was, begon het weer.
In de 30ste week slaap ik zelfs vijf nachten helemaal niet en de warme douche wil niet meer helpen. Ik sta soms wel 2 keer op een nacht onder een warme waterstraal, maar tevergeefs. Na 2 nachten geef ik die moed op en ga wat beneden zitten: ik lees wat of doe een kruiswoordraadseltje,… Ik heb zelfs een paar nachten achter de computer gezeten om te patience of een ander simpel spelletje te spelen.
Na 3 nachten geen slaap worden mijn collega's toch wel echt bezorgd. - Nou, ja, om de zoveel uur probeer ik weer te gaan slapen en meestal val ik dan om half negen in slaap. Gelukkig werk ik in het BSO en moet ik 's middags pas beginnen. Om half twaalf, na 3 uren slaap dus, word ik steevast weer wakker van dat gevoel in mijn benen.- Ik zie er niet uit maar het is mijn een na laatste week en ik zal die uit doen! Doordat ik nog veel verlof over heb van vorig jaar, stop ik vier weken voor het normale zwangerschapsverlof, dus 8 weken voor de baby komt.
Op donderdag ga ik naar de dokter want ik merk zelf ook wel dat het niet goed gaat. Inmiddels is er iemand die mijn klachten heeft herkend. Wat een geluk, ik ben niet meer alleen! Ze zoekt het voor me op en het heeft zelfs een naam: Restless Legs Syndrome. IJzertekort en vitamine gebrek zouden de aanleiding kunnen zijn maar ook erfelijkheid. En door een zwangerschap zouden de klachten kunnen verergeren. Met die wetenschap stap ik op donderdag dus naar de dokter.
In de wachtkamer word ik draaierig, misselijk en het klamme zweet breekt me uit. Dit is niet goed maar de ondersteunende dokter denkt dat ik me te druk heb gemaakt en steekt het op hyperventilatie. Mijn ijzer wordt gemeten en is te laag, dus krijg ik ijzertabletten. Zelf koop ik vitaminepillen voor zwangere vrouwen en ben ervan overtuigd dat het nu allemaal wel over zal gaan. Maar helaas…
Als ik met mijn printje over het Restless Legs Sydrome bij mijn vader kom, herkent hij ook alle symptomen. Nou, dat is lekker. Mijn ijzer staat te laag, ik weet dat ik vrij weinig fruit eet dus dat zal het met mijn vitaminepeil ook niet al te best zijn. Maar mijn vader heeft het ook en dus zal ik het wel van hem geërfd hebben. En of dat nog niet genoeg is, ben ik ook nog zwanger waardoor de klachten (kunnen) verergeren. Als ik erover nadenk, heb ik inderdaad wel al eens zoiets gehad. 's Zomers, als het heel warm is en ik niet kan slapen van de warmte, heb ik ook dat gevoel maar meestal val ik dan na een tijdje toch in slaap en is het niet zo hevig als nu.
Nu snapte ik dus waarom niemand mijn symptomen herkende. Meestal komt het alleen in de benen voor maar ik heb het zowel in mijn armen als in mijn benen en door een combinatie van al die factoren heb ik het ook extra erg en doet het bij mij wel pijn terwijl het normaal gewoon een vervelend gevoel zou moeten zijn.
Vrijdag word ik op het werk weer onwel en ik wordt door een vader van één van de kinderen (en de man van mijn collega) naar huis gebracht. Samen met mijn man, Peter, ga ik naar de dokter. Ik heb alle verschijnselen van het Hellpp-Syndroom en ondanks dat de dokter vermoedt dat het van te weinig slaap komt, moet ik toch naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken. Hier ben ik wel blij om want dan weten we het ten minste zeker. Verder krijg ik ook slaaptabletten voorgeschreven. Normaal, en tijdens de zwangerschap zeker, ben ik hier heel erg tegen maar het moet want zonder slaap word ik gek.
In het ziekenhuis nemen ze zeven buisjes bloed en daarna voel ik me een stuk beter. Mijn man snapt er niks van, die gaat bij het zien van de naald al bijna onderuit, maar ik voel me echt een stuk beter. Anderhalf uur later heb ik de uitslag al: niks aan de hand… Gelukkig maar, want ik had niet zo'n zin om plat te moeten liggen.
's Avonds neem ik een slaappil. Als deze na twee uren nog niet werkt, word ik wanhopig. Ik wil niet nog een nacht niet slapen! Mijn man is niet thuis, maar heeft gelukkig de gsm mee. Ik bel hem op en vraag of hij naar huis wil komen. Hij komt zo vlug als hij kan en ik bel de huisartsenpost op om te vragen hoelang het normaal duurt voor zo'n pil werkt. Maar aan de telefoon kan ik mijn emoties niet meer bedwingen en begin hard te huilen aan de telefoon. De assistente overlegt met de arts en vertelt dat ik nog wel een slaappil mag nemen, maar dat weiger ik. Ik wil niet nog meer rotzooi in mijn lijf. Ik mag ook een paracetamol nemen, ik heb verschrikkelijke hoofdpijn, maar ook dit wil ik niet, Als ik over 2 uur nog niet slaap, mag ik terug bellen en dan zien we verder.
Ik kruip terug mijn bed in en val gelukkig in slaap. Ik slaap zo'n 6 uur achtereen. Wat heerlijk na 5 dagen!
Na het weekend moet ik terug op controle bij de huisarts. Hij ( en ik ook) wil dat ik met de slaappillen stop. Hij schrijft me wel een spierverslapper voor want ik heb al geprobeerd zonder slaaptablet te slapen, maar dat lukte niet.
Thuis lees ik de bijsluiter. Bij de slaappillen staat dat bijwerkingen op het kind niet bekend zijn, zeer risicovol dus want je weet maar nooit. Maar bij de spierverslappers staat heel duidelijk dat er een risico is aangetoond… Die slik ik dus niet! Ik moet dan nog een week werken en daarna ben ik vrij. Dan nog liever een week weinig slaap! In het weekend slaap ik overdag veel bij en kom zo de laatste week goed door. Ik slaap niet veel maar toch zo'n vier à vijf op een nacht.
Nu is het zondag ochtend. Afgelopen vrijdag was het mijn laatste werkdag voor mijn verlof en dus ik kan nu overdag rustig wat extra slapen. Eigenlijk wil ik dat niet want dan kom ik in een heel verkeerd ritme maar slapen is belangrijk en het maakt niet uit op welk tijdstip van de dag. Ik heb weer een hele nacht niet geslapen, maar dat went. Helaas kan ik 's nachts niet te veel doen want mijn man moet natuurlijk wel gewoon gaan werken de volgende dag. En dus zijn het lange nachten. Gewoon tv kijken, is geen optie want nu begint het ook al als ik gewoon ontspannen in de bank zit. Ik moet iets doen waarbij ik na moet denken: lezen, een puzzel of iets dergelijks,… Raar, hé, maar als dit nog een paar weken werkt, vind ik het prima.
Nu ben ik eigenlijk benieuwd of er nog iemand is die mijn verhaal herkent. Misschien heeft zij wel de ultieme tip voor mij! Ik hoop het!
Nog 8 weekjes en dan hopen wij een kindje te hebben. Stiekem hoop ik dat het wat eerder komt zodat ik kan slapen. Dat is natuurlijk ijdele hoop want dan zal je zien dat ik een kind heb dat een hele nacht wakker ligt, maar het een voordeel is.... dat ik dan de papa kan sturen en nu niet!
Ik heb echt zin in de bevalling!
Groetjes,
Annelies
Vervolg verhaal:
Verhaal: Een zoon, Kay!
Reacties:
Door: Leen op 24/02/2003 @ 15:34 
Beste Annelies,
Ik herken je symptomen, ik heb er al last van sinds ik heel klein was. Ik ben nu 22 (niet zwanger) en heb er nog steeds last van, niet constant, maar het komt toch geregeld terug. Volgens mijn eigen ’gegevens’ (ik heb voor mezelf opgeschreven wanneer ik er vooral last van had) heeft het te maken met veel bewegen: als ik tijdens de dag veel bewogen heb (joggen, lange wandeling, fitnessen...) kan ik er prat op gaan dat ik die avond last krijg. Het is ook enkel ’s avonds, vooral in bed.
Ik heb sinds mijn kindertijd al ijzertekort (ook erfelijk) en doordat ik op kot zit, kan je al raden dat ik niet supergezond eet, hoewel ik echt mijn best doe. Ik slik dagelijks een vitaminetablet, dus eigenlijk zou dat geen probleem mogen zijn, maar toch. Ik wist niet dat die dingen de oorzaken waren, dus alvast bedankt voor de tips, hopelijk gaat het over (of toch vermindert) dankzij die weetjes!
Ik weet ook nog maar pas hoe mijn ’aandoening’ heet en ik heb ook nog nooit iemand ontmoet die het heeft, in mijn familie is er ook niemand (voor zo ver ik weet) die er ook last van heeft.
Het enige dat bij mij helpt is mijn been stilhouden (ik heb er enkel last van in mijn benen), ik weet dat je juist heel sterk de neiging hebt om te bewegen en dat de pijn dan even ophoudt, maar ik heb bij mij gemerkt (ik weet niet of dat bij iedereen het geval is) dat als ik mijn been een tijdje stil houd, de pijn dan beetje bij beetje vermindert. Als ik het een tijdje stil gehouden heb en het daarna weer heel even beweeg (1 spierbeweging is genoeg) ga ik weer naar af, moet ik dus opnieuw beginnen. Soms doet het echter zo’n pijn dat mijn vriend echt medelijden krijgt en even uit bed gaat om niet per ongeluk tegen mijn been te stoten.
Ik hoop heel hard dat ik er niet nóg meer last van krijg als ik zwanger wordt, want dan ziet het er voor mij niet echt rooskleurig uit: jij hebt er ’in gewone omstandigheden’ geen last van en nu beheerst het je leven, maar ik heb er in die gewone omstandigheden al vrij veel last van, dat belooft dus...
Heel hard bedankt om me wat bij te leren over het syndroom, ik ga nu proberen te letten op mijn ijzergehalte en de vitamines en dan hopen dat het vermindert of (utopisch denk ik) verdwijnt!
Succes nog met de zwangerschap en de baby!
Groetjes,
Leen
Hallo!
Ik herken de symptomen allemaal!
Alleen had en heb ik ze niet zelf maar mijn man dus wel!
Hij had er extra veel last van tijdens mijn laatste zwangerschap met als gevolg dat ik degene was met slaaptekort. Op de duur sliep ik bijna niks meer. Ik ben een lichte slaper en door de arm- en beenbewegingen schudde het bed voortdurend en kon ik dus geen oog dicht doen.
Om gek van te worden!
Bij de neuroloog werd een slaaponderzoek aangeraden maar we hadden de indruk dat het niet veel uitmaakte dus zijn we met voetreflexologie en een ’dieet’ begonnen.
Mijn man probeert nu zoveel mogelijk melkproducten te vermijden en dranken zoals cola.(op aanraden van die voetreflexoloog)
Dit scheelt heel erg veel!
Verder let hij wat op z’n gewicht. Bijkomen is ’meer schudden’!
Na een inspannende voetbalmatch is het ook beduidend erger dus overbelasting lijkt me er ook wel voor iets tussen te zitten.
Als het heel erg is dan is het zelfs zo dat ik de spanning op m’n benen voel overslaan als ik nog maar met m’n tenen zijn benen raak ’s nachts.
Er bestaan zelfhulpgroepen want er zijn dus wel erg veel mensen die hier last van hebben.
Misschien kan je eens proberen met melkproducten en cola en dergelijke te laten?
Ik wens je in ieder geval een gezonde baby toe!
En Leentje,heb je al eens medische hulp gevraagd? Onderzoeken,... Er bestaan wel degelijk medicijnen voor hoor! Mocht het echt te erg worden.
liefs,
Anita
Van Weleda bestaat er ook een olie voor rusteloze benen. Vooral als de oorzaak in de aders zit kan dit wel helpen.
Door: Diny op 25/02/2003 @ 07:57
Hoi Annelies,
Ik heb het ook gehad toen ik zwanger was en eigenlijk daarna ook nog vaak. Ik heb gemerkt dat het erger wordt als ik suiker gebruik en dat het helemaal verdwijnt wanneer ik suiker uit mijn eten/drinken weg laat. Ik weet niet of het een optie voor je is, maar baadt het niet dan schaadt het niet, zou ik zeggen. Ik hoop dat je het uit wil proberen, waarschijnlijk duurt het een paar dagen voordat het werkt. Maar alles beter dan je laatste zwangerschapsweken zo door gaan, je bent helemaal op voor dat je baby geboren wordt. Ik hoop dat het je helpt en ik wens je een fijne verdere zwangerschap en bevalling toe. Enne....geniet van je baby!!
Groetjes van Diny (oma van Nikita, zie columns)
Door: Anoniem op 25/02/2003 @ 08:47
Hallo,
Ik heb het ook sinds ik me kan herinneren maar met mijn zwangerschap was het extra erg....ooral s avonds als ik op de bank zat en dan had het ook geen zin om naar bed te gaan want daar werd het alleen maar erger....erg vervelend....maar er iets voor slikken deed ik ook niet....veelste bang dat het mijn kindje zou schaden....nu ik bevallen ben is het weer een heel stuk minder...gelukkig!
Sterkte de laatste weekjes en dan genieten van je kindje!
een mamma
Door: Veerle op 27/02/2003 @ 14:50
hallo,
Ik herken je symptomen ook goed, mijn man en ik hebben er allebei last van. Bij ons heeft deze ’ziekte’ ook een naam nl. Spasmofilie. Het is een soort stoornis in de zenuwen. Deze ziekte vinden ze niet door bloed te prikken, maar wel door een speciale test op de zenuwen! Deze test moet wel uitgevoerd worden in het ziekenhuis. Ze bestaat ook in verschillende gradaties, sommige mensen hebben het maar hebben er geen last van, bij andere kan het leiden tot haaruitval of het plotseling laten vallen van voorwerpen. Bij de meeste mensen zijn echter alleen de ’rusteloze benen’ een symptoom.
Wij zijn geholpen door het extra innemen van Magnesium. Mijn man zelfs enkel in het voor-en najaar! Het is gebleken dat een tekort aan Magnesium een oorzaak is van de zenuwstoornis.
Deze ziekte is ook erfelijk, en kan bv pas tijdens de zwangerschap optreden.
Ik hoop dat je hierdoor weer een beetje meer info hebt. Iedereen heeft natuurlijk zijn eigen idee. Spasmofilie is pas sinds een paar jaar erkend door de artsen, er word nog altijd veel onderzoek naar gedaan!
Magnesium is NIET schadelijk tijdens de zwangerschap. (Het kan zelfs ook voorgeschreven worden als je veel last hebt van harde buiken)
Hopelijk vind je snel een oplossing voor jouw ongemakken!!
Groetjes
Veerle
Door: Anoniem op 28/02/2003 @ 10:25
Hallo Annelies,
ik ben ook eens blij om te lezen dat nog iemand last heeft van dit fenomeen want ik dacht dat ik misschien gek aan het worden was.
Ik ben nu 22 weken zwanger en een ontspannend avondje film kijken op de bank zit er niet meer in.
Ik kan gewoon mijn benen niet stilhouden, hoe graag ik het ook wil.
Dikwijls probeer ik mijzelf dan te zeggen van ’Onstspan, ontspan’ maar dan wordt het alleen maar erger.
Het rare is dat ik dit vooral heb als ik tv kijk of in de cinema.
Ik kan je zeggen dat mensen raar beginnen te kijken als er iemand zo constant hysterisch met haar benen zit te bewegen.
Het grote geluk wat ik heb is dat het wel ophoudt eens ik in mijn bed lig, ook wanneer ik weer eens 1 van mijn lange volledig slapeloze nachten heb.
Ik heb ook al vanalles geprobeerd maar kan je spijtig niks zeggen wat blijvend resultaat heeft.
Als ik denk wat we er voor in ruil gaan krijgen neem ik die ’kwaaltjes’ er allemaal graag bij.
veel sterkte met de bevalling
X
Door: Anoniem op 28/02/2003 @ 23:19
Hoi Annelies,
Ook ik heb er last van. Gelukkig heb ik het niet zo erg. Want ik heb het niet elke dag of elke nacht.
Toen ik ongeveer 13 weken zwanger was begon ik last te krijgen van mijn bekken. Al snel moest ik halve dagen werken, dat ging ongeveet een maand goed en toen werd het toch weer erger met mijn bekken. Maar koppig als ik was ik moest en zou blijven werken. Normaal gesproken werk je alleen in de ochtend als je halve dagen werkt maar bij mij kon dat niet op mijn werk.
Zo had ik op een vrijdag middag van 13.00-18.00 uur gewerkt en kwam bekaf ("bekken af") thuis met ontzettend veel pijn.
De volgende dag moest ik van 18.00-22.00 uur werken en dat brak me erg op. Mijn man had me uit mijn werk opgehaald en ik zei al in de auto dat ik last van mijn benen had, maar het niet herkende als "bekkenpijn".
Thuis gekomen ga ik op de bank liggen "uitrusten", en dat had ik dus niet moeten doen, ik werd echt onzeker en knetter van dat enge rare gavoel in mijn benen. Op het eind werd het zo erg dat ik zat te huilen van de pijn. Normaal gesproken moet er echt iets ergs gebeuren wil ik een traantje laten dus je begrijpt dat mijn man hier erg van schrok.
Wat mij toen en de keren erna hielp was om mijn knieen omhoog te trekken en er dan een stapel kussens onder te leggen .Dus dan komen je benen in een hoek te liggen, en je voeten komen dan op de bank. Een kussen in mijn onderrug en dan proberen te ontspannen en aan iets anders te denken.(dat is erg moeilijk)
Ik moest daarna vrij snel stoppen met werken. Maar ik merk wel dat hoe rustiger ik overdag blijf hoe minder ik er last van zal hebben. Uiteraard heb ik het ook geerfd, van mijn moeder dan, ook zij had het tijdens de zwangerschap.
Probeer toch te genieten van al het moois wat in je groeit, een zwangerschap duurt zo kort op een heel mensen leven gezien.
Veel sterkte! Je hoeft niet zo lang meer.(ik ook niet nog 7 weken te gaan)
Door: Samantha op 01/03/2003 @ 15:30
Beste Annelies,
Ik heb vanaf de 15e week van mijn zwangerschap last gehad van deze klachten het werd bij mij op den duur zo erg dat ik absoluut niet meer sliep en bovendien vaak het gevoel in mijn benen verloor, waardoor ik dus ook meerdere malen van de trap ben gevallen.
Mijn verloskundige wist mij te vertellen dat het te maken had met het afknellen van de zenuwen in mijn benen en armen (CTS). dit schijnt normaal te zijn tijdens de zwangerschap en ik moest mij er dus niet zo druk om maken. Maar als je weken lang niet slaapt dat wordt je er niet vrolijker op.
Ik heb alles geprobeerd maar niets hielp. Toen ik bij een vriendein thuis was en de pijnen heel exstreem werden heeft zij een voetenbad voor me klaargezet. En het klinkt misschien heel raar maar het hielp wel iets, en ik heb die nacht in ieder geval een paar uur goed kunnen slapen. En af en toe hielp het ook wel om mijn benen en armen in te smeren met tijgerbalsem Of warme een kruik bij me te nemen.
Ik hoop dat de klachten iets minder worden en succes in de laatste paar weken. Ik ben zelf bevallen op 28 december en echt waar je doet dit allemaal niet voor niets. Je houdt er iets prachtigs aan over.
Succes met de bevalling en geniet van je kleine want ze groeien enorm hard.
X Samantha
Door: Stephanie op 03/03/2003 @ 19:43
Annelies, er bestaat zelfs een stichting voor mensen met "restless legs", hier volgt de
URL:http://www.stichting-restless-legs.org/RLSwie.htm
En hier de URL van een geneesmiddel: magnesiumtabletten. Verder schijnt het eten van bananen ook heel goed te zijn (zitten boordevol magnesium).
Succes!
Steph
Door: Stephanie op 03/03/2003 @ 19:44
oeps, hier wel de URL van dat geneesmiddel
http://www.swiss.nl/HTML/productcode_70.html
Door: iris op 04/03/2003 @ 14:49
Hoi allemaal, zelf heb ik niet tijdens maar wel na mijn bevalling last gekregen van mijn benen. Op aanraden van mijn kinesiste heb ik toen een afspraak gemaakt met een osteopate. Na 2 behandelingen was ik er volledig vanaf. Veel succes !!!
Door: annelies op 01/04/2003 @ 12:48
Dag allemaal,
Heel hartelijk bedankt voor al jullie reacties!!
Ik moet nu nog 2 weken en het slapen gaat nu al een week of 3 goed. Dit komt waarschijnlijk doordat ik ijzertabeletten slik en vitaminepillen ook kan ik nu overdag veel rusten en kruip daardoor al minder uitgeput in bed.
Wel gaat helaas mijn bloeddruk flink omhoog deze laatste weken en heb ik al regelmatig bloed moeten laten prikken op Hellp
Vanmiddag weer naar de dokter om te horen hoe de laatste uitslag was...Ben benieuwd
Ook ging mijn kind wat tot 34 weken in hoofdligging had gelegen zich met 35 weken nog even omdraaien, inmiddels ligt hij weer goed en is al ingdaald, maar nu vind ik het zwanger zijn wel leuk!!!! ik voel me ondanks de hoge bloeddruk heel goed en ben benieuwd hoe ons ventje (gezien op de laatste echo bij het draaien) er uit zal zien.
NOG MAALS IEDEREEN BEDANKT VOOR DE REACTIES
EN IK LAAT HET WETEN ALS HET GEBOREN IS!!!!
BEDANKT!!!!!!
Door: Amber op 11/04/2003 @ 16:58
Hallo,
ook ik heb last van ’rusteloze’ benen. Bij mij is het het ergst als ik rustig zit, of in mijn bed lig. Als ik rondstap heb ik er geen last van. Ook tijdens de zwangerschap verergert het enorm. Mijn gynaecoloog had gezegd magnesium te nemen (Magnetop). Dit helpt, maar alleen als ik het neem vlak voor het slapen gaan. Ook mijn benen insmeren met beenbalsem van Baume kan helpen. Het is echter geen garantie dat ik er dan ’s nachts geen last van zal hebben, maar de kans is kleiner. Als ik veel pijn heb, probeer ik te stretchen en als dat niet helpt, ga ik in de gang wandelen. Daar liggen stenen en de koude verlicht ook. Stappen op parket of laminaat haalt niets uit. Nog veel succes met je zwangerschap, je baby en je armen en benen.
Door: annelies op 05/05/2003 @ 11:59
Op 4 april was het dan zo ver, elf dagen voor de uitgerekende datum is Kay onze zoon geboren,en mijn rusteloze benen zijn verdwenen.
Door: Mariska op 01/10/2003 @ 16:53
Gefeliciteerd!!!!!!!!!! Ik hoorde van mijn moeder dat foliumzuur heel goed helpt, ik ben nu 17 weken zwanger en begin nu ook al te krijgen en maar hopen dat het niet verergert. Okay ik stop!
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.