Het begon na 7 maanden zwangerschap…
Hoi,
Ik ben Nina, 33 jaar oud en ik heb drie kinderen: een zoon van 18, een zoon van 11 en een dochtertje van nu 9 maanden.
Onze 2 eerste kinderen waren zo gezond als een visje. Maar toen ik zwanger was van ons dochtertje, had ik echt een heel slechte zwangerschap.
In begin ging alles naar wens. Tot ik 7 maanden zwanger was... Toen ging het heel slecht met mij. Ik kon niets meer verdragen en had overal pijn. Ik ben toen naar de dokter geweest. Ik mocht aan de monitor en "Alles was goed", zei ze dus ik vertrouwde haar.
Toen ik 8 maanden en 1 week zwanger was, ging ik er weer heen omdat ik geen teken van leven meer voelde. Dankzij mijn vriendin, zijn ze tot een spoedkeizersnede overgegaan.
Toen mijn dochtertje geboren werd, zeiden ze: "Ze heeft veel zwart haar", en meer niet... De baby was in levensgevaar en moest meteen overgebracht worden naar het UZ. Ze waren al weg met haar zonder dat ik haar eens had mogen zien. Mijn hart brak... Ik kon niet geloven dat dit mij was overkomen. Wat miste ik mijn baby!
Mijn man is met ons dochtertje meegereden om te zien wat er met haar scheelde. Ze bleek een aortavernauwing te hebben en moest de dag nadien al geopereerd worden.
Na de operatie heeft ze nog 3 weken aan de beademing gelegen. Er werd echt voor haar leven gevreesd. Ze had een te hoge bloeddruk (160), haar suikerwaarden wilden niet dalen en ze had teveel vruchtwater binnengekregen. In totaal moest ze 4 maal geopereerd worden. Ze kreeg ook een maagsonde omdat ze niet alleen kon eten. Ze heeft ook een hersenscan ondergaan en zouden 2 gaatjes in haar hersenen zitten waardoor de kans bestaat dat ze nooit zal kunnen lopen.
Door alle goede zorgen in het UZ is ze er dan toch moeizaam bovenop gekomen.
Na drie maanden ziekenhuis mocht ze eindelijk mee naar huis. Wat een vreugde was dat!
Nu moet ik nog veel met haar naar het ziekenhuis op controle voor haar hartje enz... Maar ze is thuis en ze leeft! En we houden allemaal heel veel van haar. En dat is het allerbelangrijkste!
Reacties:
Door: sarah op 10/09/2003 @ 11:22 
hoi
wat een verhaal zeg! ik ben blij dat het toch goed is gekomen en hopelijk geneest ze nu snel en is ze snel af van die ziekenhuis-bezoekjes! echt zielig,he zo jong!
ik wens jullie heel veel sterkte toe!
groetjes
Door: Anneke (profiel) op 11/09/2003 @ 16:34
Aan jullie allen wens ik véél sterkte,
en jouw dochtertje, moet echt een doorzettertje zijn hé !
hoop dat alles goed mag blijven gaan en geniet van alle moiie momenten die jullie samen kunnen beleven,
met véél liefs aan jullie gezinnetje en knappe lieve dochter !
Anneke
Door: monique op 14/09/2003 @ 21:35
zo’n klein mensje met zoveel kracht dat moet gewoon goed komen. Geniet van jullie kleine meid en ik hoop dat alles goed komt.
Groetjes monique
veel sterkte met alles
Door: Katrien op 01/11/2006 @ 12:25
Hoi,
Het kon wel ons verhaal zijn ... Ik ben bevallen van Marie toen ik 29 weken zwanger was. Ook geen vuiltje aan de lucht vooraf, een super zwangerschap ... Op consultatie bij de dokter bleek dat ik 2 cm opening had en dus moest rusten. De dag nadien zijn mijn vliezen gebroken en moest ik ook een spoedkeizersnee ondergaan. Ook ik heb Marie niet kunnen bewonderen aangezien ze direct naar het UZ werd gebracht. Ondertussen zijn we 2 maanden verder en doet Marie het goed. Ze ademt zelf, kan haar temperatuur houden en drinkt ze flink! Ze is nu sinds woensdag thuis en ze doet het goed. Ik vraag me alleen af waarom ik mij dan zo slecht voel. Is het de bevalling die geen echte bevalling was en die plots kwam? Is het het feit dat ik haar niet kon zien de eerste 2 dagen? Komt het door de lange ziekenhuisperiode? Of omdat ik mezelf nog geen tijd heb gegeven hier allemaal over na te denken? Waarschijnlijk wel vanalles een beetje ... maar die roze wolk daar ben ik al een tijdje vanaf gevallen en die ben ik ondertussen ook niet meer tegengekomen. En eigenlijk wil ik niet liever dan gewoon een goeie mama zijn voor Marie, al lukt dat nu naar mijn gevoel niet omdat ik met mezelf in de knoop lig, me slecht voel, huilbuien heb ... Tijd brengt raad zeker? Laten we hopen ...
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.