Geen rozengeur
Beste,
Ik heb twee lieve dochtertjes: eentje van 2,5 jaar en eentje van 6 maanden. Bij allebei is het niet allemaal rozengeur en maneschijn geweest.
Toen ik net wist dat ik zwanger was van mijn eerste kindje, kreeg ik een hevige bloeding. Na onderzoek bleek dat de bloedklonter 2 keer zo groot was als de foetus. Na enkele weken plat gelegen te hebben, leek het ergste voorbij. Toen kreeg ik een trippeltest en die gaf (waarschijnlijk door de bloeding) aan dat ik een verhoogde kans had op een kindje met het Downsyndroom. Ik moest dus een vruchtwaterpunctie ondergaan. Gelukkig bleek hieruit dat alles toch goed was.
Enkele bloedingen later verloor ik na zeven en een halve maand zwangerschap plots vruchtwater. Er was een scheurtje in de vruchtzak. Met weeënremmers werd geprobeerd om de bevalling nog wat tegen te houden en dit is uiteindelijk gelukt. Onze dochter werd "slechts" 5 weken te vroeg geboren.
De zwangerschap van mijn tweede kindje verliep voorspoedig maar eens de bevalling voorbij begonnen de problemen. Toen bleek dat ons dochtertje hersenbloeding gehad had en daarbovenop had ze een gezwel van 4 cm groot op haar bijnier. Onmiddellijk dacht me aan kanker en ze kreeg een beenmergpunctie en moest een operatie ondergaan. Uiteindelijk bleek alles goedaardig te zijn en zou het een bijnierbloeding geweest zijn. Nu al die ellende eindelijk voorbij is, is gebleken dat haar fontanel te snel dichtgroeit. Ook dit zou een zeldzaam iets zijn.
Soms ben ik echt het einde nabij. Het is moeilijk om er met iemand over te praten omdat de mensen denken dat alles al achter de rug is.
Door alle problemen was ik onverwacht terug zwanger geworden maar deze zwangerschap is op een miskraam uitgelopen. Ik weet dus maar al goed dat het niet altijd roze wolkjes zijn…
Vicky
Reacties:
Door: moontje (profiel) op 16/11/2003 @ 21:26 
lieve vicky,ik las net je verhaal en wil je alleen even sterkte wensen! weet niet zo goed hoe ik moet reageren,ik hoop alleen dat alles toch goed komt. een dikke knuffel van moontjexxx
Door: Bedje (profiel) op 16/11/2003 @ 22:10
ook van mij heel veel sterkte
zoek even op deze site, ik dacht dat ik hier al eens een discussie had gelezen of snel dichtgroeiende fontanellen, en dat de problemen daarmee al bij al heel goed meevallen en dat er niet erg vaak moet worden ingegrepen, maar het kindje moet natuurlijk wel gevolgd worden
in ieder geval wens ik je het beste toe, en dat je eindelijk eens kunt genieten van je twee deugenieten
liefs
Bedje en co
Door: Anoniem op 16/11/2003 @ 22:47
Meid, wat een ellende, maar vergeet een ding niet...Na regen komt altijd en voor iedereen zonneschijn..en
Door: suzan op 19/11/2003 @ 12:44
Hallo vicky,
Wat hebben jullie al veel moeten meemaken. En je zal je altijd meer zorgen blijven maken om je kleintjes. Omdat ze een moeilijke start hebben gemaakt. Waarom moeten sommige mensen zo veel akelige dingen meemaken? Het lijkt soms bij andere "zo vanzelf, zonder complicaties"te gaan. Ik vind dat nog altijd oneerlijk.
Maar goed,... Vicky heel veel sterkte en hou je taai.
Ooit, houdt de ellende op, voor jullie
Door: Daniëlle op 20/11/2003 @ 22:21
Sterkte meid.
En inderdaad; na regen komt zonneschijn.
Liefs van mij
Door: Anoniem op 24/05/2004 @ 16:13
lekker voor je
Door: Sofie (profiel) op 13/01/2005 @ 19:34
Hier ook enorm veel complicaties, maar kop op meid we moeten erdoor
Door: Anoniem op 27/03/2005 @ 22:50
Vicky,
mijn eerste zwangerschap verliep ook niet over rozen. 4 maanden ziek van smorgens tot savonds, bekkeninstabiliteit, veel te veel bijgekomen, enfin niet wat ik ervan had verwacht. Toen ons dochtertje dan werd geboren kreeg ze na enkele dagen hevige stuipen en bleek ze een hersenbloeding te hebben gehad. Na 10 dagen op neonatologie mochten we haar dan toch mee naar huis nemen. Ze heeft tot 1.5 jaar medicatie gekregen om die stuipen te onderdrukken. Nu is ze bijna 4 jaar oud maar neemt nog steeds Depakine om de stuipen weg te houden. Ze heeft vorig jaar een paar keer geconvulseerd op koorts dus nu nemen de artsen geen risico meer. Met dit verhaal wil ik je zeker niet afschrikken want ons meisje is een flinke jongedame die weet wat ze wil. Nu ben ik 32 weken zwanger van ons tweede kindje, een jongen deze keer. Hopelijk gaat alles nu goed tijdens en na de bevalling. Deze zwangerschap is tot nu toe al goed verlopen, helemaal anders dan mijn eerste. Dus zo zie je maar, nooit de moed opgeven meid, ook al kan het soms serieus tegen slaan.
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.