Mijn zoontje had gastroschizis...
Door Prutske op 04/06/2007 - 14:54:
Ik was 18 jaar toen ik vernam dat ik zwanger was. We waren enorm opgetogen. En zeker mijn vriend want hij was tenslotte al 29 jaar.
De eerste keer dat ik naar de gynaecoloog ging, vernam ik dat ik 9 weken zwanger was. Alles ging goed en ik had geen zwangerschapskwaaltjes of zo.
In mijn vierde zwangerschapsmaand begonnen de problemen. We moesten naar de gynaecoloog voor een echografie, zoals altijd. Maar toen ontdekte hij dat er nog iets anders in mijn buik zat buiten het kindje. Hij kon niet goed zien wat dus, stuurde hij mij door naar een professor van het UZA. Toen we daar een week later op consultatie gingen, deed hij ook een echo en stelde hij vast dat mijn kindje gastroschizis (letterlijk vertaald: buikspleet) had. Dat wou zeggen dat zijn buikje niet dicht was gegroeid en dat zijn darmpjes uit zijn buik “aan het rondzwemmen waren in het vruchtwater”, wat dus niet goed was. We kregen de keuze om de zwangerschap af te breken of het kindje te houden. Natuurlijk kregen we enige tijd om hier over na te denken.
We waren enorm aangeslagen. Ons eerste kindje en er was al iets mis.
De professor had me wel gezegd dat ik de dag erna terug langs moest komen voor een vruchtwaterpunctie om te kijken of ons kindje voor de rest gezond was.
Na 3 lange en bange weken wachten, kregen we de uitslag. Ons kindje was voor de rest gezond! Toen besloten we om ons zoontje een kans te geven om te overleven.
Natuurlijk zou hij direct na de geboorte geopereerd moeten worden. Ik was ook verplicht om met een keizersnede te bevallen, want het was niet goed voor die darmpjes dat hij zo zou komen.
6 september 2005
Eindelijk was de dag aangebroken dat hij geboren zou worden!
Direct na de bevalling hebben ze hem weggenomen en naar de operatiezaal gedaan naast die van mij. De verpleegster vertelde mij dat ons zoontje erg aan het vechten was tegen de narcose. De dokter vertelde ons dat hij waarschijnlijk wel 4 maanden in het ziekenhuis moest blijven. Maar toen begon ons ongeluk te keren want na een week was hij al van de beademing af en na 2 weken moest hij al geen pijnstilling of medicatie meer krijgen.
En eindelijk, na 24 dagen in het ziekenhuis mocht hij naar huis! We waren enorm opgetogen. Het was de gelukkigste dag van ons leven.
En je moet ons zoontje nu zien, hij is nu 16 maanden en je ziet er niets aan. Hij eet goed, hij staat verder dan kindjes van zijn leeftijd, hij is nog nooit ziek geweest en hij is het braafste kind dat je je kan voorstellen. Er is precies nooit iets gebeurd. Het enige wat je wel ziet, is dat hij geen naveltje heeft. Maar als dat dan alles is…
Prutske
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
Door: jennifer vanhoyweghen (profiel) op 04/06/2007 @ 19:03 
waow, wa een verhaal zeg! gelukkig is alles goed gekomen, geniet ervan!
Door: Tine op 05/06/2007 @ 09:35
De start was moeilijk (voor jullie allemaal). Goed dat alles in orde gekomen is. Nog veel geluk samen !
Gefeliciteerd met jullie zoon!!!
Het is een wondertje!!!
Door: Anoniem op 05/06/2007 @ 17:34
ik heb deze moeilijke periode van heel dichtbij meegemaakt en het is voor iedereen heel zwaar geweest,maar ik vind dat dit het bewijs is dat je zeker niet vlug mag opgeven ook al is er iets niet juist,of zit je in een moeilijke situatie waarin je een belangrijke beslissing moet nemen!!!
ik ben fier deze flinke kapoen,zijn mama en zijn grootouders
Door: bibi (profiel) op 06/06/2007 @ 16:14
hey
mijn neefje is ook met deze aandoening geboren. ze ontdekt het pas toen mijn zus 8 maanden zwanger was. hij heeft een maand in het ziekenhuis moeten blijven en is nu het gezondste kereltje dat er maar is en altijd vrolijk en opgewekt. hij ondertussen 5 jaar, en zo als je zegt je ziet enkel verschil met andere kinderen dat hij geen naveltje heeft maar voor de rest echt niks. veel succes verder
Door: natascha op 02/08/2008 @ 18:12
hai
ik wou je even zeggen dat ik erg met je mee leef ik heb gisteren 1augustes een echo gehad ik ben 12 weken zwanger en heb ook een kindje met gastroschisis
ik ben erg bang en zit met veel vragen we krijgen binnenkort een gesprek maar ik hoopde dat jij mij mischien wat info zou kunnen geven over dit onderwerk ik weet nergens wat van af dus elke informatie is welkom
veel geluk in de toekomst met jullie engeltje
alvast bedankt
liefs natascha
Door: Sofie op 20/08/2008 @ 10:09
Hallo,
Ik ben Sofie en ik ben 25 jaar geleden op deze wereld gekomen met gastroschizis...
Zelf weet ik daar natuurlijk niks meer van
Maar wat ik uit de verhalen van m'n ouders kan opmaken, heb ik wel voor wat stress gezorgd tijdens m'n mama haar zwangerschap... Ook ik ben direct na m'n geboorte (met keizersnede) geopereerd en heb daarna nog enkele maanden een dik buikje gehad omdat m'n ingewanden nog niet terug op z'n plaats zaten. Ik heb toen 3 operaties moeten ondergaan vooraleer ik in elkaar gepuzzeld was (nu kan ik er mee lachen, maar ik kan me voorstellen dat het op de moment zelf ni zo grappig was...)Na 25 jaar zal de technologie wel al een beetje anders zijn, dus ik weet niet hoe het nu allemaal in elkaar zit qua operaties en onderzoeken enzo...
In elk geval, ik ben springlevend hoor!
Het enige wat je aan mij kan zien is een groot litteken (zo'n 20 cm), geen navel dus en m'n buik die wat vervormd is. Vroeger stoorde ik me daar wel fel aan, maar dat is nu voorbij. Het enige waar ik me nog wel druk in kan maken zijn mensen die me zonder schaamte bestuderen als ik ergens in bikini loop, maar dan geef ik gewoon ff een boos gezicht 
Dus niet teveel zorgen maken, het zal allemaal wel in orde komen!!
Groetjes!!
Door: Pat en Cyn op 16/09/2008 @ 19:41
Hoi wij zijn Patrick en Cynthia uit H.I.Ambacht.
22 weken zwanger nu en ons dochtertje heeft gastroschizis
We zij ons rot geschrokken....we zijn het op een echo tegengekomen 2 dagen voor de vakantie.
Alles is verder onderzocht en voor de rest is ons kanjertje gezond.
We gaan er voor,hopelijk komt alles goed!
Pat En Cyn
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.