Mijn langverwachte kindjes
Mijn naam is Katrien en sinds 5 juli ben ik de trotse moeder van een tweeling. Mijn schatjes, Arwen en Xander, zijn geboren op 34 weken en wogen respectievelijk: 1.780 kg en 2.450 kg. Er was een behoorlijk verschil maar toch moesten ze allebei even in de neonatale eenheid blijven.
Deze zwangerschap was het resultaat van een IVF-behandeling in het AZ VUB. Na een eerste spontane zwangerschap (van een prachtige zoon Pieter-Jan) hebben we 8 jaar moeten wachten op de volgende uitbreiding van ons gezin.
Ik moest al vlug thuis blijven omdat ik last had van pijnlijk harde buiken. Uiteindelijk ben ik aan 28 weken opgenomen in het ziekenhuis omdat ik toen in arbeid dreigde te gaan. Het waren 6 lange weken… Maar het was het toch echt wel waard als je dan ziet welke prachtige kindjes er geboren werden. Voor mij had het zelfs nog langer mogen duren dan die 6 weken, maar mijn vliezen braken. Ik had ook al 4 cm ontsluiting en dus besloot de gynaecoloog dat we niet langer konden wachten. Ze zijn midden in de nacht geboren, met keizersnede omdat de eerste in stuitligging lag.
Na de keizersnede namen ze hen al snel mee zodat ik niet echt de kans had om hen te zien. Maar toen ik terug op de afdeling kwam, hebben ze mij onmiddellijk naar de neonatale eenheid gevoerd zodat ik ze op zijn minst al kon zien.
Als je hen daar zo in hun couveuses zag liggen, dan wordt je toch wel overmand door emoties. Zelfs mijn echtgenoot die overal bij was, kreeg toen echt wel heel erg kwaad. En natuurlijk is de grote broer is heel erg trots op zijn kleine zus en broer.
Na twee en een halve week mochten ze mee naar huis. En sindsdien doen ze het fantastisch goed. De vroedvrouw die aan huis kwam, was echt een grote steun voor mij. Ze steunde me bij de borstvoeding en hielp me door alle ongerustheden die je je maar kunt voorstellen.
Ook het personeel van de afdeling, waar ik bijna 8 weken heb verbleven, was geweldig. Het feit dat je altijd een vriendelijk gezicht ziet, warme welkom krijgt en veel steun ervaart, is broodnodig als je zolang overgeleverd bent aan anderen. Ook mijn echtgenoot en mijn zoontje waren altijd welkom, ze werden allebei betrokken bij het avontuur dat we met z'n vijven hebben meegemaakt.
Aan ieder die denkt dat werken op een materniteit niet meer is dan flesjes geven en baby's wassen, kan ik zeggen dat ze het mis hebben. Als je ziet hoe ze omgaan met urgenties, angsten van patiënten en hun partners en dan ook nog de gewone dingen zoals flesjes geven, dan neem ik mijn hoed af voor hen. Vroedvrouwen, jullie hebben een geweldig beroep!
Groetjes,
Katrien, Koen, Pieter-Jan, Arwen en Xander
Reacties:
Door: Bietje op 23/12/2003 @ 11:10 
Katrien,
Prachtig dat je kindjes het zo goed doen. Je ziet, ze halen hun schade wel in. Ze kwamen vroeger maar het allerbelangrijkste is dat ze gezond en wel zijn. Nu kunnen ze groeien tot aangename individuen. Want dat zijn ze hé? ’t Is een tweeling maar toch zijn ze apart. Hun eigen wil en karakter. Mooie namen heb je gekozen trouwens. En dat Pieter-Jan trots is met deze aanwinst kan ik maar al te goed geloven. Veel succes voor de toekomst en een knuffel voor de kindjes.
Door: Jolanda op 23/12/2003 @ 12:05
Katrien,
Van harte gefeliciteerd met je twee mooie kleintjes. Ik herken veel in je verhaal, want ik mocht dit jaar de trotse moeder worden van een drieling (2 meisjes en een jongen). Geniet er maar van, want ze groeien heel erg hard.
Groetjes Jolanda
Door: eline op 23/12/2003 @ 19:23
Hoi karien,
Geweldig joh,dat het nu zo lekker gaat met al je kinderen. Ik ben zelf ook moeder van een tweeling, ze waren ook te vroeg op de wereld (na 31 weken zwangerschap) 1510gr en 1445gr, Ze zijn nu twee jaar en hebben alle "groeischade"al weer ingehaald. Ook wij hebben er veel moeite voor moeten doen om zwanger te raken en te blijven (IVF). En wat je zegt,...De verpleegkundige die op de Neonatologie weken,.. Petje af! Hun zijn de eerste die zien dat het niet goed of juist wel goed gaat met je kind(eren). En daarbij vangen ze ook nog eens de ouders op, die het vaak heel zwaar hebben.
veel geluk saampjes!
Door: liesje op 10/02/2004 @ 10:18
ik vind het leuk om zo een verhaal te lezen
volgende week begin ik aan mijn tweede ivf poging en door jullie verhaal heb ik er goede moed in.
Ze gaan 5als alles goed gaat)2 embryo’s terugplaatsen en ik zie het volledig zitten.
Veel succes met jullie kleintjes
Door: Anne op 14/04/2004 @ 13:10
Beste liesje,
wij zijn nu 4 weken zwanger.
na 9 jaar dokteren en 10 behandelingen ( ivf) is het dan eindelijk gelukt.
zo zie je maar, de moed niet opgeven (ook al is dat soms erg moeilijk hoor)
Praat erover met mensen die je kan vertrouwen, dat gaf mij steun.
succes Anne
Door: Anoniem op 25/03/2005 @ 13:21
beste liesje
ik ben nu zelf 6 weken zwanger
na mijn 2 de behandeling. ze hebben er 3 embryo,s terug geplaatst half april krijg ik een echo dan weet ik ook gelijk hoeveel embryo,s zijn aan geslagen ik hoop dat jij net zoveel geluk heb als ikEn je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.