Mijn drie schatten
Door Sarah op 26/10/2004 - 23:07:
Via deze weg wil ik graag mijn verhaal kwijt. Toen ik drie weken ver was, ben ik te weten gekomen dat ik zwanger was. Op dat moment was ik nog samen met mijn vriend. Enkele weken later hebben we een eerste echo laten nemen en wat bleek? We kregen niet 1 kindje, zoals we dachten, maar drie! Toen zijn we wel even geschrokken...
Er kwamen problemen toen ik bijna 4 maanden zwanger was. Mijn vriend en ik kregen problemen in onze relatie en besloten uit elkaar te gaan. En rond diezelfde periode verloor ik een beetje bloed. Omdat ik zelf vroedkundige in opleiding ben, dacht ik al meteen aan het ergste, want ik stond natuurlijk onder grote stress.
Op 28 weken bleek dat één van mijn kindjes een groeiachterstand had van ongeveer 3 weken. “De andere 2 waren kerngezond”, zei de gynaecoloog.
Op 29 weken moest ik naar het ziekenhuis, ter observatie aan de monitor. Mijn kindjes waren al redelijk gezakt en er werd gedacht aan een keizersnede. Op zich vond ik dit laatste niet zo erg, zolang ze maar gezond waren.
Het hartritme van één van de baby’s steeg enorm in de 32e week en de artsen besloten dat ik de dag erna zou bevallen via een keizersnede.
De dag erna werd ik klaargemaakt voor de keizersnede. Mijn beste vriend was er om me te steunen. Tijdens de keizersnede was er bij de kleinste van de drie wat zuurstoftekort... Wat was ik bang op dat moment! Maar verder verliep alles zonder problemen.
Voor een drieling hadden ze alledrie een goede gewicht. Yentell, eerst geboren, woog 2360 gram, Kiara woog 2240 gram en mijn laatst geboren dochtertje, Sterre, woog 2085 gram.
Wat was ik fier op mijn 3 dochters! Twee van mijn 3 dochtertjes moesten in de couveuse. Het ander mocht na 1 nacht al bij mij op de kamer.
Na een week mochten Yentell en Kiara al mee naar huis, Sterre volgde na 2 weken.
Nu ik dit schrijf, zijn mijn dochtertjes bijna 3 maanden oud. Het zijn echt schatten van kinderen.
Ik krijg thuis twee keer per week hulp van een verpleegkundige. Ik woon namelijk alleen maar krijg wel hulp van ouders en vrienden.
Sommigen hebben vooroordelen omdat ik nog zo jong ben en er alleen voor sta. Maar ik zie mijn kindjes doodgraag en ik ben blij dat ze er zijn, ook al is het soms zwaar.
Mijn verhaal heb ik neergeschreven omdat sommige mensen met meerlingen veel problemen hebben met hun kindjes door een laag geboortegewicht en zo meer. Maar het kan dus ook anders en dit wou ik laten zien aan de mensen dat een meerling verwachten.
Groetjes,
Sarah (mama van Yentell, Kiara en Sterre)
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Vroegere reacties:
Reacties:
Door: den belles op 08/01/2005 @ 21:36 
aja nog vergete te vermelde prachtige name en vooral sterre da vinnek ne de mooiste . als ik later 1 dochter heb word het een zara-Maria rare naam denk je mss maar ik vind da wel een leuke naam
Door: Miranda op 15/02/2005 @ 00:04
hoi sarah,
ik heb gewoon heel veel bewondering voor jou.
Ik ben in juli 2003 ook op 19 jarige leeftijd bevallen van een dochter elise.
Elise woog bij de geboorte 2620 gram en ze was 48 cm.
Ik was al 3 maand zwanger toen ik erachter kwam dat mijn vriend en ik ouders zouden worden, op dat moment ging ik ook nog gewoon naar school toe.
Ik deed de opleiding veehouderij die ik met succes heb afgerond.
1 maand na de diploma uitreiking was Elise al geboren.
Ik vindt het SUPER dat je ervoor gekozen hebt je kinderen alleen op te voeden
.Ik wens jou en je kleine meiden heel veel gelukt.
Door: Kimmeke op 15/02/2005 @ 19:47
Hoi Sarah,
Proficiat met je 3ling.Ik weet dat het niet gemakkelijk is om er alleen voor te zorgen, ik werk namelijk zelf in een gezinnetje met een 3ling
. Die mensen waar ik bij werk krijgen namelijk hulp van Kind en Gezin uit en hebben dus recht op een ’voltijdse kinderverzorgster’ en een ’parttime poetshulp’.Geloof me,ze hebben die hulp echt wel nodig.
Ik weet niet waar je woont,maar ik denk wel dat jij daar ook recht op hebt.
Je krijgt dan hulp tot ze 3 jaar oud zijn.
Als ik van jou was zou ik daar toch is achter informeren. Als kinderverzorgster zelf is het ook leuk om in zo’n gezin te werken.
Ik zelf als kinderverzorgster in dat gezin doe het werk graag en het zijn daar 3 schatten van meisjes!!
ik hoop dat ik je een beetje heb geholpen en ik wens je veel plezier met je 3 dochtertjes
Groetjes Kim
Door: Margot op 21/02/2005 @ 10:47
Hoi Sarah, wat super dat je een 3ling hebt, zelf ben ik nog niet zwanger, ik ben nu 19, bijna 20, maar mijn vriend en ik willen echt graag een kindje, maar er zijn nog omstandigheden die ik eerst op wil lossen, maar ik wil je feliciteren met je meiden,
top dat je het in je eentje doet ... liefs Margot 
Door: Fioontje op 01/03/2005 @ 14:00
Hey sarah goed gedaan meid! wees trots op jezelf en verder wilde ik zeggen dat t mij wel logisch klinkt als je zwanger bent van een drieling zal je wel een enorme hoeveelheid hormoon produceren vanaf het begin, en kan t wel zijnn dat je met 3 weken al een positieve test hebt en bovendien bedoelde ze het misschien anders dat ze 3 weken na haar gemiste menstruatie erachter kwam?? getypte verhalen komen vaak zo anders over...
Door: sandra op 12/03/2005 @ 17:03
Ik ben het eens met Danielle.Ik geloof dat Sarah het hele drieling-verhaal verzonnen heeft. Er klopt niets van. Neem nou het woord : vroedkundige ?????? je bent verloskundige of vroedvrouw!
Ik was 18 en kwawam er ook met drie weken achter dat ik zwanger waws enwist zelfs meteen dat de kans erin zat dat het een meerling ging zijn door het hoge zwangerschapshormoon in het bloed. Dus waarom zou ze liege
Door: Bloempje op 11/04/2005 @ 10:13
Geen idee of onze Sarah dit verzonnen heeft, maar het lijkt me toch van niet. Waarom zou je over zoiets jokken? Ik wist met 15 dagen na de punctie (=12 na de terugplaatsing) dat ik zwanger was en ik had genoeg hormonen voor een drieling. (Maar ze hadden er maar twee teruggeplaatst.) 8 Weken later zagen we 2 hartjes kloppen en met 35 weken hadden we een zoon (2100 gr.) en een dochter (1620 gr.)
.Bloempje
Door: Lize op 27/04/2005 @ 15:08
Chapeau Sarah!
als ik zo je verhaal lees,denk ik dat je zo vèèl van je dochtertjes houd,dat je er alles voor wil doen en dat vind ik echt zeer knap van je!
je mag me gerust mailen!
Lize
Door: beatrix op 25/05/2005 @ 03:00
aan danielle en sandra, ik las dat jullie het een verzonnen verhaal vinden, ok, jullie probleem.
als sarah het echt verzonnen heeft dan is dat haar pakkie aan, want zij moet dan iedere dag met zich zelf leven, met zo n leugen.
of zijn jullie alleen maar jaloers op haar.
tegen sarah, de moeder zeg ik van harte met je kinderen en wens jullie alles goeds toe
.en veel sterkte ermee, want is het heel wat 3 kinderen alleen te moeten op voeden.
veel geluk en plezier met de kids.
Door: saartje op 06/06/2005 @ 16:23
hoi,
leuk,joh drie tegelijk! zal in het begin wel zwaar geweest zijn,wel tof dat je vrienden en ouders je helpen. ik vind het wel laf van je vriend dat hij zijn verantwoordelijkheid niet opneemt. zoekt hij geen contact op met zijn kids?
geniet van je drie kleine schatten!
xxx
Door: Christa op 19/06/2005 @ 13:05
Ook ik trek dit verhaal wel in twijfel, het is erg zwaar voor een 3 ling van 32 weken...en na een week naar huis lijkt me ook erg sterk!
In ons ziekenhuis is de ondergrens toch vaak 36 weken voor je ze mee naar huis krijgt, of ze moeten het wel uitzonderlijk goed doen!
Nougoed...het zal wel om aandacht gaan als het verzonnen is.
Door: Wendy op 22/06/2005 @ 16:52
Wauw, jouw drie meiden waren zwaarder dan ik als eenling die een hele zwangerschap uitzat. Best heftig (als het waar is)
Door: Anoniem op 31/08/2005 @ 10:00
Bij ons in de familie komen veel meerlingen voor (ooms zijn 5-ling, zelf van een tweeling, 2 paar 2ling zusjes) oudooms ook tweeling)
Mijn vader is gynacoloog, ik hem hem dit verhaal voorgelegt, drielingen zijn niet zo zwaar en zeker niet bij 32 weken, en mogen ook niet al na 1 week naar huis
Wel jammer dat Sarah op zo'n rare manier aandacht moet zoeken.
Door: Tess (profiel) op 31/08/2005 @ 13:01
Hoi Sarah!
Heb veel bewondering voor je! Ik ben zelf ook 19 jaar en moet in januari bevallen van mijn derde kindje.
Veel succes met je dochters !
Door: shanee op 11/01/2006 @ 15:24
ja echt bijzonder knap van je ik moet in euh.. april bevallen van mij tweeling en het heeft me wel geholpen je verhaal
Door: Sjantal op 01/04/2006 @ 14:48
nee. Ik geloof niet veel van dit verhaal. Ik ben zwanger van een 2ling.... met 35 weken wogen ze rond de 2400 gr.... en dat is flink volgens de gyn. Ja, er zijn meisjes die werkelijk en fantasie door elkaar halen. Erg jammer! Inderdaad bestaat er geen vroedvrouw (misschien te lang op haar fantasie gebroed haha) Nee hoor, jammer sarah van je verhaal en jammer voor alle mensen die dit graag willen geloven
Door: Anoniem op 19/06/2006 @ 14:33
Mja, moet je niet veel van geloven. Ik heb andere verhalen gelezen op deze site en vaak wordt er terug geschreven door de trotse moeders. Als het toch zo goed gaat en ze zo trots is, hoe komt het dan dat er niets wordt teruggeschreven?
Door: Layla op 11/01/2008 @ 21:16
Sorry hoor, maar van dit verhaal klopt niets. Een drieling die op 32 weken geboren wordt en ze wegen allemaal meer dan 2 kg. Dit is niet alleen uitzonderlijk, maar ook enorm enorm zeldzaam. Maar dat ze na 1 week naar huis mogen, dat kan gewoonweg niet waar zijn. Hoe zwaar de kindjes ook zijn, als ze met 32 weken geboren worden (=8 weken en dus bijna 2 maand te vroeg) dan moeten ze 100 % de couveuse in. Hierbij komt nog dat je als drielingmoeder inderdaad veel meer hulp krijgt dat "2 keer per week hulp van een verpleegkundige".
DIT VERHAAL IS VERZONNEN!!! Zonde dat sommige mensen op deze manier aandacht zoeken en deze website misbruiken.
Door: Janny op 31/01/2008 @ 20:53
Ik ben een echte 3-ling moeder!!! En dat al bijna 22 jaar. Mijn 3 kinderen zijn geboren met 31 weken en 3 dagen. Ze wogen 990 gram, 1530 gram en 1880 gram. Mijn dochter (die het zwaarste woog) mocht met 38 weken pas naar huis, de volgende met 39 1/2 week en de lichtste pas na 10 1/2 week. Ze moesten 2000 gram wegen voordat ze uit de couveuse mochten en pas met 2500 gram naar huis toe. Ik weet dat dit bijne 22 jaar geleden was en er zal wel het een en ander veranderd zijn maar ook ik twijfel aan het verhaal van haar!
groetjes Janny
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.