Voor ouders:

Vruchtbaarheid
Zwangerschap
De bevalling
De baby
Tweelingen
Peuter & kleuter
Vaderschap
» Actueel! »

 

Door ouders:

Verhalen
Columns
Uitspraken

 

< 9Maand-Sponsor >

< Publiciteit >

Het waren er 3 en nu nog maar 1?

Mijn verhaal begint in eerste instantie in augustus 2003, maar we zijn er dan nog lang niet.
Ik raak zwanger, maar na 7 weken krijg ik bloedingen en gaat het mis. Drie weken na de bloeding krijg ik pas een echo en daar is niets meer op te zien. Het is allemaal mooi schoon en er wordt tegen me gezegd dat ik vast snel weer zwanger zal raken. Niet dus…
Het duurt 13 maanden voor het eindelijk zover is.

Op 19 september doe ik een zwangerschapstest en ik blijk zwanger te zijn. We kunnen ons geluk niet op. Nog diezelfde week valt me op dat mijn onderbuik al behoorlijk dikker is dan normaal en eigenlijk vind ik dat ontzettend leuk. Mijn vriend roept elke keer tegen me: "Vind je het gek? Het is niet 1 kindje, het zijn er meer!"
Ik word er af en toe een beetje moedeloos van. En op een gegeven moment vraag ik hem lief maar dwingend of hij ermee op wil houden.
Op 8 oktober krijg ik een echo, ik ben dan ongeveer 9,5 week zwanger. Ontzettend zenuwachtig gaan we er naar toe. Eerst krijg ik een uitwendige echo, maar de echoscopiste ziet te weinig. Het lijkt heel klein en dus wordt er een inwendige echo gemaakt.
De echoscopiste blijft maar turen naar het schermpje. Het enige dat ik zie, is een wit soort boontje dat elke keer knippert. Nu had ik gelezen dat als het knippert op een echo, dit het hartje is. Dus ik ben helemaal blij!
Dan begint ze te vertellen en ik ben zwanger van een drieling! “Geen hormonen geslikt”, vraagt ze nog even.
“Nee, niets!”
Het zou gaan om een eeneiige tweeling en een apart kindje.
“Bijzonder”, zegt ze erbij, dit heeft ze nog niet eerder meegemaakt!
Maar dan komt ze met het slechte nieuws: “Twee kindjes zijn veel te klein. Het eerste kindje is bijna niet gegroeid en zal in principe afgestoten worden. Het tweede kindje is wel groter, maar daar is geen hartactie te ontdekken. Het derde kindje is het grootst en heeft wel een positieve hartactie.”
Er leeft dus maar 1 kindje van de drie? Ik snap het eigenlijk niet, maar mijn vriend is zich heel bewust van wat er gezegd wordt en vraagt ook door. De echoscopiste weet zelf niet zo goed wat ze er mee aan moet, merken we al snel. Ze weet het niet, het kan alle kanten nog opgaan. Twee kindjes kunnen een groeiachterstand hebben maar wel nog leven of ze kunnen alledrie nog afgestoten worden, etc, etc…
Er wordt ons geadviseerd om maar naar huis te gaan en om dan met spoed een echo in het ziekenhuis te laten maken.

Daar gaan we dan naar huis, met alleen maar onzekerheid en wachtend op woensdag.
Ik kan je vertellen: “Het is vreselijk om zo lang te moeten wachten voor je misschien wat meer weet!”
We hopen op een gezond kindje. Maar nu we weten dat het er misschien 3 kunnen zijn, willen we ze ook alledrie. Nu we gezien hebben dat er leven in mijn buik is, wordt het alleen maar enger. We willen deze kindjes zo graag! En het enige wat we kunnen doen is afwachten, wachten tot woensdag...

Groetjes,
Tarah

Door: natje (profiel) op 17/02/2005 @ 15:17

hey tarah,
ik weet wat je doormaakt hoor!! ook ik heb bijna net hetzelfde meegemaakt!!! na 35 weken ben ik bevallen van een kerngezond zoontje!! de tweeling is eerst geboren (ze waren afgestorven op 12 weken) moest je vragen hebben geef je maar een prive berichtje!!!
ik duim dat alles bij jou goed gaat hoor!! liefs natje

Door: elisabeth op 18/02/2005 @ 17:26

HEY tarah

Wat een bijzonder verhaal vind ik dat en wil dan ook graag weten of alles goed is gekomen met je en met de kindjes. Zou het leuk vinden als ik wat van je hoor.

groetjes elisabeth

Door: kaat op 18/02/2005 @ 19:24

wat spannend. ik hoop dat alles goed komt. en idd het wachten duurt dan lang. zal voor je duimen. laat je nog wel wat horen
groetjes kaat

Door: Natascha op 22/02/2005 @ 12:59

Hey tarah
ik hoop ook dat alles goed komt.
Ik zal voor jullie beiden duimen, laat je nog wat horen
groetjes natascha

Door: samantha op 22/02/2005 @ 15:21

ik vind rot voor jullie
maar woorden verzachten niet
ik wens jullie heel veel sterkten
een ik zal kaarsje voor jullie branden
doei samantha

Door: Tarah op 23/02/2005 @ 11:03

het is alweer een tijdje geleden dat ik dit heb geschreven. Het is met 2 kindjes niet goed afgelopen, maar 1 kindje gaat hartstikke goed! Ik ben vandaag precies 6 maanden zwanger en ik kan er langzaamaan ook van genieten, hiervoor was het eigenlijk alleen maar stress of ook dit kindje het wel zou halen!
Ik sta onder strenge controle, en wat ik hiervoor al zei, het gaat goed! Ondanks het verdriet zijn we nu ook wel weer hartstikke blij!

Groetjes Tarah

Door: Tess op 19/03/2005 @ 18:33

Hoi Tarah ,
Nu hopen dat alles goed komt hé !
Ik wens je in ieder geval veel succes en ik zal duimen voor je

Door: claudia di pietro op 02/04/2005 @ 13:21

ik wens jullie alle geluk van de wereld toe
jullie verdienen het

Door: Anoniem op 08/06/2005 @ 18:50

Hoi allemaal,
Ik heb ook hetzelfde meegemaakt. Ik had ook na 8 weken een bloeding en ik was zo bang heel erg bang dat het mis zou gaan na bijna een kinderwens van 5 jaar. Het was heel erg zwaar om geduld te hebben en afwachten tot de gynecoloog zijn echo gaat maken. Maar gelukkig liep het toch goed af. de gyn vond 2 levende vruchtenzakjes en voor de rest had hij geen verklaring. De enige wat ik van hem moest volgen is maar rustig aan doen en afwachten. Inmiddels zijn die 2 vruchtenzakjes 8 jaar parachtige mooie zonnen en we zijn bezig voor een derde.
Ik wens iedereen heel veel succes en geef de moed niet op en veel biden want god bestaat overal.

Door: Ettie op 30/06/2005 @ 10:20

Hallo Tarah wat een verhaal hoe is het afgelopen???. mijn naam is Ettie, ik ben moeder van 4 kinderen(5,4,3,bijna 2,) en nu bijna 16 weken zwanger van een twee eiige tweeling, hiervoor heb ik een miskraam gehad en dit bleek een mola te wezen. Na een half jaar wachten zwanger van de vijfde dachten we. Maar het bleken er twee, eerst even schrikken. Nu heel erg blij. Met acht weken mocht ik dan ook al voor een echo. De verloskundige zag er twee en nog een vlek.
Ik ben die zelfde week nog voor een echo bij de gynaecoloog geweest. Het waren er inderdaad twee. Van een derde was verder geen sprake. Ik heb het er zelf ook niet meer over gehad. Toen ik 14 weken zwanger was kreeg ik buikpijn en verloor vruchtwater en kort daarna bloed. Ik moest gelijk huilen en raakte toch ook wel wat in paniek. Zal ik deze twee toch weer kwijt raken. Ik heb het ziekenhuis gebeld en kon gelijk komen. Mijn zuster zou oppassen. Daar aangekomen loopt er allemaal vruchtwater en een hele lading bloed langs mijn benen en op mijn schoenen, ik heb daar zo staan huilen, maar ik moest naar binnen. Ik zag er niet uit. Op de poli aangekomen keek iedereen mij aan en de aanwezige zwangere vrouwen moesten ook even slikken. De gyn werd er bij geroepen en kwamm met het echo apparaat. Ik had totaal geen hoop meer, en de assistent ook niet. De gyn zei je bent nog steeds zwanger van een tweeling. Ik kon het niet geloven!!!!!!!!!. Er is vast nog een derde vruchtje geweest. Ik wist niet wat ik moest denken en voelen. Ik vroeg en hoe gaat het nu verder. De gyn antwoorde je kan tussen nu en morgen weeen krijgen en dan wordt alles afgestoten, of je hebt kans op en infectie. Dit blijft een maand aanwezig. Ik zit nu in de ziektewet en ben heel onzeker er komt nog steeds bloed uit, de baby's zijn nu nog in orde. Maar hoelang nog. Ik moet vertrouwen hebben in me zelf. Maar dat is heel moeilijk.
Volgende week heb ik weer een echo, ben dan iets meer dan 16 weken. De gyn noemde het een bedreigde zwangerschap.

Groet Ettie

Door: Anoniem op 01/08/2005 @ 22:20

Hoi Ettie, het is nu twee weken later sinds je berichtje dus je bent nu misschien bijna 18 weken zwanger, heb je die echo gehad en was alles goed? Geeft de gyn je geen antibiotica (ik weet niet of dat hoort hoor, maar vanwege infectiegevaar?) Ik hoop dat alles goed blijft. liefs, Yael.

Door: Anoniem op 01/08/2005 @ 22:22

Hoi Ettie, het is nu twee weken later sinds je berichtje dus je bent nu misschien bijna 18 weken zwanger, heb je die echo gehad en was alles goed? Geeft de gyn je geen antibiotica (ik weet niet of dat hoort hoor, maar vanwege infectiegevaar?) Ik hoop dat alles goed blijft. liefs, Yael.

Door: tarah op 05/08/2005 @ 14:31

Ettie, hoe is het nu?
Hier is alles okay! Ik ben 3 juni bevallen van een kerngezonde dochter en we zijn superblij!
Heel af en toe denk ik nog wel dat er ook 3 van die meiden hadden kunnen zijn of van een ander geslacht natuurlijk, maar ik ben er niet meer heel verdrietig van, tuurlijk zal ik het altijd bij me dragen, maar ik ben superblij met mijn dochter!

Groetjes Tarah

Door: Anoniem op 18/09/2006 @ 17:44

hallo allemaal...
ik en mijn vroend proberen al bijna 2 jr zwanger te worden en hebbben al een paar keer clomid gebruikt 1e keer 1 tabl sloeg niet aan en 2e keer met 2 tabl kreeg ik een cyste waardoor ik 4 mnd niets kon en nu hebben we 1.5 tabl en zitten er ineens 3 rijpe eicellen....!!!! maar..... de gyn vond het een te groot risico om ervoor te gaan dus mochten we die week niet "klusssen" en moesten we het voorbij laten gaan... maar dat hebben dus mooi niet gedaan, we hebben
"zo veel als we konden geklust" en morgen moeten we terug naar de gyn..... dus spannend...

groetjes...

Door: Anoniem op 02/10/2006 @ 11:22

hoi allemaal,
ik ben monique ,hebt 2 gezonde kinderen en ben nu 7 weken in de verwachting, ik heb vorige week dinsdag ook het zelfde meegemaakt. ik kreeg dinsdag spontaan bloedverlies en dacht ook van alles is misgegaan , de huisarts is geweest en zei ook van dat ik een mis kraam heb gehad, en dat ik het gewoon rustig aan moest doemn ,ik bleef maar buikpijn hebben en de bloedverlies werd minder ,ben naar het z.h geweest en daar hebben ze geconstateerd dat er twee hartjes aan het kloppen zijn dus ben nu in verwachting van een tweeling, dus dat wil zeggen dat ik in verwachting was van een drieling,moet het nu rustig aan doen en alles af wachten ,ben helemaal zenuwachtig

ik hoop dat het allemaal goed blijf gaan ,wil ze zo graag .

Door: diny op 06/03/2007 @ 14:53

wat een bijzondere verhalen allemaal.
Ben zelf in verwachting van tweeling en dat vind ik op zich al bijzonder maar als ik die verhalen van jullie lees, is dat wel weer heel anders.