Verdrietige tijd had eigenlijk de mooiste tijd moeten zijn…
Door Jeanet op 23/09/2005 - 00:39:
Soms dacht ik: “Is het nu nog niet genoeg geweest?”
Zwanger van een tweeling was ik een koning te rijk. Maar uiteindelijk werd de wolk erg donker. Geen enkel roze randje bleef er over.
Mijn zwangerschap liep vanaf het begin niet fijn. Na 6 maanden belandde ik in het ziekenhuis aan de weeënremmers. Ook mijn vader werd er opgenomen. Hij was al lang erg ziek. Hij had zo graag zijn kleinkinderen willen zien maar hij overleed in het ziekenhuis. Daar heb ik afscheid van hem moeten nemen. Op dat moment wist ik nog niet dat mijn tweeling twee dagen later in zeer kritieke toestand door hun prematuriteit (zwangerschapsduur 28 weken) geboren zouden worden. Naar de begrafenis van mijn vader kon ik niet gaan en er heerste een grote angst dat onze zonen het ook niet zouden gaan redden. Dat ik ook hun zou gaan verliezen.
Onze kanjers hebben het wel gered. Weliswaar heeft onze ene zoon een handicap overgehouden aan zijn vroeggeboorte. En uiteindelijk is het datgene wat voor mij het moeilijkst geweest is. Ook de droom van het beeld dat je hebt als je denkt aan een tweeling, hebben wij moeten opgeven.
Alles heeft een beetje een plek gekregen op onze website.
Omdat niet elk kind in roze wolken wordt geboren…
Jeanet
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
hoi jeanet,
wat een verhaal zeg.
ik hoop dat jullie nu een gelukkige tijd tegemoet kunnen gaan ondanks het gemis van je vader.
heel veel sterkte
groetjes Joyce
Door: Sofie op 18/01/2006 @ 09:37 
Hallo,
Ik heb echt heel veel bewondering voor wat jullie allemaal doen voor jullie zonen.
En wat de toekomst ook mag brengen, probeer te genieten van elke dag.
Groetjes Sofie
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.