Wouter en Zoë...
Door Julie op 23/01/2008 - 21:34:
Luna is vijf jaar en vraagt al een tijdje om een broertje of een zusje…We zijn aan het verbouwen - geen ideale periode om zwanger te zijn - maar wat voel ik het kriebelen als ik op kraambezoek ga. Nature is calling out loud! En ach, die verbouwingen… We spartelen ons daar wel doorheen. En tegen dat de baby er is, moet het ergste achter de rug zijn. We gaan ervoor!
Ik ben vlug zwanger maar de vreugde is van korte duur. Na acht weken krijg ik een miskraam.
Twee maand later ben ik terug zwanger, hoera! Afspraak gemaakt bij de gynaecologe en met een bang hart daar naartoe.. Zo’n miskraam vergeet je niet zomaar en dat wil je echt geen tweede keer meemaken.
Ik ben dan ook doodzenuwachtig als de gynaecologe alles in gereedheid brengt voor de echo en ik durf amper naar het schermpje naast mij kijken…
Dan hoor ik haar zeggen: “Alles is oké, hoor. Maar ziet U wat ik zie?”
Ik kijk… En ik zie… Maar het dringt niet door..
“Het zijn er twee, mevrouw. Een tweeling!”
Zijn het er twee? Een tweeling?! Ik kan het niet geloven, blijf maar herhalen: “Twéé? Een twééling?”
Ik voel me geschrokken, en blij, en ongerust, en dat allemaal tegelijk: een tweeling!!
De gynaecologe vraagt of er nog tweelingen in de familie zitten en ik hoor mezelf “neen” fluisteren. Dit had ik nooit ofte nimmer verwacht. Een tweeling!!
Ze ziet mijn ontreddering en stelt voor dat ik nu naar huis rijd om te bekomen,en dat ze me bij de volgende consultatie alle uitleg zal geven die nodig is als je twee baby’s verwacht.
Thuisgekomen ziet mijn liefste echtgenoot de uitdrukking op mijn gezicht en vreest het ergste. Maar ik stel hem gerust: “Alles is goed, maar ga toch maar even zitten...”
Ik toon hem de echo en hij begint tegelijkertijd te lachen en te huilen. Twéé kindjes! Hij is dolgelukkig! Ik ga van euforie naar ongerust piekeren: zal ons huis niet te klein zijn? We hebben een grotere auto nodig! Zal mijn lijf die zwangerschap wel aankunnen? Gaan de kindjes niet te vroeg geboren worden en gezond zijn? En weer terug: een tweeling, joepie!
Mijn gepieker was nergens voor nodig.
Mijn zwangerschap verloopt probleemloos en voor ik het weet ben ik 37 weken ver. Luna is superblij en kijkt reikhalzend uit naar de komst van haar broertje en zusje. Een jongen en een meisje, jawel. Wat voelen we ons gezegend.
Op 13 april, een donderdagmorgen… Papa is net gaan werken en ik lig nog in bed als ik om zes uur ’s morgens nattigheid voel. Een beetje maar, geen golf zoals ik bij Luna had. Is het nu begonnen? Ik ben niet zeker en denk dat ik toch nog wat in bed ga liggen. Oeps,weer nattigheid. Zou het dan toch… Ik bel papa op en laat het bad vollopen. Het warme water doet me goed. En dan komt de pijn… Bij Luna had ik een epidurale en toen heb ik niet veel gevoeld, maar dit zijn ontegensprekelijk weeën: auauw!
Als mijn ventje “arriveert”, is het al goed begonnen en ik voel dat de weeën elkaar vlug opvolgen. Papa maakt Luna wakker en haar mooie blauwe ogen kijken me verwonderd aan als ik over de wastafel gebogen de pijn verbijt. Mijn liefste meisje zal weldra grote zus zijn… Dit gaat wel erg vlug. Ik heb zo het gevoel dat we niet veel tijd meer te verliezen hebben. Als we Luna bij oma gaan afzetten, is het halfnegen en mijn god, wat doet het pijn!
Ik vraag mijn schat wat vlugger te rijden als ik iets voel duwen… Persdrang! Niet nu, nog niet!
En toen is het heel snel gegaan: binnengekomen met tien centimeter opening (ziekenhuis nog gehaald, de opluchting!), meteen naar de verloskamer, drie keer persen en daar was hij: mijn kleine prins. Welkom, lieve Wouter!
Het is elf na negen. Ik krijg hem heel eventjes te zien en dan wordt hij weggebracht. Na vier keer persen is zijn zusje er. Dag, lieve Zoë! Welkom kleine meid van ons! Tweeëntwintig na negen…
Hij weegt 2kg100, zij 2kg220. Ook zij wordt weggebracht en een verpleegster vertelt ons dat ze het goed stellen maar nog enkele dagen in de couveuse zullen moeten blijven om bij te komen.
Ik ben geknipt en het naaien doet geen deugd, maar ik haal opgelucht adem als het voorbij is. Ik vind het doodjammer dat ik ze niet bij mij op de kamer heb, en we moeten huilen als we ze in de couveuse zien liggen en ze niet kunnen knuffelen zoals we dat zouden willen. Maar we zijn zo blij en heel dankbaar dat alles goed verlopen is. En wat zijn we gelukkig met ons vijfjes!
Julie
9Maand is niet verantwoordelijk voor spellingsfouten e.d.
Reacties:
hey
eerst vooral ne dikke proficiat met je 2ling
4jaar geleden ben ik ook bevallen een tweeling 2meisjes
ze wogen bij de geboorte 1160kg en 995kg
ze werden geboren aan 29weken en 3dagen
toen ik voor de eerste x naar gyn ging zei de gyn ik moet je 2x proficiat wensen tis ne 2ling dat was ook effe slikken er gaan zo veel vragen door je heen.
je mag me altijd gerust mailen hoor
liefs
Door: piekeraar (profiel) op 24/01/2008 @ 16:49 
Van harte met jullie gezin. Geniet er maar van en zo zie je dat je veel aan kan als je wil en genoeg liefde hebt.
Gefeliciteerd!!
Wat een mooi verhaal zit echt met tranen in mijn ogen!!!
Hoe gaat het nu met je gezin?!?
Is het huis af???
Groetjes Dieltje!!
Door: julie op 31/01/2008 @ 12:02
Hey Dieltje,
Ik had mijn verhaal al een hele tijd geleden opgestuurd,niet gedacht het hier nog zien te verschijnen..Alles ok hoor,in april vieren Wouter en Zoë hun tweede,en Luna haar achtste verjaardag. Het is soms superdruk (die peuterpuberteit,en dat in't dubbel,zucht..),maar meestal superleuk!Verbouwingen zijn helaas nog niet helemaal achter de rug,2007 is voor ons een heel moeilijk jaar geweest en het is niet zo snel gegaan als we voorzien hadden.Maar dat komt allemaal wel in orde hoor,wij doen dapper verder.Ik was je profiel gaan lezen..Dit is zo erg,ik weet nog hoe hard ik afgezien heb van mijn ene miskraam,ik leef met je mee hoor meid.En ik wou je toch even laten weten dat ik heel,héél hard duim voor jullie,en ik hoop met heel mijn hart dat alles in orde komt..Ik kom af en toe nog eens piepen en hoop gauw goed nieuws van je te mogen lezen!Veel liefs vanuit België,ik denk aan jullie hoor!
Door: rita op 22/02/2008 @ 15:49
helaba een zeer dikke proficiat
ik heb het zelfde aan de hand wij hebben een zoon senne van bijna 20 maanden oud.en de 24 ste augustus zijn wij een kindje verloren na 11 weken zwangerschap.nu zijn wij de 18 de februari bij de genecoloog geweest en wij zijn nu terug zwanger van een tweeling.gr en heel veel succes
Door: lesley op 25/06/2008 @ 21:45
hey
ik ben op 06/04/2007 bevallen van een tweeling, een koningswens, Gilles en amélie. Ze zijn bijna 15 maand oud.
Ze wogen 2kg785 en 2kg830. Ik heb op 37 weken de zwangerschap laten inleiden omdat ik het lastig kreeg, maar had het aan de kindjes gelegen, hadden ze er nog even ingezeten, maar dan was mijn buik bijna ontploft :-):-)
gr
lesley
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.