Kris is voor het eerst vader en nam ouderschapsverlof.
Amändio is onze eerste zoon. Hij is geboren op 21/02/200 en het is tot nu toe een van de geweldigste momenten geweest van mijn leven. Gedurende 9 maanden ben je in gedachten al volop bezig met de opvoeding en praktische regelingen en je oor te luister te leggen bij andere jonge ouders in je vriendenkring. Op zekere dag is het zover DE GEBOORTE is daar en dat moment kan je niet beschrijven, het is geweldig, je gaat met twee binnen en komt met drie naar huis.
Tijdens de zwangerschap heb ik mij geïnformeerd naar ouderschapsverlof voor de vader, het was niet makkelijk maar uiteindelijk heb ik alle informatie gekregen van de vakbondsafgevaardigde en van de Federale Overheid. De aanvraag is bij mij op het werk zeer makkelijk verlopen en redelijk snel kreeg ik het goede nieuws te horen dat het allemaal in orde was.
Mama is zelfstandige en ik werk deeltijds. Doordat mama zelfstandige is kon zij niet echt genieten van zwangerschapsverlof, er bestaat wel een formule dat je een vervangingsloon kan bekomen als je minstens 1 maand je activiteiten stopt.
Ik ben van Portugese afkomst en dat wil dus ook zeggen dat we op familie bezoek moesten gaan naar Portugal.
Twee dagen voor ons vertrek begon Amändio veel te braken en hebben we dus besloten naar het ziekenhuis te gaan, na enige testen en een nacht in observatie in het ziekenhuis konden ze niet echt zien wat er mis was (de dokter dacht aan de vernauwing van de sluitspier aan de maaguiteinde) De volgende dag zouden we vertrekken naar Portugal (Coimbra).
We kregen de toelating van de pediater, hij heeft ons een brief meegegeven met al de uitleg en hij stelde ons gerust dat het kinderziekenhuis in Coimbra zéér goed was. Anja (mama) is Belgische en verstaat wel een beetje Portugees maar spreekt het nog niet echt. De reis op zich was geen probleem, Amändio was 6 weken en zat in het vliegtuig, De eerste dag in Portugal was hij weer aan het braken dus zijn we naar het ziekenhuis gegaan en daar heeft hij dus een kleine chirurgische ingreep ondergaan (PYLOORSTENOSE), het doet raar één uur bij de familie in Portugal en Amändio begint projectiel te braken.
Amändio is redelijk veel gewicht verloren (terug zijn geboortegewicht 4.140) wat eigenlijk niet zo erg was daar hij een flinke baby was. Twee uur na de ingreep was hij weer aan het eten, hij is nu goed bijgekomen en heeft geen problemen meer.
Van het moment dat mama terug gaan werken is zijn wij onder ons tweetjes thuis en wij genieten van alle momenten samen. s' Morgens geeft mama de eerste fles en als ze dan gaat werken blijven wij nog gezellig in bed liggen. Het badje nemen vinden we beide zalig, hij kan er echt van genieten en houdt echt van in het water te plonsen, de luier verversen is geen storende job, veel mensen zien daar tegen op, ik geef toe dat er soms een geurtje aan vast hangt maar dat nemen we er met alle plezier bij. Onze dagelijkse wandelingen zijn ook een heel avontuur, je moet zien dat je alles mee hebt van luiers tot voeding, fopspeen, troetel en reserve kledij.
Als de kleine spuit ligt te slapen kan je er uren naar staren, eerst dacht ik bij mezelf: het is gewoon een slapende baby, maar toch al die kleine trekjes en af en toe een lachje in zijn droom zijn zo schattig.
Je beleeft alles veel intenser als je er de tijd voor neemt, elk geluidje, elke beweging, elke blik is iets unieks.
We hebben wel geluk als ik rondom ons kijk en hoor zijn er moeilijkere kinderen, hij slaapt door, kan uren in zijn bedje liggen lachen en alles in de mond steken, huilt alleen als hij moe is of honger heeft….
Nu is hij bijna 4 maand en mijn ouderschapsverlof zit er op. Mama is al bijna twee maand terug aan het werken. Ik ga het echt missen om de hele dag bij ons zoontje te zijn, het schept een band waar je veel plezier aan hebt, je ziet ook alle kleine veranderingen en begint hem te begrijpen.
Dus moeders geef de papa ook de kans om zichzelf te bewijzen, wij hebben geen moederinstinct maar vanaf nu mag men ook van het vaderinstinct spreken want dat bestaat en het is er maar wij vaders moeten de kans krijgen om het boven te laten komen, tegen alle traditionele taakverdelingen in.
De liefde die je terug krijgt van je kind is niet te beschrijven, het is een nieuw soort liefde dat ik tot nu toe niet kende.
Kris NESC
Reacties:
Door: anja op 07/05/2002 @ 09:51 
groot gelijk heb je Kris. Gelukkig is mijn man ook constant met ons dochtertje in de weer. Wij genieten er samen dubbel en dik van. Ook voor de mama is het leuk als ze met de papa kan babbelen over al die kleine mooie momentjes die je met je baby meemaakt en als ze kan gedachten uitwisselen over allerlei praktische dingetjes die beiden ondervonden hebben. Mijn man heeft weliswaar geen loopbaanonderbreking kunnen nemen maar hij probeert zo veel mogelijk bij ons te zijn en geniet van elk moment samen met onze baby. Wij hebben dit altijd als normaal beschouwd, en het verraste ons dan ook na de bevalling dat dit bij zo weinig bevriende koppels ook voorkomt. Blijkbaar is er nog steeds een vrees om daarvoor uit te komen tegen je vrienden en wordt het niet geacht samen te gaan met carriere enz.. . Nu, ik ken er wel een aantal die daar later zeker spijt van gaan hebben!
Nog veel plezier en veel succes met jullie kindje!
Door: Anoniem op 05/01/2003 @ 22:32
ik wordt een toekomstige vader en ga ook 4 dagen werken zo dat ik ook zeker een dag met mijn zoon of dochter kan door brengen en die ouderschaps verlof spreek mij ook wel aan groeten een blij toekomstige vader
Door: Anoniem op 22/04/2003 @ 18:23
Ik vind het goed van al die vaders die ervoor kiezen ouderschapsverlof op te nemenbaby}. Mijn vriend heb ik geinformeert over ouderschapverlof. Een weekje erna kwam het onderwerp weer ter sprake en toen zei hij dat het hem wel wat leek om voor zijn kind te zorgen. Dus gaat hij naderhand 4 dagen werken.Ik ga 5 dagen werken incl. de dag waarop hij thuis is, zo kan hij heerlijk alles op z’n eigen manier kan doen. Ook vind ik het belangrijk dat vaders de kans krijgen om zichzelf in te leven in hun vaderrol. De meeste moeders hebben toch al snel de neiging om de vaders alles uit handen te nemen. Ik ben benieuwd hoe mijn vriend het bevalt om 1 dag in de week voor zijn kindje te zorgen. Als het hem goed bevalt wil hij zelfs na zijn ouderschapsverlof zijn contract veranderen. Ik heb hem al toegezegt dat hij van mij alle steun zal krijgen. Ik vind het geweldig dat mannen tegenwoordig ook voor hun kind willen zorgen. Dus moeders die niet hierachter staan wil ik zeggen ook vaders kunnen voor kinderen zorgen als je ze maar de kans ervoor geeft !!!{{blink
Door: Schnitzel op 03/08/2004 @ 07:23
Van harte!! jullie kind is nu de oudste ter wereld met een respektable 1804 jaartjes op de teller!!!
Door: Diana op 07/10/2004 @ 13:06
Ik vind het ook heel goed dat mannen ouderschapsverlof opnemen. Mijn man heeft ook een jaar lang een dag in de week verlof. Maar de regeling is maar tijdelijk. Mijn man wil wel vier dagen blijven werken, maar waarschijnlijk gaat zijn baas daar niet mee akkoord. Nu is hij wel op zoek naar een andere baan maar dat is nu al moeilijk genoeg, laat staan voor maar 32 uur. Het is in zijn sector niet echt geaccepteerd. Hij is timmerman. Ik ben dus ook bang dat het afgelopen is als het jaar om is. Dat vinden wij allebei erg jammer. Het zou wel fijn zijn als het in de werkmaatschappij wat meer geaacepteerd zou worden. Ik ken ook zat mannen die het verlof niet opnemen omdat hun baas moeilijk doet. Het jammere daarvan is dat het dan dus niet ingeburgerd raakt...dus voor alle mannen die er wel gebruik van maken...petje af en ga zo door!!!
Door: dove op 07/10/2004 @ 15:34
Hoi kris, wens je veel succes verder en van harte gefeliciteerd natuurlijk!!.. Zelf ben ik ook zwanger en de vader is ook portugees.. nu is mijn vraag aan jouw m.b.t. de geboortekaartjes.. die zou ik nl. graag tweetalig willen maken en ben dus op zoek naar een portugese site voor geboortegedichtjes.. zou jij me kunnen helpen??
m.v.g. dove
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.