Frank werd vlugger dan gedacht vader.
Ik heb mijn vrouw leren kennen tijdens mijn vakantie op Bali. We werden verliefd en besloten te trouwen.
Ik ging weer naar Bali om samen met haar een heerlijke tijd te hebben, mezelf voor te stellen aan haar ouders en volgens de Balinese traditie te trouwen. Dit is een religieuze gebeurtenis en had geen wettelijke betekenis. Dat was voor mij een onvergetelijke gebeurtenis.
We maakten plannen voor de toekomst en besloten pas aan kinderen te beginnen zodra we alles rond hadden. We moesten de immigratie procedure voor haar nog doorlopen en ik woonde nog bij mijn ouders. Dus zodra we ons eigen stekje hadden dan pas kinderen besloten we.
Na twee weken ging ik alleen naar huis om haar komst af te wachten en we hielden via e-mail, chatten en telefoon contact met elkaar. Plotseling belde ze mij met het nieuws dat ze zwanger was. Ik was verbaasd en even volledig van slag. Dit was voor haar te merken maar ze interpreteerde het verkeerd en ze dacht dat ik boos was.
Toen ik over mijn verbazing heen was, kwam de blijdschap. En enkele dagen later kwam het bewijs in de vorm van de echo. Voorzichtig vertelde ik het mijn ouders. Deze reageerden enthousiast. Dat was een meevaller, omdat ze allebei de 70 gepasseerd zijn en misschien niet blij zouden zijn met een baby in huis. Maar dat viel 100% mee.
Plotseling slecht nieuws, de immigratie procedure was uitgelopen en volgens het consulaat kon ze pas op zijn vroegst in februari komen... maar dan was ze al 7 maanden en mocht ze niet meer vliegen. Ik nam zeer kwaad contact op met de ambassade en ineens kon het wel snel. Na enkele spannende maanden kwam ze eindelijk in Nederland aan. Eindelijk kon ik haar in mijn armen houden. Ze was toen al 4 maanden zwanger.
En toen kwamen de volgende problemen. Ze was uitgeteld op 18 april en pas april-mei zou alle papieren voor haar in orde zijn. Deze papieren hadden we nodig voor de ziekenfondsverzekering. Ik zag de bui al hangen maar naar een paar telefoontjes/brieven en e-mails kreeg iemand van het ziekenfonds door dat er financiële problemen konden ontstaan en namen haar in een tijdelijke ziekenfondsverzekering. Dat was een pak van mijn hart.
Natuurlijk nog ook naar het stadhuis gegaan om het ongeboren kind te erkennen en aan te tekenen. We zochten een mooie jurk voor haar uit en ze zag er fantastisch uit op de bruiloft. Voor de nieuwsgierigen onder jullie , enkele foto's zijn te zien op http://members.brabant.chello.nl/~f.kosterman/.
P.S.: Hier vind je ook een link naar onze zoon zijn eigen website.
En natuurlijk naar de verloskundige. Wat een mooi moment als je het hartje voor het eerst hoort.
De namen werden bedacht. Wat vond ik het heerlijk toen ik voor het eerst de baby voelde schoppen. Later zou ik vaker en vaker de baby voelen en zelfs zien als hij zich bewoog.
In de 8ste maand werd er weer een echo gemaakt en mijn vrouw wou graag weten wat het zou worden want ze wou graag een dochter. Ze was zeer teleurgesteld toen een heel klein penisje in beeld kwam maar die teleurstelling duurde minder dan een dag. Een zoon was ook leuk.
Op een nacht sprong ze plotseling midden in de nacht uit bed (02:40 uur). Normaal slaap ik diep maar ik werd ook een beetje wakker. Op mijn vraag wat er aan de hand was, antwoordde ze dat vocht verloor. (Ze sprak toen nog niet zo goed Nederlands.) Ik schrok en volgde haar naar de badkamer. Tot mijn grote opluchting was het vruchtwater. Alleen het was pas 31 maart, zo'n twee weken te vroeg.
De vroedvrouw had instructies meegegeven dat ze gebeld wou worden als de vliezen braken dus ik belde haar uit bed. 's Morgens vroeg stond ze al op de stoep. De weeën waren al begonnen en ze had toen al ontsluiting. Ik hoop dat jullie mij vergeven maar door alle consternatie weet ik niet meer hoeveel. Wel weet ik dat de vroedvrouw zei dat Rini (mijn vrouw) al heel goed bezig was.
De kraamhulp werd gebeld en om 14:55 uur werd onze zoon Randy geboren. Ik mocht de navelstreng doorknippen en hem voor het eerst even vasthouden.
Wij zijn allebei heel blij met hem want hij is heel mooi en heel lief. Maar ja, dat zal elke ouder wel van zijn kind vinden.
Wel hebben we alweer besloten geen nieuwe kinderen totdat we ons eigen stekje hebben. Tot nu toe gaat dat goed...
Een zeer trotse vader,
Frank
Meer verhalen:
De column van Frank
Reacties:
Door: Anoniem op 26/07/2001 @ 09:38 
Gefeliciteerd! Zo'n mooi verhaal. Ik hoop echt dat alles goed gaat met jullie drietjes en dat uw vrouw kan wennen in Europa. Ik ben even op jullie site geweest. Een pracht van een zoon die jullie hebben! Veel succes
Hallo Anoniem
hi hi leuk die gezichtjes
Mijn vrouw kan al heel goed wennen, alleen vindt ze het nu wel erg warm.
Ja we zijn ook erg trots op hem
En Bedankt
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.