Toch kiezen voor het vaderschap
Hallo,
Ik ben altijd erg carrièregericht geweest in mijn nog jonge leven (32 jaar). Het was voor mij al vroeg duidelijk dat ik ooit zelfstandig ondernemer zou worden in de modebranche. Een kind zou natuurlijk niet passen in ons drukke leventje... dacht ik. Mijn vrouw begon daar op een gegeven moment echter anders over te denken. Eén van de redenen was, dat zij een aantal jaren ouder is dan ik (36 jaar) en haar biologische klok tikte natuurlijk door.
Na een aantal jaren veel ervaring te hebben opgedaan, werd het tijd om serieuze plannen te gaan smeden naar het ondernemerschap toe. Juist op dat moment werd Angelien zwanger. Paniek en blijdschap kruisten elkaar. Wat nu? Kozen we voor de zekerheid die we hadden, of voor het grote avontuur? Vreemd genoeg hoefden we niet lang na te denken over het besluit. Het kindje zou sowieso ter wereld komen, en we kozen voor onze eigen kledingzaak.
Na een aantal maanden bleek ons kindje in de stuithouding te liggen en het werd al gauw duidelijk dat het een keizersnede zou worden. Om geen complicaties te krijgen, kozen we dan ook voor de keizersnede. Angelien was rond 12 augustus uitgeteld en de opening van de zaak was gepland voor 2 augustus. Heel erg kort op elkaar natuurlijk, maar het kon niet anders. Maar als alles goed verliep, zouden er nog 2 weken tussenzitten en kon dat wel opgelost worden.
Ik ben een ontzettende regelaar wat mijn zaak betreft, en wil alles goed in de hand hebben. Je kunt veel sturen en regelen, behalve de natuur.
Op 1 augustus zou de receptie plaatsvinden van de zaak en niet alles liep op rolletjes: kleding die nog niet binnen was, kledinghangers ontbraken nog... Kortom stress alom. Maar in de nacht van 30 juli brak de paniek pas echt los, de weeën waren begonnen!
In de ochtend van 31 juli 2002 zag Isabella het levenslicht, onze prachtige dochter was geboren. Ik heb nog nooit zoiets wonderlijks meegemaakt. Tot de dag van vandaag is zij het allerbelangrijkste in mijn leven, en dat zal ook de rest van mijn leven zo zijn. Dat is iets dat ik zeker weet.
Je snapt dat ik de volgende avond op de receptie en de daaropvolgende dagen volkomen de weg kwijt was. Ik was net vader geworden én mijn droom was werkelijkheid geworden. Ik kon het allemaal niet bevatten.
Mijn dochter is kerngezond en met de zaak gaat het ook goed. Maandenlang had ik me zorgen gemaakt of alles wel zou lukken in de planning. Nee, het liep niet zoals gepland, maar wat kon het mij schelen? Mijn dochter werd geboren, te vroeg weliswaar, maar wat kon ik daar aan doen? Moeder Natuur vond het tijd om haar aan ons te geven, en dacht niet aan de consequenties. Het kwam allemaal goed want zij was het allerbelangrijkste op dat moment.
Om kort te zijn, mannen, wat is het goede moment? Wanneer komt het wel uit? Ik denk dat het goede moment nooit goed is. Het zal altijd maar de vraag blijven of het uitkwam. Een ding is zeker, zodra het kindje geboren is, ben je het gelukkigste mens van de wereld, en die andere dingen doen niet meer terzake.
Ik hoop dat mijn verhaal een steun kunnen zijn voor mensen die ook in deze situatie zitten. Het hoeft geen onderneming te betreffen, het kan ook een luxesituatie zijn. Oké, je kunt niet meer zeggen: we gaan! En je zult moeten inleveren qua vrije tijd. Maar het is de moeite meer dan waard!
Ralph
Reacties:
Van harte gefeliciteerd met jullie dochter
En succes met jullie zaak
Een mede vader
Door: Hera op 29/04/2003 @ 09:26 
Prachtig verhaal.
Proficiat met je dochtertje en veel geluk met de zaak.
Groetjes Hera
Door: Wendy op 29/04/2003 @ 10:01
Proficiat met de dochter en de zaak.
Zo zie je maar dat je op voorhand ongerust maken niets helpt en dat als je iets echt wil dat het wel lukt.
Veel succes
Door: Leen op 29/04/2003 @ 14:17
Wat een prachtig verhaal, echt ontroerend en levensecht. Veel geluk met jullie dochter en de zaak, en met elkaar...
Door: bep oma van jimmy en ? op 29/04/2003 @ 17:58
van harte proficiat met jullie dochter
en succes met de kledingzaak
Door: Axelle op 29/04/2003 @ 18:22
Proficiat Ralph en Angelien!!! Met de dochter en de zaak!
Mijn vriend en ik zitten een beetje in hetzelfde schuitje, we hebben elks een eigen zaak.
Mijn vriend wil geen kinderen, maar ik ben bijna 30 en het begint te jeuken!!!
Ik ga hem jouw verhaal eens laten lezen.....hoop dat het overtuigend werkt!
Groetjes!
Axelle
Door: Jo op 30/04/2003 @ 18:33
Als ik aan mijn vriend vraag of hij er klaar voor is zegt hij elke keer weer: Je bent er nooit klaar voor, er is altijd wel wat. Volgens mij is dat helemaal waar, en is ook altijd wel een rede te bedenken om het toch nog maar weer uit te stellen, maar wij hebben besloten dat we er nooit ’ 100%’ klaar voor zijn, en daarom gaan we ervoor.
Liefs, Jo
Door: linda op 03/05/2003 @ 11:13
hoi ralph en angelien een mooi verhaal daar help je zeker andere mensen mee die in het zelfde schuitje zitten trouwens ik heb de foto’s van isabella gezien een wolk van een baby daar kun je trots op zijn nou groetjes en een dikke knuffel linda
Door: Karolien op 03/05/2003 @ 12:43
Ralph en Angelien: een dikke proficiat met jullie dochter en veel succes in de zaak. Zo zie je maar dat er meer in het leven is. Gelukkig heb ik een ventje die voor 150% kindjes wil en ben ik de twijfelaar en de onzekere. Maar aangezien mijn jonge leeftijd ( net 23) is dat wel verstaanbaar denk ik. Ik wens jullie een gelukkig leven toe.
Door: wendy op 03/05/2003 @ 13:33
Heel tof verhaal, wij zitten in hetzelfde schuitje. Ik heb jullie verhaal voorgelezen aan mijn vriend en vond het wel mooi klinken. Al onze vrienden zijn zwanger en dus begint het bij mij ook te kribbelen, maar ik denk dat ik niet lang meer zal moeten wachten.
Door: Anoniem op 05/05/2003 @ 10:25
Proficiat aan beiden!! Véél succes met de baby! Een koppel is nooit klaar voor kinderen en er bestaat geen juiste datum maar bijdraaien doet quasi elke toekomstige vader en ook moeder
Door: Shirley op 05/05/2003 @ 16:00
Hey die Ral,
Mooi geschreven echt heel touchy, zo zie je maar, wat komt dat komt, kei mooi, doe de groetjes aan Angelien en een knuffie aan Belle
Ooievaar,
shirley
Door: Jacq op 11/02/2005 @ 09:29
Wat een mooi verhaal zeg, gefeli voor beide. En geniet maar volop van de kleding en jullie grootste geluk.
Na een wereldreis van ruim een jaar zijn wij nog maar net 4 maanden terug in Nederland. beide hebben we snel een baan gekregen, maar nog met een contract voor bepaalde tijd. Verder hebben we nog trouwplannen en ik doe nog een opleiding die ik hoop af te sluiten in juni. We hebben net een nieuwbouwhuis gekocht die volgend jaar opgeleverd wordt (met een intentieverklaring...) Toch zijn we in Januari gestopt met de pil. We kunnen wel blijven wachten, maar eigenlijk doen we altijd al alles te gelijk. Ook al zijn we nog niet zwanger (hoe kan het ook na 10 jaar de pil..) toch zijn we ook al veel bezig met zwangerschapsboeken en tijdschriften en we praten er dagelijks over.
Groetjes en veel geluk, de toekomst is allang begonnen.
Jacq
Door: jeroen op 16/01/2008 @ 02:13
Hallo
wij zijn nu op de helft van de zwanger schap ,ik zelf ben een zeer gemotiveerde kok die dan ook 5 dagen 12 tot 14 uuuuur per dag weg ben.En vraag me constant af wat als ik mijn baan aanhoud en toch iets carriere wil maken met mijn 25 als ik beter voor ons allemaal kan doorzetten een paar jaar of een versnelling terug moet doen .Even wat minder verdienen en minder werken zodat ik meer tijd ga hebben voor mijn gezin en later de draad weer op pakken of is het dan te LAAT??????
gr jeroen
En je wil het graag delen met anderen?
Mail het ons dan: eva@9maand.com.
We zorgen dat het hier een plaatsje krijgt.